Кіріспе
Протерогирин - ертедегі төрт аяқтылардың Эмболомери отрядының жойылған туысы. Протерогириннің қалдықтары Шотландияда, Ұлыбританияда және Батыс Вирджинияда, АҚШ-та табылды және 331 - 323 миллион жыл бұрын болған Серпуховий (карбон кезеңінің ортасы) кезеңіне жатады. Бұл тұқымға 1970 жылы белгілі омыртқалылар палеонтологы Альфред Шервуд Ромер есім берген. Кейіннен 1984 жылы канадалық палеонтолог Роберт Холмс жан-жақты қайта сипаттама жариялады. "Протерогирин" жалпы атауы грек тілінен аударғанда "бұрынғы көшпелі" немесе "бұрынғы қарақұйрық" дегенді білдіреді. Бұл атауды Ромер "гиринус" жұрнағымен есімдейтін ертедегі ұзын денелі тетраподтардың (мысалы, Эогирин және Крассигирин) үрдісіне сәйкес таңдады. Ромер Протерогиринді нағыз эмболомер деп атауға асықты, өйткені оның интерцентрлері (әр омыртқаның алдыңғы бөлігі) оның плевроцентрлерінен (арткы бөлігі) кішірек болды. Ол антракозаврлар тобын эмболомерлер мен олардың жақын туыстары, мысалы, Протерогиринус сияқтыларды қамтитын ретінде қолданды. Алайда, басқа көздер Ромердің Антракозауриясына ұқсас Эмболомеридің кең анықтамасын ұнатады, осылайша Протерогиринді эмболомер деп есептейді.
Proterogyrinus is an extinct genus of early tetrapods from the order Embolomeri. Fossil remains of Proterogyrinus have been found in Scotland, UK, and West Virginia, United States, and date back to the Serpukhovian (mid Carboniferous period), which is from about 331 to 323 million years ago. The genus was originally named by renowned vertebrate paleontologist Alfred Sherwood Romer in 1970. A comprehensive redescription was later published by Canadian paleontologist Robert Holmes in 1984. The generic name "Proterogyrinus" is Greek for "earlier wanderer" or "earlier tadpole". This name was chosen by Romer in keeping with a trend of naming long bodied early tetrapods (such as Eogyrinus and Crassigyrinus) with the suffix " gyrinus". Romer hesitated from designating Proterogyrinus as a true embolomere, because its intercentra (the forward portion of each vertebra) were smaller than its pleurocentra (the rear portion). He used the group Anthracosauria to encompass embolomeres and their close relatives such as Proterogyrinus. However, other sources prefer a wider definition of Embolomeri similar in usage to Romer's Anthracosauria, thus counting Proterogyrinus as an embolomere.
Сипаттама
Көптеген жағынан Протерогирин Архерия сияқты басқа эмболомерлерге ұқсайды, оның орташа ұзын бас сүйегі басқа ерте тетраподтардың, мысалы, колостеидтер мен темоноспондильдердің, денесіне қарағанда биік. Бұл тұқымның мүшелерінің аяқтары мықты, аяқ-қолдарының аяқ-қолдарының аяқтары мен қолтығының сүйектері толықтай осалданған. Бұл Протерогиринуске жер бетінде жүріп, аң аулауға мүмкіндік берген болар. Алайда, бүйірлік сызық ойықтары мен отикалық ойықтар болуы, олар спиральдерді ұстаған болуы мүмкін, олар суға жақсы бейімделген болуы мүмкін екенін көрсетеді. Құйрығы ұзын, биік болғандықтан, қозғалыс үшін өте тиімді құрал болған. Көзі бас сүйегінің биік жағында орналастырылған, бұл Протерогириннің су бетінің маңында белсенді өмір сүргенін растайды.