Upshot-Knothole Grable

Кіріспе

1953 жылы Невада сынақ алаңында ядролық артиллерия сынағы, АҚШ Upshot Knothole Grable - бұл АҚШ-тың Upshot Knothole операциясының бөлігі ретінде жүргізген ядролық қару сынағы. Ядролық қарудың жарылуы, W9 жарылыс балы, 1953 жылы 25 мамырда Невада сынақ полигонының 5-аймағында сағат 8:30-да (1530 UTC) орналастырылғаннан кейін 19 секундтан кейін болды.

Ядролық қару сынағы

Грейбл деген кодтық атау таңдалды, өйткені Грейбл деген әріп "пуля" деген сияқты G дыбысын білдіреді, өйткені оқ-дәрі тапанша түріндегі бөліну қаруынан атылған. Бұл құрылғы өзінің түрінде бірінші болып табылды. Бұл сынақ АҚШ-тың ядролық қару сынақ бағдарламасында атылған жалғыз ядролық артиллерия снаряды болып қала береді. Грейбл - жарылған төрт қарудың екіншісі (біріншісі - "Литтл Бой", соңғы екеуі - "W33" сынақ атылымы; қалған атом қарулары имплозиялық типтегі қарулар). Mark 9 ядролық қару деп аталатын снарядтың диаметрі 280 мм, ұзындығы 1380 мм және салмағы 364 кг болды. M65 атомдық пулеметінің ұшы 625 м/с жылдамдықпен, номиналды қашықтығы 85 м/с және салмағы 77 тонна болды. Грейбл жарылысы оның атылғаннан кейін 19 секундтан кейін болды. Ол Невада сынақ полигонының Frenchman Flat деп аталатын бөлігінде атылған қарудан 11000 метрден астам қашықтықта жарылды. Жарылыс 160 м (524 фут) жер бетінен (7 м (24 фут) оның белгіленген жарылу биіктігінен жоғары), 26 м (87 фут) батысқа және 41 м (136 фут) оңтүстікке қарай нысанасынан (шамалы жоғары). Оның өнімділігі 15 килотоннаға бағаланды, бұл Little Boy-пен бірдей деңгейде. Жарылыстың ерекшелігі жарылыс толқынының алдындағы екінші соққы майданының пайда болуы болды. Бұл прекурсор соққы толқыны жер бетінен шағылып, жер астындағы ауа қабатының қызуы мен жарылу биіктігінің төмендігіне байланысты соққы толқыны мен Махтың тұғырынан асып кеткен кезде пайда болды. Upshot Knothole Grable-дан алынған кейбір суреттер 1957 жылы Plumbbob операциясы кезінде түсірілген Priscilla суретіне тиесілі деп қате белгіленді. Нәтижесінде көптеген басылымдарда, соның ішінде ресми мемлекеттік құжаттарда фотосурет қате аталады. Тестілеуге сол кездегі штаб басшыларының біріккен кеңесінің төрағасы адмирал Артур В. Рэдфорд пен қорғаныс министрі Чарльз Э. Уилсон қатысты.

The codename Grable was chosen because the letter Grable is phonetic for G, as in "gun", since the warhead was a gun type fission weapon fired from a gun. As a shell, or artillery fired atomic projectile (AFAP), the device was the first of its kind. The test remains the only nuclear artillery shell ever actually fired in the U. S. nuclear weapons test program. Grable was the second of only four gun type warheads ever detonated (the first was Little Boy, the last two were test firings of the W33; all other atomic weapons were implosion type weapons). The shell, designated a Mark 9 nuclear weapon, had a diameter of 280 mm (11.02 in), was 1380 mm (54.4 in) long and weighed 364 kg (803 lb). The M65 Atomic Cannon from which it was fired had a muzzle velocity of 625 m/s (2,060 ft/s), for a nominal range of , and weighed 77 metric tons (85 t). The detonation of Grable occurred 19 seconds after its firing. It detonated over 11,000 yards (over 10 km, 6.25 mi) away from the gun it was fired from, over a part of the Nevada Test Site known as Frenchman Flat. The explosion was an air burst of 160 m (524 ft) above the ground (7 m (24 ft) above its designated burst altitude), 26 m (87 ft) west and 41 m (136 ft) south of its target (slightly uprange). Its yield was estimated at 15 kilotons, around the same level as Little Boy. An anomalous feature of the blast was the formation of a precursor, a second shock front ahead of the incident wave. This precursor was formed when the shock wave reflected off the ground and surpassed the incident wave and Mach stem due to a heated ground air layer and the low burst height. Some images from Upshot–Knothole Grable were accidentally relabeled as belonging to the Priscilla shot from Operation Plumbbob in 1957. As a consequence, many publications, including official government documents, have the photo mislabeled. Admiral Arthur W. Radford, at the time the Chairman of the Joint Chiefs of Staff, and Secretary of Defense Charles E. Wilson were present for the test.