Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның Чешир Шығысындағы I дәрежелі ғимарат
Grade I listed building in Cheshire East, UK
Лайм Парк – Англияның Чешир округіндегі Дисли қаласының оңтүстігінде орналасқан үлкен мүлік. Оны Ұлттық трест басқарады және бұл мүлікке формальды бақтармен және аң ауру паркімен қоршалған сарай кіреді, ол Пик Дистрикт Ұлттық паркінде орналасқан. Бұл үй Чеширдегі ең ірісі болып табылады және Англияның Ұлттық мұра тізіміне I дәрежелі ғимарат ретінде енгізілген. Мүлік 1346 жылы сэр Томас Дэнерске берілген, ал 1388 жылы неке арқылы Лайм Лейхтеріне өтті. 1946 жылға дейін ол Легх отбасының меншігінде болды, содан кейін Ұлттық треске тапсырылды. Үйдің тарихы 16 ғасырдың соңына дейін жетеді. 1720 жылдары Жакомо Леони оған өзгерістер енгізді, ол елизаветалық дәуірдің кейбір ерекшеліктерін сақтап, аула мен оңтүстік жағын қосты. Леонидің Лаймдегі жұмысын жіктеу қиын, себебі ол палладиандық және барокко стильдерінің элементтерін қамтиды. 19 ғасырда Льюис Уайатт, әсіресе интерьерде, қосымша өзгерістер жасады. Формальды бақтар 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында құрылып, дамытылды. Үй, бақшалар және парк түсірілімдерге арналған орындар ретінде пайдаланылады және олар көпшілікке ашық. Кітапханада Уильям Кэкстонның алғашқы басылған кітабы – Лайм Кэкстон Миссалы қойылған.
Lyme Park is a large estate south of Disley, Cheshire, England, managed by the National Trust and consisting of a mansion house surrounded by formal gardens and a deer park in the Peak District National Park. The house is the largest in Cheshire, and is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade I listed building. The estate was granted to Sir Thomas Danyers in 1346 and passed to the Leghs of Lyme by marriage in 1388. It remained in the possession of the Legh family until 1946 when it was given to the National Trust. The house dates from the latter part of the 16th century. Modifications were made to it in the 1720s by Giacomo Leoni, who retained some of the Elizabethan features and added others, particularly the courtyard and the south range. It is difficult to classify Leoni's work at Lyme, as it contains elements of both Palladian and Baroque styles. Further modifications were made by Lewis Wyatt in the 19th century, especially to the interior. Formal gardens were created and developed in the late 19th and early 20th centuries. The house, gardens and park have been used as locations for filming and they are open to the public. The Lyme Caxton Missal, an early printed book by William Caxton, is on display in the Library.
Тарих
Қазір Лайм-парк орналасқан жерді Пирс Легге және оның әйелі Маргарет Д'Аньерске 1398 жылғы 4 қаңтардағы патент хаты арқылы, Қара ханзаданың ұлы Ричард II берді. Маргарет Д'Аньерстің әкесі, сэр Томас Д'Аньерс, 1346 жылғы Крейси шайқасында Қара ханзаданың туын қайтарып алуға қатысып, осы құлмет үшін Қара ханзададан жылына 40 маркалық өтемақы алған. Бұл өтемақы Чеширдегі оның жерінен төленетін және оны Қара ханзаданың сол құнға тең жерімен алмастыруға болатын. Сэр Томас 1354 жылы қайтыс болды, ал өтемақы оның ең жақын туысы, немересі Маргаретқа өтті, ол 1388 жылы бірінші Пирс Легге (Пирс Лег I) үйленді. Ричард II Пирсті жақсы көріп, 1397 жылы оның отбасына елтаңба берді, ал 1398 жылы Лайм Хэндли мүлігін өтемақының орнына берді. Бірақ екі жылдан кейін Пирс Ричардтың таққа таласқан қарсыласы Генри Болингброктың қолынан қаза тапты. 