Кіріспе

Санте Уберто Барбиери 1949 жылы сайланған методист шіркеуінің епискобы болды. Италиядан шыққан ол Латын Америкасы Орталық шіркеуінің конференциясында епископ болып сайланды. Ол Аргентина, Боливия және Уругвайдағы шіркеу жұмысына тағайындалды. Барбиери Оңтүстік методистік университетінде бакалавр, магистр және діни дәрежесін алған. Сонымен қатар, ол Эмори университетінің магистрі дәрежесін алды. Епископтық қызметке сайланғанға дейін, Рев. Барбиери Бразилия мен Аргентинада қызмет етті. 1954 жылы епископ Барбиери Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің жеті жылдық мерзімге сайланған алты президенті болды.

Өмір

Епископ Санте Уберто Барбиери 1902 жылы Италияның солтүстігіндегі Виченца провинциясының Дуэвиль қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Санте Барбиери мен Мария Луигия Занцото болды. Балалық шағында ол Швейцарияда және Германияда өмір сүрді; 9 жасында ата-анасы Бразилияға көшіп барды. Ол бастауыш және орта мектепте оқыды. Оның бостандыққа деген құштарлығы методистермен байланысқа түсуге итермеледі. 20 жасында Пасо-Фандодағы (РГС) методистік шіркеудің мүшесі болды. 1923 жылы методист шіркеуінің жылдық конференциясының кездесуінде Бразилиядағы Оңтүстік методист шіркеуінің жылдық конференциясының пасторы болып қабылданды. 1924 жылы Минас-Жерайстан келген Одет де Оливейраға үйленді; олар төрт баланың ата-анасы болды: 1 қыз және 3 ұл. Сол жылы ол Оливейра ханымға үйленді, Бразилияның Порто-Алегре қаласындағы теологиялық методистік семинарияда білім ала бастады. 1929 жылы әйелі мен екі үлкен баласымен бірге АҚШ-қа барып, СО-да аспирантура оқыды. Даллас, ТХ-дағы Методист университеті және Атланта, GA-дағы Эмори университеті, B. А., Массачусетс. және B.D. дәрежесі. Жоғарыда аталған университеттерден алған академиялық дәрежесіне қоса, ол Оңтүстік методистік университетінен "Құрметті түлек" сыйлығын және LLD құрметті дәрежесін, сондай-ақ Эмори университетінің "Адамдық әдебиет доктор" құрметті дәрежесін алды. Ол Бразилияға 1933 жылы оралды, онда Порто-Алегредегі Орталық методистік шіркеудің пасторы, сондай-ақ сол қаладағы Оңтүстік Бразилияның теологиялық методистік семинариясының профессоры және деканы болып тағайындалды, ал кейіннен семинария көшірілгенде Пасо-Фандоға. 1939 жылы Буэнос-Айрес қаласындағы теологиялық семинарияда оқыту үшін Ривер-Плате аймағына (Аргентина мен Уругвай) ауыстырылды. 1942 жылы ол Буэнос-Айрес орталық методистік шіркеуінің пасторы болып тағайындалды; 1948 жылы ол Аргентинаның Буэнос-Айрес методистік семинариясының деканы болып сайланды. 1949 жылы Буэнос-Айресте өткен Латын Америкасының Орталық конференциясы Медофистік шіркеудің епискобы болып сайланды. Ол өзінің епископы ретінде Латын Америкасының 3 еліндегі мефодистік діни істі қадағалауы керек болды: Аргентина, Боливия және Уругвай; сондықтан ол Латын Америкасының кең аймағында бір шіркеуден екінші шіркеуге жиі саяхаттайтын. Ол төрт жыл қатарынан епископ болып қайта сайланды. Бірлескен методист шіркеуінің епископтар кеңесі оны тағы бір жылға епископтық қызметті жалғастыруға шақырды. Осыдан кейін ол Перудегі методист шіркеуінің епископы болып тағайындалды. 1969-1973 жылдары Аргентина, Боливия, Коста-Рика, Панама, Перу және Уругвайдағы методистік шіркеулерді автономды методистік шіркеулерге айналдыруды ұйымдастырды. Боливиядағы көптеген жылдар бойы епископтық жұмысына байланысты Боливия Үкіметі оны 1969 жылы Кочабамбада "Лос-Андерс кондорының орденімен" марапаттады. Епископ Барбиери Дүниежүзілік шіркеулер қауымының Христиандық білім беру және жексенбілік мектеп вице-президенті болды. Сонымен қатар, Латын Америкасының протестанттық шіркеулерінің бірінші ассамблеясының президенті болды (1949). 1952 жылы Виллинген қаласында Халықаралық миссионерлер кеңесінің кеңейтілген комитетінің кездесулерінде капеллан қызметін атқарды. Ол сондай-ақ көптеген экуменикалық және миссионерлік ассамблеяларға делегат ретінде қатысты, сондай-ақ колледждер мен университеттерде, негізінен АҚШ-та дәріс берді. 1950 жылы ол Оңтүстік методистік университетінде, Даллас, ТХ-да, Рэндольф Макон колледжінде, Ашлендте, ВИА-да және Кубадағы Одақтық теологиялық семинарияда дәріс берді. 1954 жылы Иллинойс штатының Эванстон қаласында өткен Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің ассамблеясында ол Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің алты президенті болып сайланды. Епископ Барбиери Латын Америкасынан осы үлкен жауапкершілікті атқарған алғашқы адам болды. Бұл лауазымға ол 1961 жылы Үндістанда өткен Үшінші Ассамблеяға дейін ие болды. Осы Ассамблеяда ол 1968 жылға дейін Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің Атқарушы комитеті мен Орталық комитетінің мүшесі болып сайланды. Осы ісіне байланысты ол бес құрлықта уағыз айтып, дәріс оқып, көп жерді аралап шықты. Ол Латын Америкасынан басқа латын америкалықтарға Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің миссиясына белсенді қатысуға жол ашқан алғашқылардың бірі болды. Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің Орталық кеңсесі Женевада, Швейцарияда орналасқан. 1969 жылы епископ Барбиери Латын Америкасындағы евангелистік методистік шіркеулер кеңес...