Кіріспе
АҚШ-тың Әскери-теңіз флотының амфибиялық командалық кемесі USS Mount McKinley (AGC 7/LCC 7) - амфибиялық командалық кемелердің жетекші кемесі. Ол Солтүстік Америкадағы ең биік таудың атымен аталған. Ол амфибиялық күштердің флагманы, алдыңғы қатарлы байланыс құралдары мен кең жауынгерлік ақпарат кеңістігі бар жүзуші командалық пункт ретінде жобаланған.
USS Mount McKinley (AGC 7/LCC 7) was the lead ship of the of amphibious force command ships. She was named after the highest mountain in North America. She was designed as an amphibious force flagship, a floating command post with advanced communications equipment and extensive combat information spaces to be used by the amphibious forces commander and landing force commander during large scale operations.
Іске қосу және іске қосу
Маунт МакКинли (AGC 7) 1943 жылы 31 шілдеде Солтүстік Каролинаның Уилмингтон қаласындағы Солтүстік Каролина кеме құрылысы компаниясымен циклон деп аталып, 27 қыркүйекте іске қосылды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Қысқа уақыттан кейін ол Норфолктен 1944 жылы 8 маусымда Гавайиге жөнелді. Маккинли тауы 20 шілдеде Палауға 5-ші амфибиялық топпен жолға шықты. Шабуыл күштері Пелелиу маңында 15 қыркүйекте келді, ComPhibGru 5 1-ші теңіз дивизиясының қонуын басқарады. 28 қыркүйекте Маккинли тауы жағалаудағы бомбалауды үйлестіру үшін жақын маңдағы Сэнсебус аралына қарай жүзіп кетті. Макинли тауы 14 қазанда Пелелиу мен тізбектің басқа негізгі аралдары қауіпсіз болғаннан кейін аймақтан кетті. Голландиялық Жаңа Гвинеядағы Голландияда тоқтағаннан кейін кеме Лейте шығанағындағы Сан-Педро шығанағына, Лейте мен Ормоққа шабуыл жасау үшін жөнелтілді. Сан-Педро шығанағында болған кезде, күш үнемі әуе шабуылына ұшыраған, бірақ Маккинли тауы соққыға ұшыраған жоқ. 15 желтоқсанда кеме Миндороға шабуылға қатысып, 9 қаңтарда Лингаен шығанағына шабуыл жасауға барды. Субик шығанағына жақын Сан-Нарсисоға қарсылықсыз қонуды бұйырғаннан кейін командалық кеме Лейте шығанағына оралды. 1945 жылы 21 наурызда Маккинли тауы Окинаваның оңтүстік жағалауындағы Керама Реттоға қарай өрлеп кетті. Соғыстың соңғы ірі шабуылға алты күн қалғанда Маккинли тауы 77-ші жаяу әскер дивизиясының қонуына басшылық етті. Келесі екі ай бойы ол Керама-Реттодағы зәкірлеуде болды, үнемі әуе шабуылдарынан қауіп төнді. 22 мамырда ол Сайпанға, одан Перл-Харборға және Сан-Францискоға жөнелтіліп, 23 маусымда CONUS-қа келді.
Соғыстан кейінгі
Екі ай бойы күрделі жөндеуден өтіп, 20 тамызда іске қосылды. 23 қыркүйекте Сасебоға келіп, ол сол жерде және Куреде оккупациялық әскерлерді түсіруге қатысты. 1946 жылы 12 ақпанда АҚШ-қа оралған ол жаздың басында Бикини атолына аттанды. Ол атом сынақтары кезінде Бірлескен тапсырмалық күштердің командирі адмирал Уильям Х. П. Бландидің туын көтеріп, "Керек жол" операциясының флагманы болды. Шілдеде атом бомбасын сынақтан өткізгеннен кейін кеме Сан-Диегодан 18 ай бойы жұмыс істеді. 1948 жылдың басында ол "Эниветок" атом бомбасын сынақтан өткізуге басшылық жасады. Осы сынақтарды аяқтағаннан кейін ол Сан-Диегоға қайта оралып, жағалаудағы операцияларды жалғастырды.