1415 жылы Агинкур шайқасында Пирс Лег II жараланғанда, оның мастифі көп сағат бойы оны қорғап, шайқаста қасында тұрды. Кейіннен мастиф Лейм Холлға қайтарылып, Лайм Холл мастифтерінің негізін қалады. Олар осы сарайда өсіріліп, басқа тұқымдардан бөлек ұсталды, соның нәтижесінде қазіргі тұқымның қалыптасуына үлкен үлес қосты. Бұл тұқым 20-шы ғасырдың басында жойылып кетті. Бұл жердегі үйдің алғашқы жазбасы 1465 жылғы қолжазба бетінде кездеседі, бірақ ол үй 16-шы ғасырдың ортасында Пирс Лег VII тірі кезінде қазіргі ғимараттың құрылысы басталғанда бұзылды. Бұл үйді кім жасағаны белгісіз, ол шығыс және солтүстік қанаттары бар L-тәрізді жоспармен салынған, ал 17-шы ғасырда оған қосымша жаңа бөлімдер салынды. 1720 жылдары Венециялық архитектор Джакомо Леони үйге оңтүстік қанатты қосып, жоспарын өзгертіп, басқа да жаңарулар жасады. Леони оңтүстік жағына күмбез салуды жоспарлаған, бірақ ол жоспар іске аспады. Оның орнына Уайатт қызметшілерге бөлмелер жасау үшін мұнара тәрізді құрылыс (қойма) салды. Ол сондай-ақ шығыс қанатына асханасы бар бір қабатты ғимаратты қосты. Кейінірек, осы ғасырда Уильям Лег, 1-ші барон Ньютон, мүлікке қоралар мен басқа да ғимараттар салды және Голланд бағын жасады. 1946 жылы Ричард Лег, 3-ші барон Ньютон, Лайм-паркті Ұлттық сенімге тапсырды. 1947 жылдан бастап мүлікті Стокпорт корпорациясы және оның ізбасары Стокпорт қалалық кеңесі басқарды, 1994 жылға дейін Ұлттық сенім тікелей басқаруды қолға алғанға дейін.
The land now occupied by Lyme Park was granted to Piers Legh and his wife Margaret D'anyers, by letters patent dated 4 January 1398, by Richard II, son of the Black Prince. Margaret D'anyers' grandfather, Sir Thomas D'anyers, had taken part in retrieving the standard of the Black Prince at the Battle of Crécy in 1346, and was rewarded with annuity of 40 marks a year by the Black Prince, drawn on his Cheshire estate, and which could be exchanged for land of that value belonging to the Black Prince. Sir Thomas died in 1354, and the annuity passed to his nearest surviving kin, his granddaughter Margaret, who in 1388 married the first Piers Legh (Piers Legh I). Richard II favoured Piers and granted his family a coat of arms in 1397, and the estate of Lyme Handley in 1398 redeeming the annuity. However, Piers was executed two years later by Richard's rival for the throne, Henry Bolingbroke. When in 1415 Sir Piers Legh II was wounded in the Battle of Agincourt, his mastiff stood over and protected him for many hours through the battle. The mastiff was later returned to Legh's home and was the foundation of the Lyme Hall Mastiffs. They were bred at the hall and kept separate from other strains, figuring prominently in founding the modern breed. The strain died out around the beginning of the 20th century. The first record of a house on the site is in a manuscript folio dated 1465, but that house was demolished when construction of the present building began during the life of Piers Legh VII, in the middle of the 16th century. This house, by an unknown designer, was L shaped in plan with east and north ranges; piecemeal additions were made to it during the 17th century. In the 1720s Giacomo Leoni, an architect from Venice, added a south range to the house creating a courtyard plan, and made other changes. Leoni had intended to add a cupola to the south range but this never materialised. Instead, Wyatt added a tower like structure (a hamper) to provide bedrooms for the servants. He also added a one storey block to the east range, containing a dining room. Later in the century William Legh, 1st Baron Newton, added stables and other buildings to the estate, and created the Dutch Garden. In 1946 Richard Legh, 3rd Baron Newton, gave Lyme Park to the National Trust. From 1947 the estate was managed by Stockport Corporation and its successor Stockport Metropolitan Borough Council until 1994 when the National Trust took direct control.
