Кіріспе

Бордтық жарыстар - 1910 және 1920 жылдары АҚШ-та танымал болған автоспорт түрі. Жарыс ағаш тақтайдан жасалған дөңгелек немесе овал тәрізді жарыс алаңдарында өткізілді. Бұл жолдар мотоцикл жарыстарына арналған, олар мотодром деп аталды, содан кейін түрлі жарыс машиналары үшін қолданылды. 1920 жылдары Америка ұлттық чемпионатының жарыстарының көпшілігі осындай орындарда өткізілді. Жүректерде жүретін жолдар көп болды, себебі оларды салу арзан болды, бірақ олар берік емес және оларды пайдалану үшін көп күтіп-ұстау қажет болды. Көптеген жолдар үш жыл ғана сақталып қалды, содан кейін олар тасталды. 1930 жылдардың басында Ұлы депрессия басталғанда, тақтадағы жарыстар тез жоғалып кетті. Алайда, оның ең көрнекті аспектілерінің бірнешеуі қазіргі күнге дейін американдық автоспортқа әсер етуді жалғастырды, соның ішінде: тік беткейлер арқылы өндірілген шикі жылдамдыққа техникалық назар аудару; бәсекелестер арасында үнемі асып түсуге мүмкіндік беретін жолдың кеңдігі; және көптеген курстарды қоршаған кең трибуналар немесе стадион стилі тамашашы орындықтарының дамуы.

Қауіпсіздік

Плайя-дель-Рейдегі алғашқы жол 3:1 тегістемесімен (шамамен 20 градус) бұрылыста болды, бірақ кейінірек жолдар жоғары бұрылыста салынған және кейбір мотоцикл жолдары 60 градусқа дейін бұрылыста болды. Мұндай жолдың физикалық құрылымы түсінікті болғанмен, 1919 жылы Беверли-Хиллстегі жолдың құрылысы басталғанда ғана құрылысшылар онжылдықтар бойы темір жолға белгілі болған инженерлік білімді енгізе бастады. Беверли-Хиллсте дизайнер Арт Пиллсбери, ақырында бүкіл ел бойынша чемпионат калибрлі тақта трассаларының жартысынан астамын жасады, алдымен Серл спиральді жеңілді қисығын қолданды, ал автомобильді басқаруға әсері айқын болды. Пиллсберидің айтуынша, дұрыс жасалған жолды жүргізушінің басқаруысыз жүргізу мүмкін, машина тек жол геометриясына байланысты өзін-өзі басқарады. Тіпті, көлік апатқа ұшырамаған кезде де, тақта трассасында жарысу ағаш сынықтары мен қалдықтардың ұшып кетуіне байланысты өте қауіпті болды, сондай-ақ, сол дәуірдің бастапқы шина технологиясы мен бас қорғанысына байланысты. Бір жүргізушіден алынған ауызша тарихта ол жүргізушілер мен механиктердің бет-әлпетіне ағаш сынықтары соғылғандығы және жолдың жағдайынан пайда болған кенеттен болатын апатты дөңгелектердің істен шығуы туралы әңгіме айтты. Автомобильдер радиаторларды қорғау үшін жарылысқа қарсы құрылғылармен жабдықталған. Басқа қауіпсіздік құрылғылары да әлі ойлап табылмаған (камандар, рульдік тақталар немесе өртке қарсы қорғаныс). Көбінесе жүргізушілер өздерінің көліктерінен лақтырылып, ондаған фут (бірнеше метр) құлайды. Жарысқа қатысушылар жарыстың жоғарғы жағында отырған күйшілерге қарап отырды. Егер ол басқара алмаса, жарыстан шығып, көпшілік арасына түсіп кетеді. Көптеген адам қаза тапты, көбінесе көрермендер қатысты. Нью-Джерси штатының Натли қаласында ағаштан жасалған 45 градусқа ауысқан (айналма уақытын 8 секунд немесе одан аз) сопақша велодромы "сұрақсыз ең қауіпті" болды. 1912 жылы 8 қыркүйекте "Техас циклоны" Эдди Хаша Ньюарктағы Нью-Джерсидегі мотодромда болған апатта қаза тапты, сонымен қатар тағы бір жарыскер мен төрт көрермен қаза тапты және тағы он адам жарақат алды. Бұл оқиғалар "Нью-Йорк таймс" газетінің бірінші бетіне шығып, баспасөзде қысқа аралықтағы 1/4 және 1/3 мильдік трассалар "қазалы жерлер" деп аталды. Мотоцикл жарыстарын бақылайтын ұлттық ұйым 1919 жылы 2 шақырымнан қысқа трассаларда барлық жарыстарға тыйым салды. Жағымсыз жарнамаға байланысты өндірушілер бірінен соң бірі қолдау көрсетуден бас тартты. 1932 жылы Ұлттық чемпионат сахнасынан тақта жолдар жоғалғанмен, бірнеше кіші жолдар бірнеше жылдан кейін де жұмыс істеді. Мысалы, Кони Айленд Велодромы 1939 жылға дейін жұлдыздар жарысын өткізді, ал Бронкстағы Касл Хилл Спидвей 1940 жылдары жұлдыздар жарысын өткізді.