Джеймс Тайлер Кент: Гомеопатияның негізін қалаушысы

Кіріспе

Джеймс Тайлер Кент (1849–1916) – американдық дәрігер, қазіргі заманғы гомеопатияның негізін қалаушылардың бірі ретінде есімдері танымал. 1897 жылы Кент адамның физикалық және психикалық ауруларының белгілері мен оларға байланысты гомеопатиялық препараттар туралы "Гомеопатиялық материя медика реперторийі" атты ауқымды нұсқаулық жариялады, ол көптеген тілдерге аударылған. Ол бүкіл әлемде қолданылатын көптеген заманауи реперторийлердің үлгісі болды және бүгінгі күнге дейін кейбір гомеопатия дәрігерлері қолданып келеді.

Алғашқы жылдар

Джеймс Тайлер Кент 1849 жылы 31 наурызда Нью-Йорк штатының Вудхолл қаласында Стивен Кент пен оның әйелі Кэролайн Тайлердің ұлы болып дүниеге келді. Кент қатаң баптист болып тәрбиеленді. Кент 1868 жылы бакалавр дәрежесін алған Мэдисон университетіне (қазіргі Колгейт университеті) түсуден бұрын, Нью-Йорк штатының Пратсбургтегі Франклин академиясында орта мектепті бітірді. Ол Огайо штатының Цинциннати қаласында стандартты медицинамен қатар, натуропатия, гомеопатия және хиропрактиканы оқыды. Кент 1873 жылы институтты бітірді.

Мансап

1874 жылы Кент Элленге үйленді және Миссури штатының Сент-Луис қаласына қоныс аударды, онда ол медициналық тәжірибасын бастады. Оның әйелі үйленгеннен кейін көп ұзамай, 19 жасында қайтыс болды. Ол Миссури штатының Сент-Луис қаласында эклектикалық дәрігер ретінде тәжіриба жүргізді және көп ұзамай Эклектикалық Ұлттық Медициналық Ассоциацияның құрметті мүшесі атанды. Екі жылдан кейін ол Сент-Луис қаласындағы Американ колледжінде анатомия профессоры болды. 1878 жылы Кенттің екінші әйелі Люси ауырып қалды. Люсидің "жуйкелік әлсіздік, ұйқысыздық және анемия" сияқты белгілеріне дәстүрлі және эклектикалық дәрігерлермен ем жасалса да, оның жағдайы нашарлай берді және ол айлар бойы төсекке жатып қалды. Доктор Кенттің әйелінің өтініші бойынша гомеопат дәрігер Ричард Фелан Люсиді қарап тексеруге шақырылды. Оның тағайындауымен ол тез арада жазылып кетті. Осының нәтижесінде Кент Феланмен білім алуға түсті және эклектизмнен гомеопатияға ауысты. Осы кезде ол гомеопатияның қағидаларын ынталы түрде қолдаушы болды, бұл баламалы медицинаның бір саласы, ол науқастарды емдеу үшін дені сау адамға берілгенде ауруға ұқсас белгілерді тудыруы мүмкін заттардың жоғары деңгейде сұйылтылған түрлерін қамтитын "дәрілерді" қолдану арқылы емдеуге тырысады. Гомеопаттар мұндай "ұқсас заттарды" организмге енгізу оны аурумен күресуге ынталандырады деп санайды. 1881 жылы Кент Миссури Гомеопатиялық колледжінде анатомия профессоры қызметін қабылдады және 1888 жылға дейін осы мекемемен байланыста болды. Осы кезеңде Кенттің екінші әйелі қайтыс болды. 1890 жылы Кент Пенсильванияға, Филадельфия Гомеопатиялық Медицина мектебінің деканы лауазымына көшті. Ол 1899 жылға дейін осы қызметте болды. Дәрігер болып гомеопатқа айналған Клара Луис Тоби доктор Кенттен ем алып, кейін оның әйелі болды және ол оның жарияланған атақты еңбектерін аяқтауға көмектесті. 1897 жылы Кент өзінің "Гомеопатиялық Материя Медика Реперториасы" атты еңбегін жариялады. Бұл аурулар мен оларға ұқсас емдеулер туралы нұсқаулық қазіргі гомеопатияның көп бөлігі негізделген реперториа болып табылады. Кент 1897 жылдан 1903 жылға дейін "Гомеопатия журналын" редакциялады және журналдың жеті томын шығарды. 1903 жылы Кент Чикагоға көшіп, Ханеман Медициналық колледжінде оқытумен айналысты. Кент 1909 жылы осы қызметтен кетіп, Чикагодағы Херинг Медициналық колледжі мен ауруханасының профессоры және деканы болды. 1910 жылдың қараша айында Кент Ганеманн тараптан жарияланған гомеопатия принциптерін тарату мақсатында Гомеопатиялық Қоғамды құруға белсенді қатысты. Топ өзінің "Гомеопатия" журналын шығарды.

