Кіріспе

Барбадос епархиясы - Вест-Индия провинциясының бөлігі болып табылатын Англикандық қауымның сегіз епархиясының бірі.

Тарих

Епархия 1824 жылы екі епархияның бірі ретінде құрылды, екіншісі Ямайка епархиясы болды, ол бүкіл Кариб теңізіне қатысты. Бұған дейін бұл аймақ Лондон епископтарының жауапкершілігінің бір бөлігі болды, бұл жағдай 1660 жылдан бастап болды деп болжалды. Лондон епископтары он жетінші ғасырдың басында колониялардағы шіркеулер үшін жауапты деп саналды; бірақ 1675 жылға дейін Лондон епискобы бұл міндетті ресми түрде қолға алып, Сауда және плантациялар жөніндегі кеңес арқылы ұсынымдар жасады. Оның қатысы 1681 жылы діни қызметкерлердің алғаш рет құлшылықтарға кіруіне әкелді. 1824 жылға дейін Лондон епископтарының функциялары өздерін ұсынған кандидаттарды тағайындауға және дін қызметкерлеріне лицензия беруге шектелген. Епископтарды тағайындау әр епархиядағы шіркеу жұмысын үйлестіруді қамтамасыз етті. Әр министрдің еркіне байланысты күш-жігер енді бүкіл епархияның стратегиясының бөлігі болды. Бұл стратегияның басты бөлігі Барбадостағы негр құлдарын діни тәлім-тәрбиелеу болды. Барбадос аралының діндарларының кездесуінде 5 тамыздағы 1823 жылғы сейсенбіде келесі сөйлемге бірауыздан келісім жасалды: Барбадостың діндарлары, кез-келген қоғамның әр мүшесіне діни нұсқауды беруден туындайтын пайдаларды сезіне отырып, осы сәтте өздерін бүкіл елге ұсынуға шақырады. Олар әрбір ағарған қожайынның мейірімді ынтымақтастығына сеніммен қарайды және олар жұмыс істеуге тиіс топырақ, қожайынның құлдарын қамқорлықпен және мейірімділікпен ұстауымен жақсарады, сондықтан олар өздерінің еңбегінің жемісін өте алыс күні жинайды деген үмітте болады ". Сондай-ақ, дін қызметкерлерінің жолдауында Барбадостың негр құлдарына діни тәлім-тәрбие берудің басты мақсаты туралы мәлімдеме бар. . Екінші кезекте, Қожайынының құлға деген құқығы абсолютті болғандықтан, соңғысының көмегінсіз, оны қайтадан айналдыру жұмысын жасау мүмкін емес. 1813 жылы Лондонның сол кездегі епискобы бұл оның жауапкершілігі екенін жоққа шығарды, сондықтан ол Колониялардағы шіркеуге тағайындауларды жергілікті губернатор ұсынды, бұл жағдайда Левард аралдары. Барбадос епархиясы бастапқыда Тринидад, Британ Гвианасы, Левард аралдары мен Виндвард аралдарын қамтыды. Кейіннен ол 1841/2 жылы бірінші епископтың зейнеткерлікке шығуымен бөлінді: оның үш архидиакон Антигуа (Ливард аралдарын қамтитын) (Даниел Гейтворд Дэвис), Барбадос (Тринидад және Виндуард аралдарын қоса алғанда) (Парри) және Британ Гвианасының епискобы (Уильям Пирси Остин) болып тағайындалды. 1842 жылы (бөлуден кейін) оның юрисдикциясы "Тринидад, Сент-Винсент, Гренада, Карриакоу, Тобаго, Сент-Люсия" деп сипатталды. 1866 жылы екі архидиакондық болды: Х. Х. Парри Барбадостың архидиаконы және Джордж Камминс Тринидадтан. Қасиетті Михаил және барлық періштелер кафедральді шіркеуі (бұрынғы Санкт-Михаил шіркеуі) Барбадостың Бриджтаун қаласының орталығында орналасқан. 1665 жылы құлшылыққа арналып, 1789 жылы қайта салынған, 1825 жылы Уильям Кольридж жаңадан құрылған Барбадос және Ливард аралдарының епархиясының епископы болып тағайындалған кезде собор мәртебесіне көтерілді. Епископтың ресми резиденциясы Үстіңгі Коллеймор Рок жолының бойындағы (6-ші автомобиль жолы) Епископ соты төбесінде орналасқан. Барбадоста Рим-католик шіркеуінің Бриджтаун епархиясы бар.