Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка дипломаты (1947 жылы туған) Ол B. 1969 жылы Вашингтон университетінен тарих және экономика мамандығы бойынша. Студент кезінде Лондон университетінде тарих оқыды, кейіннен Кэмбридж университетінде бір жыл оқуға Англияға оралды. 1970 жылы Тегерандағы әйелдер колледжі Дамаванд колледжінде ұстаздық қызмет атқарады. Ол Мэриленд университетінде экономика саласында магистр дәрежесін алды.
American diplomat (born 1947)
She received a B. A. in history and economics from the University of Washington in 1969. During her undergraduate years she studied history at the University of London, and would later return to England after graduation to study for a year at Cambridge University. In 1970, she took a position as a teacher at Damavand College, an Iranian women's college in Tehran, where she taught history for two years. She earned her master's degree in economics from the University of Maryland.
Дипломатиялық мансабының алғашқы жылдары
Робин Рафель өзінің мансабын АҚШ үкіметінде, магистр дәрежесін алғаннан кейін ЦРУ-да сарапшы ретінде бастады. Ираннан кеткеннен кейін ол дипломатиялық корпусқа қосылып, Исламабадта USAID-ге экономикалық сарапшы ретінде көмектесті. 1978 жылы Рафель АҚШ-қа оралып, Мемлекеттік департаментке жұмысқа орналасты. Ол кезде Пәкістан ядролық қаруын сынақтан өткізбеді, яғни ядролық қаруды ашық пайдалануды таңдады. Үндістанның ядролық бағдарламасы да сол кезде жарияланбаған мәртебеде болды, ол 1998 жылы Похран II сынақтарымен аяқталды. Пәкістан мен Үндістан арасындағы Кашмирдегі шешілмеген дау екі ел арасында соғыс қаупі төндірді. Пәкістанның қарулы күштері мен барлау қызметі Ауғанстанның дағдарысын талибандармен одақ құру арқылы "стратегиялық тереңдік" құру үшін пайдаланып отырды. Осы арада Пәкістанда демократиялық тәжірибеде Беназир Бхутто мен Наваз Шариф үкіметтері арасында армияның әсерінен болған өзгерістердің айналмалы есігі болды.
Robin Raphel began her career in the U. S. government as an analyst at the CIA after graduating with her master's degree. After leaving Iran she joined the diplomatic corps and assisted USAID in Islamabad as an economics analyst. In 1978, Raphel returned to the United States and joined the State Department. At the time, Pakistan had not tested its nuclear capabilities, opting for a policy of nuclear opacity. India's nuclear program was at the time also under the same undeclared status, which ended in 1998 with the Pokhran II tests. Tensions between Pakistan and India over the unresolved dispute in Kashmir were threatening war between the two nations. Pakistan's armed forces and intelligence services were using Afghanistan's turmoil to create "strategic depth" by fostering alliances with the Taliban. Meanwhile, democracy's experiment in Pakistan was witnessing a revolving door of army induced change between the governments of Benazir Bhutto and Nawaz Sharif.
Үндістан мен Пәкістан арасында Кашмир мәселесі бойынша дау
Мемлекеттік департаментте Рафель Үндістан мен Пәкістан арасындағы шиеленісті азайтуға тырысты, екі елді де Кашмирдегі дауды келіссөздер арқылы шешуге талпындырды. 1995 жылы сәуірде Бхуттоның Вашингтонға жасаған алғашқы мемлекеттік сапарында мәселе Кашмир мәселесі көтерілді. Бұл мәселе Клинтонның екі президенттік мерзімінде Үндістан мен Пәкістанмен аймақтық және екіжақты талқылаудың басты тақырыбы болып қала береді. 1997 жылдың маусым айының соңында ол Мемлекеттік департаменттегі Оңтүстік Азия бөлімінен кетті. Ол Талибанмен жеке кездесуге келген алғашқы жоғары лауазымды американдықтардың бірі болды. АҚШ-та талибтермен ынтымақтастық орнатудың бір жолы ол энергияны пайдалану болды. 1990 жылдардың ортасында АҚШ-тың энергетикалық саясаты Таяу Шығыстағы шиеленісті азайту үшін басқа да жеткізу жолдарын дамытуға ұмтылды. Клинтон әкімшілігі Түрікменстанның энергия қорын Ауғанстан арқылы Үнді мұхитындағы Гвадар портына жеткізу үшін мұнай және газ құбырларын қолдады. Unocal, американдық компания, көптеген халықаралық мұнай компанияларының бірі, бұл құбырды салуға құқық іздеді, ол құбырды қорғау үшін Талибанмен келіссөздерге кірісті. Рафель 1996 жылдың сәуір және тамыз айларында Ауғанстан мен Пәкістанға жасаған сапарларында құбыр желісі жобасының жағында сөйледі. 1996 жылы "Талибан" басшыларымен газ құбыры жобасын қолдау мақсатында кездесуі оған Үндістан баспасөзінде "Талибан ханым" деген лақап ат берді. Рафельдің орнын басқан Карл Индерфурт билікті қолға алғаннан кейін құбыр желісі туралы келісім бұзылып кетті.