Сыртқы
Үй Чеширдегі ең үлкені болып табылады, жалпы көлемі 190 фут (58 м) және 130 фут (40 м), аула жоспары бойынша салынған. Ескі бөлігі шаршыланған, сары құмтас тастардан қаланған, құмтас әрленулерімен; жаңа бөлігі – шырша құмтастан. Бүкіл үйдің шатыры Уэльс тақташаларымен жабылған. Солтүстік жағы симметриялық, үш қабаттан тұратын 15 бөліктен тұрады; орталық бөлігі сәл ілгері шығыңқы қақпадан құралған. Бұл бөліктің аркалы кіреберісінде екі жағында нишалары бар дориялық бағаналар орналасқан. Кіреберіс үстінде тағы үш дориялық бағана, ал одан жоғары тағы үш бағана тұр. Бұлардың үстінде төрт бағанадан тұратын ашық фронтон, оның үстінде Минерваның бейнесі бейнеленген. Архитектура тарихшысы Николаус Певснер бұл қақпаны "Елизавета дәуіріндегі ең ерекше қақпалық безендіруі" деп атады. Екі жақтағы үш бөліктің шеткілері сәл алға қарай шығып тұрады. Екі жақтағы үш сыртқы бөліктің едендері дөңгелектелген, ал жоғарғы қабаттары үлкен композиттік пилястрлармен бөлінген. Певснер де, Англияның Ұлттық мұра тізіміндегі цитата авторлары да осы қасбеттің дизайны Палладиан стилінен гөрі барокко стиліне жақын екендігіне келіседі.
The house is the largest in Cheshire, measuring overall 190 feet (58 m) by 130 feet (40 m) round a courtyard plan. The older part is built in coursed, squared buff sandstone rubble with sandstone dressings; the later work is in ashlar sandstone. The whole house has a roof of Welsh slates. The symmetrical north face is of 15 bays in three storeys; its central bay consists of a slightly protruding gateway. The arched doorway in this bay has Doric columns with a niche on each side. Above the doorway are three more Doric columns with a pediment, and above this are three further columns. Over all this are four further columns with an open pediment bearing an image of Minerva. The architectural historian Nikolaus Pevsner referred to this gateway as "the craziest Elizabethan frontispiece". The endmost three bays on each side project slightly forwards. The ground floors of the three outer bays on each side are rusticated, and their upper storeys are divided by large Composite pilasters. both Pevsner and the authors of the citation in the National Heritage List for England agree that the design of this front is more Baroque than Palladian.
Негіздер
Үйді шамамен алғанда бұғылар паркі қоршап тұр, бұл парк Тарихи саябақтар мен бақтардың Ұлттық тізілімінде ІІ* дәрежесінде тіркелген. Бақтар мен бұғылар паркінде бірнеше құрылыстар орналасқан.
The house is surrounded by formal gardens of in a deer park of about which are listed at Grade II* in the National Register of Historic Parks and Gardens. In the gardens and deer park are a number of structures.
Бау-бақшалар
Үйдің батысында бұрынғы диірмен тоғаны орналасқан. Оңтүстік жағынан көгал төмен қарай еңкейіп, одан әрі тас көпірлі шағын шатқалға жетеді, бұл аймақ Killtime деп аталады. Көгалдың батысында Уильям Лег жасаған, жерге батып кеткен Голландия бағы орналасқан. Ол орталық фонтаны бар ресми гүлзарлардан тұрады. Оранжереяның батысында, оңтүстігінде және шығысында тағы да ресми гүл бақшалары бар, оның ішінде раушан гүлдерінің бағы да бар.
To the west of the house is the former mill pond. From the south side a lawn slopes down to another pond beyond which is a small ravine with a stone bridge, this area being known as Killtime. To the west of the lawn is the sunken Dutch Garden, which was created by William Legh. It consists of formal flower beds with a central fountain. To the west, south and east of the orangery are further formal flower gardens, including rose gardens.
Елендер паркі
Парк 14 ғасырда Пирс Лег I жасаған. 17 ғасырда Ричард Лег шаған мен емен ағаштарын отырғызды. Ричардтың ұлы, Петр Лег XII паркте кең ауқымды ағаш отырғызу жұмыстарын жүзеге асырып, оған қазіргі келбетін берді. Парк қоршалған кезде болған алғашқы бұғылардан тараған қызыл бұғылар мен таулы мал сияқты жайылымда жайылады. Бұрын паркте қызыл құлақты жабайы ақ мал да өсірілген, бірақ ол 1884 жылы жойылып кетті. Қойлар да паркте жайылады. Гритстон жолы және Пик округінің шекаралық саяхат жолы екі ұзақ қашықтықты жол паркті кесіп өтеді.
