Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ауроралық хор - бұл жиіліктегі электромагниттік толқындардың сериясы, олар басымдылықпен жоғарылаған тондарда сыңғырлау, сыбызғылау және квази музыкалық дыбыстарға ұқсайды, олар қысым толқындары (дыбыс) ретінде ойналғанда, олар геомагниттік дауылдар арқылы пайда болады, олар да аурораларға жауапты. Дыбыстар шамамен 0,1 - 1,0 секундқа созылады. Басқа да Aurora дыбыстары: сыңғырлау, сыңғырлау, сыңғырлау және сызатын дыбыстар. Электромагниттік толқындар - табиғи радио толқындардың бір түрі, электр және магниттік энергияның тербелісі, дыбыс жиілігімен бірдей.
An auroral chorus is a series of electromagnetic waves at frequencies which resemble chirps, whistles, and quasi musical sounds in predominantly rising tones when played as pressure waves (sound), which are created by geomagnetic storms also responsible for the auroras. The sounds last approximately 0.1 to 1.0 seconds. Other auroral sounds includes hissing, swishing, rustling and cracking. The electromagnetic waves are a type of natural radio waves, vibrations of electric and magnetic energy occurring at the same frequency as sound.
Анықтау
Авроралық хорды негізінен магниттік экватордың айналасында, атап айтқанда екі түрлі жиілік жолағында, бірі экваторлық жартылай гирожирографиялық жиіліктен жоғары және екіншісі төмен байқауға болады. Гиросигнальдық жиілік 0,6 кГц-тен шамамен 1,6 кГц-ке дейін. Жоғары ажыратылатын кең жолақты спектрографтарда айырмашылығы бар, толқын амплитудасы сызықтық түрде өседі, содан кейін сызықтық емеске ауысады. Таң атқанда түбегі таралатындығын көрсететін Aurora хоры 30 60 градус солтүстік кеңістіктегі ELF / VLF радио қабылдағыштар арқылы анықталады. Aurora хорының ең көп жазбалары Айова Плазма Толқыны Тобымен жасалды. Олар хордың көптеген аудио интерпретацияларын спектрограф өлшеуіштерімен бірге онлайн жариялады. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл дыбыстар Канададағы инуиттер арасында рухани оқиғалармен байланысты, олар суық, желсіз түндерде тұрақты түрде полярлық хорды сезінді.
Auroral chorus can be detected primarily around the magnetic equator, specifically in two distinct frequency bands, one above the equatorial half gyro frequency and one below it. The gyro frequency ranges from 0.6 kHz to about 1.6 kHz. Distinguishable on high resolution wideband spectrographs, the wave amplitude grows linearly then switches to non linear. Demonstrating a peak distribution near dawn, the auroral chorus is most detectable via ELF/VLF Radio receivers in the middle latitude around 30 60 degrees N. The most numerous recordings of the auroral chorus has been by the Iowa Plasma Wave Group. They have released many audio interpretations of chorus recordings online along with spectrograph measurements. Historically, the sounds have been associated with spiritual events by Inuit in Canada who regularly experienced auroral chorus on cold, windless nights.
Түсіндірме
Авроралық хордың ерекше табиғаты мен қайнар көзі ғарыш және атмосфералық зерттеулерде тұрақты сұрақ болып табылады. Санатылы бақылаулар бұл дыбыстарды жылдам қозғалатын көптеген көздер шығарады деп болжайды. Зерттеулер күн желінің ауытқулары мен IMF-нің оңтүстікке бұрылуымен (ол Aurora-мен байланысты) нақты байланысын көрсетті. Шудың күші Жердің ионосферасындағы геомагниттік белсенділіктің күшімен байланысты. Басқа зерттеулер жоғары инфрақүні диапазонында (20 Гц-тен төмен) нақты үйлесімділік шыңын көрсетеді. Ауроралдық дыбыстардың шыңы мен электромагниттік белсенділіктің шыңы арасындағы кідіріс ауроралдық биіктіктен (80100 км) Жер бетіне бара жатқандай дыбыстың жылдамдығына сәйкес келеді. Алайда жергілікті электр өрісі сигналдары дыбыс сигналдарымен жақсы сәйкес келмейді. Кейбіреулер ақшыл дыбыс хоры ақшыл дыбыс нүктесінен пайда болмай, әуедегі сәл толқыннан байқаушыға жақын объектілер арқылы естілетін дыбыс толқынына айналуы мүмкін деп санайды. Әлде шынымен дыбыс толқындары бар ма, әлде электромагниттік толқындар адамның құлағына әсер ете ме деген сұрақ әлі де бар.
The specific nature and source of the auroral chorus is a continuing question in space and atmospheric research. Cluster satellite observations suggest that the sounds are seemingly generated by numerous sources in rapid motion. Studies have shown a definite correlation on/off with fluctuations of solar wind and southward turning of IMF (which is correlated with aurora). The strength of noise correlates with strength of geomagnetic activity in the Earth's ionosphere. Other studies show a clear correlation peak at upper infrasound range (less than 20 Hz). A delay between the peak of auroral sounds and the peak of electromagnetic activity, corresponds to the speed of sound as if it were traveling from the auroral heights (80–100 km) to the Earth's surface. However, local electric field signals do not correlate well with sound signals. Some believe that it is probable that the auroral chorus doesn't originate at the point of aurorae but rather is transformed from slight wave ripples in the air into audible sound waves by objects closer to the observer. There remains a question of whether real sound waves exist or if somehow electromagnetic waves affects the human ear.