Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Август Лил (1842 жылы 26 наурыз - 1932 жылы 13 маусым) - Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының хирургы және 1865 жылы 14 сәуірде Джон Уилкс Бут президент Абрахам Линкольнді атып өлтіргеннен кейін Форд театрында президент қорына келген алғашқы дәрігер. Оның жедел емделуі Линкольнге келесі таңға дейін өмір сүруге мүмкіндік берді. Лил 1866 жылға дейін әскерде қызмет етті, содан кейін ол өзінің туған қаласы Нью-Йоркке оралды, онда ол табысты жеке практикасын құрып, қайырымдылық медициналық көмекке қатысты болды. Линкольннің өлімін көрген соңғы куәгерлердің бірі Лил 1932 жылы 90 жасында қайтыс болды.
American surgeon (1842–1932)
Charles Augustus Leale (March 26, 1842 – June 13, 1932) was a surgeon in the Union Army during the American Civil War and the first doctor to arrive at the presidential box at Ford's Theatre on April 14, 1865, after John Wilkes Booth fatally shot President Abraham Lincoln in the head. His prompt treatment allowed Lincoln to live until the next morning. Leale continued to serve in the army until 1866, after which he returned to his home town of New York City where he established a successful private practice and became involved in charitable medical care. One of the last surviving witnesses to Lincoln's death, Leale died in 1932 at the age of 90.
Ерте өмір
Доктор Лил Нью-Йоркте 1842 жылы 26 наурызда капитан Уильям П. және Анна Мария Бёрр Лилдің ұлы болып дүниеге келді. Ол 1746 жылы аштық жайлаған Ирландияға жүгері жөнелткен капитан Ричард Беррдің немересі еді. Лил 18 жасында медицинаны зерттей бастады, ол жүрек және өкпе аурулары бойынша доктор Остин Флинт ағаның, ал оқпен жараланғандар мен хирургия бойынша доктор Фрэнк Х. Гамильтонның жеке шәкірті болды. Ол сонымен қатар әртүрлі клиникаларда оқыды және АҚШ армиясында медициналық курсант ретінде толық мерзім қызмет етті.
Dr. Leale was born in New York City March 26, 1842, the son of Captain William P. and Anna Maria Burr Leale. He was a grandson of Captain Richard Burr, who, in 1746 sent a cargo of corn to famine stricken Ireland. Leale began his medical studies at 18, the private pupil of Dr. Austin Flint, Sr., in diseases of the heart and lungs, and of Dr. Frank H. Hamilton in gunshot wounds and surgery. He also studied at various clinics and served a full term as medical cadet in the United States Army.
Линкольннің өлтірілуі
1865 жылдың сәуірінде Нью-Йорктегі Беллвью ауруханасының медициналық колледжін бітіргеннен кейін алты аптадай уақыт өткен соң, Лил Вашингтонның Армори скверіндегі АҚШ армиясының бас ауруханасында жараланған офицерлер палатасына жауапты болды. Линкольн өлтірілгенге дейін бірнеше күн бұрын Лил Линкольннің соңғы сөзін тыңдап, оның бет-әлпетінің ерекшеліктеріне таңғалады. Көп ұзамай Линкольн Форд театрына "Америкалық туысымыз" спектаклін көруге баратынын білгенде, ол спектакльді көру үшін емес, Линкольннің бет-әлпеті мен мимикасын зерттеу үшін барды. Ол кеш келді және Линкольн кедергісіз көрінісімен орын алуға мүмкін емес еді, оның орнына ол шамамен қырық аяқ қашықтықта алдыңғы жақта отырды. Джон Уилкс Бут Линкольнді атып алғаннан кейін Лил Линкольннің қорасына жүгіріп барып, Бут қолынан ұрып алған Генри Ратбонды қысқаша тексерді. Ол Линкольнді Мэри Тод Линкольн қолдаған креслода құлап жатқанын көрді; Линкольн жауап бермей, емін-еркін тыныс алып, импульсі байқалмады. Бастапқыда Линкольнді пышақпен өлтірді деп ойлап, оны жерге жайды да, көрші Уильям Кентпен бірге Линкольннің жағасын кесіп, жараларын іздеу үшін пальто мен көйлегін ашты. Линкольннің көздері кеңілгенін түсінген соң, Лил оның басының артқы жағында оқ жарақаттарын тапты. Лил Линкольнның басына терең орналасқан оқты таба алмады, бірақ қан ұрығын шығарғаннан кейін Линкольннің тыныс алуы жақсарды; ол ұрықтарды үнемі алып тастау Линкольннің тыныс алуын сақтағанын анықтады. Сондай-ақ, ол жасанды тыныс алу жүйесіне