Кіріспе

Америка дипломаты (1947 жылы туған) Ол B. 1969 жылы Вашингтон университетінен тарих және экономика мамандығы бойынша. Студент кезінде Лондон университетінде тарих оқыды, кейіннен Кэмбридж университетінде бір жыл оқуға Англияға оралды. 1970 жылы Тегерандағы әйелдер колледжі Дамаванд колледжінде ұстаздық қызмет атқарады. Ол Мэриленд университетінде экономика саласында магистр дәрежесін алды.

Дипломатиялық мансабының алғашқы жылдары

Робин Рафель өзінің мансабын АҚШ үкіметінде, магистр дәрежесін алғаннан кейін ЦРУ-да сарапшы ретінде бастады. Ираннан кеткеннен кейін ол дипломатиялық корпусқа қосылып, Исламабадта USAID-ге экономикалық сарапшы ретінде көмектесті. 1978 жылы Рафель АҚШ-қа оралып, Мемлекеттік департаментке жұмысқа орналасты. Ол кезде Пәкістан ядролық қаруын сынақтан өткізбеді, яғни ядролық қаруды ашық пайдалануды таңдады. Үндістанның ядролық бағдарламасы да сол кезде жарияланбаған мәртебеде болды, ол 1998 жылы Похран II сынақтарымен аяқталды. Пәкістан мен Үндістан арасындағы Кашмирдегі шешілмеген дау екі ел арасында соғыс қаупі төндірді. Пәкістанның қарулы күштері мен барлау қызметі Ауғанстанның дағдарысын талибандармен одақ құру арқылы "стратегиялық тереңдік" құру үшін пайдаланып отырды. Осы арада Пәкістанда демократиялық тәжірибеде Беназир Бхутто мен Наваз Шариф үкіметтері арасында армияның әсерінен болған өзгерістердің айналмалы есігі болды.

Үндістан мен Пәкістан арасында Кашмир мәселесі бойынша дау

Мемлекеттік департаментте Рафель Үндістан мен Пәкістан арасындағы шиеленісті азайтуға тырысты, екі елді де Кашмирдегі дауды келіссөздер арқылы шешуге талпындырды. 1995 жылы сәуірде Бхуттоның Вашингтонға жасаған алғашқы мемлекеттік сапарында мәселе Кашмир мәселесі көтерілді. Бұл мәселе Клинтонның екі президенттік мерзімінде Үндістан мен Пәкістанмен аймақтық және екіжақты талқылаудың басты тақырыбы болып қала береді. 1997 жылдың маусым айының соңында ол Мемлекеттік департаменттегі Оңтүстік Азия бөлімінен кетті. Ол Талибанмен жеке кездесуге келген алғашқы жоғары лауазымды американдықтардың бірі болды. АҚШ-та талибтермен ынтымақтастық орнатудың бір жолы ол энергияны пайдалану болды. 1990 жылдардың ортасында АҚШ-тың энергетикалық саясаты Таяу Шығыстағы шиеленісті азайту үшін басқа да жеткізу жолдарын дамытуға ұмтылды. Клинтон әкімшілігі Түрікменстанның энергия қорын Ауғанстан арқылы Үнді мұхитындағы Гвадар портына жеткізу үшін мұнай және газ құбырларын қолдады. Unocal, американдық компания, көптеген халықаралық мұнай компанияларының бірі, бұл құбырды салуға құқық іздеді, ол құбырды қорғау үшін Талибанмен келіссөздерге кірісті. Рафель 1996 жылдың сәуір және тамыз айларында Ауғанстан мен Пәкістанға жасаған сапарларында құбыр желісі жобасының жағында сөйледі. 1996 жылы "Талибан" басшыларымен газ құбыры жобасын қолдау мақсатында кездесуі оған Үндістан баспасөзінде "Талибан ханым" деген лақап ат берді. Рафельдің орнын басқан Карл Индерфурт билікті қолға алғаннан кейін құбыр желісі туралы келісім бұзылып кетті.

