1953 VFL season

Кіріспе

Виктория футбол лигасының (VFL) 57-ші маусымы 1953 жылғы VFL маусымы Виктория футбол лигасының (VFL) 57-ші маусымы болды. Бұл Викториядағы ең жоғары деңгейдегі австралиялық футбол жарысы. Маусымда он екі клуб қатысып, 18 сәуірден 26 қыркүйекке дейін өтті және үйде және үйде 18 ойыннан тұрады, содан кейін төрт үздік клубтың қатысуымен финал сериясы өтті. Премьер-лига чемпионы атағын Коллингвуд футбол клубы 1953 жылы VFL Grand Final финалында он екі ұпай айырмашылығымен жеңгеннен кейін он екінші рет жеңді.

Өмірбаян

1953 жылы VFL жарысы әрқайсысы 18 ойыншыдан тұратын он екі командадан, сонымен қатар 19-шы адам және 20-шы адам деп аталатын екі алмастырушы ойыншыдан тұратын. Ойыншы кез келген себеппен ауыстырылуы мүмкін, бірақ бір рет ауыстырылған ойыншы ойын алаңына қайтып оралуға болмайды. Командалар бір-бірімен үйде және қонақта 18 раундтан тұратын маусымда ойнады; 12-18 матчтар 1-7 матчтардың "үйде және кері жолы" болды. 18 раундтық үйде және үйде болған маусым аяқталғаннан кейін 1953 жылғы VFL Премьер-лигасы Пейдж-МакИнтайр жүйесінің ерекше форматы мен конвенцияларымен анықталды.

Жартылай финалдар

Команда1 Qtr2 Qtr3 QtrFinal Footscray3.73.84.116.13 (49) Эссэндон1.03.74.75.11(41) Қатысушылар: 68,533 Команда1 Qtr2 Qtr3 QtrFinal Geelong3.16.47.128.12 (60) Коллингвуд2.35.77.813.12 (90) Қатысушылар: 70,292

Алдын ала қорытынды

Команда1 Qtr2 Qtr3 QtrFinal Geelong0.62.76.108.15 (63) Footscray2.13.44.55.7 (37) Қатысушылар саны: 58,615

Үлкен финал

Команда1 Qtr2 Qtr3 QtrFinalКоллингвуд2.45.610.1011.11 (77) Геиллонг2.23.95.118.17 (65) Қатысушылар саны: 89,149

Маусымдық жазбалар

Анзак күні сенбі күні болғандықтан, 1 және 2 турдың арасында екі апта болды. 24 сәуірдің кешінде Корольдік Мельбурн шоуында Сент-Винсент ауруханасының игілігі үшін жарық астында Коллингвуд пен Фицрой арасындағы түнгі көрнекі матч өтті. Коллингвуд 9.13 (67) Фицройды 4.19 (43) 22 000 адам алдында жеңді. Футскрей 1925 жылы лигаға кіргеннен бері бірінші финалда жеңіске жетті, бұл олардың жиырма тоғызыншы маусымы. Бұл финалға алты рет өткеннен кейін және әр жолы (1938, 1942, 1944, 1946, 1948 және 1951) шығарылғаннан кейін болды. 2-раундта Джон Коулман Эссендонның 13 голының 11-ін тепкен. 5-ші раундта Фицрой қатты жаңбыр мен жарылған су желісі арасында өткен Батыс Овалдағы Футскрейге қарсы матчта ұпайсыз қалған алғашқы (және жалғыз) VFL / AFL командасы болды. Аллан Рутвен ойынның аяқталуына алты минут қалғанда гол соқты. Бұл команданың матчта ұпайсыз қалған ең ұзақ уақыт болып табылады. 1952 жылдан 1953 жылға дейін қатарынан 23 матч жеңіп, 26 матч жеңіліссіз өтті; екеуі де 2023 жылға дейін VFL / AFL рекордтары болып қала береді. Жеңіс сериясы 14-раундта аяқталды, онда Коллингвуд Джилонгті 20 ұпайға жеңді. Сол кезде Джилонг 130 есебімен екінші орыннан төрт ойынға артық еді, бірақ маусымның қалған сегіз ойынының үшеуінде ғана жеңіске жетті. Жалпы алғанда, бұл төменгі ұпай жинаған маусым болды: Футскрейдің қарсыластарына қарсы 959 ұпай 1919 жылдан бері бір ойынға ең төменгі орташа ұпай болып табылады; 21.10 (136) маусымның ең жоғары ұпай 1924 жылдан бері ең төменгі көрсеткіш болды; және 1927 жылдан бері бірінші рет екі команданың да 100 ұпайдан артық ұпай жинаған матчы болған жоқ. Коллингвудтың ірі финалдағы командасында ағайындылардың үш тобы болды: Лу Ричардс және Рон Ричардс; Боб Роуз және Билл Роуз; Билл Твомми-күлкі, Пат Твомми және Мик Твомми. Коллингвудтың қолдаушысы және бизнесмен Джон Рен 1953 жылғы Ұлы финалда жүрек ауруынан қайтыс болды және бір айдан кейін қайтыс болды.

Because Anzac Day fell on a Saturday, there was a fortnight between Rounds 1 and 2. On the evening of Friday 24 April a night time exhibition match was held between Collingwood and Fitzroy, under lights, at the Royal Melbourne Showgrounds for the benefit of St Vincent's Hospital. Collingwood 9.13 (67) defeated Fitzroy 4.19 (43) before a crowd of 22,000. Footscray won its first final since joining the league in 1925, their twenty ninth season. This came after making the finals six times previously and being eliminated each time (1938, 1942, 1944, 1946, 1948 and 1951). In Round 2, John Coleman kicked 11 of Essendon's 13 goals. In Round 5, Fitzroy came close to becoming the first (and only) VFL/AFL team to be held scoreless in their match against Footscray at the Western Oval, which was played amidst heavy rain and a burst water main. Allan Ruthven managed their only scoring shot, a goal, with about six minutes remaining in the match. To date, it remains the longest amount of time a team has been kept scoreless in a match. In a streak spanning from 1952 until 1953, won 23 consecutive matches and played 26 consecutive matches without defeat; both of these remain VFL/AFL records as of 2023. The winning streak ended in Round 14, when Collingwood defeated Geelong by 20 points. At the time, Geelong had a 13–0 record and a four game lead over second place, but won only three of its eight remaining games for the season. Overall it was a low scoring season: Footscray's 959 points against remains the lowest average points conceded per game since 1919; the season's highest score of 21.10 (136) was the lowest since 1924; and, for the first time since 1927, there was no match in which both teams scored more than 100 points. The Collingwood Grand Final team contained three sets of brothers: Lou Richards and Ron Richards; Bob Rose and Bill Rose; Bill Twomey Jr., Pat Twomey, and Mick Twomey. Collingwood supporter and businessman John Wren suffered a heart attack at the 1953 Grand Final and died one month later.

Марапаттар

1953 жылы VFL Премьер-лига командасы Коллингвуд болды. VFL-дің жетекші голкикері Джон Коулман болды, ол Эссендоннан 97 гол соқты (соның ішінде финалда бір гол). 1953 жылы Браунлоу медаліне 26 дауыспен Эссендоннан Билл Хатчисон ие болды. 1953 жылы "ағаш қасық" Хауторнның қолына түсті.