Дыбыс жазу аппараты және тарихы

Кіріспе

Дыбыс жазу машиналары дыбысты (үн) жазу үшін қолданылады.

Дыбыс таспасын жазғыш, сондай-ақ таспа палубасы, таспа ойнатқышы немесе таспа машинасы, немесе жай ғана таспа жазғыш деп аталатын құрылғы – бұл дыбысты жазу және қайта өндіруге арналған құрал, ол әдетте сақтау үшін магниттік таспаны пайдаланады. Қазіргі түрінде ол таспаның басы арқылы таспаны жылжыту арқылы ауытқушы сигналды тіркейді, бұл таспадағы магниттік домендерді аудио сигналға пропорционалды түрде поляризациялайды. Таспаны жазу құрылғыларына катушкадан катушкаға таспалық палуба және кассеталық палуба жатады, ол сақтау үшін кассетті пайдаланады. Дыбысты жазу үшін магниттік таспаны пайдалану 1930 жылдары Германияда оксидпен жалатылған қағаз таспасы ретінде басталды. Магниттік таспалардың өркендеуіне дейін магниттік сымды жазғыштар магниттік жазу концепциясын сәтті көрсеткенімен, олар сол кездегі басқа жазу және хабар тарату стандарттарымен салыстырғанда аудио сапасы жағынан кем түсті. Бұл неміс өнертабысы қазіргі магниттік таспа жазу технологияларына жол ашқан жаңалықтар тізімінің бастауы болды. Магниттік таспа радио хабарларын тарату және музыка жазу индустриясын революцияландырды. Ол суретшілер мен продюсерлерге дыбысты минималді сапа жоғалтумен жазуға және қайта жазуға, сондай-ақ жазбаларды оңай өңдеуге және қайта құрастыруға мүмкіндік берді. Сол дәуірдегі балама жазу технологиялары – транскрипциялық дискілер мен сымды жазғыштар – осы деңгейдегі сапа мен функционалдықты ұсына алмады. Кейбір бастапқы жетілдірулер қайта өндірілген дыбыстың нақтылығын арттырғандықтан, магниттік таспа ең жоғары сапалы аналогтық жазу ортасы болып саналды. 21-шы ғасырдың басында аналогтық магниттік таспалар көбінесе цифрлық жазу технологияларымен алмастырылды.

Балауызды таспалы жазғыш

Ең алғашқы белгілі аудиотаспалық диктофон Александр Грэм Беллдің Вольта зертханасы ойлап тапқан және 1886 жылы патенттелген магниттік емес, электрлік емес нұсқа болды. Ол бал ара шамы мен парафин ерітіндісіне батырылған, бір жағы тазаланып, екінші жағы қатаюға рұқсат етілген, шамымен қапталған қағазды пайдаланды. Машина берік ағаш және металдан жасалған, ал қолмен дөңгелекке бекітілген тұтқа арқылы итеру арқылы жұмыс істеді. Балауызды таспа негізгі тік біліктегі V-төңкергіштерімен орнатылған шкивтің (бағыттауыш жиектерімен) шетімен бір сегіз дюймдік катушкадан өтіп, онда жазу немесе ойнату стилусымен жанасады. Содан кейін таспа екінші катушкаға оралды. Вибрациялық тақтаны қозғалтатын өткір жазу стилусы таспадан балауызды кесіп алады. Ойнату режимінде, резеңке тақтайшаға бекітілген, бос және жақсы бекітілмеген стилус, қайта жаңғыртылған дыбысты құлақ түтігі арқылы тыңдаушыға жеткізеді. Жазу және ойнату стилустарын, сол екі тірекке кезекпен орнатылып, тігінен реттеуге болады, осылайша бір таспаға бірнеше жазба жасауға болады. Балауызды таспадағы жазу құралы кейін Эдисонның балауыз цилиндрімен жетілдіріліп, ойын-сауық және кеңсе диктанты үшін қолданылатын алғашқы кең таралған дыбыс жазу технологиясы болды. Дегенмен, балауыз цилиндрлеріндегі жазбаларды оңай көшіруге болмайтындықтан, оларды үлкен көлемде өндіру қымбат және уақытты көп алатын болды. Балауыз цилиндрлері сондай-ақ 2 минуттан астам дыбыс жаза алмайтын, граммофон дискілерімен шешілген мәселеге тап болды.

Целюлоидті таспалы жазу

Франклин К. Гудейл кинофильмді аналогтық дыбыс жазу үшін бейімдеді. Ол өзінің өнертабысына 1909 жылы патент алды. Целлюлоидтық пленкаға жазулар түсірілді және Эдисонның граммофонының балауыз цилиндрлеріне ұқсас инемен ойнатылды. Патенттік сипаттамада машина бір пленка жолағында алты жазбаны қатар сақтай алатыны және олардың арасында ауысуға болатыны көрсетілген. 1912 жылы осыған ұқсас әдіс Хиллердің сөйлейтін сағаты үшін қолданылды.

