Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fort Walton мәдениеті - археологтар қолданатын термин, шамамен 1200 ~ 1500 жылы Солтүстік Американың оңтүстік-шығысында гүлденген және тарихи Апалачи халқымен байланысты болған.
Late prehistoric Native American archaeological culture
The Fort Walton culture is the term used by archaeologists for a late prehistoric Native American archaeological culture that flourished in southeastern North America from approximately 1200~1500 CE and is associated with the historic Apalachee people.
Терминнің шығу тегі мен анықтамасы
Форт Уолтон мәдениетін археолог Гордон Уилли Флорида штатының Форт Уолтон жағалауындағы Форт Уолтон үйіндісі үшін атады. Аймақтағы археологтар көбірек жұмыс істегендіктен, Уолтон форты жерін қазіргі Пенсакола мәдениетінің адамдары салған және пайдаланған деп санайды. Ф. Уолтон мәдениетінің адамдары көбінесе құм, шөп, граг немесе осы материалдардың үйлесімдерін керамикада қатайту агенттері ретінде қолданған, ал Пенсакола мәдениетінің адамдары керамика үшін Миссисиппи мәдениетінің көбірек типтік қабықшасын қатайтуды қолданған. Құм / шөгінді / шөгінді ерітіндісінің осы бірегей үйлесімін критерий ретінде қолдану Форт Уолтон мәдениеті енді шығыстағы Ауцилла өзенінен батыстағы Шоктавачи шығанағы айналасындағы Пенсакола-Форт Уолтон ауыспалы аймағына дейін және солтүстікке қарай оңтүстік Алабама мен Джорджияның ішкі бөлігіне дейін, Апалачикола өзенінен 107 миль (172 км) және Чаттахучи өзенінен 50 миль (80 км) жоғары географиялық аймақта анықталады.
The Fort Walton culture was named by archaeologist Gordon Willey for the Fort Walton Mound site near Fort Walton Beach, Florida, based on his work at the site. Through more work in the area archaeologist have now come to believe the Ft. Walton site was actually built and used by people of the contemporaneous Pensacola culture. The peoples of the Ft. Walton culture used mostly sand, grit, grog, or combinations of these materials as tempering agents in their pottery, whereas the Pensacola culture peoples used the more typical Mississippian culture shell tempering for their pottery. Using this unique combination of sand/grit/grog tempering as its criterion Fort Walton culture is now defined within the geographical area stretching from the Aucilla River in the east to a Pensacola–Fort Walton transitional area around Choctawhatchee Bay in the west and north into the interior of south Alabama and Georgia, 107 mile (172 km) up the Apalachicola River and 50 mile (80 km) up the Chattahoochee River.
Тарих
Біздің заманымыздың шамамен 1000-1200 жылдары жергілікті Визен аралы халықтары жүгері шаруашылығын қарқынды дамыта бастады, рәсімдік, саяси және діни мақсаттар үшін платформалы үйінділер салдырды және керамиканың жаңа түрлерін жасады, бұл өзгерістерге солтүстік пен батыстағы Миссисип мәдениетінің негізгі орталықтарымен байланыс әсер еткен болуы мүмкін. Форт Уолтонның соңғы кезеңінде орталық Грузияның Ламар фазасындағы халықтарымен қарым-қатынастың артуы керамиканың безендіру және өндіру стильдерінде тағы бір өзгеріс болды. Бұл жаңа кезең Леон Джефферсон мәдениеті деп аталады. Бұл кезеңде рубасылықтардың құлдырауы байқалады, өйткені 1539 жылы Эрнандо де Сото экспедициясы сияқты еуропалық зерттеушілермен және отарлаушылармен байланыс болғаннан кейін аборигендер саны азайды. Форт Уолтон және кейін Леон Джефферсон халықтары Апалачи халықтарының тікелей ата-бабалары болып табылады. Жақын жерде орналасқан тағы бір үлкен жер - бұл шамамен 1450-1625 жылдар аралығында орналасқан Велда үйіндісі. Басқа жерлерге Либерти округінің Йон үйіндісі мен ауыл орны, Джексон округінің Тоқ Гринбриар орны жатады.
Approximately 1000 to 1200 CE local Weeden Island peoples began adapting and adopting intensive maize agriculture, the building of platform mounds for ceremonial, political and religious purposes and making a new variety of ceramics, changes likely influenced by contact with the major Mississippian culture centers to the north and west. By the Late Fort Walton period increased contact with Lamar phase peoples from central Georgia saw another change in styles of decoration and manufacture of ceramics. This new phase is known as the Leon Jefferson culture. This period sees the collapse of the chiefdoms as aboriginal populations declined following contact with European explorers and colonizers, such as the Hernando de Soto Expedition in 1539. The Fort Walton and later Leon Jefferson peoples are the direct ancestors of the Apalachee peoples. Another large site located nearby is the Velda Mound, which was occupied from approximately 1450 to 1625. Other sites include the Yon Mound and Village Site in Liberty County, and the Thick Greenbriar Site in Jackson County.