Чисвик Хаусы: Лондонның Чисуик ауданындағы неопалладиан вилласы. 1729 ж. салынған, архитектурасымен және ағылшын бағымен танымал. Тарихы мен дизайны туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чисуиктегі нео-палладиан вилла, Лондон
Neo Palladian villa in Chiswick, London
Чисуик үйі – Лондонның Чисуик ауданындағы нео-палладиан стиліндегі вилла. Батыс Лондондағы нео-палладиан сәулетінің "ғажайып" үлгісі саналатын бұл үйді Ричард Бойл, 3-ші Берлингтон графы (1694–1753) жобалап, салған және 1729 жылы аяқтаған. Үй мен бақ кең аумақты алып жатыр. Бақты негізінен сәулетші және ландшафт дизайнері Уильям Кент жасаған, ол ағылшын ландшафт бағының ең алғашқы үлгілерінің бірі. 1753 жылы 3-ші Берлингтон графының, ал 1754 жылы оның соңғы тірі қалған қызы Шарлотта Бойлдің және 1758 жылы оның жесірінің қайтыс болуынан кейін, мүлік Шарлоттаның күйеуі Уильям Кавендишке өтті. 1764 жылы Уильям қайтыс болғаннан кейін вилла оның және Шарлоттаның жетім қалған жас ұлы Уильям Кавендишке, Девонширдің 5-ші герцогына тиесілі болды. Оның әйелі, Джорджиана Спенсер, 1774 жылы үйленген сән және саясаттағы белгілі және даулы тұлға, үйді көп жылдар бойы демалыс орны және вигтердің бекінісі ретінде пайдаланды; 1806 жылы осы жерде Чарльз Джеймс Фокс қайтыс болды. Премьер-министр Джордж Кэннинг 1827 жылы Джон Уайт қанатындағы бір бөлмеде көз жұмды. 19 ғасырда үйдің жағдайы нашарлап, Кавендиш отбасы оны жалға берді. 1892 жылдан бастап ол психикалық аурухана, Чисуик емханасы ретінде пайдаланылды. 1929 жылы Девонширдің 9-шы герцогы Чисуик үйін Миддлсекс округі кеңесіне сатты, ол өрт сөндіру станциясына айналды. Вилла Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде зақымданып, 1944 жылы V-2 зымыраны екі қанаттың біреуіне нұқсан келтірді, екеуі де 1956 жылы бұзылды. Бүгінде үй І санаттағы мұражай ретінде тіркелген және оны «Ағылшын мұрасы» қорғап, күтіп ұстайды.
Chiswick House is a Neo Palladian style villa in the Chiswick district of London, England. A "glorious" example of Neo Palladian architecture in west London, the house was designed and built by Richard Boyle, 3rd Earl of Burlington (1694–1753), and completed in 1729. The house and garden occupy The garden was created mainly by the architect and landscape designer William Kent, and it is one of the earliest examples of the English landscape garden. After the death of the 3rd Earl of Burlington in 1753, and the subsequent deaths of his last surviving daughter (Charlotte Boyle) in 1754 and his widow in 1758, the property was ceded to William Cavendish, 4th Duke of Devonshire, Charlotte's husband. After William's death in 1764, the villa passed to his and Charlotte's orphaned young son, William Cavendish, 5th Duke of Devonshire. His wife, Georgiana Spencer, a prominent and controversial figure in fashion and politics whom he married in 1774, used the house as a retreat and as a Whig stronghold for many years; it was where Charles James Fox died in 1806. Prime Minister George Canning also died there in 1827, in a bedroom in the John White wing buildings. During the 19th century, the house fell into decline and was rented out by the Cavendish family. It was used as a mental hospital, the Chiswick Asylum, from 1892. In 1929, the 9th Duke of Devonshire sold Chiswick House to Middlesex County Council, and it became a fire station. The villa suffered damage during World War II, and in 1944, a V 2 rocket damaged one of the two wings, which were both demolished in 1956. Today, the house is a Grade I listed building and is maintained by English Heritage.
Ерте тарихы (шамамен 1610-1682)
Chiswick үйі – сэр Эдвард Уордурға тиесілі, және мүмкін оның әкесі салған, Якобин стиліндегі үй. Ол төрт жағы ашық алаңның төңірегіне салынған. Үй өте кең болған: 1664 жылғы отын салығының тізімінде 33 пештің бар екені тіркелген. Бірінші ағылшын азамат соғысы кезінде Тернхэм Грин шайқасында (1641) бұл үй Роялистердің оңтүстік жағында орналасқан. 1682 жылы үйді Чарльз Бойл, 3-ші Дунгарван виконты сатып алды.