Фотоэлектрлік қағаз таспалы жазғыштар

1932 жылы алты жылдық зерттеу жұмысынан соң, оның ішінде 1931 жылы патентке өтініш бергеннен кейін, Детройт қаласындағы радио инженері Мерл Дастон химиялық түрде өңделген, төмен бағалы қағаз таспаны пайдалана отырып, дыбыстар мен дауысты жаза алатын таспа жазу құралын ойлап тапты. Жазу кезінде таспа екі электродтан өтетін болды, олар өзгертілген дыбыс сигналдарын қағаз таспаның бетіне көрінетін қара жолақтар түрінде бірден түсіретін. Аудио сигналды сол бір құрылғыдан, онда сол дәуірдегі фильмдегі дыбыс технологияларына ұқсас фотоэлектрлік сенсорлар орналасқан, дереу қайта ойнатуға болады.

Магниттік жазу

Магниттік жазу 1878 жылы американдық инженер Оберлин Смит тарапынан ұсынылған, ал 1898 жылы даниялық инженер Вальдемар Пульсен оны тәжірибеде көрсеткен. Аналогтық магниттік сыммен жазу және оның кейінгісі – магниттік таспамен жазу, магниттелуге жарамды ортаны пайдалануды қамтиды, ол жазу басының алдынан тұрақты жылдамдықпен өтеді. Жазылатын дыбысқа сәйкес келетін электр сигналы жазу басына жіберіледі, осы сигналға ұқсас магниттелу үлгісін тудырады. Ойнату басы таспадан магнит өрісінің өзгеруін қабылдап, оны электр сигналына айналдыра алады, содан кейін сигнал күшейтіліп, динамик арқылы қайта ойнатылады.

Ертедегі болат таспа жазғыштар

1924 жылы неміс инженері Курт Стиль диктофон ретінде Поулсеннің сымды диктофонын жасады. Келесі жылы Ұлыбританияда жұмыс істейтін неміс Луи Блатнер Стильдің құрылғысына лицензия алып, оның орнына магниттік болат таспаға жазғышатын машина жасауға кірісті, оны ол Блатнерфон деп атады. Таспаның ені 6 мм, қалыңдығы 0,08 мм, жылдамдығы секундына 5 фут (1,5 метрдей) болды; жазу уақыты 20 минутты құрады. 1930 жылдың қыркүйегінде BBC сынақтар үшін Авеню Хаусқа Блатнерфонды орнатты және 1930 жылдың 12 қарашасында Үндістан дөңгелек үстел конференциясының ашылуында король Георг V-нің сөзін жазу үшін пайдаланды. Музыкаға жарамсыз деп есептелген бұл машина қолданыла берді және 1932 жылдың наурыз айында екінші машина орнатылып, Радиохабар тарату үйіне көшірілді. 1932 жылдың қыркүйегінде 3 мм таспа қолданылатын, 32 минут жазуға мүмкіндік беретін жаңа модель орнатылды. 1933 жылы Маркони компаниясы Блатнерфон құқықтарын сатып алды, ал жаңадан жасалған Marconi Stille дикторлары 1935 жылдың наурыз айында BBC Maida Vale студиясына орнатылды. Сапасы мен сенімділігі біршама жақсарды, бірақ жазбаны тыңдап жатқаныңыз әлі де білініп тұрды. Таспа жылдамдығын тұрақтандыру үшін таспаның ілмекшеннен тұратын резервуарлық жүйе қолданылды. Таспаның ені 3 мм, жылдамдығы секундына 1,5 метр болды. Осы кемшіліктеріне қарамастан, қайта ойнатуға болатын жазбаларды жасау мүмкіндігі пайдалы болды, тіпті кейінірек пайда болған әдістермен (тікелей кесу дискілері және Philips Miller оптикалық пленкасы) Marconi Stille дикторлары 1940 жылдардың соңына дейін қолданыста болды.

Қазіргі заманғы магнитофон

Бүгінгі таңда белгілі магниттік таспа жазу технологиясы 1930-шы жылдары Германияда BASF (сол кезде IG Farben химиялық концернінің бөлігі) және AEG компаниялары мемлекеттік радио RRG-мен бірлесіп әзірленді. Бұл Фриц Пфлюмердің 1928 жылы ойлап тапқан, үстіне оксид ұнтағы жағылған қағаз таспаға негізделген. AEG компаниясының алғашқы практикалық магнитофоны – 1935 жылы Германияның Берлин қаласында көрсетілген Магнитофон K1 болды. Ол таспаны жыртуға бейім ине тәрізді жазу басымен алмастырылды. IG Farben/BASF компаниясының Фридрих Маттиас жазу таспасын, оның ішінде оксидті, байланыстырғышты және негізгі материалды әзірледі. RRG-де де-ге жұмыс істейтін Уолтер Вебер дыбыс сапасын күрт жақсартатын AC қабаттау (bias) техникасын ашты. Еуропадағы соғыстың соңғы кезеңінде одақтастар Люксембург радиосынан бірнеше неміс Магнитофон жазбаларын тартып алды, бұл үлкен қызығушылық тудырды. Бұл жазбалар қазіргі заманғы аналогтық магниттік жазудың барлық негізгі технологиялық мүмкіндіктерін қамтиды және осы саланың болашақ дамуына негіз болды.