Корей соғысы
1950 жылы 20 мамырда Маккинли тауы 8-ші армиямен оқу операцияларын жүргізу үшін Веспакка қарай жолға шықты. 26 маусымда кеме Жапониядан Корея соғысының басында Похангқа американдық күш-жабдықтарын түсіруді басқару үшін жөнелтілді. 1950 жылдың қыркүйек айының басында генерал Дуглас Макартур Инчонға қарсы амфибиялық шабуылға басшылық етіп, солтүстік кореялықтарды солтүстікке кері шегінуге мәжбүр етті. Келесі шабуыл Вонсанның миналанған портқа жасалды. Қытайдың еріктілер армиясы соғысқа кіріп, БҰҰ әскерлері Хуннам жағажайға кері тартылғанда, Маккинли тауы эвакуацияға көмектесті. 1951 жылдың қаңтар айының соңында ол мыңдаған корей босқындарын Чеджу аралына көшіруге көмектесті. 1951 жылы 7 маусымда Маунт МакКинли Йокосукадан шығып, 3 тамызда Mare Island Naval Shipyard кемежайына келіп, күрделі жөндеуден өтті. Маунт МакКинли 1952 жылы 6 наурызда ВесПакке жөнелтіліп, 1953 жылы 30 қаңтарда АҚШ-қа оралды. Маре аралындағы әскери кеме жасақтауында фантайлға тікұшақ палубасы орнатылды. Маунт МакКинли 1953 жылы 27 қазанда Корея соғысы аймағындағы үшінші кезеңіне қайтадан жүзіп, 16 қарашада Йокосукаға келді. Сол кезден бастап, 1954 жылдың 30 шілдесінде АҚШ-қа кеткенге дейін кеме Жапония, Корея және Тайвань жағалауларында флоттық және амфибиялық жаттығуларға қатысты. 18 тамызда Сан-Диегоға келгеннен кейін, жылдың қалған бөлігін жергілікті операцияларда және қазан айында Гавайидің жағалауында бір айлық оқу-жаттығуларда өткізді. 1955 жылдың көктемінде Маккинли тауы Тынық мұхиттың орталығында су асты атом бомбасын сынаған "Вигвам" операциясының флагманы болды. 1955 жылдың жазында кеме жағажайда күрделі жөндеуден өткен соң, екі жүзді флагман кеме 1956 жылдың қаңтар айында үш айға ВестПакке оралды. Сәуір айында ол ядролық сынақтарды бақылауға жіберілді.
Атлантика және Жерорта теңізі қызметі
1956 жылы 3 маусымда Сан-Диегоға оралды және 1 қыркүйекте Тынық мұхит флотынан бөлінді. 20 қыркүйекте Норфолкке Панама каналы арқылы келді. 1957 жылдың 9 қаңтарында кеме Жерорта теңізіне жіберілді. Жерорта теңізінің шығысында кеме жанып жатқан грек кемесінің экипажын құтқарып, өртті сөндіріп, зақымдалған кемені портқа сүйреп әкелді. Жерорта теңізінде НАТО мен флот жаттығуларын жүргізгеннен кейін, ол 19 маусымда Норфолкке оралды. Қыркүйек пен қазан айының басында Атлантика мұхитының шығысында "Страйкбек" операциясы мен басқа да НАТО оқу-жаттығулары өтті. Маккинли тауы Портсмут теңіз жағалауында "Оранж" оппозициялық теңіз күштерінің кейбір бөліктеріне командалық және бақылау қызметін қамтамасыз ету үшін бекітпеге қойылған. 1958 жылдың қаңтарында Маккинли тауы 6-шы флотқа жіберілді, ол НАТО мен АҚШ-тың оқу-жаттығуларында Амфибиялық дайын топпен жұмыс істеді. Кеме маусым айында Америка Құрама Штаттарына қайтуы тиіс болғандықтан, оның келуі Таяу Шығыстағы шиеленістің артуына байланысты кешіктірілді. Кеме 1958 жылғы шілдедегі дағдарыс кезінде Ливанға қоныс аударған теңіз әскерлерінің бас штабы ретінде қызмет етті. 16 тамызда Норфолкке оралды. Маунт МакКинлидің 20 ақпаннан 26 тамызға дейінгі Жерорта теңізіндегі үшінші круизі АҚШ пен НАТО күштері қатысқан жеті амфибиялық жаттығумен белгіленді. 