Кіріспе
1930 жылдары жасалған магнитофон Магнитофон - 1930 жылдары Германияның AEG электроника компаниясының инженерлері жасаған магниттік таспаны негізге ала отырып, Фриц Пфлюмердің магниттік таспаны ойлап тапқан. AEG әлемдегі алғашқы практикалық магнитофонды K1 шығарды, ол алғаш рет 1935 жылы Германияда Берлин радиошоуында көрсетілді. Кейінгі модельдерде АС ленталық ауытқу түсінігі енгізілді, бұл фонды шыбырауды негізінен жою арқылы дыбыс сапасын жақсартты. Бұл әдіс бұрыннан қолданылып жүрген кез келген жазба әдісіне қарағанда өте жақсы болды, тіпті осы саламен жақсы таныс адамдар да жазбаларды тікелей эфирден ажырата алмады. Адольф Гитлер осы аппараттарды бір қаладан екінші қалаға тікелей эфирде хабар тарату үшін қолданды. Кейіннен Кобленцте табылған 350-ге жуық таспалар жарияланды. Соғыстан кейін Франкфурттан табылған екі магнитофон АҚШ-қа жеткізілді. Бұған I.G. Farben (BASF бөлімшесі) әзірлеген жаңа оксидпен қапталған ПВХ лентасы мен AC ауытқу жүйесі кірді. Оларды іздеп тапқан армия офицері Джек Муллин осы машиналарды өзінің дизайнының негізі ретінде қолданады, ол оны алғаш рет 1946 жылдың мамыр айында Сан-Францискодағы радиоинженерлер институтының бөлімінде, ал кейіннен сол жылдың қазан айында Голливудтағы MGM студиясында көрсетті. SF демо-сынағына Ampex инженерлері Гарольд Линдси мен Майрон Столарофф қатысты, олар Муллиннің өзгертілген Магнитофонына негізделген өздерінің катушкалық рекордерін жасауға шабыт алды. Муллиннің досы Ричард Рейнджер де "Ренгертоун" деп аталатын Муллинизделген магнитофонды өз бетінше жасаған; алайда бұл машинаны Бинг Кросбиге көрсету жақсы болмады. Муллин Кросбиге Линдси мен Столарофф жасаған машинаның демонстрациясын жасады: Ampex Model 200A. Ampex машинасының бастапқы көрінісі жазбаны көрсете алмағанымен, оның ойнатуының дыбыс сапасы Кросбиді олармен жұмыс істеуге келісуге жеткілікті болды. Бинг Кросби өндірісті бастауға қаржылай қолдау жасағанда, Ampex 200A өндіріске енгізілді және үш жыл ішінде көптеген ірі студиялар сатып алды.
the tape recorder
Magnetophon was the brand or model name of the pioneering reel to reel tape recorder developed by engineers of the German electronics company AEG in the 1930s, based on the magnetic tape invention by Fritz Pfleumer. AEG created the world's first practical tape recorder, the K1, first demonstrated in Germany in 1935 at the Berlin Radio Show. Later models introduced the concept of AC tape bias, which improved the sound quality by largely eliminating background hiss. The resulting reproduction was so great an advance on any existing recording method that even those well acquainted with the industry could not tell the recordings from live play. Adolf Hitler used these machines to perform what appeared to be live broadcasts from one city while he was in another. A cache of 350 of these tapes was released years later when they were found in Koblenz. Two later model Magnetophons were taken to the United States after the war, having been found in Frankfurt. These included both the newer oxide coated PVC tape developed by I. G. Farben (BASF division) as well as the AC bias system. The Army officer who tracked them down, Jack Mullin, would use these machines as the basis of his own designs, which he first demonstrated to the San Francisco chapter of the Institute of Radio Engineers in May 1946, and later at the MGM Studios in Hollywood in October of that year. Attending the SF demo were Ampex engineers Harold Lindsey and Myron Stolaroff, who were inspired to design their own reel to reel recorder based on Mullin's modified Magnetophon. Mullin's friend, Richard Ranger, had also designed his own take on the Mullinized Magnetophon called the Rangertone; however, a demonstration of that machine to Bing Crosby did not go well. Mullin then arranged for Crosby to experience a demonstration of the machine designed by Lindsey and Stolaroff: the Ampex Model 200A. Although an initial showcase of the Ampex machine was unable to demonstrate recording, the audio quality of its playback was good enough to get Crosby to agree to work with them. With Bing Crosby arranging financial support for start up manufacturing, the Ampex 200A went into production and within three years most major recording studios had purchased one.