The original Chiswick House was a Jacobean house owned by Sir Edward Wardour, and possibly built by his father. and was constructed with four sides around an open courtyard. The house was quite large: in the 1664 Hearth Tax documents it is recorded as having 33 fireplaces. The house was at the south end of the Royalist line in the Battle of Turnham Green (1641), during the First English Civil War. The house was purchased by Charles Boyle, 3rd Viscount Dungarvan in 1682.
Бойльдер отбасы (16821758)
Якоб стиліндегі үйді Бойль отбасы Лондонның орталық бөлігіндегі үйлері – Берлингтон Хаустан жазғы демалыс орны ретінде пайдаланды. 1725 жылы болған өрттен кейін Ричард Бойл, 3-ші Берлингтон графы (Лорд Берлингтон), сол кездегі отбасы басшысы, ескі Чизвик үйінің батысында жаңа "вилла" салуға шешім қабылдады. 1719 жылы Италияға сапар жасаған кезде Берлингтон Палладиандық сәулет өнеріне қызығушылық танытты. Ол римдік қираған орындарды жақыннан қарастырмады және Италиядағы нысандарда егжей-тегжейлі суреттер салған жоқ; ол классикалық дәстүрді түсіндірушілер ретінде Палладио мен Скамоцциге сүйенді. Оның шабыт көзінің тағы бірі – Иниго Джонс пен оның шәкірті Джон Веббке тиесілі болған, соның ішінде Палладионың өзі салған суреттер болды. Говард Колвиннің айтуынша, "Берлингтонның миссиясы – Витрувий сипаттаған, сақталған қалдықтарымен мысал келтірілген және Палладио, Скамоцци мен Джонс қолданған римдік сәулеттің канондарын Август Англиясына қайта орнату болды". Өзі дарынды әуесқой сәулетші және (Хорас Уолполтың сөзімен) "Өнердің Аполлоны" болған Берлингтон вилланы Уильям Кенттің көмегімен жобалады, ол бақтарды жобалауда да жетекші рөл атқарды. Берлингтон вилланы өзінің өнер жинағын, онда "Еуропадағы ең үздік картиналар" бар деп есептелген, және оның таңдаулы жиһаздарын орналастыруға жеткілікті кеңістікпен салды, олардың бір бөлігі 1714 жылы Еуропаға жасаған алғашқы саяхатында сатып алынған. Вилланың құрылысы 1726 және 1729 жылдар аралығында жүргізілді. 1753 жылы Берлингтонның қайтысынан кейін, оның әйелі леди Дороти Савилл және 1748 жылы Девонширдің 4-ші герцогы Уильям Кавендишке үйленген қызы Шарлотта үйді мұраға алды. Шарлотта 1754 жылдың желтоқсанында, ал леди Берлингтон 1758 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды. Осы шақтарда архитектор-жобалаушы Джон Доноуэлл Берлингтонның үйінің бірнеше суретін жасады.
The Jacobean house was used by the Boyle family as a summer retreat from their central London home, Burlington House. After a fire in 1725, Richard Boyle, 3rd Earl of Burlington (Lord Burlington), then head of the family, decided to build a new "villa" to the west of the old Chiswick House. During his trip to Italy in 1719, Burlington had acquired a passion for Palladian architecture. He had not closely inspected Roman ruins or made detailed drawings on the sites in Italy; he relied on Palladio and Scamozzi as his interpreters of the classic tradition. Another source of his inspiration were drawings he collected, including those of Palladio himself, which had belonged to Inigo Jones and his pupil John Webb. According to Howard Colvin, "Burlington's mission was to reinstate in Augustan England the canons of Roman architecture as described by Vitruvius, exemplified by its surviving remains, and practised by Palladio, Scamozzi and Jones." Burlington, himself a talented amateur architect and (in the words of Horace Walpole) "Apollo of the Arts", designed the villa with the aid of William Kent, who also took a leading role in designing the gardens. Burlington built the villa with enough space to house his art collection, regarded as containing "some of the best pictures in Europe", and his more select pieces of furniture, some of which was purchased on his first Grand Tour of Europe in 1714. Construction of the villa took place between 1726 and 1729. After Burlington's death in 1753, his wife, Lady Dorothy Savile, and daughter, Charlotte, who had married William Cavendish, 4th Duke of Devonshire in 1748, inherited the house. Charlotte died in December 1754, and Lady Burlington died in September 1758. Several views of Burlington's house were made by the architect draughtsman John Donowell around this time.