In 1874, Kent married Ellen and settled in St. Louis, Missouri, where he took up medical practice. His wife died shortly after marriage at the age of 19. He set up practice as an eclectic physician in St Louis, Missouri and soon became a distinguished member of the Eclectic National Medical Association. He took a post as a professor of anatomy at American College in St. Louis two years later. In 1878, Kent's second wife, Lucy, became ill. In spite of Lucy's symptoms of "nervous weakness, insomnia, and anaemia" being treated by both orthodox and eclectic physicians, her condition continued to deteriorate and she was bedridden for months. On Dr. Kent's wife's request Dr Richard Phelan a homoeopathic physician, was called in to see Lucy. Following his prescription, she made a dramatic recovery. As a result, Kent elected to study with Phelan and changed from eclecticism to homoeopathy. It was at this time that he became a fervent adherent of the precepts of homeopathy, a branch of alternative medicine that purports to treat patients through the administration of "remedies" containing massively diluted forms of substances that, if given to a healthy person would supposedly cause symptoms similar to the disease. It is believed by homeopaths that the introduction of such "similars" into the body effectively stimulates it to defeat the ailment or disease. In 1881, Kent accepted a position as professor of anatomy at the Homeopathic College of Missouri, an institution with which he remained affiliated until 1888. During this period, Kent's second wife died. In 1890, Kent moved to Pennsylvania to take a position as Dean of Professors at the Post Graduate Homeopathic Medical School of Philadelphia. He remained in that position until 1899. Clara Louis Tobey, a doctor turned homoeopath, was treated by Dr. Kent and she later on became his wife and she helped him in completing his famous works which were published. In 1897 Kent published his magnum opus, Repertory of the Homœopathic Materia Medica. This guidebook to ailments and their associated "similars" remains the repertory on which much of the modern practice of homeopathy is based. Kent edited the Journal of Homeopathics from 1897 to 1903, producing seven volumes of the journal. Kent moved to Chicago in 1903, where he taught at Hahnemann Medical College. Kent remained at that post until his departure in 1909 to become professor and Dean of Hering Medical College and Hospital, an institution also located in Chicago. In November 1910, Kent was instrumental in the establishment of the Society of Homeopathicians as a means of disseminating the principles of homeopathy promulgated by Hahnemann. The group published its own journal, The Homeopathician.

Идеялар

Кент аурудың микробтық теориясына қарсы пікірлерімен есте қалады. Цитата: «Бактерия – әдемі таза жаратылыс, егер ол ауру таратса, онда ауруды тудыратын қарапайым затты таратады, дәл пілдей. » Бұл жерде «рухани» сөзі сананы сипаттау үшін қолданылады: науқастың психикалық және эмоционалдық патологиясы. Кент – тірі барлық нәрседе «өмірлік күш» деп аталатын нәрсе бар деген теорияны қолдайтын адам болды.

Шығармалары

Жыныстық невроздар. Сент-Луис, МО: Мейнард пен Тедфорд, 1879 ж. Халықаралық Ханеман қауымдастығының жетінші жылдық мәжілісінде сөйлеген құттықтау сөз. 1887 ж. Гомеопатиялық Materia Medica реперторийі. Ланкастер, ПА: Examiner баспа үйі, 1897 ж. Гомеопатиялық философия бойынша лекциялар. [1900] Еске алу басылымы. Чикаго: Эрхарт пен Карл, 1919 ж. Гомеопатиялық Materia Medica бойынша лекциялар. Филадельфия: Boericke & Tafel, 1905 ж. Жаңа дәрілер, клиникалық жағдайлар, кішкентай жазбалар, афоризмдер мен қағидалар [Жаңа дәрілер, клиникалық жағдайлар, кішкентай жазбалар, афоризмдер мен қағидалар]. Чикаго: Эрхарт пен Карл, 1926 ж.