Кіріспе
Флориданың алғашқы жылжымайтын мүлік көпіршігі Флориданың 1920-жылдардағы жер көтерілісі Флориданың алғашқы жылжымайтын мүлік көпіршігі болды. 1920-ші жылдардың экономикалық өркендеуі, дауыл жиілігі туралы білімнің жетіспеушілігі және бум әзірлеушілері қолданған нашар құрылыс стандарттары Флоридадағы алғашқы жылжымайтын мүлік көпіршігінің жағдайын қалыптастырды. Флорида жерінің осы ізашарлық кезеңі 1924 жылдан 1926 жылға дейін созылып, бүкіл елден инвесторларды тартты. Жер үнемдеудің арқасында қалалар мен қалаларға енгізілген жаңа, жоспарлы құрылыс нысандары пайда болды. Карл Г. Фишер сияқты ірі инвесторлар мен шабуылшылар да ондаған жылдар бойы қалаларды бөлген нәсілдік актілер бойынша шектеу салынған мүліктердің жаңа тарихын қалдырды. Бұл көпіршіктің орталығында тұрған қалалардың арасында Майами Бич, Коралл Гейблс, Хиалеа, Майами Спрингс, Опа Локка, Майами Шорс және Голливуд болды. Ол сондай-ақ Аладдин Сити, Бока Ратон (алғашқы жоспар), Шевелир, Теңіз жағасындағы Фулфорд, Интероушен Сити, Изола ди Лоландо, Окееланта, Палм Бич Океан, Понциана және Сан Сити сияқты сәтсіз даму жобаларының қалдықтарын қалдырды. Жер үнемдеу Флориданың болашағын онжылдықтар бойы қалыптастырды және Эверглейдтер жерінен жаңа қалалар пайда болды, олар бүгінгі күнге дейін сақталған. Бұл оқиға 2000-шы жылдардың жылжымайтын мүлік бумына ұқсас, соның ішінде сыртқы спекулянттардың күші, сатып алушылар үшін оңай несие алу және жылжымайтын мүлік құндылықтарының тез өсуі, мыңдаған инвесторлар мен меншік иелерін құртқан қаржылық құлдыраумен аяқталып, жергілікті экономиканы жылдар бойы құлдыратып жіберді.
The Florida land boom of the 1920s was Florida's first real estate bubble. The economic prosperity of the 1920s coupled with a lack of knowledge about storm frequency and the poor building standards used by boom developers set the conditions for the first real estate bubble in Florida. This pioneering era of Florida land speculation lasted from 1924 to 1926 and attracted investors from all over the nation. The land boom left behind entirely new, planned developments incorporated into towns and cities. Major investors and speculators such as Carl G. Fisher also left behind a new history of racially deed restricted properties that segregated cities for decades. Among those cities at the center of this bubble were Miami Beach, Coral Gables, Hialeah, Miami Springs, Opa locka, Miami Shores, and Hollywood. It also left behind the remains of failed development projects such as Aladdin City, Boca Raton (original plan), Chevelier, Fulford by the Sea, Interocean City, Isola di Lolando, Okeelanta, Palm Beach Ocean, Poinciana, and Sun City. The land boom shaped Florida's future for decades and created entire new cities out of the Everglades land that remain today. The story includes many parallels to the real estate boom of the 2000s, including the forces of outside speculators, easy credit access for buyers, and rapidly appreciating property values, ending in a financial collapse that ruined thousands of investors and property owners, and crippled the local economy for years thereafter.
Негізгі деректер
Артқы бетке Флориданың Шығыс жағалауы темір жолының кеңейтілуі, алдымен Вест-Палм-Бичке (1894), содан кейін Майамиге (1896), ақырында Ки-Вестке, 1912 жылы. Эверглейдтер сусызданып, жаңа құрғақ жер пайда болды. Ақырында, Бірінші дүниежүзілік соғыс байларды Француз Ривьерасындағы маусымдарынан ажыратты, бұл АҚШ-тың Жерорта теңізі немесе Тропикалық климатты бөліктерінің тартымдылығын арттырды. 1920-ші жылдардың экономикалық өркендеуі, дауыл жиілігі туралы білімнің жетіспеушілігі және бум әзірлеушілері қолданған нашар құрылыс стандарттары Флоридадағы алғашқы жылжымайтын мүлік көпіршігінің жағдайын қалыптастырды. Маями тропикалық жұмақ ретінде танылды және АҚШ-тағы сыртқы инвесторлар Маями жылжымайтын мүлкіне қызығушылық таныта бастады. Жарнамалық трюктер мен заңдық шектеулерге байланысты, құрылысшылар Солтүстік туристер мен әлеуетті тұрғындардың көп келуін көрді. Индиана штатының құрылысшысы Карл Г. Фишер Нью-Йорктің Таймс-скверінде "Майамиде маусым" деп жар салған үлкен жарнама тақтасын сатып алып, танымал болды. Фишердің жарнамасы мен инвестициялары, сонымен қатар Луммус пен Коллинздің ізашарлары бағаның тез өсуімен байланысты