Кіріспе
Француз дворяны Луи де Крэвант, маркиз, кейіннен герцог д'Хумиер (1628-1694) - 17 ғасырдағы француз дворяны, 1668 жылы Франция маршалы және 1685 жылы Артиллерияның бас шебері болды. Оның мансабы аналық туыстарымен, Флепио отбасымен байланыстардан пайдаланды деп айтылады, олардың көбі Людовик XIV және 1662 жылдан 1691 жылға дейін соғыс министрі Лувоа үкіметінде жоғары лауазымдарды атқарды. 1688 - 1697 жылдардағы Тоғыз жылдық соғыс басталған кезде Фландриядағы француз күштерінің қолбасшысы болып тағайындалды, ол 1689 жылы Валкорт шайқасында жеңілгеннен кейін қолбасшылықтан босатылды. 1690 жылы сәуірде герцог болып тағайындалып, 1694 жылы қайтыс болды.
Louis de Crévant, Marquis then later duc d'Humières (1628–1694) was a French nobleman of the 17th century, who became a Marshal of France in 1668 and Grand Master of Artillery in 1685. His career allegedly benefited from connections to his maternal relatives, the Phélypeaux family, many of whom held senior positions in the government of Louis XIV and Louvois, Minister of War from 1662 to 1691. Appointed commander of French forces in Flanders at the start of the 1688 1697 Nine Years War, he was relieved of command following defeat at Walcourt in 1689. He was made a duke in April 1690 and died in 1694.
Өмір
Де Креаванттар Францияның Индре департаментіне қарасты Аза-ле-Ферроннан шыққан; оның бабасы 1595 жылы Хюмиер атағын және оның отбасының соңғы мүшесі Жаклин д'Хюмиерге үйленген кезде Хюмиер жерлерін иеленді. Луи де Крэван (1628-1694) - Людовик III де Крэвант (1606 - 1648 жж.) мен Изабелла Феллипео (1611 - 1642) -дің тоғыз баласының бірі. Отбасылық мұраны бірнеше мұрагерге бөлуді болдырмау үшін, жас ұлдарының үйленбей қалуы әдеттегі нәрсе болды. Оның ересек шаққа жеткен аға-інілерінің екеуі француз теңіз флотында аға офицер болды; Якоб, 1675 жылы Мессинада қайтыс болды, және Реймонд (1629-1688 жылдары). Басқалардың ішінде Роджер (1687 жылы қайтыс болған) және Балатасар (1684 жылы қайтыс болған) Малта рыцарьларының діни ордені мүшелері болды, ал оның әпкелері Мари мен Изабео монахтар болды. 1653 жылы наурыз айында ол Луиза Антуанетта де ла Шатр (1639 - 1723) -ке, кейіннен Мария Тереза патшайымның кезекші ханымына үйленді. Олардың төрт қызы мен екі ұлы, Анри Луи, Люксембург қоршауында 1684 жылы қаза тапқан және Луи Франсуа Роджер (? 1679) деген кітапта жазылған. Мари Тереза (1652-1687 жж.), Мари Луиза (1658-1710 жж.), Анна Луиза (1666-1717) және Анна Луиза Джулия (1665-1748 жж.)
