Кіріспе
Жапондық-канад журналисі Норимицу Ониши (大西 哲光) - жапондық-канад журналисі. Ол Нью-Йорк Таймс газетінің Париждегі тілшісі, Жоханнесбург, Джакарта, Токио және Абиджандағы бюро басшысы қызметін атқарған. Ол 2015 жылы Батыс Африкада 2014 жылы Эбола вирусы эпидемиясын жария еткені үшін Халықаралық репортаждар бойынша Пулитцер сыйлығын алған The New York Times репортаждар тобының мүшесі болды. The Times газетінің атаған команда мүшелері Пэм Беллак, Хелен Купер, Шери Финк, Адам Носситер, Ониши, Кевин Сак және Бен С. Соломон болды. 2018 жылдың қарашасында Ониши Жапониядағы қарттардың жалғыз өлімі туралы "Жапониядағы ұрпақ жалғыз өліммен бетпе-бет келеді" атты мақала жазды. Ол үшін ол 2018 жылғы Пулитцер сыйлығының көркем әдебиет финалисі болып тағайындалды. Оқырмандар Норимицуға Токиодан тыс жерде орналасқан үлкен мемлекеттік пәтер кешенінде жалғыз тұратын екі адам туралы "өте әсерлі" шығармасы үшін алғыс білдірді.
Norimitsu Onishi (大西 哲光) is a Japanese Canadian journalist. He is a Paris correspondent for the New York Times, after holding the position as Bureau Chief in Johannesburg, Jakarta, Tokyo and Abidjan. He was a member of The New York Times reporting team that received the 2015 Pulitzer Prize for International Reporting for coverage of the 2014 Ebola virus epidemic in West Africa. Team members named by The Times were Pam Belluck, Helene Cooper, Sheri Fink, Adam Nossiter, Onishi, Kevin Sack, and Ben C. Solomon. In November 2018, Onishi wrote an article about the lonely deaths of the elderly in Japan, titled "A Generation in Japan Faces a Lonely Death" for which he was nominated as a 2018 Pulitzer Prize for Feature Writing finalist. Readers thanked Norimitsu for his "profoundly moving piece" about two people who live alone in a danchi, a sprawling government apartment complex, outside Tokyo.
Мансап
Ониши Жапонияның Чиба префектурасындағы Ичикава қаласында дүниеге келген. Төрт жасында Ониши отбасымен Монреальға көшіп келеді, ол жерде ол колледжге барады. Принстон университетінде оқып, студенттік газеттің бас редакторы болды. Ониши 1992 жылдан 1993 жылға дейін "The Detroit Free Press" газетінде репортер болды. 1993 жылдың желтоқсанында ол The New York Times газетіне қосылды, онда ол 1994 жылдың қаңтар мен шілдесінен полиция репортері және 1994 жылдың шілдесінен 1995 жылдың наурызына дейін апталық қалалық репортер болып жұмыс істеді. 1995 жылдың наурызынан 1997 жылдың қыркүйегіне дейін Квинс бюросының басшысы, ал кейін 1998 жылдан 2002 жылға дейін Батыс Африка бюросының басшысы болды. 2003 жылдың тамызында Ониши "Таймс" газетінің Токиодағы бюросының басшысы болды. 2008 жылы Джакартадағы Оңтүстік-Шығыс Азия бюросының басшысы болып тағайындалды; Токио бюросының басшысы ретінде Мартин Факлер оған орын алды. 2012 жылы ол 2011 жылғы наурыз айында Фукусимадағы ядролық апатты зерттеу жұмыстары үшін Халықаралық репортаждар бойынша Пулитцер сыйлығының финалисі атанған, сонымен қатар Факлер мен Хироко Табучиді қамтитын репортерлер тобының мүшесі болды. Батыс Африкада репортаждар жазып жүрген кезінде Ониши Ноливуд сөзін сол кездегі Нигерияның "үйдегі бейне фильмдер индустриясы" деп аталатын атау ретінде қабылдады. 2014 жылдың қыркүйек пен қазан айларында Ониши Либериядан Батыс Африкада Эбола вирусы эпидемиясы туралы хабарлады. 2019 жылдың шілдесінен бастап Париж тілшісі.
Сын
Ониши жапондық саясаткерлерді тарихи ревизионизмге, әсіресе Нанкин қырғыны мен жұбаныш әйелдері тақырыбына айыптап отыр. Жапониядағы Кохю Нишимура мен Йошихиса Комори сияқты консерваторлар Онишиді солшыл көзқарас ұстанымы мен "жапонияға қарсы" бейімділік танытуда айыптайды, бұл, олардың айтуынша, шетелде Жапонияны қорлауға көмектеседі. Бұл, негізінен, Онишидің Жапонияның ең ықпалды оңшыл ұйымы мен лоббисі - Nippon Kaigi-ді сынға алуына байланысты, оның мүшелері арасында танымал жапондық саясаткерлер мен бұрынғы премьер-министрлер бар. "Азиядан хат: Жапония неге бір партияның басқаруына риза" деген тағы бір мақала Жапонияның Сыртқы істер министрлігінің ресми наразылығын туғызды. Онда Ониши Жапонияның демократиясын "иллюзия" және жетілмеген деп атап, оның үкіметін Солтүстік Корея мен Қытаймен салыстырды. Оның 2006 жылдың 17 желтоқсанындағы "Японияның оңшылдар Солтүстік Кореяның адам ұрлауына ашулануда" деген мақаласын Жапонияның бас министрінің адам ұрлау мәселелері жөніндегі арнайы кеңесшісі Кёко Накаяма да сынға алды. Америка университетінің бұрынғы профессоры Томас Снич, сондай-ақ, Онишидің Солтүстік Кореяда жапондықтарды ұрлау мәселесін шешудегі Жапонияның күш-жігеріне қатысты мақаласын саяси бейімділік әсер еткенін айтты. Кейбір жапондық консерваторлар тіпті Онишидің корей ұрпағынан шыққан жапон азаматы екендігі туралы дәлелсіз мәлімдеме жасады.