Кіріспе

Джон Лафия (2 сәуір 1957 - 29 сәуір 2020) - американдық кинорежиссер және сценарист. Ол 1988 жылы "Баланың ойыны" атты фильмнің сценарийін жазумен және 1990 жылы "Баланың ойыны 2" фильмінің жалғасын режиссерлікпен айналысуымен танылды.

Мансап

Лафияның алғашқы көркем фильмі "Көк игуана" болды, ол сценарий жазды және режиссерлік, сондай-ақ саундтректі шығарды. Ол 1988 жылғы Канн кинофестивалінде "Palais des Festivals" кинотеатрында арнайы түн ортасында көрсетілуге таңдалды. Лафия "Баланың ойыны" (1988) фильмінің сценарийін бірге жазды. Сценарий жазушысы ретінде ол "Чакки" атауын ойлап табуға және "Сау болыңыз, мен Чаккимін, ойнағыңыз келе ме?" сияқты сауда белгісі диалогтарына үлес қосты. Шығарғаннан кейін "Баланың ойыны" Солтүстік Америкадағы кассада бірінші орынды иеленді. Фильм "Saturn" сыйлығын ең үздік қорқынышты фильм үшін, сондай-ақ ең жақсы сценарий үшін номинация алды. Фильм сондай-ақ Авориаз халықаралық кинофестивалінде ресми іріктеу болып табылады. Лафия "Баланың ойыны 2" (1990) фильмінің режиссері болды. Фильм Солтүстік Америкада бокс-офис жарнамасында бірінші орынға ие болды. Ол Сатурн сыйлығына ұсынылды және Халықаралық Фантастикалық Авориаз кинофестивалінде ресми іріктеу болды. Лафия "Баланың ойыны 2" фильмінен кейін "Адамның ең жақсы досы" (1993) фильмін түсірді, ол "New Line Cinema" үшін жазды және режиссерлік етті. Фильм Солтүстік Америкадағы кассалық тізімде екінші орынға ие болды және Терри Гиллиам мен Уолтер Хилл бастаған төрешілер алқасы Халықаралық фестивальдің ерекше сыйлығына таңдалды. "Адамның ең жақсы досы" ғылыми-фантастика санатқа Сатурн сыйлығына да ұсынылды. Фильм Брюссель халықаралық фантастикалық кино фестивалінде, сондай-ақ Бове кинофестивалінде ресми іріктеу болды. 1990 жылдардың ортасында Лафия жаңа медианың алғашқы ізашарларына айналды. Ол Digital Pictures / Sega үшін Corpse Killer (1994) бейнеойынын және Sony / Interfilm үшін Bombmeister (1995) интерактивті фитнесін режиссерлік етті. Екі шығармада да компьютерлік технологиямен тікелей эфирлік бейнелер мен цифрлық графика бірігіп, көрерменге жаңадан пайда болып жатқан интерактивті әлемді ұсынады. Лафия эпизодикалық және ұзақ формалы теледидарда да белсенді болды, ол Babylon 5 және телефильмдердің бірнеше эпизодтарын: The Rats, Chameleon 3: Dark Angel, Monster, Firestorm: Last Stand at Yellowstone және Code 1114 Paramount, Fox, A&E және CBS үшін режиссерлік етті. Бұл NBC мини-сериалы 10.5 (2004) және оның жалғасы 10.5: Апокалипсис (2006) болды, оны Лафия жазды, режиссерлік және продюсерлік қызмет атқарды. Шығарылғаннан кейін 10.5 екі түн ішінде жиырма миллион көрерменді тарта отырып, жылдың ең жоғары бағаланған мини-сериалы болды және онжылдықтың ең үздік бес мини-сериалының қатарында. Кинорежиссерлік мансабына дейін Лафия Лос-Анджелестің жер асты музыка сахнасында болды. Джон Дж. Лафия деген атпен оның алғашқы жұмысы Prayers (1984) kasset-ті Tranceport Tapes лейблінде шығарылды, онда Лейн Смиттің альбом мұқабасы мен Лафияның түпнұсқа суреттері бар. Одан кейін LA Mantra Two (1984) және Phantom Cuts (1985) альбомдары жарық көрді. Лафия сонымен қатар сөйлеу сөзі антологиясында екінші тіл ретінде ағылшын тілі (1983) Лос-Анджелес ақындары Чарльз Буковски, Ванда Коулман және Экзен Сервенкамен бірге болды. Ол 1994 жылы продюсер / музыкант Итан Джеймспен бірге жазылған Voices from North America (1994) жинағында ән салған. 2008 жылы Лафия қайтадан композиция жазуға және жаздыруға көңіл бөле бастады. Ол қысқа рок-операны шығарды Фрэнк пен Кораның баладасы (2013), ол үшін музыка жазды және титулдық рөл үшін вокалды орындады. 2019 жылы Discos Transgenero және Aguirre Records компаниясы Джонның музыкасының шектеулі екілік LP-ін шығарды. Бұл жинақ, "Джон Лафия 19801985", көп ұзамай цифрлық түрде шығарылды. Ол сол уақыт аралығында тағы да көп релиз дайындап, Лос-Анджелес ауданындағы Сильвер-Лейк, Калифорниядағы студиясында жаңа материалды жаздыруды жалғастырды.

Өлім

Джон Лафия 2020 жылдың 29 сәуірінде өз-өзіне қол жұмсады. Оның балалары мен бұрынғы әйелі бар.