Кіріспе

Американдық кинорежиссер, канадалық мэр Дэниел Майер Черкосс (12 тамыз 1927 – 27 наурыз 2006)

Кёртис қорқынышты фильмдердің жанкүйерлеріне бірнеше қорқынышты тақырыптағы телесериалдар мен фильмдердегі жұмысымен танымал, соның ішінде "Түнгі аңшы" (1972) және оның жалғасы "Түнгі құртқыш" (1973), Брам Стокердің "Дракула" (1974) және "Террор трилогиясы" (1975). Ол сондай-ақ үш көркем фильмнің режиссері болды – "Қараңғы көлеңкелер" (1970) және "Қараңғы көлеңкелер түні" (1971) фильмдері, сондай-ақ "Жалған құрбандықтар" (1976) атты табиғаттан тыс қорқыныш фильмі. Кёртис бес рет Primetime Emmy Awards номинациясына ұсынылып, "Соғыс және естелік" сериалы үшін "Үздік шектеулі сериал" сыйлығын жеңіп алды, сонымен қатар ол драмалық арнайы сериалдардағы үздік режиссерлік жетістіктері үшін Америка Режиссерлер Гильдиясының сыйлығына ие болды.

Мансап

Кертистің қорқынышты фильмдер сериясына «Қара көлеңкелер үйі», «Қара көлеңкелер түні», «Түнгі аңшы» (көп жылдар бойы ең көп көрілген телефильмдердің рейтингтерін ұстап келді және «Колчак: Түнгі аңшы» сериалына әсер етті), «Интрудерлер», «Түнгі құртқыш», «Күйдірілген құрбандықтар», «Террор трилогиясы» және оның кейінірек түсірілген жалғасы «Террор II трилогиясы», «Норлисс таспалары» (Рой Тиннес басты рөлде ойнаған, бірақ шықпаған сериалдың 1973 жылғы пилоты), «Қара жесірдің қарғысы», «Түннің өлімі» және «Қасқырдың айқайы» кіреді. Ол ғылыми-фантастикалық/қорқынышты жазушылар Ричард Мэтисон және Уильям Ф. Ноланмен жиі жұмыс істеді. Кертис классикалық қорқынышты туындылардың бірнеше теледидарға бейімделуінің продюсері және/немесе режиссері болды, соның ішінде «Доктор Джекилл мен мистер Хайдтың таңғажайып жағдайы» (1968), «Франкенштейн» (1973), «Дориан Грейдің портреті» (1973), «Дракула» (1974) және «Бұрылыс» (1974). 1978 жылы Кертис әдеттегідей қорқынышты туындыларынан ауытқып, NBC телеарнасы үшін сезімтал фильм – «Күннің төртіншісі болған әр күн» фильмін жазып, өндіріп, режиссерлік етті. Фильм құрамындағы оқиғалар болғанымен, ол 1930 жылдары Коннектикут штатының Бриджпорт қаласындағы балалық шағына негізделген жартылай өмірбаяндық туынды болды. Фильм бастапқыда болашақ сериалдың пилоты ретінде жоспарланған, бірақ NBC желісі сериалды қабылдамағаннан кейін Кертис 1980 жылы ABC желісінде көрсетілген «Жаздың ұзақ күндері» телефильмінің жалғасын өндіріп, режиссерлік етті. 1983 жылы түсірген «Соғыс желдері» атты мини-сериалы Америка теледидары тарихындағы ең көп көрілген мини-сериал болып табылады және төрт «Эмми» сыйлығына ие болды. Кертис сонымен қатар «Соғыс желдері» сериалының жалғасы болған «Соғыс және естелік» мини-сериалын режиссерлік етті. Бұл бағдарлама екі бөлімнен тұратын, 30 сағатқа созылған. Бірінші тарау 1988 жылдың қараша айында көрсетілді. Қалған бес тарау, VIII–XII тараулар «Соңғы тарау» деп аталды және 1989 жылдың мамырында көрсетілді. Мини-сериал 15 «Эмми» сыйлығына ие болды, соның ішінде ең үздік актер (Джон Гилгуд), актриса (Джейн Сеймур), қосалқы актер (Барри Боствик) және қосалқы актриса (Полли Берген) номинацияларына ие болды. Шоу ең жақсы мини-сериал, арнайы эффекттер және бір камерамен түсірілген монтаж үшін «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. «Нью-Йорк Таймс» газеті «Соғыс және естелік» фильмінің пост-өндірісі кезінде Кертистің суретімен таныстырды. Кертистің «Қара көлеңкелер» фильміне құқығы оның мұрагерлеріне тиесілі, олар «Warner Bros» компаниясымен жаңа «Қара көлеңкелер» фильміне келісімшарт жасады. Фильмде Джонни Депп Барнабас Коллинз рөлін ойнады, режиссері Тим Бертон болды және 2012 жылдың мамыр айында көрсетілді. Фильмнің соңғы титрлерінен кейін Дэн Кертиске арналған арнау жазылған. 2023 жылы ол Рондо Хэттон Классикалық қорқынышты сыйлықтарының Monster Kid Hall of Fame-ге енгізілді.

Жеке өмір

Бриджпорт, Коннектикут штатында туған Дэниел Черкосс Сиракуз университетінде оқығаннан кейін телешоуларды таратқан сатушы болды. Кертис 2006 жылдың 27 наурызында Лос-Анджелестегі Брентвудтағы үйінде, әйелі Норманың қайтысынан кейін жиырма күн өткен соң дүние салды. Оның екі қызы қалды.