Кавендиштер отбасы (17581929)
1758 жылы леди Берлингтон қайтыс болғаннан кейін вилла мен бақтар Кавендиш отбасына өтті. Уильям Кавендиш 1764 жылы қайтыс болып, мүлікті ұлы Вильямға, Девонширдің 5-ші герцогына қалдырды. 1774 жылы Вильям Девонширдің герцогинясы, леди Джорджиана Спенсерге үйленді, ол Чизвикке уақыт өткізуді ұнататын, оны өзінің "жердегі жұмағы" деп атады. Ол жиі виг партиясының мүшелерін бақта шай ішуге шақыратын. 1788 жылы Кавендиштер отбасы Якобин стиліндегі үйді бұзып, виллаға екі қанатты қосу үшін архитектор Джон Уайтты жалдады, осылайша тұрғын үйдің көлемін арттырды. Герцогиня 1774 жылы архитектор Джеймс Уайт жобалаған Классикалық көпірдің салынуына жауапты болды.
After the death of Lady Burlington in 1758, the villa and gardens passed to the Cavendish family. William Cavendish died in 1764, leaving the property to his son William, the 5th Duke of Devonshire. In 1774, William married Lady Georgiana Spencer, the Duchess of Devonshire, who enjoyed spending time at Chiswick which she referred to as her "earthly paradise". She regularly invited members of the Whig party to the house for tea parties in the garden. In 1788 the Cavendish family demolished the Jacobean house and hired architect John White to add two wings to the villa to increase the amount of accommodation. The duchess was responsible for the building of the Classical Bridge in 1774, designed by the architect James Wyatt,
1862 және 1892 жылдар аралығында вилла Кавендиш отбасымен бірнеше жалға алушыларға жалға берілді, олардың ішінде 1867 жылы Сазерленд герцогинясы, 1870 жылдары Уэльс принці және 1881-1892 жылдар аралығында архитектор Уильям Бурджестің демеушісі болған Джон Крайтон Стюарт, Буттың 3-маркизі болды.
Between 1862 and 1892 the villa was rented by the Cavendish family to a number of successive tenants, including the Duchess of Sutherland in 1867, the Prince of Wales in the 1870s, and John Crichton Stuart, 3rd Marquess of Bute, patron of the architect William Burges, from 1881 to 1892.
Чизвик ауруханасы (18921928)
1892 жылдан бастап Девонширдің 9-шы герцогы вилланы дәрігерлер Томас Сеймур мен Чарльз Молесворт Тукке (Томас Харрингтон Туктің ұлдары) жалға берді. Олар оны 1928 жылға дейін әулетті ерлер мен әйелдерге арналған Chiswick Asylum психиатриялық клиникасы ретінде пайдаланды. Клиника өз науқастарындағы салыстырмалы мейірімділікпен мақталып келді. 1950 жылдары клиника ретінде пайдаланылған үйдің қанаттары бұзылып, қазірде осы мақсаттағы пайдалануының іздері тек мұрағатта сақталған құжаттарда ғана кездеседі. 1897 жылы Виктория патшайымның Алмаз мерейтойына орай өткен тойларда бас қақпадағы екі сфинкс Грин-паркке көшірілді және олар қайтарылмады.
From 1892, the 9th Duke of Devonshire rented the villa to Doctors Thomas Seymour and Charles Molesworth Tuke (sons of Thomas Harrington Tuke), and it was used by them as a mental hospital, the Chiswick Asylum, for wealthy male and female patients until 1928. The asylum was praised for its relatively compassionate approach to its inmates. The wings of the house used for the asylum were demolished in the 1950s so little now remains of this use, except in archival records. In 1897, the two sphinxes on the main gate were removed to Green Park during the celebrations of Queen Victoria's Diamond Jubilee. They were never returned.
Мемлекеттік меншік (1929 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
Девонширдің 9-шы герцогы 1929 жылы Чизвик үйін Миддлсекс округі кеңесіне сатты, сатып алу бағасының бір бөлігі мемлекеттік жарналар есебінен, оның ішінде король Георг V-нің үлесімен төленді, сондай-ақ үй зақымдалды. Чизвикке жасалған бомбалау салдарынан болған діріл Жоғарғы Трибуналдағы гипстің құлауына әкеп соқты, ал 1944 жылдың 8 қыркүйегінде V-2 зымыраны екі қанаттың біреуіне зақым келтірді. Қанаттар 1956 жылы алынып тасталды. Үй Құрылыс министрлігінің, кейіннен Англия мұрасының қамқорлығына өтті. 2005 жылы Хаунслоу кеңесі мен Англия мұрасы вилла мен бақтардың басқаруын біріктіру мақсатында Chiswick House and Gardens Trust құрды. Траст 2010 жылдың шілдесінде, қалпына келтіру жұмыстары аяқталғаннан кейін вилла мен бақтарды басқаруды өз міндетіне алды. 2007 жылы бақтарды қалпына келтіру үшін Heritage Lottery Fund гранты басқа көздерден түскен шамамен 4 миллион фунт стерлингпен толықтырылды. Бақ жұртшылыққа күн шығудан күн батуға дейін ақысыз ашық.
