Кіріспе

I дәрежелі санаттағы Уудчестер сарайы - Англияның Глостершир графтығының Нимпсфилд қаласында орналасқан аяқталмаған готика стиліне тән сарай. Бұл Спринг Парк деп аталатын бұрынғы үйдің орнында орналасқан. Бұл үй бірінші дәрежелі мұражай болып табылады. Құрылысшылар ғимаратты құрылыс барысында тастап кетті, сыртынан толықтай көрінетін, бірақ едендері, гипстері және ішіндегі барлық бөлмелер жоқ. Бұл 1870 жылдардың ортасынан бері осы күйінде қалды. Елді мекеннің негізін қалаушы Уильям Ли 1854 жылы Вудчестер паркінің қожалығын 100 000 фунтқа сатып алып, Дюси отбасының үйі болған қазіргі үйді қиратты. Шамамен 200 үлкен ат астындағы жарғанақтың колониясы сарайдың төбешігінде тұрады және 1950 жылдардың ортасынан бастап үнемі зерттеліп келеді.

Тарих

Вудчестердің бастапқы қорасы Вудчестер қонысының жүрегінде, ескі шіркеудің жанында болды. Иесін алмастырғаннан кейін, 1564 жылы поместье Джордж Хантлиге берілді. Кейіннен ол иеленуші үйден аз қашықтықта, Инчбрук аңғарындағы жалпы ауыл шаруашылығы жерлерін сатып алу және қоршау арқылы бұғы паркін құруға шешім қабылдады. Паркті жеті мильдік шекаралық қабырға қоршап тұрды және 1610 жылы батыс шетінде аңшылық үй салынды.

Ducie отбасы

Паркті құру шығындары Хантлилерді банкроттыққа жеткізді деп есептеледі және сарай мен парк 1631 жылы сэр Роберт Дюсиге сатылды. Кейінгі ұрпақтар елге үлкен үй салып, сол кезде де елендер саябағынан көрікті саябақ құруды шешті. Бұл жердің неге таңдалғаны мәңгілік жұмбақ болып қала береді. Өзеннің тік беттері жылдың көп бөлігінде күнді қараңғы етеді. Үйдің жазық жердің ортасына орналасуы, егер ол биік жерге тұрса, көрініс аз болады. Бұл жер көлікке де ыңғайлы емес. Бұл үй герцогтің негізгі резиденциясы болмағандықтан, олар оны оқшауланған бас сауғалау орны ретінде қараған болуы мүмкін. Қалай болғанда да, олар аңшылық үйді кеңейтіп, бейімдеуге және ресми бақ жасауға шешім қабылдады. 1750 жылы ол аяқталды, өйткені Уэльс князі Фредерик қалды және 1788 жылы Джордж III келді. Георг III-нің сапарынан бұрын және ресми бақтар құрылғаннан кейін 30 жыл өткен соң Джон Спейерс пен Капеблити Браунның жобалары бойынша аумақты қайта абаттандыру басталды. Парк қана емес, үй де 1770 және 1830 жылдары бірнеше рет қайта құрылды (оның ішінде Хэмфри Рептонның формалды бақ аймағын қайта енгізуі), бірақ 1840 жылы 2-ші граф Дюси одан әрі өзгертулер мен жөндеулер жасағысы келгенде, баға тым жоғары деп саналды және мүлк Уильям Лиге, бай саудагерге сатылды.

