Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венеция аралдары - Флорида штатының Майами және Майами Бич қалаларындағы Бискейн шығанағындағы жасанды аралдар тізбегі. Аралдар батыстан шығысқа қарай: Бискейн аралы (Майами), Сан-Марко аралы (Майами), Сан-Марино аралы (Майами жағажай), Ди Лидо аралы (Майами жағажай), Риво-Альто аралы (Майами жағажай) және Белл-Айл (Майами жағажай). Флаглер ескерткіш аралы 1920 жылы темір жолшы Генри Флаглер ескерткіші ретінде салынған, әлі күнге дейін ешкім тұрмайтын пикник аралы болып табылады. Аралдар Майами материгінен Майами Бичке дейін көпірлермен байланысты.
The Venetian Islands are a chain of artificial islands in Biscayne Bay in the cities of Miami and Miami Beach, Florida. The islands are, from west to east: Biscayne Island (Miami), San Marco Island (Miami), San Marino Island (Miami Beach), Di Lido Island (Miami Beach), Rivo Alto Island (Miami Beach), and Belle Isle (Miami Beach). Flagler Monument Island remains an uninhabited picnic island, originally built in 1920 as a memorial to railroad pioneer Henry Flagler. The islands are connected by bridges from the Miami mainland to Miami Beach.
Тарих
Венеция аралдары жобасы қазіргіден әлдеқайда үлкен болуы керек еді. "Кампанилидің жүрісі" деп аталатын тағы бір жол салынуы керек еді. Бұл жол Гибискус аралын (Венеция аралдарының оңтүстігінде) Ди Лидо аралымен байланыстыратын болады. Содан кейін жол солтүстікке қарай Бискейн шығанағының ортасына дейін жалғасады, оның жолында бес жаңа арал пайда болады. Содан соң жол солтүстік-шығысқа қарай біршама бұрылады да, Индиан-Крик ауылына жетеді. Сонымен қатар, екі шығыс-батыс жолдың бойымен тағы төрт арал салынады. Олардың бірі қазіргі Джулия Таттл шоғырының бағыты бойынша, екіншісі 79-шы көше шоғырының бағыты бойынша орналасқан. Бастапқы көпірді (Коллинс көпірі деп аталады) фермер және құрылысшы Джон С. Коллинс автомобиль бөлшектерінен және жарыстарда ізашар Карл Г. Фишерден қаржылай көмек алды. Ол аяқталған кезде әлемдегі ең ұзын ағаш көпір болды. Екі жарым мильдік ағаш көпiр 1913 жылы 12 маусымда ашылды, бұл жаңадан құрылған Майами Бич қаласына маңызды байланыс жасады, бұған дейін тек паром арқылы ғана қол жетімді болды. Бұл аралдардың ешқайсысы салынбаған болса да, олардың бірінің іргетасын әлі күнге дейін Ди Лидо аралы мен Джулия Таттл ойпатының арасындағы Орталық Бискейн шығанағында көруге болады. Бұл арал "Изола ди Лоландо" деп аталатын болды. Арал құрылысының жойылуы 1926 жылғы Майами даулы зардабы мен 1920-шы жылдардағы Флорида жерінің құлдырауының аяқталуына байланысты болды. 1927 жылы "Шорленд компаниясы" "су жолдарын одан әрі бүлдіру" туралы наразылықтарға байланысты банкроттыққа ұшырады. Бастапқы ағаш жол 1925 жылы бірнеше аркалы көпірлермен ауыстырылды және Венеция жолы деп қайта аталды. Бүгінде бұл жол жүгіру, велосипедпен жүру, итпен серуендеу және серуендеу үшін танымал. Аралдар тұрғындарға Майами Бичтің Оңтүстік жағажай мен Майамидің жаңа Адриен Аршт сахналық өнер орталығы арасында (және бірнеше минут ішінде) орналасқан қала маңындағы сезімді ұсынады.