At the State Department, Raphel tried to reduce tensions between India and Pakistan by engaging both countries in a negotiated solution to their Kashmir dispute. Kashmir was raised on the agenda in Bhutto's first state visit to Washington in April 1995. It would remain a key topic of regional and bilateral discussions with both India and Pakistan throughout Clinton's two terms in office. She left the State Department's South Asia section in late June 1997. She was one of the first senior American officials to meet personally with Taliban. One of the channels for U. S. Taliban cooperation that she prioritized was through energy. U. S. energy policies in the mid 1990s sought to develop alternative supply routes to counter increasing tensions in the Middle East. The Clinton administration supported oil and gas pipelines to transport Turkmenistan's energy reserves through Afghanistan to an exit at Pakistan's Indian Ocean seaport of Gwadar. Unocal, an American company that was one of the many international oil companies seeking the rights to build this pipeline, entered into negotiations with Taliban, to secure protection for the pipeline. Raphel spoke in favor of the pipeline project on trips to Afghanistan and Pakistan in April and August 1996. Her meeting with Taliban leaders in 1996 to advocate for a pipeline project earned her the sobriquet "Lady Taliban" in the Indian press. After Raphel's successor Karl Inderfurth took over, the pipeline deal collapsed, however.
Пәкістан үшін адвокаттық қызмет
Рафель өзінің Мемлекеттік департаментке тағайындалуына АҚШ пен Пәкістан арасындағы қарым-қатынас шиеленіскен кезде кірісті. Пресслер түзетуі бойынша Пәкістанның өркендеген ядролық бағдарламасына қатысты Джордж Буш Н. В. енгізген санкциялар барлық әскери байланыстарды, әскери жабдықтар мен ұшақтарды жеткізуді тыйым салды және Исламабадпен саяси қатынастарды кесіп тастады. Бхутто 1995 жылы сәуірде АҚШ-қа барып, Клинтонның ақ үйімен татуласуға тырысты. Бхутто Пакистанның Вашингтондағы сол кездегі елшісі доктор Малеха Лодимен жұмыс істеп, Пресслер түзетуіне ерекшелік жасау үшін Конгресстен қолдау сұрады. Пресслерден бұл ерекшелікті (Браун түзетуі деп аталады) Рафель және басқа да Клинтон әкімшілігінің лауазымды адамдары қатты қолдады. 1995 жылы қарашада күшіне енді, бұл Пресслер түзетуімен тоқтатылған $368 млн жабдықты Пәкістанға бір реттік беруді рұқсат етті.
Raphel entered her State Department assignment at a time when U. S. Pakistan relations were strained. Sanctions imposed by George H. W. Bush over concerns about Pakistan's burgeoning nuclear program under the Pressler Amendment banned all military ties, supply of military hardware and jet fighters, and cut off political relations with Islamabad. Bhutto sought rapprochement with the Clinton White House, visiting the United States in April 1995. Bhutto, working with Pakistan's envoy to Washington at the time, Dr. Maleeha Lodhi, sought Congressional support for an exception to the Pressler Amendment that would allow Pakistan to take delivery of military equipment that it had already paid for. This exception to Pressler (known as the Brown Amendment) was strongly supported by Raphel and by other Clinton administration officials. It was put into effect in November 1995, permitting the one time transfer to Pakistan of $368M of equipment that had been blocked by the Pressler Amendment.