The 9th Duke of Devonshire sold Chiswick House to Middlesex County Council in 1929, the purchase price being met in part by contributions from public subscribers, including King George V. and suffered damage; vibration from the bombing of Chiswick brought down the plasterwork in the Upper Tribunal, and on 8 September 1944 a V 2 rocket damaged one of the two wings. The wings were removed in 1956. The house came under the aegis of the Ministry of Works and subsequently of English Heritage. Hounslow Council and English Heritage formed the Chiswick House and Gardens Trust in 2005 to unify the management of the villa and gardens. The trust took over the administration for the villa and gardens in July 2010, following the completion of the restoration works. A Heritage Lottery Fund Grant was complemented by approximately £4 million from other sources, for restoration of the gardens in 2007. The garden is open to the public from dawn until dusk without charge.
Вилла ғимараты
Чизуик үйі – Лорд Берлингтонның Римдік бақта орналасқан, Ренессанс стилінде емес, Римдік вилла құруға жасаған әрекеті. Chiswick Villa 16 ғасыр итальяндық архитекторлары Андреа Палладио мен оның көмекшісі Винченцо Скамоццидің бірнеше ғимараттарынан шабыт алды. Үйдің Палладионың Виченцаға жақын орналасқан Villa Capra “La Rotonda” үйінен тікелей шабыт алғаны жиі айтылады, себебі архитектор Колен Кэмпбелл Лорд Берлингтонға Villa Capra үлгісінде вилланың жобасын ұсынған еді. Алайда, бұл анық әсер еткенмен, Лорд Берлингтон бұл жобаны қабылдамады; кейіннен ол Кенттегі Мереворт қасарасында қолданылды. Лорд Берлингтонның Чизуиктегі кітапхана тізімі оның тек Андреа Палладионың ықпалымен шектелмегенін көрсетеді. Ол Себастьяно Серлио мен Леон Баттиста Альберти сияқты итальяндық Ренессанс дәуірінің белгілі архитекторларының кітаптарына ие болды, ал кітапханасында француз архитекторлары, мүсіншілері, суретшілері мен архитектура теоретиктері – Жан Котелл, Филиберт де л’Орме, Абрахам Боссе, Жан Булан, Соломон де Каус, Роланд Фреарт де Шамбре, Хью Самбин, Антуан Дегодец және Джон Джеймстің Клод Перроның «Бес ордер туралы трактат» аудармасы бар еді. Палладионың жұмысы Чизуикке әсер еткен-етпегеніне қарамастан, Ренессанс архитекторлары Лорд Берлингтонға жоспарлары мен жоғалған римдік ғимараттарды қайта құру арқылы маңызды ықпал етті; олардың көпшілігі жарияланбаған және аз танымал болған, Берлингтон екінші Гранд-турда сатып алып, оның кабинеті ретінде қызмет еткен Көк барқыт бөлмесіне орналастырды. Бұл реконструкциялар Берлингтон вилласындағы көптеген геометриялық пішіндердің көзі болды, соның ішінде сегізбұрышты, шеңберді және тікбұрышты (абсиспен) пайдалану. Палладио қайта жаңартып, Чизуикте пайдаланған ең ықпалды ғимарат Диоклетианның монументалды Рим моншалары болуы мүмкін: бұл ғимаратқа сілтемелер Domeed Hall, Gallery, Library және Link бөлмелерінде кездеседі. Берлингтонның римдік көздерді пайдаланғанын вилланың тік үйінді күмбезінде де көруге болады, ол Римдегі Пантеоннан алынған. Алайда, күмбездің сегізбұрышты пішіні, Жоғарғы Трибунал, Төменгі Трибунал және Чизуиктегі жертөле Винченцо Скамоццидің Виченцаға жақын орналасқан Rocca Pisana үйінен болуы мүмкін. Берлингтон сегізбұрышты таңдау кезінде Ренессанс архитекторлары Себастьяно Серлионың (1475–1554) суреттеріне немесе ежелгі Рим ғимараттарына (мысалы, Лорд Берлингтон Диоклетиан сарайындағы сегізбұрышты кесене Андреа Палладионың суреттеріне ие болды, қазіргі Хорватиядағы Сплит) әсер етуі мүмкін. Вилланың кірпішпен салынған