The Venetian Islands project was proposed to be much larger than what exists today. Another causeway was to be built, called "The Drive of the Campanili." The causeway would connect Hibiscus Island (south of the Venetian Islands) with Di Lido Island. The road would then continue north right up the center of Biscayne Bay, with five new islands created along its path. The roadway would then veer slightly to the northeast, where it would end at Indian Creek Village. An additional four islands would be built along two east west roads that would connect with the causeway. One of these roads was along the current route of the Julia Tuttle Causeway and the other along the current route of the 79th Street Causeway. The original bridge (called the Collins Bridge) was built by farmer and developer John S. Collins with financial assistance from automotive parts and racing pioneer Carl G. Fisher. At the time it was completed, it was the longest wooden bridge in the world. The 2½ mile wooden toll bridge opened on June 12, 1913, providing a critical link to the newly established city of Miami Beach, formerly accessible only by a ferry service. While none of these islands were built, the foundation pillings for one of them can still be seen in Central Biscayne Bay between Di Lido Island and the Julia Tuttle Causeway. The island was to be called Isola di Lolando. The demise of the island construction was due to a combination of the aftermath of the 1926 Miami Hurricane and the end of the Florida land boom of the 1920s. The Shoreland Company went bankrupt in 1927 due to objections of "further mutilation of the waterway". The original wooden causeway was replaced in 1925 by a series of arch drawbridges and renamed the Venetian Causeway. Today, the causeway is a popular stretch for people to jog, ride bikes, walk dogs and stroll. The islands offer residents a suburb feel that is located between (and within minutes of) Miami Beach's South Beach and Miami's new Adrienne Arsht Center for the Performing Arts.
Бискейн аралы
Бискейн аралы - Флорида штатының Майами қаласындағы аудан. Бұл сонымен қатар Бискейн шығанағындағы жасанды аралдар тізбегі - Венеция аралдарының батыс бөлігі. 1930 жылдары арал "Викинг" әуежайы ретінде пайдаланылды, онда ангар, 2600 фут ұшқыр жолағы және гидросамолет пандустары болды; әуежай 1937 жылы жабылды және 1940 жылдары тұрғын үй құрылысы басталды. Қазір аралда көп пәтерлі үйлер, тұрғын үйлер және Венеция тас жолының ақы төлеу алаңы бар.
Biscayne Island is a neighborhood in the City of Miami, Florida, United States. It is also the westernmost of the Venetian Islands, a chain of artificial islands in Biscayne Bay. During the 1930s, the island was used as an airport known as Viking Airport, with a hangar, 2,600 foot sod runway and seaplane ramps; the airport was closed by 1937 and residential development began in the 1940s. The island is now home to apartment buildings, residential neighborhoods, and a toll plaza portion of the Venetian Causeway.
Демография
2000 жылы Бискейн аралының халқы 412 адамнан тұратын. Бискейн аралының пошталық индексі 33139. Ауданы 0,181 шаршы мильді құрайды (0 км2). 2000 жылы 215 еркек және 197 әйел болды. Ерлердің орташа жасы - 42, 1 жас, ал әйелдердің орташа жасы - 48, 0 жас. Орташа отбасының саны 1,6 адамнан, ал орташа отбасының саны 2,4 адамнан тұрады. Ерлі-зайыпты отбасылардың пайызы (барлық үй шаруашылықтары арасында) 28,8%-ды, ал балалы ерлі-зайыпты отбасылардың пайызы (барлық үй шаруашылықтары арасында) 4,0%-ды, ал жалғыз басты аналардың отбасыларының пайызы (барлық үй шаруашылықтары арасында) 0,8%-ды құрады. 15 жастан асқан ешқашан үйленбеген еркектердің пайызы 19,6%, ал 15 жастан асқан ешқашан үйленбеген әйелдердің пайызы 14,6% құрады. 2000 жылы ағылшын тілін нашар немесе мүлдем білмейтіндер саны халықтың 6,9% құрады. Флоридада туған тұрғындардың пайызы 24,8% -ды, АҚШ-тың басқа штатында туғандардың пайызы 24,8% -ды, ал АҚШ-тан тыс жерде туған тұрғындардың пайызы 4,7% -ды, ал шетелде туған тұрғындардың пайызы 45,7% -ды құрады.
As of 2000, the population of Biscayne Island had 412 people. The zip code for Biscayne Island is 33139. The area covers 0.181 square miles (0 km2). As of 2000, there were 215 males and 197 females. The median age for males were 42.1 years old, while the median age for females were 48.0 years old. The average household size had 1.6 people, while the average family size had 2.4 members. The percentage of married couple families (among all households) was 28.8%, while the percentage of married couple families with children (among all households) was 4.0%, and the percentage of single mother households (among all households) was 0.8%. The percentage of never married males 15 years old and over was 19.6%, while the percentage of never married females 15 years old and over was 14.6%. As of 2000, the percentage of people that speak English not well or not at all made up 6.9% of the population. The percentage of residents born in Florida was 24.8%, the percentage of people born in another U. S. state was 24.8%, and the percentage of native residents but born outside the U. S. was 4.7%, while the percentage of foreign born residents was 45.7%.