Кіріспе
Сербиялық футболшы және жаттықтырушы (1937-2019) Драгослав Шекуларац (,; 8 қараша 1937 5 қаңтар 2019) - Сербиялық кәсіби футболшы және жаттықтырушы. Шеки деген лақап атпен танылған ол тез және шебер атқарған. Өзін-өзі сенімді әрі мінсіз техникалық қабілеті бар, ол Югославия футболының тарихындағы ең үлкен шоумендердің бірі болды. 1960 жылдардың басында бүкіл Югославиядағы ФРП-да оның айтарлықтай танымалдылығы спорттан тыс болды, өйткені ол елдегі ең танымал тұлғалардың бірі болды.
Dragoslav Šekularac (, ; 8 November 1937 – 5 January 2019) was a Serbian professional footballer and coach. Nicknamed Šeki, he was quick and crafty with the ball, displaying creative skills which turned many heads. Possessing supreme self confidence along with impeccable technical ability, he was one of the biggest showmen and crowd draws in the history of Yugoslav football. His enormous popularity throughout FPR Yugoslavia during the early 1960s transcended sports as he easily became one of the most recognizable individuals in the country.
Ерте өмір
Шекуларак 1937 жылы 8 қарашада Югославия Корольдігінің Вардар Бановина, Штип қаласында Черногория сербінің әкесі Богосавтың Беране муниципалитеті (Севердегі Черногорияның Васоевич аймағы) Курикуце ауылынан және македондық ана Донканың (туған аты Марковска) отбасында дүниеге келген. Оның әкесі заңгер болған, ол жұмыс істеген жері Штипке әкелген, онда ол үйленіп, отбасын құрған. Драгослав алты айлық болған кезде отбасы Югославия астанасы Белградқа көшіп барды. Отбасы Белградтың орталық бөлігінде, Политика кеңсесінің ғимаратының жанында Хиландская көшесінде тұратын. Олардың екінші ұлы, Драгославтың кіші інісі Мирко 1941 жылы дүниеге келген. Шекуларак Garrincha сияқты, кейіннен оны жиі салыстырған футболшы ретінде, бүктелген аяқпен дүниеге келді. Жас жігіт көше футболына өте ерте, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, мектеп ауласында бетонға ойнап, ерекше дриблингтік дағдыларды көрсетті. Жас Шекуларак бір мезгілде жаңадан құрылған "Қызыл Жұлдыз" Белград футбол клубының жанкүйері болды, олардың ескі СК Югославия алаңында өткен матчтарына шымшылып барды. Биіктігі төмен және дене бітімі қалың болса да, ол баскетболдан рахат алады. Ол жиі Мали Калемегдан ашық бетон алаңына барып, Ред Стар Белград баскетбол клубының ойындарын көреді. Көше футболын жақсы білетін жас футболшының алғашқы әрекеті Ред Стар Белградтың 14 жасқа дейінгі жастар құрамасында сынақ арқылы өтті. Жас Шекуларак қысқа және физикалық жағынан дамымаған деп танылғандықтан, қабылдамады. Бірнеше айдан кейін ол үшінші рет қабылданудан бұрын тағы бір бас тартуды бастан кешіреді, жасөспірімдер командасының жаттықтырушысы Димитрие Милоевичтің басшылығымен, оны Шекуларак және қалған жастар командасы Чика Митке (Митке аға) деп атады.