Уильям Ли

Уильям Ли Ливерпульде дүниеге келді, Оксфорд пен Итон университеттерінде білім алды. Сатып алу кезінде ол Стаффордширдегі Литтл Астон Холлда тұратын, онда ол жақында Рим-католик дініне көшті. Бұл және архитектурадағы готикалық жаңғыру стилі сәнді болды және жаңа үйдің идеологиясын қалыптастырды. Ол Пуджинге жобаны жасауды тапсырды. 1857 жылы Ли Хансомды тастап, күтпеген жерден Бенджамин Бакналлды жалдады, Бакналл Готикалық жаңғыру архитектурасын зерттей бастады. Нәтижесінде Вудчестер сарайы - Бакналлдың шедеврі. Вудчестер сарайы 1858 жылдан 1870 жылға дейін салынған, ал ақыры 1873 жылы Уильям Ли қайтыс болған кезде барлық жұмыстар тоқтатылды. Лидің тірі қалған отбасы дизайнға аз қызығушылық танытты деп болжауға болады, өйткені Ли қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай олар басқа сәулетшіден, Сомерсет штатының Бат қаласынан Джеймс Уилсоннан жаңа дизайнды ұсынуды сұрады. Ол бұл жұмысты өзінің итальяндық стилімен жасады, бірақ жаңа үйді аяқтау құны олардың ешқайсысы үшін тым жоғары болды. (Шын мәнінде, бұл олардың қалай қиратып, жаңа ғимарат тұрғыза алатындығын ойлап тапқандары туралы сұрақ тудырады, бірақ бұл олардың аталарының монастырлық жағдайда өмір сүру құмарлығын бөліспегендерін анық көрсетеді.) Уилсонның бұл жер туралы өз пікірі болды және егер олар қаласа, отбасының аңғардағы жаңа жерге салуын қалады. Вильсон жазды: 1 = Мен жағдайды игіліктен алыс деп санаймын; ол төмен, ылғалды және оңтүстік, батыс және солтүстікке көп жабылады, сондықтан ауаның еркін айналымына кедергі келтіріледі. Оның орны солтүстіктегі биік жағалауға тым жақын, бұл әрқашан үйді ылғалды ұстайды, егер бұл жағалау ауысып, террасаларға айналса (бұл үлкен шығындармен рұқсат етілуі керек), онда әлі де жақындау және ылғалдылық болады, бұл әрқашан зиянды болып табылады. Осы аралықта Бакналл Алжирге көшіп барып, ондағы үй және виллалар жобаларында жұмыс істеді. Оның көшуінің себебі белгісіз, бірақ денсаулығының нашарлауы оның бір себебі болып табылады, бірақ оның үлкен көрінісі мен сәулет мәлімдемесінің жүзеге аспағаны үшін қатты көңілі қалды. Шынында да, 1878 жылы ол Ли ұлына былай деп жазды: 1 = аяқталмаған жұмыстан гөрі қайғылы ештеңе жоқ және ол өз мақсатына қызмет еткен ғимараттың қирауынан да қасіретке ұшырады. 1894 жылы кардинал Воган үйге сапармен барды, ал қонақ бөлме жаңартылды, бірақ сол күннен бастап үй жиі бос тұрды. Келесі мұрагер Винсент Ли қысқа уақытқа үйдің бір бөлігінде, ал оның әпкелері қақпа үйінде тұрды.

20 ғасыр

1938 жылы Уильям Лидің немерелері Бланш пен Беатрис үйді және мүлкінен қалған заттарды психикалық денсаулық сақтау қайырымдылық ұйымына, Барнвуд Хаус Трастқа сатты. Олар сарайды психиатриялық ауруханаға айналдыруды көздеді, бірақ кейін бұл жоспар тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл жер Канада мен Америка әскерлерінің баспанасы ретінде пайдаланылды, ал сарайды Сент-Полс мұғалімдер колледжі қолданды. Содан кейін ол табиғат элементтеріне қалдырылды. Бақытымызға орай, оның оқшауланған орны вандализмге ұшырамаған; ол қайта жасалмады. Жергілікті тұрғындар оны ешқашан толықтай күйремеуіне жол бермеді, ал үйді және айналадағы шағын жерді ақырында Строд аудандық кеңесі сатып алды, ол оны 1992 жылы ғимаратты қалпына келтіру трестіне, Вудчестер үйі тресіне жалға берді. Қамқоршылар кеңесі сарайды басқарады және оны еріктілердің көмегімен 1 сәуірден 31 қазанға дейін жұмадан жексенбіге дейін және банктік мереке күндері жұма күндері (яғни банктік мереке күндерін қоспағанда, әр дүйсенбі жабық) жұртшылыққа ашады. Сонымен қатар, қор үйде тас сақтау және қолөнер бойынша оқу курстарын өткізеді.

Парк және ғимараттар

Елді мекеннің айналасындағы саябақ Ұлттық Траст иелігінде және оның Вудчестер паркі ретінде жұртшылыққа ашық. Вудчестер саябағында бірнеше ғимарат бар, соның ішінде қақпа үйі, қайық үйі, бірнеше коттедждер және мұз үйі бар. Бұл жерде көптеген үлкен көлдер, дала мен орман аралап өтетін жолдар мен жолдар бар. Вудчестер ауылының көп бөлігі Вудчестер паркіне тиесілі болды. Паркке кіру тегін, оған кіреберіс жақында National Trust төлейтін және көлікті көтере алатын орын бар, ол B4066 жолынан батыс шетте орналасқан. Елді мекенге келушілер үшін дәретханалар елімнің жанында орналасқан, олар елім жұртшылыққа ашық болған кезде ғана ашылады. Үйдің өзі кіру ақысы бар.

Танымал мәдениетте

1982 жылы Вудчестер саябағында Джулиан Петтифердің қатысуымен BBC-дің "Naturewatch" атты жабайы табиғат сериясының бағдарламасы түсірілді. Мазмұны Магниттік қабылдау болды. 2002 жылы алты скептик пен паранормальға сенушілер тобы LivingTV-нің Scream Team эпизоды үшін сарайға келді. Most Haunted Live телеарнасы үйді 2003 жылы және 2005 жылы көрсетті. Бұл жер жын-перілер аулаушылардың тұрақты мекеніне айналды. Ғимарат бірнеше теледидар бағдарламаларында, соның ішінде жын-перілерді аулау шоуларында, сондай-ақ Hauntings және Scariest Places On Earth. Елді мекен Ghost Hunters International сериясында да көрінеді.