Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ландшафт архитектурасының тарихын талқылау күрделі іс, өйткені ол өзінің тарихының көп бөлігін ландшафт бағбандығы мен архитектурасымен бөліседі, ол адамның бүкіл өмірін қамтиды. Алайда, салыстырмалы түрде соңғы тарихқа дейін "ландшафт архитектурасы" немесе тіпті "ландшафт архитекторы" термині кеңінен қолданыла бастады.
The discussion of the history of landscape architecture is a complex endeavor as it shares much of its history with that of landscape gardening and architecture, spanning the entirety of man's existence. However, it was not until relatively recent history that the term "landscape architecture" or even "landscape architect" came into common use.
Ерте тарихы
1800 жылға дейінгі кезең үшін ландшафттық архитектураның тарихы негізінен елордалар, сарайлар мен патшалық меншіктер, діни кешендер мен үкімет орталықтарының бас жоспарлауы мен бақша дизайны. Мысалы, Андре Ле Нотрдің Версаль сарайындағы Франция королі Людовик XIV үшін жасаған ауқымды жұмысы. Ландшафт сәулеті терминін алғаш рет Гилберт Лэйнг Мейсон өзінің "Италияның ұлы суретшілерінің ландшафт сәулеті туралы" кітабында қолданған (Лондон, 1828). Мейсон Шотландияда дүниеге келген және Италияға бару мүмкіндігі болмаған, бірақ ол сәулет пен пейзаж арасындағы қарым-қатынасқа үлкен пейзаж суреттерінде таң қалды және принциптерді және салынған форма мен табиғи форма арасындағы қарым-қатынасты табу үшін Витрувийдің "Архитектура туралы он кітабына сүйенді". Кейін бұл терминді Джон Клавдиус Лудон қабылдады және оны жобаланған ландшафттарға орналастыруға арналған белгілі бір сәулет түрін сипаттау үшін қолданды. Лаудонға американдық дизайнер және теоретик Эндрю Джексон Даунинг құлшылық етті, ал ландшафт архитектурасы Даунингтің "Түнтүстік Америкаға бейімделген ландшафт бағбандығының теориясы мен практикасы туралы трактат" (1841) кітабының тарауының тақырыбы болды.
For the period before 1800, the history of landscape architecture, formally landscape gardening, is largely that of master planning and garden design for manor houses, palaces and royal properties, religious complexes, and centers of government. An example is the extensive work by André Le Nôtre for King Louis XIV of France at the Palace of Versailles. The term landscape architecture was first used by Gilbert Laing Meason in his book On The Landscape Architecture of the Great Painters of Italy (London, 1828). Meason was born in Scotland and did not have the opportunity to visit Italy, but he admired the relationship between architecture and landscape in the great landscape paintings and drew upon Vitruvius' Ten Books on Architecture to find principles and the relationship between built form and natural form. The term was then taken up by John Claudius Loudon and used to describe a specific type of architecture, suited to being placed in designed landscapes. Loudon was admired by the American designer and theorist Andrew Jackson Downing and landscape architecture was the subject of a chapter in Downing's book A Treatise on the Theory and Practice of Landscape Gardening, Adapted to North America (1841).
Алғашқы жылдары
Бұл оның Фредерик Ло Олмстед пен Кальверт Вокс қабылдауына әкелді. Олмстед және Джордж Оскар деген кісі "ландшафт архитектурасының" мағынасына басқаша көзқарас танытты, бұл терминді егістікті, жерді, суды, тас төсеуді және басқа құрылымдарды құрастырудың барлық кәсіби тапсырмасын сипаттау үшін қолданды. Бұл термин алғаш рет Нью-Йорктегі Централь Парктің дизайны бойынша жеңімпаз атанып, қолданылған. Олмстед пен Во 1863 жылы ландшафт сәулетшісін кәсіби атақ ретінде қабылдады және оны қалалық парк жүйелерін жоспарлау бойынша өз жұмысын сипаттау үшін қолданды. Олмстедтің Бостондағы "Зөміргүл" мойынтірігі жобасы кеңінен бағаланды және ол ландшафт сәулетшісін Еуропада кәсіби атақ ретінде қолдануға әкелді, бастапқыда Патрик Геддес пен Томас Моусон. Фредерик Лоу Олмстед пен Беатрикс Фарранд сегіз басқа да жетекші дәрігерлермен бірге
This led to its adoption by Frederick Law Olmsted and Calvert Vaux. Olmsted and a man named George Oskar gave a different slant to the meaning of 'landscape architecture', using the term to describe the whole professional task of designing a composition of planting, landform, water, paving and other structures. Their first use of the term was in the winning entry for the design of Central Park in New York City. Olmsted and Vaux then in 1863 adopted landscape architect as a professional title and used it to describe their work for the planning of urban park systems. Olmsted's project for the Emerald Necklace in Boston was widely admired and led to the use of landscape architect as a professional title in Europe, initially by Patrick Geddes and Thomas Mawson. Frederick Law Olmsted and Beatrix Farrand, with eight other leading practitioners
