James River Squadron

Кіріспе

Конфедеративтік мемлекеттер теңіз флотының эскадрильясы Джеймс өзені эскадрильясы Америка Азамат соғысы кезінде Вирджиния бөлініп шыққаннан кейін көп ұзамай құрылды. Эскадрилья Вирджиния флотының құрамына кірген, кейін Конфедеративтік мемлекеттер флотына ауысты. Эскадра ең танымал рөлі үшін патрульдеуге Джеймс өзенінің, ол негізгі су көзқарасы конфедерация астанасы, Ричмонд. Оның екі кезеңі болды: ерте соғыс, ол негізінен ағаш кемелерден (кенді танымал CSS Virginia) құралған, ол 15 мамыр 1862 жылы Дрюридің Блаф шайқасымен аяқталды; және оның кейінгі темір кемелер құрамы CSS Virginia II.

Өмірбаян

Вирджинияның Уақытша әскери-теңіз флоты Вирджиния Конвенциясының 1861 жылы 27 сәуірде, Вирджиния Одақтан бөлінген кездегі қаулысымен құрылды. Осы флоттың құрамында Джеймс-Ривер эскадрильясы құрылды. Вирджиния Америка Конфедеративтік Штаттарына қосылған кезде, губернатор Джон Летчер 1861 жылы 6 маусымда "Виргинияның Уақытша әскери-теңіз флотының барлық офицерлері, теңізшілері мен теңізшілерін" ауыстыру туралы жарлық шығарды және олар Конфедеративтік Штаттар әскери-теңіз флотына қосылды.

Бірінші кезең

Джон Рэндольф Такер Джеймс өзенінің эскадрильясының командирі болды, оның алғашқы іс-әрекеті Хэмптон-роудс шайқасында 1862 жылдың 8-9 наурызында Вирджиния штатының Норфолк қаласының маңында болды. Сол кезде эскадрилья құрамына темірден жасалған CSS Virginia (Мерримак), CSS Thomas Jefferson (Джеймстаун) және CSS Patrick Henry (Йорктаун) жанама дөңгелекті пароходтары, және винтпен жұмыс істейтін CSS Beaufort және CSS Raleigh канонерлік қайықтары кірді. Бұл ұлы шайқастың ең ерекше бөлігі - Джеймс Ривердің шағын эскадрильясы. Ол көзден жоғалып кетті шайқаста темір жапқыштар алыптар, бірақ күндері дуалы қабырғалар болар еді жазылған қадірлі ескерткіш арасында әрекеттері ерлік пен теңізшілікті көрсетеді, ол суретлейді. CSS Jamestown атқарған рөлі үшін оның командирі Джозеф Н. Барни жоғарылатылды. Эскадрильяның азаюы федералистер Джеймс өзенін жойғаннан кейін, оның күзетшісі CSS Вирджинияны жойғаннан кейін болды. Дрюридің Блффтегі кедергілерді күшейту мақсатында CSS Jamestown батырылып, оның пулеметтері блффке орнатылды. Оның экипажы, эскадрильяның қалған мүшелерімен бірге, 15 мамыр 1862 жылы Дрюридің Блаф шайқасында шайқасты. Жаңа темір кеменің корпусы ССС Ричмондты осы шегіну кезінде Норфолктен Ричмондқа сүйретіп әкелді.