де көмектесті. Алайда, Лил бастан-ақ не болатынын білген және Линкольнның жарақаты "өлімге алып келетінін" айтты. Осы уақытқа дейін аудиториядан басқа хирургтар келді, сондай-ақ Линкольнның басын көтерген актриса Лора Кин, Лил Линкольнның аман қалмайтынын жариялады. Линкольн ақ үйге аттанып бара жатқанда аман қалмаудан қорқып, Лил Линкольнді жақын маңдағы бір жерге көшіруді бұйырды. Ол екі дәрігер мен төрт солдатпен бірге Линкольнді көтеріп, баяу-ақ Петерсен үйіне алып барды, онда Лил және басқалар Линкольнді Уильям Кларк жалға алған кішкентай төсекке диагональ бойынша қойды. Барлығын алып шыққаннан кейін олар Линкольннің киімдерін алып тастап, басқа да жараларды іздеді. Олар Линкольннің денесі суық екенін білгенде, ыстық су құйылған бөтелкелерді, қыша пластырьін және жамылғыларды қолданды. Осы кезде басқа дәрігерлер Линкольнді күтіп-ұстауға кірісті, бірақ Лил түн бойы Линкольннің қолын ұстап, "оның адамзаттың арасында екенін және досы бар екенін білдірді". Линкольн 1865 жылы 15 сәуірде таңғы сағат 7.22-де қайтыс болғанша комада қалды. Өзінің еңбегі үшін Лилге Линкольннің жерлеу рәсіміне әр түрлі қызметте қатысуға рұқсат етілді.
In April 1865, about six weeks after graduating from Bellevue Hospital Medical College in New York City, Leale had charge of the Wounded Commissioned Officers' Ward at the United States Army General Hospital in Armory Square, Washington, DC. A few days before Lincoln's assassination, Leale saw Lincoln give his last public address and was intrigued by Lincoln's facial features. Soon after, learning that Lincoln was going to Ford's Theatre to see the play Our American Cousin, he attended as wellnot to see the play, but to study Lincoln's face and facial expressions. He arrived late and was unable to get a seat with an unhindered view of Lincoln; instead he sat near the front about forty feet away. After John Wilkes Booth shot Lincoln, Leale rushed to Lincoln's box where he briefly examined Henry Rathbone, whom Booth had stabbed in the arm. He then saw Lincoln slumped in his armchair supported by Mary Todd Lincoln; Lincoln was unresponsive, barely breathing with no detectable pulse. Initially thinking Lincoln had been stabbed, he laid him on the floor and, with bystander William Kent, cut off Lincoln's collar and opened his coat and shirt in search of wounds. After realizing that Lincoln's eyes were dilated, Leale found the bullet wound at the back of the head. Leale was unable to locate the bullet, which was deep in Lincoln's head, but after he dislodged a blood clot Lincoln's breathing improved; he found that regular removal of clots maintained Lincoln's breathing. He also gave artificial respiration. However, Leale knew from the beginning what would happen, and pronounced his assessment that Lincoln's wound "was mortal." By this time other surgeons from the audience had arrived, as well as actress Laura Keene, who cradled Lincoln's head, while Leale announced that Lincoln wasn't going to survive. Fearing that Lincoln would not survive a carriage ride back to the White House, Leale ordered that Lincoln be moved to someplace nearby. He, along with two doctors and four soldiers, picked Lincoln up and slowly took him across to the Petersen House, where Leale and the others laid Lincoln diagonally on the small bed, rented by William Clark. After clearing everyone out, they searched for other wounds by removing all of Lincoln's clothes. When they realized that Lincoln's body was cold, they applied hot water bottles, mustard plasters, and blankets. At this point other physicians took charge of Lincoln's care, but Leale kept hold of Lincoln's hand throughout the night, "to let him know that he was in touch with humanity and had a friend." Lincoln remained comatose until he died at 7:22 the next morning, April 15, 1865. For his efforts, Leale was allowed to participate in various capacities during Lincoln's funeral.