Қазіргі заман
Содан бері ландшафт сәулетшісі халықаралық еңбек ұйымының тануына ұсынылған және ландшафт сәулетшілерінің халықаралық федерациясының бүкіл әлем бойынша өкілдік ететін дүниежүзілік мамандыққа айналды. Гаррет Экбо мен Дэн Кили - ХХ ғасырдың ортасында танымал модернисттік ландшафт сәулетшілері. Олардың жұмысы романтикалық натурализмнің әсерінен ертедегі ландшафт сәулетшілерінің жабайы бақ эстетикасы деп аталатыннан ауысумен және көбірек бос және тік сызықты эстетикаға қарай ауысумен бейнеленеді. Екеуі де Гарвардта Уоррен Мэннингтің, ал ол өз кезегінде Фредерик Лоу Ольмстедтің оқуын оқыды. 1980 және 1990 жылдары тәжірибеден өткен бірнеше ландшафт сәулетшілері пәнді жоғары модернизмдегі тамырларынан тыс жерге көшірді. Олардың қатарында Марта Шварц, Питер Уокер және Майкл Ван Валкенбург бар. 1990 жылдардың ортасынан бастап, ландшафттық урбанизм деп аталатын жаңа тәртіптік ауысу болды, бұл термин қалалық дизайнды, инфрақұрылымдық дизайнды және ландшафтты біріктіруге тырысады.
Landscape architecture has since become a worldwide profession, submitted for recognition by the International Labour Organization and represented on a world wide basis by the International Federation of Landscape Architects. Garrett Eckbo and Dan Kiley were prominent modernist landscape architects in the mid 20th century. Their work is represented by a shift away from what might be termed the wild garden aesthetic of earlier landscape architects influenced by Romantic Naturalism, and toward a more spare and rectilinear aesthetic. Both studied under Warren Manning at Harvard, who in turn had studied under Frederick Law Olmsted. Several landscape architects practicing in the 1980s and 1990s moved the discipline beyond its roots in High Modernism. These include Martha Schwartz, Peter Walker, and Michael Van Valkenburgh. Starting in the mid 1990s, a new disciplinary shift occurred toward what has been called Landscape urbanism, a term that attempts to merge urban design, infrastructure design and landscape.
Жарияланымдар
1970 жылдары ландшафт архитектурасы мамандығының үш ерекше тарихы жарияланды. Ландшафт архитектурасының тарихына қатысты алғашқы толық мақала, бау-бақша тарихынан айырмашылығы, Норман Т. Ньютонның "Жердегі дизайн: ландшафт архитектурасының дамуы" (Белкнап/Гарвард 1971) атты еңбегінде жазылған. Кітап 42 тараудан тұрады. Алғашқы үш тарау - "Ежелгі заман", "Орта ғасырлар" және "Ислам әлемі" тақырыбында жазылған. Соңғы үш тарау - қалалық ашық кеңістік жүйелері, кәсіби тәжірибедегі өзгерістер және табиғи ресурстарды сақтау. Бұл ландшафт архитектурасының дамуын бейнелейді, ежелгі әлемдегі жеке бақтарға назар аударудан бастап қазіргі әлемдегі ашық кеңістікті жоспарлау мен жобалауға назар аудару. Патшалар қоғамдық игіліктерді (суландыру, көшелер, қала қабырғалары, саябақтар және басқа да экологиялық игіліктер) қамтамасыз ету үшін жауапты болғандықтан, мемлекеттік және жеке меншік арасындағы айырмашылық ежелгі әлемде қазіргі әлемдегідей болған жоқ. Ландшафт сәулетінің тарихы деген тақырыппен екінші толық тарихты 1973 жылы Джордж Б. Тоби жариялады. Ол б.з.д. 5000 жылдан бастап ауыл шаруашылығы мен қалалардың дамуы арқылы бақтар, саябақтар мен бақ қалаларын жобалауға дейін созылады. Бұл Ньютонның ландшафт архитектурасына қарағанда кеңірек көзқарас болып табылады және Ньютонның "Жер бетіндегі дизайн" атауына жақсы сай келеді. Жеффри мен Сьюзан Джеллико 1975 жылы "Адамның пейзажы: тарихқа дейінгі кезеңнен қазіргі күнге дейінгі қоршаған ортаны қалыптастыру" деген тақырыппен пейзаждық архитектураның үшінші толық тарихын жариялады (Темза және Хадсон, 1975). Кітап 27 тараудан тұрады және географиялық, көркемдік және философиялық жағынан алдыңғыларына қарағанда кеңірек. Баннистер Флетчердің "Сәулет тарихы" сияқты кітапта кіріспе бөлімдер (мысалы, қоршаған орта, әлеуметтік тарих, философия, сөздік, сәулет, ландшафт) және содан кейін жоспарлар мен фотосуреттермен үлгілер сериясы бар. Көптеген мысалдар - саябақтар мен бақтар, бірақ кітапта ғибадатханалар, қалалар, ормандар және басқа да "орталықты қалыптастыру" жобалары бар.