Америкадағы оқиғалар

Магниттік таспа жазғыштардың 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында дамуы Brush Development Company және оның лицензиары Ampex компаниясымен байланысты. Магниттік таспаның өзінің дамуы да ең маңызды болды және оны Minnesota Mining and Manufacturing (3M) корпорациясы жүргізді. 1938 жылы С. Дж. Бегун Германиядан АҚШ-тағы Brush Development Company компаниясына жұмыс істеуге келді, онда жұмыс жалғасты, бірақ 1946 жылы компания алғашқы тұтынушыға арналған таспа жазғыш – Soundmirror BK 401 құрылғысын шығарғанға дейін көп назар аудармады. Келесі жылдары бірнеше модельдер тез шығарылды. Таспалар бастапқыда магнит ұнтағымен қапталған қағаздан жасалған. 1947/48 жылдары Minnesota Mining & Manufacturing Company (3M) қағазды целлюлоза ацетатымен немесе полиэстермен алмастырды және оны алдымен қара оксидпен, ал кейіннен сигнал мен шу арақатынасын жақсарту және жалпы сапаны арттыру үшін қызыл оксидпен (гамма темір оксиді) жапты. Америкалық аудио инженер Джон Т. Муллин және әртіс Бинг Кросби магниттік таспаны коммерциялық түрде дамытуда маңызды рөл атқарды. Муллин АҚШ Армиясының Сигнал корпусында қызмет етті және Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында Парижде болды. Оның бөлімшесіне неміс радиосы мен электроникасы туралы барлық ақпаратты табу, соның ішінде немістердің ұшақтардың электр жүйелерін істен шығару үшін жоғары энергиялы бағытталған радио сәулелерін сынап көргендері туралы мәлімдемелерді тексеру міндеті жүктелді. Муллиннің бөлімшесі көп ұзамай жүздеген сапасыз магниттік диктант машиналарын жинады, бірақ Франкфурт маңындағы Бад-Наухаймдағы студияға болған кездейсоқ сапар, радио сәулелері туралы хабарларды зерттеу кезінде, шынайы табысқа жеткізді. Муллинге екі валіза өлшемді AEG 'Magnetophon' жоғары сапалы жазғыш және елу катушка таспа берілді. Ол оларды үйге жіберді. Кросби Муллиннің таспа жазғыш технологиясының арқасында радио шоуын жоғары дыбыс сапасымен алдын ала жазуға болатынын, ал осы таспаларды сапасы төмендемейтін көп рет қайта ойнатуға болатынын түсінді. Муллиннің бір шоуды сынақ ретінде жазуын сұрады, содан кейін ол Кросбидің бас инженері болып тағайындалды және серияның қалған бөлігін алдын ала жазды. Кросбидің 1947 жылғы 1 қазандағы маусымның ашылуы Америкада магниттік таспа арқылы таратылған алғашқы хабарлама болды. жүйелер.

Development of magnetic tape recorders in the late 1940s and early 1950s is associated with the Brush Development Company and its licensee, Ampex. The equally important development of the magnetic tape medium itself was led by Minnesota Mining and Manufacturing (3M) corporation. In 1938, S. J. Begun left Germany and joined the Brush Development Company in the United States, where work continued but attracted little attention until the late 1940s when the company released the very first consumer tape recorder in 1946: the Soundmirror BK 401. Several other models were quickly released in the following years. Tapes were initially made of paper coated with magnetite powder. In 1947/48 Minnesota Mining & Manufacturing Company (3M) replaced the paper backing with cellulose acetate or polyester, and coated it first with black oxide, and later, to improve signal to noise ratio and improve overall superior quality, with red oxide (gamma ferric oxide). American audio engineer John T. Mullin and entertainer Bing Crosby were key players in the commercial development of magnetic tape. Mullin served in the U. S. Army Signal Corps and was posted to Paris in the final months of WWII. His unit was assigned to find out everything they could about German radio and electronics, including the investigation of claims that the Germans had been experimenting with high energy directed radio beams as a means of disabling the electrical systems of aircraft. Mullin's unit soon amassed a collection of hundreds of low quality magnetic dictating machines, but it was a chance visit to a studio at Bad Nauheim near Frankfurt while investigating radio beam rumours, that yielded the real prize. Mullin was given two suitcase sized AEG 'Magnetophon' high fidelity recorders and fifty reels of recording tape. He had them shipped home

Crosby realised that Mullin's tape recorder technology would enable him to pre record his radio show with high sound quality and that these tapes could be replayed many times with no appreciable loss of quality. Mullin was asked to tape one show as a test and was subsequently hired as Crosby's chief engineer to pre record the rest of the series. Crosby's season premier on 1 October 1947 was the first magnetic tape broadcast in America. systems.