қасбеті Портленд тасымен, аздаған мөлшерде штукатурмен қапталған. Джон Босонның шеберлігімен салынған алты бағаналы портиктегі нәзік оюлы Коринфтік бас қалашықтар Римдегі Кастор мен Поллюкс ғибадатханасынан алынған. Кірме есіктің, шығып тұрған тұғырының және «V» мойындысы бар рустицирленген вермикуляция (туфқа ұқсайды) Траян бағанасының негізінен алынған. Вилланың екі жағына қарай созылып жатқан шарлы финиалдармен қоршалған қабырғаның қысқа бөліктері ортағасырлық (немесе римдік) бекіністі қала қабырғаларының символы болды және оларды Палладионың Венециядағы Сан-Джорджо-Маджоре шіркеуінде және Иниго Джонс (1573–1652) қолданғаннан шабыт алды. (Палладио 1570 жылы I quattro libri dell'architettura-да қабырғалардың қоршалған бөліктерімен Вилла Фоскаридің ағаш кескіндерін шығарды, бірақ олар ешқашан салынбады). Бұл байланысты нығайту үшін қабырғаның осы бөліктерінің алдына Палладио мен Джонстың екі толық ұзындықтағы мүсіндері орналастырылған. Палладионың ықпалы вилланың жалпы кубикалық нысанында да сезіледі, оның орталық залы мен басқа бөлмелері осіне қарай шығады. Вилланың көлемі 21 м x 21 м x 35 м, 11 м. Оның ішінде 3 метрлік, 5 метрлік және 5 метрлік, 6 метрлік, 8 метрлік бөлмелер бар. Күмбездің ұшынан жертөле түбіне дейінгі арақашықтық 21 метрді құрайды, бұл бүкіл үйіндіге керемет, көрінбейтін текшеге сәйкес келеді. Алайда, Чизуиктегі сәндік карниз қазіргі заманғы көзден, Джеймс Гиббстің Лондонның Сент-Мартин шіркеуіндегі карнизінен алынған. Құптал залға апаратын портикте Рим императоры Августтың бюсі орналасқан. Августты 18 ғасырдың басындағы ағылшын аристократиясының көпшілігі барлық Рим императорларының ішіндегі ең ұлысы деп санады (алғашқы грузин дәуірі Август дәуірі деп аталды). Император Августпен бұл байланыс Чизуик бағында египетшілденген сфинкстер (символикалық түрде «Храмның» алдыңғы және артқы жағын күзететін), обелискилер мен тас арландар арқылы нығайтылды. Лорд Берлингтон және оның замандастары Августтың Египетті басып алып, Египеттік заттарды Римге әкеліп, орнатқанын білді. Римнің ықпалы Чизуикте Берлингтонның мүсіндерді стратегиялық түрде орналастыруы арқылы көрінеді, соның ішінде Боргезе гладиаторы, Венес де’ Медичи, қасқыр (Римнің құрылтайшылары Ромул мен Рем туралы ностальгиялық естеліктерді ояту үшін), ешкі (Август императорының туған шаңырағы – Тарақан шошасының символы) және вилланың арт жағында орналасқан қабан (үлкен қабан ауының символы). Вилланың ішінде Римдік құдайша Венераға көптеген сілтемелер бар, өйткені ол Тройядан қашқан және Римді бірге құрған Энейдің анасы. Вилланың алдында Терминге қатысты бірнеше «терм» мүсіндері орналасқан, олар қашықтық және кеңістік құдайы Терминустан алынған. Олар шекаралық белгілер ретінде қолданылады, белгілі аралықта орналасқан қоршауда орналасқан. Вилланың арт жағында Грек құдайы Гермес, саяхатшылардың қамқоршысынан алынған «герм» мүсіндері орналасқан; олар Лорд Берлингтонның бағын баруды қалайтын барлық адамдарға құлшыныс білдіретін тұлғалар. (Лорд Берлингтонның Чизуиктегі бағы Лондон виллаларының ең көп талданғаны болды. Кіруге шағын ақы төленді). Үй салынған кезде Джон, Лорд Гервей оны «Сағатқа ілуге тым үлкен, тұруға тым кішкентай» деп сипаттады. Джон Клерк оны «Ыңғайлыдан гөрі қызықты» деп сипаттады, ал Хорас Уолпол оны «әдемі үлгі» деп атады. Вилланың мақсатының бірі сурет галереясы болуы мүмкін, себебі тізімдерде Лорд Берлингтонның өмірінде Чизуик үйінде 167-ден астам картина ілінгендігі көрсетілген, олардың көпшілігі оның Еуропа бойынша екі Гранд-турда сатып алынған.
