Кіріспе
Үндістанның экономисі, мемлекеттік қызметкері және дипломаты (1926-2012) Әбит Хусейн (26 желтоқсан 1926 21 маусым 2012) - үндістанның экономисі, мемлекеттік қызметкері және дипломаты. 1990-1992 жылдары АҚШ-та Үндістанның елшісі, 1985-1990 жылдары жоспарлау комиссиясының мүшесі болды.
Abid Hussain (26 December 1926 21 June 2012) was an Indian economist, civil servant and diplomat. He was India's ambassador to the United States of America from 1990 to 1992 and a member of the Planning Commission from 1985 to 1990.
Жеке өмір
Хұсайн "Сыно-индістандық қақтығыс және Үндістан субконтинентіндегі халықаралық саясат" (1977) кітабының авторы Трилок Каркиге үйленген және үш баласы болды: Сухайл Хасан, Вишака Хұсайн және Рана Хасан. Оның ағасы - актер және мим суретшісі Иршад Панжатан, ол неміс фильмінде ойнады Der Schuh des Manitu . Д.Хусейн өзінің туған қаласы Хайдарабадта өскен, 1942 жылы Низам колледжінде оқыған.
Мансап
Хұсайн 1990-1992 жылдар аралығында Үндістанның АҚШ-тағы елшісі болды. Сондай-ақ, ол Үнді әкімшілік қызметінің мүшесі ретінде сауда және ауыр өнеркәсіп министрлігінде хатшы болып қызмет етті. 1985 жылдан 1990 жылға дейін Үндістанның жоспарлау комиссиясының мүшесі болды. 1988 жылы Хұсайн "Падма-Бхушан" орденімен марапатталды. Ол 1980-жылдардан бері Үндістанның экономикалық және сауда реформаларының алдыңғы қатарында болды. Ол сауда саясаты реформалары, жобалық экспорт, Ғылым мен технологияны дамыту жөніндегі CSIR тексеру комитеті, ҚР-ның тоқыма саясаты, капитал нарығын дамыту және шағын өнеркәсіп салаларын қамтитын ҚР Үкіметі құрған алты маңызды комитеттің төрағасы болды. Солардың ішінде Әбит Хусейн комитетінің сауда саясатын реформалау жөніндегі есебі мен Әбит Хусейн комитетінің шағын өнеркәсіп туралы есебі Үндістанның экономикалық реформаларындағы маңызды оқиғалар ретінде танылды. Сондай-ақ, ол Катаның президенті, Ұлттық ғылым, технология және даму институтының ғылыми-зерттеу кеңесінің төрағасы болды. Үндістан-Қытай экономикалық және мәдени кеңесі; Бхартия Видья Бхаван, Ноида орталығы, Наблюдательдік зерттеулер қорының сенімділер кеңесінің мүшесі, Химгири Зей университетінің басқарушылар кеңесінің мүшесі, Дехра Дун және басқа да бірнеше мәдени ұйымдар. Ол Неру мемориалдық қорының, Азия қоғамының, Нью-Йорктің, Үндістанның халықтық қоры, Академиялық үздіктер және қолжетімділік қоры, Үндістанның әкімшілік штаб колледжінің, Хайдарабадтың, Шанкар Лалл Мурли Дар мемориалдық қоғамының және Ранбакси ғылым қорының басқарушы кеңесінің мүшесі болды. Сонымен қатар, ол Ловрадж Мемориал Трастінің президенті және Марокко Корольдігінің Академиясының және BP Koirala Foundation (Непал) мүшесі болды. Хұсайн тоғыз жыл бойы БҰҰ-ның пікір және сөз бостандығы жөніндегі арнайы баяндамашысы болды. Ол Үндістан Үкіметі құрған Конституцияны қайта қарау комиссиясының мүшесі болды. 2001 жылдың сәуіріне дейін "Прасар-Бхарити" басқармасының мүшесі болды. Жуырда ғана Хұсайн Нью-Йорктегі Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі болды. Ұзақ мансабында ол екі жыл бойы Түркияда қоғамдастық дамуы бойынша БҰҰ кеңесшісі болды, сондай-ақ жеті жыл бойы Бангкоктағы БҰҰ-ның ЭСКАП өңірлік комиссиясының өнеркәсіп, технология, адам қоныстары және қоршаған орта бөлімінің басшысы болды. Сонымен қатар ол Ражив Ганди қорының вице-төрайымы, Хайдарабадтағы Орталық университетінің канцлері және Индира Ганди атындағы Ұлттық өнер орталығы Трастінің сенімді адамы болды. Хусейн бірнеше ұлттық және халықаралық конференцияларға төрағалық етті және қазіргі заманғы мәселелер бойынша мақалалар жариялады. Ол азаматтық қоғамның белсенді мүшесі болды және жаһандану, Интернет-цензура, гендерлік мәселелер, сөз бостандығы және мәдени салыстырмалылық сияқты көптеген мәселелер бойынша қазіргі заманғы пікірталастарға үлес қосты. 2012 жылдың 21 маусымында Әбид Хусейн Лондон қаласында жүрек ауруынан қайтыс болды. Қайтыс болған кезде Хұсайн Хайдарабадтағы ағылшын және шетел тілдері университетінің, ICFAI жоғары білім беру қорының, Индияның шет елдердегі Үндістандықтардың даму қорының (Сыртқы істер министрлігі) сенімгерлер кеңесінің мүшесі, ЮНЕСКО-ның демократия және даму жөніндегі халықаралық панельінің мүшесі, Индияның сыртқы сауда институтының профессор-эмиритусы, Сыртқы істер министрлігінің сыртқы қызмет институтының профессор-эмиритусы, Ғалиб академиясының төрағасы және Руми қорының вице-президенті болды.
Марапаттар
1988 жылы Құрметке лайық қызметі үшін Падма-Бхушан орденімен марапатталған.