Кіріспе

Италиялық футболшы (1935-1971) Армандо Пиччи (1935 жылы 20 маусымда дүниеге келген, 1971 жылы 27 мамырда қайтыс болған) - итальяндық футболшы және жаттықтырушы. Әдетте либеро ретінде орналастырылған ол "La Grande Inter" деп аталатын Интер Миланның капитаны болды.

Ерте мансап

Ливорнода туған Пиччи өзінің мансабын А.С. Ливорно Кальцио клубында ойнай бастады. 1959 жылы ол SPAL-ге ауысты, кейіннен өзінің ең үздік уақытында және мансабының көп бөлігінде Интер Миланға ауысты.

" Гранде Интер " кемесінің капитаны

Көпжақты қорғаушы Пиччи "Интер" клубында оң жақ қорғаушы ретінде ойнай бастады. 1961-1962 жылдар маусымында легендарлы Гранде Интер жаттықтырушысы Хеленио Эррера оны либеро ретінде орналастыру арқылы тәжірибе жүргізді. Жаңа позиция сәтті болды; ол команданың мықты қорғанысындағы маңызды тұлғаға айналды және өзінің басшылығымен командаластары Тарцизио Бургних пен Джацинто Факеттиге жанама үлгі көрсетті. Сол кезде "Интер" клубының капитаны Бруно Болчи болатын. Болчи Веронаға ауысқанда, Пиччи команда капитаны болып таңдалды. Оның басшылығымен "Интер" "Гранде Интер" деп аталатын дәуірге айналды. 1960 жылдары олар үш "скудетти", екі Еуропа Чемпиондары Кубогы және екі континентаралық кубок жеңіп алды.

Кейінгі мансап

Интер Миланда болғаннан кейін Пиччи 1969 жылы 34 жасында зейнеткерлікке шыққанға дейін екі маусым Варезеде ойнады.

Халықаралық мансап

Пиччи Италия құрамасында 1964 жылы қарашада Финляндияны 6:1 есебімен жеңген кезде, Интер Милан құрамасымен Континентальдық чемпионат чемпионы атанғаннан бірнеше ай өткен соң дебют жасады. Алайда, Италияның сол кездегі жаттықтырушысы Эдмондо Фаббри оны команданың схемасына жарамсыз деп тапты, өйткені ол оны тым қорғанысшыл деп санады, содан кейін оны 1966 жылғы Англиядағы әлем чемпионатына жіберді. Ферруччо Валькарегидің басқаруымен ол 1968 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу матчтарына үнемі шақырылатын. 1968 жылы сәуір айында Болгарияға қарсы матчта жамбас сүйегінің сынуы оны 12 халықаралық кездесуде "Азурримен" соңғы матчын аяқтаған жарыстан шеттетті.

Ойын стилі

Тез, көпжақты және табанды қорғаушы Пиччи өзінің мансабын алға немесе орталық қорғаныс жартылай қорғаушы ретінде ойнай бастады, содан кейін оң жаққа ауысты, онда ол үздік болды, бірақ кейіннен либеро рөлінде өз орнын тапты. Пиччи негізінен көне заманғы сыпырушы болды, ол негізінен қорғаныс қабілетімен, күшті дене бітімімен және соңғы адам ретінде босатылған доптарды жеңу, ұстап алу және тазалау қабілетімен танылды, ал өзінің кішкентай бойлылығынан ауада ерекше жақсы болған жоқ; рөлін дәстүрлі, қорғаныс тұрғысынан түсіндіруіне қарамастан, ол кейде алға шығып, допты орта алаңға алып шығатын немесе ойынды жақсы техникасы мен ойынды оқу қабілетімен ойнайтын. Италияның ең үздік қорғаушыларының бірі және өз ұрпағының ең үздік шайқаушыларының бірі ретінде танылған ол тактикалық ақыл-ойы мен алаңдағы дауысты көшбасшылығы үшін жоғары бағаланды және артқы желіде ұйымдастыру және командаластарын ынталандыру қабілетімен танылды.

Тренерлік мансап және қайтыс болуы

Ойыншы карьерасы аяқталғаннан кейін Пиччи 1969 жылы жаттықтырушы карьерасын бастады. Ол 1971 жылдың 16 ақпанына дейін "Варезе", "Ливорно" және "Ювентус" клубтарының жаттықтырушысы болды. Ол үш айдан кейін, 35 жасында, алтыншы сол жақ қабырғасындағы ісіктен қайтыс болды. Сол жылдың 21 қазанында оның есіне "Армандо Пиччи Кальсио" футбол клубы құрылды. 1990 жылы оның есімі туған жері Ливорноның футбол стадионына берілді.