The park was enclosed in the 14th century by Piers Legh I. In the 17th century Richard Legh planted avenues of sycamore and lime trees. Richard's son, Peter Legh XII carried out more extensive tree planting in the park, giving it its current appearance. Red deer descended from the original deer present when the park was enclosed graze in the grounds, as do Highland cattle. Formerly an unusual breed of wild white cattle with red ears grazed in the park but they became extinct in 1884. Sheep also graze in the park. The Gritstone Trail and the Peak District Boundary Walk long distance footpaths both cross the park.
Құрылыстар
Парктегі ең айқын құрылым, үйден басқа, үйге келетін жолдың шығысындағы төбеде тұрған Қуыш деп аталатын мұнара. Бұл бастапқыда аң аулау үйі болған, кейіннен парктің күзетшісінің үйі және тұтқындарды ұстау орны ретінде пайдаланылған. Бұл жердегі алғашқы құрылым шамамен 1580 жылы салынған; ол 1737 жылы бұзылып, қайта салынған, мүмкін Леонидің Петр Лег X үшін жасаған жобасы бойынша. Мұнара құмтас қиыршықтарынан және құмтас әшекейлерінен тұрғызылған. Ол үш қабаттан тұрады, төртбұрышты пішіндес, ал бұрыштарында күмбездермен жабылған кішкентай төртбұрышты мұнаралар орналасқан. Қуыш – II* санаттағы ескерткіш. Паркте Петр Лег IX салған және 21-ғасырдың басында қалпына келтірілген Пэддок коттеджі де бар. Оның шығысында – Бұғы үйінің қираған қалдықтары. Лантерн Вудтағы үйдің сол жағында Лантерн деп аталатын белдерей орналасқан. Ол құмтастан салынған, үш қабаты және шпилі бар; ең төменгі қабаты төртбұрышты, ал қалған қабаттары мен шпилі сегізбұрышты. Жоғарғы қабаты мен шпилі шамамен 1580 жылға дейін сонады және бастапқыда солтүстік қақпа мұнарасындағы қоңырау орны болған. Бұл Уайттың үйді қалпына келтіру кезінде алынып тасталды және қазіргі орнында қайта салынды. Бұл II* санаттағы ескерткіш. Үйдің солтүстік-шығысында 1862 жылы Альфред Дарбишир жобалаған Апельсинхана орналасқан. Апельсинхана үйге Dark Passage деп аталатын жабық дәлізбен қосылған. Бұл 1815 жылы сэр Томас Лег үшін Уайт жобалаған және II санаттағы ескерткіш. Үйден әрі қарай, апельсинхананың солтүстік-шығысында, жылқы сарайлары орналасқан. Олар 1863 жылы салынған және Дарбишир жобалаған. Олар құмтастан, аулалық жоспар бойынша салынған және II санаттағы ескерткіштер тізіміне енген. II санатқа жататын басқа құрылыстар: шамамен 1870 жылы салынған Фазан үйі, 18-ғасырдан қалған және шамамен 1900 жылы Венециядан әкелінген итальяндық ақ мәрмәр ұңғыма, үй ауласының ортасында орналасқан, 1870 жылға дейін салынған H пішіндес құмтас қапастар, 1871 жылға дейін салынған бақташылар үйлері, үйдің батысындағы терраса қабырғалары, 17-ғасырға жататын және кейінірек жөнделген қабырғалар, Лайм Парк жолындағы қақпашы үйі, қақпа бағаналары мен қақпалары, Лайм Парк жолына қараған қақпа бағаналары, 17-ғасырдың соңында салынған және 1860 жылы қазіргі орнына көшірілген, Қызыл Жолдағы қақпа бағаналары, үйдің солтүстік жағына қараған қақпа бағаналары, қақпалары мен қоршаулары.