Chiswick House was an attempt by Lord Burlington to create a Roman villa, rather than a Renaissance pastiche, situated in a symbolic Roman garden. Chiswick Villa is inspired in part by several buildings of the 16th century Italian architects Andrea Palladio and his assistant Vincenzo Scamozzi. The house is often said to be directly inspired by Palladio's Villa Capra "La Rotonda" near Vicenza, as architect Colen Campbell had offered Lord Burlington a design for a villa closely based on the Villa Capra for his use at Chiswick. However, although this was clearly influential, Lord Burlington rejected this design; it was subsequently used at Mereworth Castle, Kent. Lord Burlington's library list at Chiswick shows that he was not restricted to the influence of Andrea Palladio. He owned books by influential Italian Renaissance architects such as Sebastiano Serlio and Leon Battista Alberti, and his library contained books by French architects, sculptors, illustrators and architectural theorists like Jean Cotelle, Philibert de l'Orme, Abraham Bosse, Jean Bullant, Salomon de Caus, Roland Fréart de Chambray, Hugues Sambin, Antoine Desgodetz, and John James's translation of Claude Perrault's Treatise of the Five Orders. Whether Palladio's work inspired Chiswick or not, the Renaissance architect exerted an important influence on Lord Burlington through his plans and reconstructions of lost Roman buildings; many of these, unpublished and little known, were purchased by Burlington on his second Grand Tour and housed in the Blue Velvet Room, which served as his study. These reconstructions were the source for many of the varied geometric shapes within Burlington's Villa, including the use of the octagon, circle and rectangle (with apses). Possibly the most influential building reconstructed by Palladio and used at Chiswick was the monumental Roman Baths of Diocletian: references to this building can be found in the Domed Hall, Gallery, Library and Link rooms. Burlington's use of Roman sources can also be seen in the steep pitched dome of the villa, which is derived from the Pantheon in Rome. However, the source for the octagonal form of the dome, the Upper Tribunal, Lower Tribunal and cellar at Chiswick may be Vincenzo Scamozzi's Rocca Pisana near Vicenza. Burlington may also have been influenced in his choice of octagon by the drawings of the Renaissance architect Sebastiano Serlio (1475–1554), or by Roman buildings of antiquity (for example, Lord Burlington owned Andrea Palladio's drawings of the octagonal mausoleum at Diocletian's Palace, Split in modern Croatia). The brick built Villa's facade is faced in Portland stone, with a small amount of stucco. The finely carved Corinthian capitals on the projecting six column portico, carved by John Boson, are derived from the Temple of Castor and Pollux in Rome. The inset door, projecting plinth and 'v' necked rusticated vermiculation (resembling tufa) were all derived from the base of Trajan's Column. The short sections of crenellated wall with ball finials which extend out either side of the villa were symbolic of medieval (or Roman) fortified town walls, and were inspired by their use by Palladio at his church of San Giorgio Maggiore in Venice and by Inigo Jones (1573–1652) (Palladio produced woodcuts of the Villa Foscari with crenellated sections of walls in his I quattro libri dell'architettura in 1570, yet they were never built). To reinforce this link, two full length statues of Palladio and Jones are positioned in front of these sections of wall. Palladio's influence is also felt in the general cubic form of the villa with its central hall with other rooms leading off its axis. The villa is a half cube of 70 feet (21 m) by 70 feet (21 m) by 35 feet (11 m). Inside are rooms of 10 feet (3 m) square, 15 feet (5 m) square and 15 feet (5 m) by 20 feet (6 m) by 25 feet (8 m). The distance from the apex of the dome to the base of the cellar is 70 feet (21 m), making the whole pile fit within a perfect, invisible cube. However, the decorative cornice at Chiswick was derived from a contemporary source, that of James Gibbs's cornice at the Church of St Martin in the Fields, London. On the portico leading to the Domed Hall is positioned a bust of the Roman Emperor Augustus. Augustus was regarded by many of the early 18th century English aristocracy as the greatest of all the Roman Emperors (the early Georgian era was known as the Augustan Age). This link with the Emperor Augustus was reinforced in the garden at Chiswick through the presence of Egyptianizing objects such as sphinxes (who symbolically guard the 'Temple' front and rear), obelisks and stone lions. Lord Burlington and his contemporaries were conscious of the fact that it was Augustus who invaded Egypt and brought back Egyptian objects and erected them in Rome. The influence of Rome manifested itself at Chiswick through Burlington's strategic deployment of statues, including those of a Borghese gladiator, a Venus de' Medici, a wolf (used to inspire nostalgic memories of the legendary founders of Rome, Romulus and Remus), a goat (symbolising the zodiac of Capricorn, the birth sign of the Emperor Augustus) and a boar located at the rear of the villa (symbolic of the great boar hunt). Inside the villa many references to the Roman goddess Venus abound, as she was the mother of Aeneas who fled Troy and co founded Rome. On the forecourt to the villa are several 'term' statues that derive their forms from Terminus, the Roman god of distance and space. These are used as boundary markers, positioned in the hedge at set distances apart. At the rear of the villa were positioned 'herm' statues that derive from the Greek god Hermes, the patron of travellers; these are welcoming figures for all who wish to visit Lord Burlington's gardens (Lord Burlington's gardens at Chiswick were the most visited of all London villas. A small entrance charge applied). The house when built was described by John, Lord Hervey as "Too small to live in, and too big to hang to a watch". John Clerk of Penicuik described it as "Rather curious than convenient", while Horace Walpole called it "the beautiful model". It is possible that one purpose of the villa was as an art gallery, as inventories show more than 167 paintings hanging at Chiswick House in Lord Burlington's lifetime, many purchased on his two grand tours of Europe.