болды және бум басталды. Брокерлер мен дилерлер де тауарларға қатысты үлкен мөлшерде шұғыл пікірлер айтты. Олар қажеттіліктеріне қарағанда көбірек зауыт-жабдықтар сатып алып, оларды басқа елдерге жөнелтеді. Нәтижесінде темір жол жүк вагондары тоқтап, бүкіл штаттағы темір жол қозғалысын тоқтатты. Бұл өсімнің әсері Майами мен Флориданың оңтүстігіне дейін жетеді. Тампа да осы кезеңде өсімді көретін болады, бірақ Майамиге қарағанда өндіріс пен туризмді қамтитын әртараптанған экономикаға ие болады. Майами экономикасы негізінен туризмге негізделген, 1920 жылдары қаланың экономикалық жағынан әртараптандыруға арналған сәтсіз әрекеттерге қарамастан. Флориданың ең ірі қаласы Джексонвиллде бұл өсімге әсер етпеді, өйткені қалалық басшылар Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін туризмді емес, өнеркәсіп пен коммерцияны кеңейтуді шешті. 1925 жылдың қаңтарына қарай инвесторлар Флорида инвестициялары туралы жағымсыз баспасөзді оқи бастады. "Форбс" журналы Флоридадағы жер бағасының нақты жер бағасына емес, тек қана сатып алушы табуға негізделгенін ескертті. Ішкі кірістер басқармасы Флоридадағы жылжымайтын мүлік бумын алып қалпындағы операция ретінде қарастыра бастады. Үлкен пайдаға үйлерді сатуды көздеген спекулянттар жаңа сатып алушыларды табуда қиындыққа тап болды. Өте қиын жағдайды 1925 жылдың қазан айында Флоридада жұмыс істейтін "Үш үлкен" теміржол компаниялары - Теңіз жағалауы әуе желісі темір жолы, Флориданың шығыс жағалауы темір жолы және Атлант жағалауы темір жолы құрылыс материалдарының темір жол қозғалысының тоқырауына байланысты ембарго жариялады, тек азық-түлік, отын, тез бұзылатын және қажетті тауарлардың мемлекетке кіруіне немесе қозғалысына рұқсат берді. 1926 жылдың 10 қаңтарында "Принц Вальдемар" атты 241 футтық болаттан жасалған шхуна Майами портының аузына батып, портқа кіруді тоқтатты. Ол жүзетін қонақ үйге айналу жолында еді. Темір жолдар әлі де қажет емес жүк тасымалдарына тыйым салғандықтан, Майами аймағына құрылыс материалдарын жеткізу мүлдем мүмкін емес болды, ал қаланың тропикалық жұмақ ретінде бейнесін құлату басталды. Кеннет Баллинджер өзінің "Майами Миллиондары" атты кітабында "Принц Вальдемар" су айлағының бұзылуы көптеген адамдарды Майами фасадындағы жарықтар арқылы үлкен шығыннан құтқарғанын жазды. "Майами портын ашуға бағытталған күш-жігерді күшейткен тыныштықта солтүстіктегі көптеген кемешілер мен оңтүстіктегі көптеген құрылысшылар мұнда не болып жатқанын жақсырақ түсінді", - деп жазды ол. Жаңа сатып алушылар келмеді, ал жердің құнын көтеру тоқтады. Майамидегі үй-жайлар бір күнде он рет сатылып, сатылып жатқан күндер өткен еді.
Үрлеудің соңы
1926 жылы мамыр айында темір жолдар ембаргоны алып тастағанмен, бум аяқталуға жақын болды. 1926 жылғы дауыл "флоридадағы демалыс орындарына және жылжымайтын мүлік құрылысына деген жұртшылықтың бар ынтасын" жойды, өйткені дауылға дайындық аз болған. Флориданың экономикалық құлдырауы Ұлы депрессияның басталуынан бұрын болған. Сондықтан да оның ресурстары аз, ал қарызы "елдің басқа аймақтарына қарағанда" көп болды. Ондағы облигациялар арқылы жергілікті қарыздарды қаржыландырудың үлкен мөлшері мемлекеттің экономикалық жағдайын нашарлатты, оның көп бөлігі жердің бумы жылдарында пайда болды. Жер үнемдеу кезінде көптеген жергілікті билік дамумен байланысты жобаларды төлеу үшін облигациялар сатты. Бумнан кейін жергілікті билік облигациялық борышты төлеу үшін кіріс таба алмады. Бұл кепілдіксіз облигациялардың кең таралған дефолтына әкелді. Тағы бір себеп - оңтүстік Флоридадағы көптеген округтер бум кезінде инфрақұрылымдық жобаларды салуға көмектесу үшін "үлкен несиелер" алатын, бұл осы округтердің қарыз алуына әкелген. Дойл Карлтон 1928 жылы губернатор болып сайланды және оның өкілеттігі кезінде ол жергілікті үкіметтердің бондаждық борышты ұстау мөлшеріне шектеу қоюға тырысты. Ол Флориданың солтүстігіндегі штаттық өкілдердің қарсылығына тап болды, олардың округтері қарызды аз және оңтүстік әріптестеріне төлеуге келмейді. Заң бойынша мемлекет салық төлеуден қайтқан мүлікті сатып алуға рұқсат етілген. Сатып алушыларға берілген актілер, әдетте "Мерфи актілері" деп аталады, белгілі бір құқықтарды мемлекетке қалдырады. Көп жылдар өткен соң бұл резервтер көптеген жағдайларда мемлекетке өтемақы төлемей-ақ жол құқығын алуға мүмкіндік берді.