Үндістанның сын-пікірлері
Рафель 1993 жылы Кашмирді "таласты аумақ" деп жариялағаннан кейін Үндістанның БАҚ-ы арасында танымал болмады. Үндістанның ұстанымы бойынша, 1947 жылы Махараджа Жаму-Кәшірді Үндістанға берген, ол Үндістанның ажырамас бөлігі болып табылады. Рафельдің Үндістан мен Пәкістан арасындағы келіссөздерді қолдауын Үндістанның аумақтық тұтастығына шабуыл ретінде қабылдады. Рафельдің бірнеше онжылдық бойы Пәкістанмен жұмыс істегені Үндістанның бұқаралық ақпарат құралдарында оны "Вашингтондағы Пәкістанға қарсы партияның намысты мүшесі" деп атауға себеп болды. 1999 жылы президент Зин Эль-Абидин Клинтонның Ақ үйіне барды. Алайда бір айдан кейін Кассиди Пәкістан президенті Первез Мушарраф төтенше жағдай жариялағаннан кейін Пәкістанға лоббистік келісімшарттан бас тартты. Рафель Кассидидегі қызметін жалғастырып, Бангладеш саясаткері Анвар Хоссейн Манджу мен Ирактың Қызыл Жарты Ай ұйымы сияқты басқа халықаралық клиенттер үшін лоббистік қызмет атқарды. Оның басты мақсаты - АҚШ-тың Керри Лугар заңына сәйкес бөлінген қаражатын бөлу болды. Бұл заң 2009 жылдың соңында қабылданған, АҚШ-тың Пәкістанға жыл сайынғы көмегін шамамен 1,5 миллиард долларға дейін үш есеге көбейткен. Рафелдің міндеттеріне құқық қорғау органдарына арналған шығындарды қадағалау, Пәкістанның сот жүйесін жетілдіру және елдің сауаттылық деңгейін көтеру үшін білім беру бағдарламалары кірді. Ол USAID-пен Пакистанның бірқатар шекаралық аймақтарында жұмыс істеді, әсіресе әскери емес көмек таратуда.
Raphel became unpopular with Indian media in 1993, after publicly describing Kashmir as a "disputed territory." India's position is that Jammu and Kashmir, having been ceded to India in 1947 by their maharajah, are an integral part of India's territory. Raphel's advocacy for negotiation between India and Pakistan was perceived as an attack on India's territorial integrity. Raphel's decades of work with Pakistan led Indian media to consider her a "brazenly pro Pakistan partisan in Washington." President Zine El Abidine visited the Clinton White House in 1999. One month later, however, Cassidy canceled the Pakistan lobbying contract after Pakistan's president Pervez Musharraf declared emergency rule. Raphel continued her role at Cassidy, lobbying for other international clients who included Bangladeshi politician Anwar Hossain Manju and the Iraqi Red Crescent Organization, according The Hill. Her focus was to allocate U. S. resources committed under the proposed Kerry Lugar Bill. That legislation was enacted in late 2009, tripling civilian U. S. aid to Pakistan to approximately $1.5 billion annually. Raphel's responsibilities included oversight of spending for law enforcement, improvements in Pakistan's judicial system and education programs to raise the country's literacy standards. She worked with USAID in a number of Pakistan's border areas in particular to distribute non military assistance.
Пәкістан үкіметімен танылу
2023 жылы оған "Пакистанның ұлттық мүдделеріне сіңірген еңбегі" үшін берілген "Хилал е Пакистан" сыйлығы берілді.
In 2023, she was awarded Hilal e Pakistan,Pakistan's second highest civil award, which recognizes "meritorious contribution to the national interests of Pakistan."
Жеке өмір
1972 жылы Рафель Тегеранда кейін Пакистан елшісі болған Арнольд Льюис Рафельге үйленді. Олар он жылдан кейін ажырасып кетті. Кейінгі некесі Леонард А. Эштонмен (1990 ?) ажырасып кетті. Оның екі қызы бар: Александра және Анна.
In 1972, Raphel married Arnold Lewis Raphel, later Ambassador to Pakistan, in Tehran. They divorced ten years later. Her subsequent marriage to Leonard A. Ashton (1990 ?) also ended in divorce. She has two daughters: Alexandra and Anna.