Қызыл жұлдыз Белград
Шекуларак өзінің аға құрамасына дебютімен 1955 жылы 6 наурызда, бас бапкер Милован Чиричтің басшылығымен 1954-1955 жылғы лигалық науқанның соңғы бөлігі кезінде 17 жасында болды. Жас футболшы осы маусымның соңына дейін тағы бір рет ғана лигада өнер көрсетті. Алайда, келесі маусымда, 1955-56 жылдары, бірден жетістікке қол жеткізді. Бірінші командада орын алумен қатар, ол Югославия лигасының титулын сенімді түрде жеңген құраманың ажырамас бөлігіне айналды. Ол 7 гол соққан және көп ұзамай өзінің ойынның негізгі бөлігіне айналатын көптеген ортаңғы алаң көріністеріне қосылды. 1956-1957 жылғы маусымның басында он сегіз жасар Шекуларак өзінің аға ұлттық құрамасына дебютын жасады. 1956 жылдың қараша және желтоқсан айларында лиганың қысқы демалыс кезінде ол 1956 жылғы Мельбурн Олимпиадасында Югославия ФРП-ның атынан өнер көрсетті. Қосымша қысым мен жауапкершіліктерге қарамастан, ол тағы бір жылдызды лига маусымына айналды, ол "Қызыл Жұлдызды" тағы бір титулға қол жеткізді. Ол сонымен қатар "Қызыл Жұлдыздың" Еуропа Чемпиондар Кубогының жартылай финалда АЦ Фиорентинаға қарсы аяқталған кампаниясында маңызды рөл атқарды. Барлық жетістіктер жаттықтырушы Ćirić-ге S. S. Lazio бас бапкерлік ұсынысын қабылдауға әкелді. Оның орнына Миша Павич келді, ол бұған дейін клубтың жасөспірімдер құрамасында Шекуларакқа кеңес берді. Дегенмен, маусым командалық жағынан да, жеке Шекүларак үшін де сәтті болмады. Қарсыластардың қорғанысқа көбірек көңіл бөлуі оның ойындар кезінде төтеп беруге мәжбүр болатын соққылар мен соққылардың санын көбейтті. Ол жарақатпен күресті, бұл Red Star тез арада титул таласынан шығып, маусымның жартысын жоғалтты. Келесі 1958-59 маусымда жарақат алу мәселесі жалғаса берсе де, қазір лиганың шынайы жұлдызы болған Шекулярак командасын лига кубогына екі есеге дейін жетелеуге қол жеткізді, екеуі де бәсекелес ФК Партизанның есебінен. 1959 жылы "Қызыл Жұлдыз" командасымен лига мен кубок қос жеңімпазы болғаннан кейін, итальяндық өнеркәсібі Джанни Аньелли 21 жасар Шекуларакты "Ювентусқа" әкелу үшін ешқандай шығындар аямады. Бұл операцияны Югославиядағы коммунистік партияның жоғары басшылары тоқтатты. Тіпті ішкі істер министрі Александр Ранкович Шекидің "еңбекші тапты көңіл көтере алуы" үшін елге қажет екенін айтты. Шекуларак 1962 жылы күзде лига матчының ортасында төреші Павел Тумбасқа шабуыл жасаған атақты оқиғаның кінәгері ретінде де еске алынады. Ол бір жарым жыл мерзімге бас бостандығынан айырылды. Ол "Қызыл Жұлдыз" клубында 375 ресми матчта (156 - лигада) ойнап, 119 гол (32 лигада) соқты.
Шетелде ойнау
Кейін ол бес маусым бойы Колумбиядағы Independiente Santa Fe клубында ойнады, кейін Боготадан Millonarios клубына ауысты. Ақырында ол өзінің футбол карьерасын Францияда Париж ФК-де аяқтады, ал кейіннен 1975 жылы Канадада Сербияның "Ақ бүркітші" командасында ойыншы жаттықтырушы ретінде. Колумбияда ойнаған кезде ол el Pelé blanco (ақ Пеле) деп аталды.
Өлім және мұра
Шекуларак 2019 жылы 5 қаңтарда Сербияның Белград қаласында қайтыс болды. Ол Белградтың жаңа зиратындағы Құрметті азаматтар аллеясында Милунка Лазаревичпен бірге актер Божидар Стошичтің қабірінің жанында және Ранко Жеравица мен Бранислав Покражактың қабірлерінің қасында жерленген. Сербиялық Ақ бүркіт академиясы оның құрметіне атанған.