Бау-бақшалар
Чизуиктегі бақтар ежелгі Рим бақтарын, мысалы Тиволидегі император Адрианның Вилла Адрианасын қайта жасай беруге жасалған әрекет болды. 1720 жылдардан бастап Берлингтон мен Кент жаңа үлгілермен тәжірибе жасады, оларға «Ха-ха», классикалық бақ ғимараттары, мүсіндер, тоғайлар, египеттік заттардың имитациясы, боулинг алаңдары, ирек жолдар, каскадтар және су нысандары сияқты элементтер енгізілді. Уильям Кент жобалаған және бастапқыда үш белгісіз римдік джентльмендердің ежелгі мүсіндерін көрсеткен «Экседра» деп аталатын тікұшақ тәрізді театр салынды. Үйдің арт жағындағы газон 1745 жылға дейін жасалып, Уильям Кент жобалаған тас жерлеу урналарымен кезектесетін Ливанның қарағай ағаштары отырғызылды. Урналар мен Ливанның қарағайларының арасында күн шығысына қарап тұрған үш сфинкс орналасқан. 1727 жыл шамасында Болло бұлағын кеңейту арқылы көл жасалды. Артық топырақ Уильям Кенттің каскадының артына үйіліп, адамдар бақтарды және жақын жердегі Темза өзенін тамашалай алатын биік жол құрылды. 1621 жылы Челсидегі Бофорт үйінде (Сэр Ханс Слоанның үйі) Иниго Джонс жасаған қақпаны Лорд Берлингтон сатып алып, алып тастады және 1738 жылы Чизуиктегі бақтарда қайта орнатты. Апельсин ағашы бағының артындағы Классикалық көпір 1774 жылы Джеймс Уайаттың жобасымен Джорджиана Спенсер үшін салынды. Көшет бағы 1682 жылы негізі қаланды. Оның меншігі бірнеше рет ауысып, бақ тозып кетті. 2005 жылы ол Чизуик үйінің көшет бағы қоғамдық жобасының жергілікті еріктілерімен қалпына келтірілді. 2009 жылы көшет бағы Чизуик үйі мен бақтары қорына берілді; Ұлттық лотерея мұра қоры қалпына келтіру жұмыстарына және айналасындағы ғимараттарды қайта жаңартуға грант берді.
The gardens at Chiswick were an attempt to recreate a garden of ancient Rome, such as the Emperor Hadrian's Villa Adriana at Tivoli. From the 1720s, Burlington and Kent experimented with new designs, incorporating elements such as a Ha ha, classical garden buildings, statues, groves, faux Egyptian objects, bowling greens, winding walks, cascades and water features. A theatre of hedges known as an exedra was designed by William Kent and originally displayed ancient statues of three unknown Roman gentlemen. The lawn at the rear of the house was created by 1745 and planted with young Cedar of Lebanon trees which alternate with stone funerary urns designed by William Kent. Placed between the urns and the Cedar of Lebanon are three more sphinxes orientated to face the rising sun. A lake was created around 1727 by widening the Bollo Brook. The excess soil was heaped up behind William Kent's cascade to produce an elevated walkway for people to admire the gardens and a view of the nearby River Thames. A gateway designed by Inigo Jones in 1621 at Beaufort House in Chelsea (home of Sir Hans Sloane) was bought and removed by Lord Burlington and rebuilt in the gardens at Chiswick in 1738. The Classic Bridge beyond the Orange Tree Garden was built for Georgiana Spencer in 1774 to the design of James Wyatt. The kitchen garden was founded in 1682. Its ownership changed several times, and the garden fell into disrepair. In 2005 it was restored by local volunteers of the Chiswick House Kitchen Garden Community project. In 2009 the kitchen garden was taken over by Chiswick House and Gardens Trust; the National Lottery Heritage Fund provided a grant for restoration work and the conversion of the surrounding buildings.
