Кіріспе
Үнді кинорежиссері және бұрынғы педиатр доктор Джаббар Патель (туған 23 маусым 1942) - бұрынғы педиатр және Маратхи тіліндегі театр және кино режиссері. 1973 жылы Виджай Тендулкардың "Гаширам Котуал" пьесасын шығарған ол қазіргі заманғы үнді театрының классигі болып саналады. Пател 7-ші марапаттан "Фильмфэр" марапатының өмірлік еңбегі үшін марапатталды. Маратхи киносындағы классикалық фильмдердің авторы, мысалы, "Самна", "Жайт ре жайт" (Мохан Агаше, Смита Патил), "Умбарта" (Смита Патил, Гириш Карнад), "Симхасан" (Нана Патекар, Шрирам Лагу, Рима Лагу). Оның ең танымал фильмі - 1999 жылы шыққан "Др. Бабасахаб Амбедкар". 1995 жылы "Мұқта" атты маратхи фильмі үшін ұлттық интеграция тақырыбындағы үздік көркем фильм үшін Наргис Датт сыйлығын жеңіп алды.
Dr. Jabbar Patel (born 23 June 1942) is a former paediatrician and a Marathi language theatre and film director of India. His production of Vijay Tendulkar's play Ghashiram Kotwal, in 1973 is considered a classic in Modern Indian Theatre. Patel received Filmfare Marathi Lifetime Achievement Award at 7th Filmfare Awards Marathi. He is the maker of classics films in Marathi cinema, like, Samna, Jait Re Jait (Mohan Agashe, Smita Patil), Umbartha (Smita Patil, Girish Karnad), Simhasan (Nana Patekar, Shreeram Lagoo, Reema Lagoo) Some of his other films are, Mukta, Ek Hota Vidushak, and Musafir (Hindi). His most acclaimed film is Dr. Babasaheb Ambedkar released in 1999. He won the 1995 Nargis Dutt Award for Best Feature Film on National Integration for his Marathi film, Mukta.
Жеке өмір
Патель 1942 жылы қазіргі Махараштра штатының Пандарпур қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Үндістан темір жолында жұмыс істеген. Алғашқы білімін Солапурдағы Харибхай Деокаран орта мектебінде алған. Ол Б. Ж. Пунадағы медициналық колледж. Ол әйелімен бірге Пуна қаласына жақын Даунд қаласында емхана жүргізді. Ерлі-зайыптылардың екі қызы бар.
Театр
Патель актерлік өнерді бастауыш сыныпта оқыған кезінен бастаған. Солапурда ол Шрирам Пуджаримен бірге өмір сүрді. Жаббар Пател өзінің үйінде отырып, Маратхи театрының әлеміндегі адамдардың Пуджаридің үйінде тұрғанын жақсы біледі. Ол өзінің мектептегі "Чапхакар" пьесасында, "Хадача зунзар аһес ту" бейнем драмасында, колледжде оқып жүрген кезінде "Тұж хай Тұжпаши" фильмінде Шям рөлін ойнаған. Пател өзінің мансабын Бхалба Келкар құрған Маратхи эксперименталды театр тобы, Прогрессивті драмалық қауымдастықпен (PDA) бастады. ПДА-ның қойылымдарында режиссерлік қызметте де, актерлік қызметте де болды. Ол ПДД үшін Виджай Тендулкардың "Ашы пахаре йети" фильмін түсірді, ол үлкен коммерциялық жетістікке қол жеткізді. 1972 жылы Патель және оның әріптестері Мохан Агаше, Сатиш Алекар ПДА-дан өздерінің жаңа қойылымы - Виджай Тендулкардың "Гаширам Котуал" шығармасын қоюдағы келіспеушіліктерден кейін бөлініп шықты. Олар "Театр академиясы" деп аталатын жаңа топ құрды. Гаширам Котуалдан кейін топ 1974 жылы Брехттің "Трипенни операсының" бейімделуі "Тен Пайшаха Тамаша" атты фильм шығарды.
Кино
"Самна" фильміндегі "Райя аса зомбу нака ангала" әнінің сөздерін өзі жазған. Ол Сантоурдың маэстросы Пандит Шевкумар Шарманың өмірі мен шығармашылығына негізделген фильмде жұмыс істеді. Джаббар Пател үшін саяси тақырыпты шешу жаңалық емес. Ол "Умбарта", "Жайт-ре-жайт" немесе "Симхасан" кинофильмдерін, "Гасирам Котуал" сахналық фильмдерін түсірген. Оның соңғы түсірген фильмі "Яшвантрау Чаван" деп аталады. "Жайт-ре-жайт" (1977) - үнді киносының тарихындағы музыкалық оқиға. Ол ұмытылған тайпаның тарихын би мен жалпы 19 ән арқылы білдіреді. Одан кейін "Симхасан" (1981) 35 кейіпкерді құрастырған монтаж стилімен түсірілген, екеуі де Ұлттық сыйлықтарға ие болды. Пателдің ең танымал туындыларының бірі - Смита Патилдің әйелдер үйінің бастығы ретінде түсірілген "Умбарта" (1981) фильмі.
Фестивальдік контур
Джаббар Патель - Пуне кинофондтың төрағасы және Пуне халықаралық кинофестивалінің фестиваль директоры. PIFF-тің бірінші басылымы 2002 жылы басталды және жыл сайын өткізіліп келеді.