Three remarkable histories of the landscape architecture profession were published in the 1970s. A first comprehensive history of landscape architecture, as distinct from the history of gardening was written by Norman T Newton with the title Design on the land: the development of landscape architecture (Belknap/Harvard 1971). The book has 42 chapters. The first three chapters are on Ancient Times, The Middle Ages, and The World of Islam. The last three chapters are on Urban Open Space Systems, Variations in Professional Practice and the Conservation of Natural Resources. This reflects the development of landscape architecture from a focus on private gardens, in the ancient world, to a focus on the planning and design of public open space in the modern world. Since kings used to be responsible for the provision of public goods (irrigation, streets, town walls, parks and other environmental goods) the distinction between public and private was not quite the same in the ancient world as it is in the modern world. A second comprehensive history of landscape architecture with the title History of Landscape Architecture was published in 1973 by George B Tobey. It extends from 5000 BC, through the development of agriculture and towns to the design of gardens, parks and garden cities. This represents a broader view of landscape architecture than that of Newton and would have been well suited to Newton's title 'Design on the land'. A third comprehensive history of landscape architecture was published by Geoffrey and Susan Jellicoe in 1975 with the title The landscape of man: shaping the environment from prehistory to the present day (Thames and Hudson, 1975). The book has 27 chapters and is more comprehensive than its predecessors, geographically, artistically and philosophically. Like Bannister Fletcher's History of Architecture, the book has introductory sections (e. g. on environment, social history, philosophy, expression, architecture, landscape) and then a series of examples with plans and photographs. Many of the examples are parks and gardens but the book also includes the layout of temples, towns, forests and other projects concerned with 'shaping the environment'.
Байланысты көркем өнер және бейнелеу
Көркем өнер мен ландшафттық сәулет өнерінің ерекшелігі - олардың әдістері. Ландшафт архитектурасының тарихы, оның ішінде табиғи және жобаланған ландшафт және мемлекеттік және жеке бақтар: сонымен қатар әрқашанда шығармашылық тұжырымдамаларды, идеяларды, дизайндарды, нұсқаларды, "манифесттелген теорияларды" визуализациялау мен жеткізу үшін жауапты болған көркем және техникалық бейнелеудің маңызды кәсіби компонентін қамтиды. ландшафт архитекторы мен клиенттер, құрылысшылар және мүдделі тараптар арасында эстетикалық қағидаларды басшылыққа алу. Кейбір құралдар мен әдістер өзгермеген, ал көпшілігі ғасырлар бойы жаңа көркемдік әдістер мен графикалық құралдарды көрсету үшін дамыған. Көмірмен сызу, майлы бояу, акварель, қаламмен бояу, мүсін және офорка сияқты көркем өнер құралдары уақытсыз болып келеді. Бұған қоса: баспа жасау; фотосурет, слайдтар және фильмдер үшін фотосурет; коллаж және қабатты суреттер; модель жасау және басқа да әдістер қосылды. 20-ғасырдың соңынан бастап компьютерлерді енгізу, сканерлеу мен басып шығару үшін көптеген пішімдеу тәсілдері, сурет салу, бейнелер мен сайттардағы бейнелерді алу үшін цифрлық технологиялардың кең спектрі; және Интернеттің шексіз қолжетімділігі шығармашылық ниетпен бөлісу үшін зерттеу және өзара іс-қимыл жасау тәсілін өзгертті. Бұл жоба жобалық топ, клиенттер және әлемнің барлық қатысушылары арасында тиімді қарым-қатынас орнатуға мүмкіндік берді.
The fine arts and landscape architecture have been interwoven in the outstanding professionals' methods. A history of landscape architecture, including the natural and designed the landscape and of public and private gardens: also includes the crucial professional component of artistic and technical representation, which have always been responsible for visualizing and communicating – the creative concepts, ideas, designs, options, 'manifested theories', and guiding aesthetic principles – between the landscape architect and the clients, builders, and interested parties. A few of the media and methods are unchanged, while most have evolved over the centuries to reflect new artistic methods and graphic supplies. Almost timeless are the fine arts media of charcoal sketch, oil paint, watercolor, pen and ink drawing, sculpture, and etching. Those were joined by: print making; by film photography for prints, slides, and movies; collage and built up layered images; model making, and other techniques. Since the late 20th century the introduction of computers, numerous formatting uses for scanning and printing, the wide array of options with digital technology for drawing, images and site videos; and the nearly infinite reach of the internet have revolutionized how to explore and interact to share creative intent. These have also facilitated effective communication collaboratively within the project team, clients, and involved people of the world.