Кіріспе
Американдық саясаткер Льюис Б. Гункель (1826 жылы 15 қазан - 1903 жылы 3 қазан) - адвокаты, саясаткер, Азамат соғысы кезінде мүгедек болған сарбаздар мен олардың отбасыларының қорғаушысы, Огайо штатының АҚШ-тың Өкілдер палатасының мүшесі.
Lewis B. Gunckel (October 15, 1826 – October 3, 1903) was an attorney, politician, advocate for Civil War disabled soldiers and their families, commissioner and a member of the United States House of Representatives from Ohio.
Мұрасы мен ерте өмір
Льюис Гункель Огайо штатының Германтаун қаласында дүниеге келді. Бұл ауылды 1805 жылы оның атасының әжесі құрған. Льюис Майкл мен Барбара (Шюи) Гункельдің ұлы. Майкл Гункель 1812 жылғы соғыста белсенді қызметте болды және полковник дәрежесіне дейін көтерілді. Кейін Огайо штатының заң шығарушы құрамында өз округінің өкілі болды. Льюистің аталық бабасы Филипп Гункель 1806 жылы Огайо штатының Бас Ассамблеясында Монтгомери округінің өкілі болып сайланды және 1808 жылы Монтгомери мен Пребл округтерінің өкілі болып қайта сайланды. 1816 жылы бабасын Бас Ассамблея Монтгомери округінің округтік сотының судьясы етіп тағайындады, ол он бес жыл қызмет етті. Льюис Гункельдің аналық бабасы Джон Мартин Шуидің әкесі Америка революциясына дайындық жылдарында Континенттік конгресспен ынтымақтастық жасау үшін Ланкастер округі, Пенсильвания инспекциялық комитетінің өкілі болып сайланды, бірақ ол Тәуелсіздік декларациясына қол қойылмас бұрын қайтыс болды. 1860 жылы Льюис Б. Гункель Дейтонның әйгілі капиталисті және банкир Валентин Винтерстің қызы Катарина Винтерске үйленді. Олардың төрт баласы болды: Винтерс, Кэтрин, Льюис В. және Перси, олардың екіншісі мен үшіншісі ересекке дейін аман қалды.
Білім және заңгерлік мансабының алғашқы жылдары
Гункель жергілікті мектептерде дайындық оқуларын жалғастырды, Майами университетінде оқыды және 1848 жылы Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Колледж Хилл фермерлер колледжін бітірді. Ол заңгерлік мамандыққа дайындалуға шешім қабылдады, ал бітіргеннен кейін Дейтонда заң оқыды, содан кейін Цинциннати заң мектебінде 1851 жылы бітірді. Гункель 1851 жылы Огайо штатының адвокатурасына қабылданды және Дейтонда практикасын бастады. 1853 жылы оған 9 жылдан кейін Азамат соғысында қаза болғанша серіктесі болып қалған Хайрам Стронг қосылды. Эдвард Л. Роу 1869 жылы Гункельге қосылды және фирма Гункель & Роу болды. Жылдар өте келе атау Гункель, Роу және Гункель, Гункель, Роу және Шуи болды. Оның серіктестерінің бірі Джон А. МакМахон болды, ол саяси жағынан күресті. Фирма 1853 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейін әртүрлі атаулармен жұмыс істейді, өйткені қосымша серіктестер белсенділікке кіріседі немесе фирмадан зейнеткерлікке шығады және Огайодағы ең көне заң фирмаларының бірі болып табылады.
