Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балықтар туысы Кішкентай бархат балықтар немесе жай ғана бархат балықтар - Scorpaeniformes отрядына жататын теңіз жағалауындағы балықтардың Aploactinidae туысы. Олар - терісі бар, барс пішінді кішкентай балықтар. Олар теңіз түбінде, жағалауға жақын жерде, тереңдікте өмір сүреді.
Family of fishes
Little velvetfishes or simply velvetfishes are a family, the Aploactinidae, of marine ray finned fishes classified within the order Scorpaeniformes. They are small fish that have skin with a velvet texture. They live on the sea bottom close to the shore, at depths of up to They are found in the Indo Pacific region.
Таксономия
Аплоактинидтер тұқымдасын алғаш рет 1904 жылы америкалық ихтиологтар Дэвид Старр Джордан мен Эдвин Чапин Старкс ресми түрде таныды. Басқа да беделділер Scorpaenoidei-ді Perciformes-қа жатқызады. Кейбір зерттеулердің нәтижелері барқыт балықтардың кеңейтілген тасбалық кладына, Synanceiidae туысына кіретінін көрсетеді, өйткені бұл балықтардың барлығының көзінің астынан шығатын механизм сияқты ауыстырғыш пышақпен иілген сабырға ұқсас жауын-шашын омыртқасы бар. Отбасы атауы типтік туыстың, Aploactis-тің атына байланысты алынған. "Ақ" - "жаппай" немесе "жаппай" дегенді білдіретін "хапло" және "жарық" дегенді білдіретін "актис" сөздерінің бірі. Бұл сөз қанаттардың қарапайым, тармақсыз жұмсақ жауындарына қатысты деп болжанады.
Aploactinidae was first formally recognised as a family by the American ichthyologists David Starr Jordan and Edwin Chapin Starks in 1904. Other authorities place the Scorpaenoidei within the Perciformes. The results of some studies suggest that the velvetfishes into an expanded stonefish clade, the family Synanceiidae because all of these fish have a curved sabre like lacrimal spine that can project, using a switch blade like mechanism, out from underneath their eye. The name of the family is taken from that of the type genus, Aploactis. which is a compound of "haplo" meaning "single" or "simple", and actis, meaning "ray", presumed to refer to the simple, unbranched soft rays of the fins.
Сипаттамалары
Балықтардың атаулары денені жауып тұратын, тікенді қабыршақтардан алынған, бірақ кейбір түрлерде бұл қабыршақтар жоқ, терілері тегіс. Басында, кейде өткір тікендер болса да, дөңгелектер болады. Барлық қанатты сәулелері тармақталмаған және анальдық қанаттағы тікендер әдетте әлсіз дамыған және тұнбалы. Дорсальды жамбас көздің үстінде немесе оның үстінен басталады. Алғашқы 3-5 арқалық қанаттың тікенектері арқалық қанаттың қалған бөлігінен бөлек болуы мүмкін және көтерілуі немесе олардың арасында мембрана жоқ болуы мүмкін. Бұл жеке тікендер 4 түрде жеке қанатты құрайды. Жамбас қанатының бір омыртқасы және 2 немесе 3 жұмсақ сәулелері бар. Көптеген түрлерде алдыңғы аралықта ет тәрізді ұзарту бар. Палатиндерде тістер жоқ және соңғы жаңқаның артқы жағында жаңқа ойығы жоқ. Оңтүстік Қытай теңізінде өсетін бір түр - Prosoproctus pataecus - анусінің алдыңғы жағы өте алыс, жамбас қанаттарының түбінен кейін ғана орналасқан. Олардың ұрық үрлеу тәртібі туралы аз мәлімет бар, бірақ олардың пелагикалық личинкалары бар, үлкен көкперекті жапырақтары олардың пелагикалық өмір сүруіне бейімделу үшін ерте дамып келеді.
Velvetfishes get their name from the modified, prickly scales which cover the body and give the fish a velvety appearance, although there are some species which do not have these modified scales and have smooth skin, They typically have knobby lumps on the head, although sometimes there may be sharp spines. All of the fin rays are unbranched and the spines in the anal fin are normally weakly developed and blunt. The dorsal fin has its origin over or nearly above the eye. The first 3 to 5 dorsal fin spines may be separate, from the rest of the dorsal fin and can be raised or have almost no membrane between them. These separate spines form a separate fin in 4 species. The pelvic fin has a single spine and 2 or 3 soft rays, In most species there is a fleshy extension on the anterior isthmus. There are no teeth on the palatines and no gill slit to the rear of last gill arch. One species, Prosoproctus pataecus, from the South China Sea, uniquely among scorpaenoids has its anus very far forward, just to the rear of the base of the pelvic fins. Little is known about their spawning behaviour but they do have pelagic larvae, the large pectoral fins develop early as an adaptation to their pelagic mode of life.