Alan Goodrich Kirk

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз флотының адмиралы Алан Гудрич Кирк (30 қазан 1888 - 15 қазан 1963) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз флотының адмиралы, ол ең алдымен Нормандияға қону кезінде жоғары әскери-теңіз командирі болды. Соғыстан кейін ол дипломатиялық мансапка кірісіп, Бельгия, Кеңес Одағы және Тайвань елшілері қызметін атқарды.

Өмірбаян

1909 жылы АҚШ-тың әскери-теңіз академиясын бітірген Кирк Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет етті. Соғыс уақытындағы әскери-теңіз қызметінде Кирк Лондондағы АҚШ-тың әскери-теңіз атташесі болды (1939-1941 жылдар). 1941 жылдың наурыз айынан бастап ол әскери-теңіз барлау басқармасының директоры болды, бірақ контр-адмирал Ричмонд Тернердің кедергісі мен қарсылығынан кейін ол кеңседі британдық Корольдік әскери-теңіз операциялық барлау орталығының желісі бойынша тиімді орталыққа айналдыра алмады (ол Лондонда болған кезде көрген). Ақырында ол Атлантикадағы эсминецтер эскадрильясына ауысуды өтінді. 1942 және 1943 жылдары Кирк Жерорта теңізінде (Кеңестер Сицилия мен Италияны басып алған кезде) амфибиялық командашы болып қызмет етті. Сонымен қатар, ол 1944 жылдың 6 маусымында Нормандияға қону кезінде АҚШ әскери-теңіз күштерінің аға қолбасшысы болды, ауыр крейсер Аугустаға кірісті және 1944 және 1945 жылдары Франциядағы АҚШ әскери-теңіз күштерінің қолбасшысы болды. 1946 жылы толық адмирал дәрежесінде әскери-теңіз флотынан зейнетке шықты. Ол екінші дүниежүзілік соғыста атқарған қызметі үшін Француз Республикасының Уақытша үкіметі тарапынан Құрмет легионы орденін алды. АҚШ-тың әскери-теңіз флотынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Кирк дипломатиялық мансапка кірісті, кейіннен Бельгиядағы АҚШ елшісі қызметін қоса бастаған бірнеше АҚШ елшілігінде қызмет етті. 1946-1949 жылдары Люксембургте АҚШ елшісі (Брюссельде, Бельгияда тұратын); 1949 жылдың 4 шілдесінен 1951 жылдың 6 қазанына дейін АҚШ-тың Кеңес Одағындағы елшісі; және, ақырында, 1962 жылдың 7 маусымынан 1963 жылдың 16 қаңтарына дейін Тайваньдағы АҚШ елшісі. Ол Корея соғысының басында Кеңес Одағында елші болып қызмет етті және қақтығыстың Үшінші дүниежүзілік соғысқа дейін өршуі мүмкін екендігі туралы алаңдаушылық білдірді. Ол оны 1930 жылдардағы Испанияның азаматтық соғысы және Кеңес-жапон шекаралық қақтығыстары сияқты, ол екінші дүниежүзілік соғысқа әкеп соқты деп санайды. Адмирал Кирк 1952 жылдың ақпан айында Ресей халықтарын азат ету жөніндегі американдық комитеттің екінші президенті болды. Бұрынғы АҚШ-тың Кеңес Одағындағы елшісі ретінде ол Нью-Йорк пен Мюнхендегі эмигранттарды жұмысқа алуды қадағалады. Бір жылдан аз уақыттан кейін, Кирк денсаулығының нашарлауы салдарынан отставкаға кетуге мәжбүр болды. Сондай-ақ 1952 жылы ол қысқа уақытқа Психологиялық стратегиялық кеңестің директоры болып қызмет етті, ол үкіметтік психологиялық операцияларды жоспарлап, үйлестірді. 1962 жылы ол австралиялық актер Джон Мейлонның "Ең ұзақ күн" фильмінде экранға түсірілді. Алан Гудрих Кирк 1963 жылы 15 қазанда 74 жасында Нью-Йоркте қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратында жерленді.

A 1909 graduate from the United States Naval Academy Kirk served in the United States Navy during World War I and World War II. During his wartime naval service, Kirk became the U. S. naval attaché in London (1939 to 1941). He was Director of the Office of Naval Intelligence from March 1941 but, obstructed and opposed by Rear Admiral Richmond Turner, he was unable to develop the office into an effective centre along the lines of the British Royal Naval Operational Intelligence Centre (which he had seen whilst in London). Eventually, he requested a transfer to an Atlantic destroyer squadron. Kirk served as an amphibious commander in the Mediterranean in 1942 and 1943 (the Allied invasion of Sicily and Italy). In addition, he was the senior U. S. naval commander during the Normandy landings of June 6, 1944, embarked on the heavy cruiser Augusta, and as Commander U. S. Naval Forces, France during 1944 and 1945. He retired from the Navy as a full admiral in 1946. He was decorated with Legion of Honour by the Provisional Government of the French Republic for his World War II service. After retirement from the United States Navy, Kirk embarked on a diplomatic career, and subsequently served in several United States embassies abroad, beginning with the combined posting of U. S. Ambassador to Belgium/U. S. Envoy to Luxembourg (resident in Brussels, Belgium), 1946–49; as U. S. Ambassador to the Soviet Union, July 4, 1949, to October 6, 1951; and finally as United States Ambassador to Taiwan, June 7, 1962, to January 16, 1963. He served as ambassador to the Soviet Union during the beginning of the Korean War, and expressed concern that the conflict could escalate to World War III, comparing it to proxy conflicts of the 1930s such as the Spanish Civil War and the Soviet–Japanese border conflicts which he believed precipitated World War II. Admiral Kirk took his post as the second president of American Committee for the Liberation of the Peoples of Russia, in February 1952. As a former U. S. ambassador to the Soviet Union, he oversaw the recruitment of emigres in New York City and Munich, a group that would later form the core of Radio Liberty's staff. Less than a year after taking office, Kirk was forced to resign due to poor health. Also in 1952, he served briefly as Director of the Psychological Strategy Board, which planned for and coordinated government psychological operations. In 1962 he was portrayed onscreen in the film The Longest Day by Australian actor John Meillon. Alan Goodrich Kirk died on October 15, 1963 in New York at the age of 74 and was buried at Arlington National Cemetery.