Мемлекеттік қызмет
1847 жылы көп жасқа толғаннан кейін Гункель Виг партиясына қосылды. Ол "Білмеймін" қозғалысына қосылудан бас тартты, бірақ Республикалық партия ұйымдастырылған кезде ол оған адалдықты бірден ауыстырды, ол алғашқы жергілікті мүшелердің бірі болды. Ол Монтгомери округінің алғашқы республикалық жиналысында сөз сөйледі және Джон С. Фремонтті ұсынған алғашқы республикалық ұлттық конвенцияға делегат болды. 1864 жылы ол республикашылдардың президенттік сайлауында болды және Огайо штатында Абрахам Линкольн үшін дауыс берді. 1862 жылы ол Огайо Сенатына сайланды және төрт жыл бойы сот комитетінің төрағасы ретінде оның көшбасшыларының бірі болды. Азамат соғысы кезінде одақтастардың мықты адамы, ол Линкольн саясатының жақтасы болды. Ол соғыс процесін жүргізуге және жауынгерлердің отбасыларын қорғауға арналған шараларды қабылдады. Әскерлердің отбасыларына көмек көрсету туралы заң жобасы шабуылға ұшырағанда оның конституциялық тұрғысынан күмән туды және экономиканы қолдауды талап етті Гункель былай деп жауап берді: Біз басқа жерлерде үнемдей аламыз, барлық жерде қысқарта аламыз және бүкіл соманы толтыру үшін жергілікті және жалпы шығындарда мемлекетке жеткілікті үнемдей аламыз; бірақ егер жоқ болса, біз оны қуанышпен, ерлікпен көтеруіміз керек. Біз не күресуіміз керек, не төлеуіміз керек; екеуін де жасауымыз керек. Ол Огайо штатының майдандағы сарбаздарына дауыс беру құқығын беретін заң жобасын жасады. Ол Огайо штатының ардагерлері үшін әскери үйін құру туралы заң жобасын ұсынды және сенатта қызмет еткеннен кейін губернатор оны басқарушы етіп тағайындады. Мемлекеттік ауруханалар мен сарбаздар шегінулерінің біртіндеп жойылуы ұлғая түскен ұлттық үйлердің құрылуына әкелді. Конгресс 1865 жылы 31 наурызда мүгедек еріктілер үшін ұлттық үйлердің басқарушыларын тағайындады. Басқарма генерал Бенджамин Ф. Батлерді президент, ал Льюис Б. Гункельді хатшы етіп сайлады. Заң бойынша, басқармаға бір немесе бірнеше үйді құруға рұқсат берілді, ал оның аясында төрт үй құрылды. Гункель Дейтон қаласында Ұлттық солдаттар үйін (Орталық үй) құруға қатысты шаралар қабылдады. Орталық үйдің 1867 жылдың 26 наурызында құрылғандығы туралы мәлімет бар. Сол кезде Гункель, резидент-менеджер, үйдегі мүгедек сарбаздарды ресми түрде басқаратын, ол келесі онжылдықта да осы рөлді атқаратын. Дейтондықтар мұны оның ең үлкен және ең жақсы жұмысы деп санайды. Орталық үйге арналған жерді таңдауда Менеджерлер кеңесі бай және құнарлы Майами аңғарын қарады және Дейтон қаласынан батысқа қарай 5 шақырым жердегі жерді сатып алу туралы келіссөздерге кірісті. Бұл сайттың құны $46,800 болды, оның ішінде $20,000 - Гункельдің басшылығымен Дейтон азаматтарының қайырымдылығы. Конгресс Үйдеге Чейс лагеріндегі уақытша ғимараттардың ағаш материалдарын берді, ал Гункельдің басшылығымен ғимараттар тез және экономикалық тұрғыда салынып, дайын болған кезде мүгедек сарбаздармен толтырылды. 1871 жылы Улисс С. Гранттың ішкі істер министрі Гункельді Чероки, Крик және Чикасо индейлеріне қатысты алаяқтықты тексеру үшін арнайы комиссар етіп тағайындады. Оның кейінгі баяндамасы тек кінәлілерді анықтау мен жазалауға ғана емес, сонымен қатар Үндістан қызметіндегі маңызды реформаларға әкелді. 1872 жылы Гункель Огайоның 4-ші конгресс округінен АҚШ-тың қырық үшінші конгрессіне сайланды. Ол әскери комитетте қызмет етті, қоғамдық сыбайлас жемқорлыққа қарсы күресті және ұлттық қазынаға рейдтер ұйымдастырды. Ол "жалақыны тартып алу" деп аталатын заң жобасын жоюға дауыс берді және сол заңның ретроактивті шарты бойынша өзіне тиесілі жалақыны қабылдаудан бас тартты. Ол арзан көлік қажеттілігі туралы Парламент алдында да, қоғамдық жиналыстарда да жиі сөйлеген. 1874 жылы Гункель партиясының бірталай ұсынысымен қайта сайланды, бірақ ел 1873 жылғы қаржылық үрейден зардап шекті және ұстамдылық қозғалысынан бөлінді. Бұл Огайодағы саяси төңкеріске әкеліп, Демократ Джон А. МакМахонның, Гункельдің заңгер серіктесінің сайлануына әкелді. Гункель 1884 жылы тағы да ұсынылды, бірақ қатысудан бас тартты.