Екінші кезең

1862 жылдың мамыр айынан бастап 1863 жылдың соңына дейін Джеймс өзенінде өмір салыстырмалы түрде тыныш болды. Осыған байланысты, Соғыс департаменті әрқашан әскерге қатты қысым жасалатын Солтүстік Вирджиния армиясына теңізшілер теңіз флотынан гөрі көбірек қажет деп шешті. Теңізшілердің отрядтары Ричмонд қорғанысын және даладағы еркін әскерлерді қамтуға уақытша тағайындалды. Теңізшілер соғыстың қалған уақытында, әсіресе Дрюридің Блафф қаласында жағада қолданыла берді. 1864 жылдың мамыр айының соңында Конфедерация Джеймс өзеніндегі кедергілерді алып тастады, ал эскадрилья өзеннен төмен қарай жіберілді, тек федералистер өздерінің баррикадаларын құрғанын анықтады. Эскадрилья Федералды армияға қарсы толық теңіздік бомбалауды бастаған 13 тамызға дейін аралықта федералдыларды жағаға атуды жалғастырды. Жылдың қалған бөлігінде Джеймс өзені эскадрильясы мен Федералды жағалау батареялары арасындағы мерзімді жекпе-жектер ереже болды. Ескерлік қалыңдық Дрюридің Блаффтың астында қалады. 1865 жылдың қаңтар айында Джеймс өзенінің эскадрильясы генерал Гранттың қорындыларын бұзғысы келген. Ұрыс барысында көптеген кемелер жойылып, басқалары әртүрлі дәрежеде зақымдалды. Сол түні өзен көтеріліп, темір кемелер жүзіп, Джеймс өзенінің эскадрильясы қараңғының астында жүгіруге тырысты. Олар байқалды, ал флоттың үстінен қатты атыс басталды. Соғыс басталды, соғыс қайықтары да кері шегініп кетті. Сол кезден бастап, теңіз флоты Ричмонд қорғанысында ауыр қарулармен жұмыс істеуден басқа ештеңе істемеді. Ричмонд құлаған кезде Джеймс өзенінің эскадрильясына олардың кемелерін жою және генерал Роберт Лидің әскеріне қосылу туралы бұйрық берілді. Кемелерді өртеп жіберген кезде Ричмонд жалындап кетті және Лиге қосылуға жол жоқ болды. Ли әскерінен бөлініп, олар Ричмондтың шеттеріне қарай жүріп, ондағы пойызды тауып, генерал Джозеф Джонстонның әскеріне қосылды. Алайда, бұл эскадрильяның бірнеше адамы Лиге қосылып, Сейлер крик шайқасында арткы қорғандағы күресте күресті, содан кейін Аппоматтокс қаласында армиямен бірге берілді. 1865 жылы 1 мамырда Джонстонның армиясы, оның ішінде Джеймс өзенінің соңғы эскадрильясы генерал Уильям Т. Шерманға берілді және таратылды.

After May 1862 to the end of 1863, life was relatively quiet on the James River. Because of this lack of activity, the War Department decided that the Army of Northern Virginia, always hard pressed for troops, needed the sailors more than the navy. Detachments of sailors were assigned temporarily to cover the Richmond defenses and free troops for use in the field. Sailors continued to be used ashore for the rest of the war, especially at Drewry's Bluff. At the end of May 1864, obstructions were removed from the James River by the Confederates, and the squadron was sent down river, only to find that the Federals had built their own barricades. The squadron continued shelling the Federals ashore at intervals until August 13, when a full naval bombardment was opened on the Federal Army. For the rest of the year, periodic duels between the James River Squadron and the Federal shore batteries were the rule. The squadron stayed almost constantly below Drewry's Bluff. In January 1865, the James River Squadron ran past the barricades in the river in an attempt to disrupt Gen. U. S. Grant's supplies. During the fight, many of the ships were lost, others damaged to varying degrees. That night the river rose, floating the ironclads, and the James River Squadron tried to run under the cover of dark. They were spotted, and heavy fire opened up on the fleet. The order to retreat was given and the gunboats retreated. From that point on, the navy did little other than work heavy guns in the Richmond defenses. As Richmond fell, the James River Squadron was ordered to destroy their vessels and join Gen. Robert E. Lee's army. By the time they had burned the vessels, Richmond was in flames and no road was open to join Lee. Cut off from Lee's army, they marched to the outskirts of Richmond and, finding a train there, made their way to join Gen. Joseph E. Johnston's army. There were several men from this squadron, however, who did join Lee and fought a desperate rearguard action at the Battle of Sayler's Creek, then surrendered with the army at Appomattox. On May 1, 1865, Johnston's army, including the last of the James River Squadron, was surrendered to General William T. Sherman, and disbanded.