The most obvious structure in the park, other than the house, is a tower called the Cage which stands on a hill to the east of the approach road to the house It was originally a hunting lodge and was later used as a park keeper's cottage and as a lock up for prisoners. The first structure on the site was built about 1580; this was taken down and rebuilt in 1737, possibly to a design by Leoni for Peter Legh X. The tower is built in buff sandstone rubble with ashlar sandstone dressings. It is square in plan, in three storeys, with attached small square towers surmounted by cupolas at the corners. The Cage is a Grade II* listed building. Also in the park is the Paddock Cottage which was erected by Peter Legh IX and restored in the early 21st century. To the east of this are the remains of the Stag House To the left of the house in Lantern Wood is a belvedere known as the Lantern It is built in sandstone and has three storeys and a spire; the lowest storey is square in plan while the other storeys and the spire are octagonal. The top storey and spire date from about 1580 and originally formed a bellcote on the north gatehouse. This was removed during the restoration of the house by Wyatt and rebuilt on the present site. It is a Grade II* listed building. Immediately to the northeast of the house is the Orangery which was designed in 1862 by Alfred Darbyshire. The Orangery is joined to the house by a covered passage known as the Dark Passage. This was designed by Wyatt for Sir Thomas Legh in 1815 and is a Grade II listed building. Further from the house, to the northeast of the orangery, are the stables These are dated 1863 and were also designed by Darbyshire. They are built in sandstone on a courtyard plan and are listed at Grade II. Other structures in the grounds listed at Grade II are the Pheasant House dating from about 1870, an Italian white marble wellhead in the centre of the courtyard of the house dating from the 18th century and probably brought to the house from Venice in about 1900, sandstone kennels in an H plan dating from around 1870, a pair of gardener's cottages dated 1871, terrace revetment walls to the west of the house containing some 17th century masonry with later repairs, the lodge, gate piers and gates on Lyme Park Drive, the forward gatepiers to Lyme Park Drive, dating from the late 17th century and moved to their present position about 1860, the gate piers in Red Lane, and the gate piers, gates and railings to the north of the north front of the house.
Сақтау
Лайм паркі Ұлттық қорға тиесілі және оның басқаруында. Үй, бақ және саябақ жарияланған уақытта көпшілікке ашық. Ұлттық қордың мүшесі емес адамдар үйге, баққа және саябаққа кіру үшін ақы төлейді. Саябақта дүкендер, сыбаға тағам сататын орын, кофехана және мейрамхана бар. Лайм Кэкстонның миссалы салон экспозициясында көрсетілген. Саябақта түрлі шаралар ұйымдастырылады. Лайм садақшылары саябақты садақ атуға пайдаланады. 2019 жылдың тамызында саябақ ауыр су тасқынына ұшырады және эвакуацияланды. Қызметкерлер антиквариат пен коллекциялық заттарды құтқаруға тырысқанмен, бақтың үлкен бөлігі су астында қалды.
Lyme Park is owned and administered by the National Trust. The house, garden and park are open to the public at advertised hours. An entrance fee to the house, garden and park is payable by non members of the National Trust. In the grounds are shops, a refreshment kiosk, a coffee shop and a restaurant. The Lyme Caxton Missal is on display in the saloon. Events are held in the park. The Bowmen of Lyme use the park for archery. In August 2019, the park was hit by severe flooding and was evacuated. Though staff attempted to rescue antiques and collectables, a large section of the garden was washed away.
Фильм түсірілген жер
Лайм-парк пен оның сарайы бірнеше фильмдерде және телебағдарламаларда пайдаланылған. Сарайдың сыртқы көрінісі 1995 жылғы Джейн Остинның "Мақтаныш пен әділдік" романының BBC бейімдемесінде Мистер Дарсидің Пемберли резиденциясы ретінде, сондай-ақ "Timeslides" атты "Красный карлик" эпизодының түсірілім алаңы ретінде қолданылды. Бұдан басқа, ол 2011 жылғы "Ояну" фильмінде және 2014 жылғы "Ауылдың" екінші маусымында да пайда болды.
Lyme Park and its hall have been used in several films and television programmes. The exterior of the hall was used as Pemberley, the seat of Mr Darcy, in the 1995 BBC adaptation of Jane Austen's novel Pride and Prejudice, and as a location for the Red Dwarf episode "Timeslides". It was also used as a location in the 2011 film The Awakening and in the second series of The Village in 2014.