Кейінгі өмірі
Лил 1867 жылы өлтіруді тергейтін Бенджамин Ф. Батлер палатасының комиссиясына есеп бергенімен, Лилдің Линкольннің өлімі туралы есебі 1909 жылы Линкольннің туғанына 100 жыл толғанға дейін көпшілікке жарияланбады. Сол жылы Лил "Линкольнның соңғы сағаты" бағдарламасында АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Нью-Йорк командалығына сөйледі. Оның 1865 жылы АҚШ-тың бас хирургына жазған есебі 2008 жылға дейін жоғалып кеткен деп саналды, ол кезде 22 беттік фотокопия Джорджтаун университетінің кітапханасынан табылды және жарияланды. 2012 жылдың маусым айында Ұлттық мұрағаттан екінші данасы табылды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол Еуропаға барып, Азия холерасын зерттеді. 1867 жылы 3 қыркүйекте Нью-Йорк штатының Йонкерс қаласында өмір сүрген Ребекка Медвин Копкуттпен, индустриалист Джон Копкутттің (1805-1895) қызымен, тарихи Джон Копкутт сарайда тұрмысқа шықты. 1928 жылы зейнетке шыққанға дейін доктор Лил қайырымдылық, медицина және ғылыми жобаларға қызығушылық танытты. Лил Линкольннің 1932 жылы 90 жасында қайтыс болғаннан кейін өлтірілуіне қатысқан соңғы тірілердің бірі болды. Оның бес баласы болды, ал алтыншы баласы, қызы Энни Лил 1915 жылы қайтыс болды. Ребекка Копкат Лил 1923 жылы қайтыс болды. Ол 1932 жылы 15 маусымда жерлеу рәсімі өткізілген Көктегі тыныштық протестанттық епископтық шіркеуінің мүшесі болды.
Although Leale submitted a report in 1867 to Representative Benjamin F. Butler's House commission investigating the assassination, Leale's account of Lincoln's death was not publicly revealed until the 100th anniversary of Lincoln's birth in 1909. In that year Leale spoke on "Lincoln's Last Hour" to the New York commandery of the Military Order of the Loyal Legion of the United States. His 1865 written report to the Surgeon General of the United States was thought lost until 2008, when a 22 page photocopy was found in the Georgetown University Library and published. Seemingly written just hours after the assassination, a second copy was found in the National Archives in June 2012. After his discharge he went to Europe, where he studied the Asiatic Cholera. On September 3, 1867, he married Rebecca Medwin Copcutt, a daughter of Yonkers, New York, industrialist John Copcutt (1805–1895) at the historic John Copcutt Mansion. Until his retirement in 1928, Dr. Leale maintained a continuous interest in philanthropic, medical, and scientific projects. Leale was one of the last surviving attendees of Lincoln's assassination upon his death in 1932 at the age of 90. He was survived by five children, a sixth child, daughter Annie Leale, having died in 1915. Rebecca Copcutt Leale died in 1923. He was a member of the Protestant Episcopal Church of the Heavenly Rest, where funeral services were held on June 15, 1932.