1960 жылы ақпанда кеме Панама каналы арқылы Чилидің Вальпараисо қаласына жөнелтілді. 19 сәуірде Маккинли тауы 6-шы флотқа қосылып, 7 желтоқсанда Норфолкке оралды. 1961 жылдың жазында "МакКинли" кемесі кемежайлық кезеңін аяқтағаннан кейін, 1962 жылдың қыркүйегінен ақпан айына дейін Жерорта теңізіне бесінші рет жіберілді. Қазан айында Кубадағы зымыран дағдарысы кезінде Маккинли тауы ComPhibLant және ComPhIbGru 4 флагманы болды. Куба карантинен кейін ол 1963 жылы 10 қаңтарда Жерорта теңізіне амфибиялық соққы күшінің командалық флагманы ретінде жүзіп кетті. 1963 жылы 2 тамызда Норфолкке оралып, ол 1964 жылдың қыркүйегінен қаңтарына дейін жалғасқан FRAM II күрделі жөндеуі үшін Норфолк теңіз кеме жасау зауытына кірді. "Quick Kick V" жаттығуларын және жаттығуларды жаңартудан кейін AGC 7 10 мамырда Норфолктен шығып, 26 мамырда Панама каналы арқылы Сан-Диегоға келді. Тонкин шығанағындағы оқиғадан кейін кемеге Оңтүстік-Шығыс Азияға баруды тапсырды.
Вьетнам соғысы
Кеме 25 тамызда Сан-Диегодан шығып, 16 қыркүйекте Лусонға жетті. Ол бір аптадан кейін Субик шығанағында өзінің бауырласы Эльдорадоны алмастырды. Оңтүстік Қытай теңізінде орналасқан Маккинли тауының 1-ші амфибиялық топтың басқа элементтерімен бірге кез келген жағдайға дайындықпен қаралды. Бангкокка бара жатқанда, Маунт Маккинли иесі ауыр науқастанып қалған Геркимерге көмекке келді. Геркимер капитаны Сингапурда одан әрі емдеу үшін кемеге алынды, ал MSTS кемесі Сайгонға жөнелтілді. Наурыздың басында және сәуірдің ортасында флагмандық кеме Дананг пен Хуэ қалаларына теңіз күштерін түсірді. Сәуір айында Субик шығанағында Эстестің орынбасары болып, ол 1965 жылы 15 мамырда Сан-Диегоға келді. Командалық кеме 15 наурызда Сан-Диегодан қайта жөнелтіліп, 17 сәуірде Перл-Харбор арқылы Субик шығанағына жетеді. Сол жерде орналасқан кеме Жапония, Тайвань, Гонконг, Вьетнам және Окинава порттарына келіп, ComPhibGru 1 флагманы ретінде қызмет етті. 23 тамызда Маккинли тауы үйге қайтып, 1966 жылдың 19 қыркүйегінде келді. Ол 1 шілдеде үшінші WesPac жұмысына шықты, 28 шілдеде Данангқа келіп жетті. Ол Вьетконг пен Вьетнамның Халық армиясына қарсы іздеу және жою операцияларына байланыс көмегін көрсетті. Бұрынғыдай, әскери күштерді қолдау азаматтық операциялармен біріктірілді. Қаңтар айының ортасында босатылған кеме CONUS-қа шығысқа қарай бет алып, 1968 жылы 10 ақпанда Сан-Диегоға жетті. 1969 жылдың 1 қаңтарында AGC 7 кемесі LCC 7 кемесі болып өзгертілді. CONUS-қа оралғаннан кейін ол 1969 жылы ComPhibGru 3 флагманы ретінде батыс жағалауда типтік оқу-жаттығу және амфибиялық жаттығулармен айналысты.
Тағдыр
Маунт МакКинли 1970 жылы 26 наурызда пайдалануға берілмеді және 1976 жылы 30 шілдеде апатқа ұшырады. Ол 1976 жылы жою үшін сатылды.
Марапаттар
Маунт МакКинли Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет еткені үшін төрт ұрыс жұлдызына, Кореядағы қызмет үшін сегіз жұлдызға және Вьетнамдағы Құрметті бірлік атағына ие болды.