We can economize elsewhere, retrench everywhere, and save enough to the state in its local and general expenses to make up the entire sum; but if not, we should bear it cheerfully, heroically. We must fight or pay; we ought to do both. He authored the bill granting to Ohio soldiers in the field the right to vote—a right which many thousands of them exercised. He introduced a bill that established a State of Ohio soldiers' home for returning veterans and after his senate service was appointed by the Governor as its manager. The gradual disappearance of state hospitals and soldiers' retreats resulted in the creation of more substantial national homes. An act of Congress was approved March 31, 1865, appointing a Board of Managers of the National Homes for Disabled Volunteer Soldiers. The board elected General Benjamin F. Butler President, and Lewis B. Gunckel Secretary. The act authorized the Board to establish one or more homes, and under it four Homes were created. Gunckel was influential in the measures taken to establish the National Soldiers' Home (Central Home) in Dayton. The organization of the Central Home as an institution dates from March 26, 1867, at which date Gunckel, Resident Manager, took formal charge of the disabled soldiers then at the Home, a role he would continue for the next decade. The people of Dayton regarded this as his greatest and best work. In the selection of a site for the Central Home, the Board of Managers looked at the rich and fertile Miami Valley, and entered into negotiations for the purchase of of land, about three miles (5 km) west of the city of Dayton. The cost of this site was $46,800 of which $20,000 was a donation from the citizens of Dayton under the leadership of Gunckel. Congress had given to the Home the lumber from temporary buildings at Camp Chase, and under Gunckel's direction buildings were rapidly and economically constructed and filled with disabled soldiers as fast as they were made ready. In 1871, Ulysses S. Grant's Secretary of the Interior appointed Gunckel special commissioner to investigate frauds upon the Cherokee, Creek and Chickasaw Indians. His subsequent report led not only to the detection and punishment of the guilty parties, but to important reforms in the Indian service. In 1872, Gunckel was elected to the Forty third United States Congress from Ohio's 4th congressional district. He served on the military committee, became conspicuous in the House by his relentless opposition to public corruption and organized raids on the national treasury. He voted to repeal the bill known as the "salary grab," and always refused to accept the salary due him under the retroactive clause of that law. He was a frequent speaker, both on the floor of the House and in public meetings, on the need for cheap transportation. In 1874, Gunckel was unanimously nominated by his party for re election, but the country was suffering from the financial Panic of 1873 and was torn by the temperance movement. These brought about a political revolution in Ohio and resulted in the election of Democrat John A. McMahon, Gunckel's law partner. Gunckel was nominated again in 1884, but declined to run.
Заңгерлік практикаға қайта оралу
Конгрессте қызмет еткеннен кейін Гункель Дейтонға оралып, заңгерлік қызметін жалғастырды. Ол "бір принцип үшін күресуге батылы бар және күресті соңғы қазбаға дейін жалғастыруға табандылық танытады; бірақ ол тәжірибе мен байқау арқылы келісімнің көбінесе сотқа жүгінгеннен жақсы екенін үйренді; кейде күреске қарағанда татуласушы көбірек батылдық танытады. Ең үздік заңгер - бұл клиенттің мүддесін сотқа жүгінбей-ақ қорғайтын адам. Бұл дипломатиялық мақсатқа жету үшін тактикалық және шеберлік және жоғары қабілет қажет". Ол "Дейтон барының татуластырушысы" деп аталды. Ол 1888 жылдан 1890 жылға дейін Огайо штатының адвокаттық алқасының жаңа құрылған Ұлттық адвокаттар қауымдастығына делегат болды, сондай-ақ қазынашы және соңғысының атқарушы комитетінің мүшесі болды. Өмірінің соңғы жылдары Гункель Дейтон қоғамдық жинақ банкінің президенті болды. Гункель Пневмониядан және жүрек ауруынан Дейтонда қайтыс болды және Вудленд қорымы мен Арборетумда жерленді.