Кіріспе
Концептуалды белсенділік қозғалысы Хип-хоп белсенділігі - хип-хоп интеллектуалы және журналист Гарри Аллен жасаған термин. Бұл сөз "балалық бумер" ұрпағының белсенді қозғалысын сипаттауға арналған. Хип-хоп ұрпағы "The Hip Hop Generation: Young Blacks and the Crisis in African American Culture" атты еңбегінде 1965 және 1984 жылдар аралығында туған африкалық американдықтар ретінде анықталды. Бұл топ Азаматтық құқықтар туралы заңның қабылдануы мен Малкольм Х-тің өлтірілуі мен 1970-1980 жылдары хип-хоптың жарылуының арасында орналасқан. Бірақ хип-хоп ұрпағын 1965-1984 жылдар аралығында туған, хип-хоп музыкасы, биі, сән мен өнер мәдениеті аясында өскен барлық адамдарды қамтитын кеңірек анықтауға болады. Қозғалыс көтерілген әлеуметтік әділдік мәселелерінің бірі - азшылықтар мен иммиграциялық құқықтар, білім алу мүмкіндігі, түрме реформасы және көлік саясаты. Соңғы жылдары Калифорнияның 187-жобасы мен 21-жобасы да хип-хоп белсенділігінің басты нүктесі болды. Бұл қозғалыста сондай-ақ жастардың ұйымдастырылуы мен дамуы, мәдени жұмыс және мәдени-таралық алмасу сияқты әлеуметтік өзгерістердің кең ауқымы қарастырылады.
Hip hop activism is a term coined by the hip hop intellectual and journalist Harry Allen. It is meant to describe an activist movement of the post baby boomer generation. The hip hop generation was defined in The Hip Hop Generation: Young Blacks and the Crisis in African American Culture as African Americans born between 1965 and 1984. This group is situated between the passage of the Civil Rights Act and the assassination of Malcolm X on one end and hip hop's explosion during the 1970s and 1980s. But the hip hop generation can be more loosely defined to include all people born between 1965 and 1984 who have grown up within a culture of hip hop music, dance, fashion and art. Some of the issues of social justice the movement addresses are minority and immigration rights, educational access, prison reform and transportation policy. In recent years California's Proposition 187 and Proposition 21 have also been a focus of hip hop activism. The movement also addresses a broad range of social change practices like youth organizing and development, cultural work, and intercultural exchanges.
Эволюция және контекст
Жетпісінші жылдардың ортасында Азаматтық құқықтар қозғалысы басталды, сонымен қатар хип-хоп музыкасының басталуы болды. Америка қоғамы жаңа, алдап-арбау мемлекеттік зорлық-зомбылық түріне тап болды. Есірткі мен зорлық-зомбылықтың көбеюі жастар арасында тұтқындалудың артуына әкелді. Оңтүстік Бронкстегі сияқты аймақтарда АҚШ қара және латиноамерикалық жастарға көз жұмған. Бұл жерде "бір нәрсе жоқтан шығады" деген ой қалыптасты, және ол рэп пен MC арқылы қалыптасты. Хип-хоп пен басқа да көрініс түрлері осыдан пайда болды. Диджейлік, брейк-данс және граффити жазу - жастардың америкалық қатал шындық туралы әңгімелерін айтуы. 1990 жылдардың ортасы хип-хоп үшін ерекше белсенді кезең болды. 1994 жылы К. Делорес Таккер сенаттың бір отырысында хип-хоп ұрпағының "бангстерлік рэппен әуреленіп", "біз бұрын-соңды көрмеген эпидемиялық көлемдегі қылмыс толқынын туғызатынын" айтты. Ол: "Көптеген түрмелер қанша жасалса да, ол жеткіліксіз болады", - деп қосты. "Can't Stop Won't Stop" кітабында автор Джефф Чанг хип-хоп белсенді қозғалысының дамуын қадағалап, оның бастапқыда негізінен тамырынан басталғанын және жергілікті деңгейде бағытталғанын атап өтті. Бірақ түрме индустриялық кешені мен полиция қатыгездігіне қарсы қозғалыстар корпоративтік жаһандануға қарсы қозғалыстармен бір мезгілде пайда болғандықтан, көптеген жас хип-хоп белсенділері ұлттық деңгейде ұйымдаса бастады. Хип-хоптың жаһандануға ұшыраған өнер түріне айналуымен қатар, оның прогрессивті, белсенділік бағыты әлемді