Мансап
17 ғасырдың бірінші жартысында Франция ішкі жағынан бөлініп, сыртқы жағынан қауіп төнді. Ол 1618 - 1648 жылдардағы Отыз жылдық соғыстан тыс қалған, ал Нидерланд республикасына Испаниядан тәуелсіздік алу соғысында қолдау көрсету ақырында 1635 - 1659 жылдардағы Франко-испан соғысына әкелді. 1590 жылы Нант жарлығымен аяқталған француздық дін соғыстары 1620 жылдары үйдегі гугеноттар көтерілісіне қайтадан ұшырады. 1643 жылы бес жасар Людовик XIV таққа отырғанда, оның анасы Австрияның Аннасы мен кардинал Мазарин бастаған регенттерінің арасындағы билік күресін тудырды, оған Конде сияқты аймақтық магнаттар қарсы болды. Бұл 1648 - 1653 жылдардағы Фронда деп аталатын азаматтық соғысқа әкелді, оның барысында Хумер корольдікті қолдады; ол Франко-испан соғысының соңғы кезеңдеріне қатысты және 1658 жылы генерал-лейтенант болды. Ол 1659 жылы Пиреней келісімінің басталуына әкелген шешуші жеңіске қол жеткізген Дуна шайқасында Тюренннің қол астында шайқасты. 1667 - 1668 жылдардағы Деволюция соғысында Франция Франш-Конте мен испандық Нидерландының көп бөлігін басып алды; Хумиер 1667 жылы Лилль қоршауына қатысты және 1668 жылы Франция маршалы болды. Алайда, голландтар күшті және амбициялық Франциядан гөрі, Испанияның әлсіз Испанияны көрші ретінде таңдады; Англия мен Швециямен бірге олар Үштік одақ құрып, Людовикке 1668 жылғы Экс-ла-Шапель шартында өзінің көп бөлігін қайтаруға мәжбүр етті. Ол Испанияға қарсы бұрын француздардың қолдауы үшін ризашылық білдірмегенін сезінген Луи Нидерландыға шабуыл жасауға дайындалды. 1672 жылы сәуірде Турен голландиядағы француз күштерінің бас қолбасшысы немесе аға қолбасшысы болып тағайындалды; бұл проблемалар тудырды, өйткені конвенция бойынша Маршалл басқа Маршаллдың қол астында қызмет етпеді. Хюмиер, де Крекви және Беллефонс Туренннің қол астында қызмет етуден бас тартты, бұл олардың жеке беделін және маршалдың лауазымын төмендетеді деп дәлелдеді; үшеуі де өздерінің иеліктеріне айдалды. Франко-голланд соғысы 1672 жылдың мамыр айында басталды, француздар Голландия Республикасының көп бөлігін басып алды және бастапқыда басым жеңіске жетті. Шілде айының соңында голландтықтардың жағдайы тұрақтанды, олар Бранденбург Пруссиясының, император Леопольдтың және Испания королі Карл II-нің қолдауына ие болды. Испания мен Рейнландта жаңа майдандар ашылған кезде, француз әскерлері 1673 жылдың аяғына дейін Голландия Республикасынан шықты, тек Граве мен Маастрихтті қалдырды. 1673 жылы Хумиер және оның екі әріптесі кешірім сұрап, қайтадан қызметке алынды; ол соғыстың көп бөлігін Испанияның Нидерландыда өткізді, негізінен қоршау соғысында болды. 1683 - 1684 жылдардағы Реюнион соғысында ол Фландриядағы француз армиясына қолбасшылық етті, 1683 жылдың қарашасында испандықтар ұстаған Кортрейк немесе Кутрай және Диксмуид қалаларын басып алды. Генри Луи, оның ұлы және мұрагері, 1684 жылы маусымда берілген Люксембург қоршауында қаза тапты; 1681 жылы Франция Люксембург пен Страсбургті иемденуді растау үшін Ретисбон бітімгерлігінде басқа жеңімпаздарын қайтарып берді. Ратисбон келісімінің 20 жылға созылуы тиіс еді, бірақ 1688 жылы Луи Нидерланд Республикасына басып кіре отырып, Тоғыз жылдық соғысты бастаған кезде аяқталды. 1685 жылы артиллерияның бас шебері болып тағайындалған Хюмерге тағы бір рет Фландрия армиясының командасы берілді, бірақ 1689 жылдың тамызында Уолкортта Ұлы одақтың күштеріне ұшырады. Ол Люксембург герцогымен алмастырылды және 1692 жылы Намурда болған кезде оның әскери мансабы аяқталды. 1690 жылы сәуірде ол герцог д'Хумиер болды; мамыр айында оның қызы Анн Луиза Джули (1665-1748) Луи Франсуа д'Амонға үйленді, неке шарты бойынша ол титулды мұра етеді.
Мұра
Луи өзінің соңғы жылдарын ол кеңінен қайта жаңғыртқан, үлкен сәндік бақтармен бірге болған Монши-Хумиер замогында өткізді. Олар жоғалып кетті, бірақ шато әлі де бар. Ол жергілікті Сен-Мартин шіркеуінде жерленді; көптеген қабірлер Француз төңкерісі кезінде қиратылды және 1936 жылы шатоның мазмұнын сату кезінде бұрын бақ әшекейі ретінде пайдаланылған толық көлемді мәрмәр мүсін кірді. Бастапқыда Луидің қабірінен деп ойланған, ол шын мәнінде Жан III д'Хумиер (1553 жылы қайтыс болды) мүсіншісі Жан Бонтемппен және қазір Луврде.