Кіріспе
Американдық консервативті автор (1935–2021)
Джудит Энн Райсман (11 сәуір 1935 – 9 сәуір 2021) – американдық консервативті автор, ең белгілісі Альфред Кинсидің еңбектері мен мұрасын сынауы және айыптауымен танылған. Ол "Кинсиге қарсы қазіргі қозғалыстың негізін қалаушысы" деп аталды. Мансабында Райсман АҚШ Әділет, Білім беру және Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет департаменттеріне кейде кеңесші ретінде қызмет етті. Ол Кейс Вестерн Резерв Университетінен коммуникация ғылымдарының докторы (Ph.D.) дәрежесін алған және Либерти Университетінде құқық профессоры болып жұмыс істеген.
Judith Ann Reisman ('/r//iː//s//m//ə//n/; April 11, 1935 – April 9, 2021) was an American conservative author, best known for her criticism and condemnation of the work and legacy of Alfred Kinsey. She has been referred to as the "founder of the modern anti Kinsey movement". During her career, Reisman occasionally served as a consultant to the U. S. Departments of Justice, Education, and Health and Human Services. She held a Ph. D. in communications from Case Western Reserve University, and was a visiting professor of law at Liberty University.
Балалардың мүддесін қорғау
AlterNet сайтында блоггер Макс Блюментал Рейсманның қызының жыныстық қатынасқа түсуі оның Кинсидің іс-әрекеті туралы зерттеуге жол ашқанын жазды. Тергеу барысында қылмыскердің порнографиялық журналдарды көруі мен 13 жасар қыздың зорлық-зомбылығы арасында байланыс бар екені анықталды (Рейсманның ескерткіш бетінде көрсетілген). Жігіт зорлық-зомбылық жасағаннан кейін отбасымен бірге елден қашып кетеді, ал қызына қатты күйзелісі түседі. Он бес жылдан кейін қыз ми аневризмасынан қайтыс болды, ол Рейсманның бұрынғы жарақатпен байланысты деп күдіктенді. Рейсман Рейсман институтының құрылтайшыларының бірі болды және 2021 жылға дейін оның президенті болды. Ол балаларды қорғау туралы баяндама жасады және Liberty Child Protection Center директоры болды. Ол 2005 жылы "Отағалар отбасылары үшін" азаматтардан "Балаларды қорғаушы" сыйлығын, сондай-ақ "Балаларымызды құтқарыңыз" Ұлттық Альянсының 1993 жылғы "Жыл ғалымы" сыйлығын алды. Ол Қорғаныс министрлігінің Бас инспекторымен 2003 жылы АҚШ Әуе күштері академиясының жыныстық қатынасты тексеру жөніндегі комиссиясына тағайындалды.
Кинсидің баяндамаларындағы балалар
Келесі жылдары Кинсиге қарсы айыптаулары күшейе түсті. Ол оның педофильдерді жұмысқа алған және олардың зерттеулеріне сүйенген алаяқ екенін, ал Кинсидің өзі балаларды жыныстық тұрғыдан зәбірлегенін мәлімдеді. Бұл айыптамаға Кинсидің өмірбаясын жазған Джеймс Х. Джонс жауап берді. Ол, егер керісінше жаңа дәлелдер табылмаса, Рейсманның Кинси ғылыми зерттеулермен жамылып балаларды зәбірлеуге куә болған немесе тікелей қатысқан болуы мүмкін деген талаптары негізсіз деп есептелуі керек деп жазды. Осындай пікірлердің салдарынан ол "басты академиялық қауымдастықтан шеттетілді". 2004 жылы «Кинси» фильмі шығар алдында Рейсман мен Лора Шлезингер «Кинси бұзық және педофил» деген жарнаманы таратуға тырысты. Оңтүстік кедейлік заң орталығы Рейсманды «қақтығыс теориясын қолдайтын» және Кинсиге қатысты көзқарастары үшін «жыныстық псевдонауканы жарнамалайтын» адам ретінде сипаттады. Диедерик Ф. Янсен оның «Сексуалды саботаж: бір ақылсыз ғалым қалай жемқорлық пен жұқпаның індетін Америкаға әкелді» кітабын постмодернистік тұрғыдан қарастырды. Содан кейін ол Рейсман шындықты іздеу ойынын ойнайды, себебі Кинси сексологтарды осындай ойынға шақырған деп санайды. Гейлердің некесі туралы ол SCOTUS-қа былай деп жазды: «Бұл сот неке институтының американдық қоғамның Кинси моделінің кезекті құрбаны болуына рұқсат бермеуі керек». Ол сондай-ақ сотқа жолдаған хатында, басты сексология «балалар мен нәрестелерді жыныстық зәбірлеуге және «Ұлы Ұрпақты» қаралауға негізделген идеология» екенін айтты. Іріктелген цитаталар, шамадан тыс көкейкестік және тікелей жалғандық – оңшылдардың көптен бері қолданып келе жатқан тактикасы. Джудит Рейсман ұзақ жылдар бойы Альфред Кинси өзінің институтында нәрестелерге жыныстық эксперименттер жүргізгенін таратып келді, бірақ ешқандай дәлел ұсынбады. Кинсидің және сенатор Маккартидің, сондай-ақ оның коммунизмге қарсы күресінің қайтыс болғаннан кейінгі жылдары Кинсидің зерттеулері халық арасында беделі артып, оның қайтыс болғаннан кейін академиялық ортада кеңінен қабылдана бастады, ол американдық сексологияның әкесі ретінде танылды. Рейсманның «Кинси: қылмыстар мен салдары; Қызыл патшайым және Ұлы жоспар» кітабы «өте жауапкершіліксіз және түсініксіз кітап» деп аталды. Дегенмен, ол Кинсиге деген реакция туралы қызықты мәліметтерді қамтиды.
Diederik F. Janssen has reviewed her book Sexual Sabotage: How One Mad Scientist Unleashed a Plague of Corruption and Contagion on America from a postmodern perspective. Then he considers that Reisman plays truth games precisely because Kinsey had invited sexologists to play truth games. About gay marriage she wrote to SCOTUS: "this Court should not permit the institution of marriage to become the latest victim of the Kinseyan model of American society." She also wrote to the Court that mainstream sexology is "an ideology built upon the sexual abuse of infants and children, and the libeling of the 'Greatest Generation'." Selective quotation, exaggeration, and outright lies are time honored tactics of the Right. Judith Reisman has long circulated the calumny that Alfred Kinsey conducted sexual experiments on infants at his institute; she offers no substantiation.|Judith Levine
The FBI could not find any felony committed by Kinsey. In the years following the death of Kinsey, as well as Senator McCarthy and his anticommunist crusade with it, Kinsey's research only grew in public esteem and became increasingly accepted in academia in the years after his death, during which he was established as the American father of sexology. Reisman's book Kinsey: Crimes and Consquences; The Red Queen and the Grand Scheme was called "wildly irresponsible and baffling book Nonetheless, it contains some interesting information about the reaction to Kinsey."