Пәкістан үшін адвокаттық қызмет

Рафель өзінің Мемлекеттік департаментке тағайындалуына АҚШ пен Пәкістан арасындағы қарым-қатынас шиеленіскен кезде кірісті. Пресслер түзетуі бойынша Пәкістанның өркендеген ядролық бағдарламасына қатысты Джордж Буш Н. В. енгізген санкциялар барлық әскери байланыстарды, әскери жабдықтар мен ұшақтарды жеткізуді тыйым салды және Исламабадпен саяси қатынастарды кесіп тастады. Бхутто 1995 жылы сәуірде АҚШ-қа барып, Клинтонның ақ үйімен татуласуға тырысты. Бхутто Пакистанның Вашингтондағы сол кездегі елшісі доктор Малеха Лодимен жұмыс істеп, Пресслер түзетуіне ерекшелік жасау үшін Конгресстен қолдау сұрады. Пресслерден бұл ерекшелікті (Браун түзетуі деп аталады) Рафель және басқа да Клинтон әкімшілігінің лауазымды адамдары қатты қолдады. 1995 жылы қарашада күшіне енді, бұл Пресслер түзетуімен тоқтатылған $368 млн жабдықты Пәкістанға бір реттік беруді рұқсат етті.

Үндістанның сын-пікірлері

Рафель 1993 жылы Кашмирді "таласты аумақ" деп жариялағаннан кейін Үндістанның БАҚ-ы арасында танымал болмады. Үндістанның ұстанымы бойынша, 1947 жылы Махараджа Жаму-Кәшірді Үндістанға берген, ол Үндістанның ажырамас бөлігі болып табылады. Рафельдің Үндістан мен Пәкістан арасындағы келіссөздерді қолдауын Үндістанның аумақтық тұтастығына шабуыл ретінде қабылдады. Рафельдің бірнеше онжылдық бойы Пәкістанмен жұмыс істегені Үндістанның бұқаралық ақпарат құралдарында оны "Вашингтондағы Пәкістанға қарсы партияның намысты мүшесі" деп атауға себеп болды. 1999 жылы президент Зин Эль-Абидин Клинтонның Ақ үйіне барды. Алайда бір айдан кейін Кассиди Пәкістан президенті Первез Мушарраф төтенше жағдай жариялағаннан кейін Пәкістанға лоббистік келісімшарттан бас тартты. Рафель Кассидидегі қызметін жалғастырып, Бангладеш саясаткері Анвар Хоссейн Манджу мен Ирактың Қызыл Жарты Ай ұйымы сияқты басқа халықаралық клиенттер үшін лоббистік қызмет атқарды. Оның басты мақсаты - АҚШ-тың Керри Лугар заңына сәйкес бөлінген қаражатын бөлу болды. Бұл заң 2009 жылдың соңында қабылданған, АҚШ-тың Пәкістанға жыл сайынғы көмегін шамамен 1,5 миллиард долларға дейін үш есеге көбейткен. Рафелдің міндеттеріне құқық қорғау органдарына арналған шығындарды қадағалау, Пәкістанның сот жүйесін жетілдіру және елдің сауаттылық деңгейін көтеру үшін білім беру бағдарламалары кірді. Ол USAID-пен Пакистанның бірқатар шекаралық аймақтарында жұмыс істеді, әсіресе әскери емес көмек таратуда.

Пәкістан үкіметімен танылу

2023 жылы оған "Пакистанның ұлттық мүдделеріне сіңірген еңбегі" үшін берілген "Хилал е Пакистан" сыйлығы берілді.

Жеке өмір

1972 жылы Рафель Тегеранда кейін Пакистан елшісі болған Арнольд Льюис Рафельге үйленді. Олар он жылдан кейін ажырасып кетті. Кейінгі некесі Леонард А. Эштонмен (1990 ?) ажырасып кетті. Оның екі қызы бар: Александра және Анна.