аралап жүр. Парижде, Кейптаунда, Швецияда, Жаңа Зеландияда, Чилиде және басқа да елдерде ұйымдастырғандар хип-хоптың құралдарын қоғамда өзгерістер жасау, жастарды күшейту және бақылауға алынбаған мәселелерге дауыс беру үшін қолданды. Мәдениет сыншыларының айтуынша, қылмыс толқынын тудыруда гангстерлік рэп кінәлі болса, хип-хоп белсенділігі түрме индустриялық кешеніне қарсы шықты, экологиялық расизмге (көпшілігі жасыл саясатты қамтыды) және әлемдегі кедейлікті тудыратын жемқор жүйелерге қатысты. Глобалды хип-хоп белсенділігі тек рэп музыкасын ғана пайдаланбайды, сонымен қатар гип-хоптың басқа тіректерімен де жұмыс істейді, мысалы, жастарға граффити өнерін немесе брейк-даунс үйрету арқылы күш беру жобаларын құру. Рио-де-Жанейроның фавелаларында бұрынғы есірткі сатушылар "Афро Регги" деп аталатын қозғалысты бастады. Бұл қозғалыста фавела балаларының есірткі саудасынан аулақ болуына көмектесу үшін, оларды эмси және брейк билеуші болуға үйрету керек. Бұл қозғалыстың халықаралық атақ-даңқы "Фавеланың көтерілуі" атты деректі фильмнен белгілі болды. Адилетсіздікке қарсы қозғалыс (ААИ) - саяси белсенділерден (яғни "раптивистерден"), наразылық ақындарынан, ди-джейлерден, көше бишілерінен, граффити жазушыларынан және белсенділерден тұратын, бейбіт және шығармашылық тәсілдермен жаһандық әділетсіздіктің көптеген түрлеріне қарсы күресіп жатқан халықаралық хип-хоп белсенділері қозғалысы.
Калифорнияның 187 және 21-жобалары
Соңғы жылдары хип-хоп белсенділерінің ұлттық ұйымдасуының маңызды факторы Орталық және Оңтүстік Америкадан көшіп келу мен иммиграция толқынына жауап ретінде қабылданған заңнамаға жатқызылуы мүмкін. Бұл заңға Калифорнияда оң ықпал ету және екі тілді білім беруді тоқтатқан 187-жоба мен 21-жоба кірді, ол жасөспірім қылмыскерлерге қатаң жазалауды және ұзақ мерзімге бас бостандығынан айыруды талап етті. Пауль Джонстон сияқты қарсыластар 187-жоба тек саяси, мәдени және сыныптық топтарды көбейтуге қызмет етті деп мәлімдейді, ал белгілі бір азшылықты маргинализациялайды. Джонстон өзінің эссесінде Калифорниядағы мексикалық иммигранттар арасында трансұлттық азаматтықтың пайда болуы жаңа заңнамада туындаған мәдени шиеленістерді атап өтті. Ол былай деп түсіндіреді: "Бұл шаралар Мексикадан АҚШ-қа, сондай-ақ оңтүстікке қарай Орталық Американың жарақаттанған қауымдастықтарынан АҚШ-қа құжатсыз жұмысшылардың ағынын тоқтата алмады. Керісінше, олар азаматтық мәртебесіндегі айырмашылықтарға негізделген мемлекеттің әлеуметтік құрылымында терең ажырымды тез нығайтты. Бұл халықтың өсімі, оның қылмысқа белшесінен батып, әлсіз күйде болуы, және оның кедейленіп, жасырын, иммигранттарға қарсы жаңа саясат режимінің аясында өмір сүрудің маргиналды тәсілі Калифорнияда жаңа апартеид деп сипатталуы мүмкін жағдайларды жасады". Бұл шаралар сынға қарамастан қабылданды және көптеген калифорниялықтар мен олардың саясаткерлері қолдады. Алайда, заңның көтерілген наразылығы АҚШ-тағы хип-хоп белсенділерінің назарында.
"These measures failed to halt the flow of undocumented workers to the United States, from Mexico as well as the traumatized Central American communities to the south. Instead, they quickly consolidated a deep divide in the social structure of the state, based on differences in citizenship status. The growth of this population, its increasingly criminalized and vulnerable status, and its impoverished, furtive, marginalized way of life under the new anti immigrant policy regime has created circumstances that might fairly be described as a new apartheid in California." Despite criticism the measures were passed and are supported by many Californians and their politicians. The discontent the legislation spurred, however, continues to be a focus of hip hop activists throughout the United States.