Тарих
Магнитофон - дауыс пен музыканы сақтау үшін магниттік таспаны қолданған алғашқы жазба аппараттарының бірі. Алғашында магнитофонның нәтижесі жақсы болмады. Магнитофонға жазылған алғашқы концерттердің бірі - 1936 жылы Лондон филармониясының дирижері сэр Томас Бичэмнің жетекшілігімен Моцарттың 39-сы симфониясы. Жазу 100 см/с жылдамдықпен жұмыс істейтін AEG K2 магнитофонында жасалған. Қолданылған лента ертедегі қара темір оксидінің Fe3O4 түрі болды. Бичем мен музыканттар дыбысты тыңдағанда, дыбыстың бұрмалануы мен шуы қатты көңілін қалдырды. Түпнұсқа таспа қазір жоғалып кеткенімен, жазба 1990-шы жылдарға дейін сақталып, көшірілді. Кейбір басқа сақталған таспалар шамадан тыс модуляцияға бейім. Кейінірек 1939 жылы Fe3O4 оксиді Fe2O3 типпен ауыстырылды, бұл жазба сапасын айтарлықтай жақсартты, сондықтан формула Хром диоксиді таспалары пайда болған 1970 жылға дейін бүкіл әлем бойынша стандартқа айналды. Диск басқышына бірқалыпты ток ауытқуын қосу біраз жақсарды, бірақ 1941 жылы Ханс Йоахим фон Браунмюль мен доктор Вальтер Вебер, екеуі де Германияның ұлттық радио хабар тарату ұйымы RRG (Reichs Rundfunk Gesellschaft) инженерлері, кездейсоқ жоғары жиілік ауытқу техникасын ашқан. Бұл әдісте жоғары деңгейдегі (максималды дыбыс деңгейінің шамамен 10 есе) естілмейтін жоғары жиілік тонын қосу дыбыс жолағы пайдаланылмаған бөліктерінің магниттеуін тиімді тегістеу арқылы дыбыс сапасын айтарлықтай жақсартты. Бұл жаңалық "жөндеуге" жіберілген магнитофонның ерекше сапалы жазбаларын шығару кезінде анықталды. Машинада тұрақсыздықты күшейтеді. Магниттік құралдар өзінен-өзі сызықтық емес, бірақ АЖ ауытқуы - жазғыш таспаның магниттелуі дыбыс компонентін білдіретін электр сигналына сызықтық пропорционалды түрде жасалатын құрал. Магнитофон "жоғары адалдықты" бейнелеу жүйесіне айналды, өйткені ол көптеген жағынан граммофонды бейнелеуді (ол кезде 78 айналымдық жүйе) жеңіп шықты. Көптеген баяндамалар, концерттер мен опералық қойылымдар жазылды. Көптеген жазбалар Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалғандықтан, олар кейіннен ЛП және компакт-дискілерде шығарылды. 1944 жылы Венаның мемлекеттік опера театрында, сонымен қатар Венаның мемлекеттік опера театрында, неміс композиторы Ричард Штраус өзінің көптеген танымал симфониялық өлеңдерін, соның ішінде Дон Хуан, Тилл Эуленспигель және А также говорил Заратустраны жазды. AEG инженерлері жүйені жетілдіруге тез қадам жасады және 1943 жылы практикалық стерео жазғыштар болды. 1945 жылға дейін 250-ге жуық стереофонды таспалар бар екені белгілі болды, соның ішінде Ричард Штраус пен Фуртвенглер де бар. Олардың үшеуі ғана әлі күнге дейін сақталған. Бұл концертте Бетховеннің "Император" концерті, пианист Уолтер Гизэкинг және Берлиннің Райхссендерс оркестрімен бірге Артур Ротердің жетекшілігімен орындалады. Бұл керемет орындауды кейіннен Varèse Sarabande компаниясы LP-ге шығарды. 1993 жылы Аудио инженерлік қоғамы (AES) стерео жазбаның 50 жылдығына арнап арнайы CD шығарды. Бұл дискке "Император" концерті ғана емес, сонымен қатар басқа екі стерео жазбалар да кіреді: Брамстың серенадасы және Герберт фон Караянның жетекшілігімен Брукнердің 8-ші симфониясының соңғы қозғалысы. Пиано кітапханасы сондай-ақ Император концертін шығарды, ал Iron Needle Bruckner жазбаларын шығарды (каталог IN 1407). ArkivMusic концерттің CD-ін, сондай-ақ Бетховеннің алғашқы фортепиано концерті туралы жазылған Gieseking-ті Рафаэль Кубелик пен Филармония оркестрімен бірге шығарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде магнитофондық жазғыштар неміс радио хабарларында кеңінен қолданылды, бірақ сол кезде олар тығыз құпия сақталды. Соғысқа дейінгі магнитофондық диктофонның бар екендігін одақтастар білген, бірақ жоғары жиілікті бейақтылық пен ПВХ-мен бекітілген таспаның енгізілгенін білмеген. Олардың барлау мамандары немістердің жаңа түрдегі жазу жүйесі бар екенін білетін, бірақ олар оның құрылысы мен жұмыс істеуінің толық егжей-тегжейін білмеді, өйткені Магнитофонның жұмыс үлгілері 1944-45 жылдары Германияға одақтастар шабуыл кезінде ашылған. Америкалық инженер Джек Муллин 1945 жылы Франкфурт маңындағы Бад-Наухайм қаласындағы неміс радиостанциясынан екі магнитофон және елу магнит таспасы бар диктофон сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғыста одақтас әскерлер Германияны аралап жүргенде, олар бұл құрылғыны алғаш рет тапты. Содан кейін одақтастар Магнитофонды Муллинге тапсырды. Келесі екі жылда Муллин бұл машиналарды өзгертіп, киностудиялар пайдалана алатын коммерциялық ж�...
Жалпы есім ретінде
Магнитофон кейбір тілдерде магнитофонды білдіретін жалпы сөзге айналды, соның ішінде неміс ("Магнитофон"), швед ("магнитофон"), чех, поляк (магнитофон), француз (магнитофон), итальян (магнитофон тек катушкаға арналған), румын, серб, хорват (магнитофон тек катушкаға арналған), грек (магнитофон), орыс (магнитофон магнитофон), болгар (магнетофон магнитофон), словак, испан (магнитофон немесе магнитофон), венгр (магнитофон әдетте қысқартылады магно), фин (магнитофон әдетте қысқартылады мамка), эстон (магнитофон әдетте қысқартылады makk), литва (магнитофон), латыш (фон) және украин.