Фримасондық
Чизвик үйі франкмасондықпен байланысты. Жоғары қабаттағы бірнеше бөлмелердің пропорциялары франкмасондық үшін маңызды библиялық ғимараттармен байланысты маңызға ие. Лорд Берлингтонның маңызды масон екендігі 1736 жылғы «Масонның қалталық серігі» кітабында және Джеймс Андерсонның 1723 жылғы «Еркін масондардың конституциялары» поэмасында, масондық тарихындағы көрнекті тұлғалардың қатарымен байланысты ретінде көрсетілген. Пат Роджерс (Джейн Кларктың бастапқы зерттеулеріне сүйене отырып) Чизвик үйінің «Royal Arch Freemasonry» деп аталатын, жер аударылған еврейлердің қайғысын басуға арналған герметикалық араласуға негізделген символдық ғибадатхана болғанын айтты. 1729 жылы вилла салынғаннан кейін, Берлингтон көптеген басқа ғимараттар үшін де масондық сәулетшілерге шабыт берді, мысалы, Норфолк графтығындағы Хокхэм залында Томас Кок, Лестердің 1-ші графы, Гудвуд үйінде Чарльз Леннокс, Ричмондтың 2-ші герцогы және колонналары үшін «Мысыр залы» деп аталған Мансион үйі.
Chiswick House has been linked with Freemasonry, The proportions of several of the upstairs rooms also have significance in relation to biblical buildings important in Freemasonry. Lord Burlington's status as an important Freemason is indicated by his inclusion in the Freemason's Pocket Companion of 1736 and in a poem in James Anderson's Constitutions of the Free Masons of 1723 where he is linked to an illustrious line of personalities important in Masonic lore. Pat Rogers has argued (following the original research of Jane Clark) that Chiswick House was a symbolic temple, based on so called Royal Arch Freemasonry, involving a Hermetic intervention designed to heal the sufferings of the exiled Jews. After completion of the villa in 1729, Burlington later provided inspiration to other Masonic architects for numerous other buildings, such as Thomas Coke, 1st Earl of Leicester at Holkham Hall, Norfolk Charles Lennox, 2nd Duke of Richmond, at Goodwood House, and the Mansion House, nicknamed the "Egyptian Hall" for its columns.
Құрметті қонақтар
Лорд Берлингтонның өмірінде үйде тұрған немесе қонақ болған адамдар туралы көп мәлімет болмаса да, тарихы бойында осы үйге көптеген маңызды адамдар келгені жазылған. Олардың арасында Еуропалық «Ағарту дәуірінің» көрнекті өкілдері – философтар Вольтер (1694–1778) және Жан Жак Руссо (1712–1778); болашақ АҚШ президенттері Джон Адамс (1735–1826) және Томас Джефферсон (1743–1826); Бенджамин Франклин (1706–1790); неміс пейзаж суретшісі Герман фон Пюклер-Мускау принці; итальян мемлекет қайраткері Джузеппе Гарибальди (1807–1882); Ресей императорлары Николай I (1796–1855) және Александр I (1777–1825); Парсы патшасы; королева Виктория (1819–1901) және Саксен-Кобургтың Альберт принці кірді.
Although little is known of the people who stayed or visited the house in Lord Burlington's lifetime, many important visitors to the property are recorded as visiting throughout its history. These included leading figures of the European 'Enlightenment' including the philosophers Voltaire (1694–1778) and Jean Jacques Rousseau (1712–1778); the future US Presidents John Adams (1735–1826) and Thomas Jefferson (1743–1826); Benjamin Franklin (1706–1790); the German landscape artist Prince Hermann von Pückler Muskau; the Italian statesman Giuseppe Garibaldi (1807–1882); Russian Tsars Nicholas I (1796–1855) and Alexander I (1777–1825); the king of Persia; Queen Victoria (1819–1901) and Prince Albert of Saxe Coburg
Оқиғалар
Бақтарды қайта жаңартудан бері, әр жыл сайын Чизуик үйінің бақтарында маусымдық түрлі шаралар ұйымдастырылып келеді, олардың ішінде камелия көрмесі, қоршалған бақшада ашық есік күндері, цирк пен шамшырақ фестивалі бар.
Since the restoration of the gardens, a variety of seasonal events have been held in the gardens of Chiswick House each year, including a Camellia show, open days in the walled kitchen garden, a circus, and a magic lantern festival.