Стандартталған өнімдер

1950 жылдардың басындағы кәсіби аудиотаспа тіркегіштер 731,52 метрлік таспаны катушкаларда қолданды. Бастапқы жылдамдықтар 731,52 метрлік катушкаға 30 минуттық жазу уақытын қамтамасыз етті. Алғашқы кәсіби үлгілер бір жақты катушкаларды пайдаланды, бірақ екі жақты катушкалар, әсіресе тұрмыстық қолдануда, тез танымал болды. Таспа катушкалары металдан немесе мөлдір пластиктен жасалған. Кәсіби аудиожазу үшін, алдын ала жазылған үй аудиофилдерінің таспалары үшін, аудиофилдер мен тұтынушылардың жазбалары үшін (әдетте катушкаларда) 15 және 30 дюйм/секундтық екі еселенген стандартты таспа жылдамдықтары қолданылды. Кейде олар дауыс жазу, диктант және ұзақ жазу уақыты қажет болған жағдайларда, мысалы полиция және өрт сөндіру қызметтерінің қоңырауларын тіркеу үшін де қолданылды. 1960 жылдардың ортасында Билл Лир жасаған 8 тректік таспа стандарты АҚШ-та автомобильдерде тұтынушылардың аудио ойнатуын танымал етті. Бірақ, ақырында, бұл стандарт 1963 жылы ұсынылған кішкентай және сенімді компакт-кассетамен алмастырылды. 8 тректік таспалар Еуропада сирек кездесетін. Philips компаниясының 1963 жылғы Compact Cassette және Sony компаниясының 1979 жылғы Walkman әзірлемелері магниттік аудиотаспаны кеңінен қолдануға әкелді. 1990 жылы компакт-кассета бұқаралық нарықтағы жазылған музыканың басым форматы болды. 1960 жылдары Dolby шуды азайту технологиясының дамуы компакт-кассетаға аудиофильдік сапалы жазу мүмкіндігін сыйлады, бұл оның танымалдылығын арттырды.

Кейінгі дамуы

Алғашқы пайда болғаннан бері аналогтық таспа магнитофондары дыбыс сапасын, қолдану қолайлылығын және мүмкіндіктерін арттыратын ұзақ және прогрессивті даму кезеңін басынан өткерді. Екі тректік, ал кейін көп тректік бастар жеке дыбыс көздерін дискретті жазуға және ойнатуға мүмкіндік берді, мысалы, стереофониялық дыбыс үшін екі арна немесе тікелей жазба жасау кезінде әртүрлі микрофондар. Көп мақсатты машиналар кейбір тректерде жазу жүргізілген кезде басқаларын ойнатуға мүмкіндік берді, бұл бұрын жазылған материалмен, мысалы, ырғақты трекпен синхронды түрде қосымша тректерді жазуға жол ашты. Жазу және ойнату үшін бөлек бастарды (жою басын есептегенде, барлығы үш бас) пайдалану жазылған сигналды жазғаннан кейін бір секундтың бөлігінде мониторингтеуге мүмкіндік берді. Ойнату сигналын жазу кірісіне қайта араластыру қарапайым эхо генераторын жасады. Жеке жазу және ойнату бастарының қолданылуы әр басқа біріктірілген жазу/ойнату басына қажетті компромистік дизайннан гөрі, оның мақсатына сәйкес оптимизация жасауға мүмкіндік берді. Нәтижесінде сигнал-шу арақатынасы жақсарды және жиілік диапазоны кеңейді. Жазу кезінде динамикалық диапазонды қысу және ойнату кезінде кеңейту қолданылатын динамикалық диапазонды кеңейтіп, сигнал-шу арақатынасын жақсартты. dbx және Dolby Laboratories осы салада бастапқыда студиялық қолдану үшін, ал кейіннен тұтынушылар нарығы үшін қосымша өнімдерді ұсынды. Атап айтқанда, Dolby B шуды азайту ең төмен бағалы кассеталық магнитофондардан басқа барлық түрде кең таралды. Аргентинада Оскар Бонелло компьютерлік басқаруды аналогтық таспа магнитофонына енгізді. Механикалық тасымалдау үш тұрақты ток моторларын пайдаланды және екі жаңа жетістікті ұсынды: автоматтандырылған микропроцессорлық тасымалдау басқаруы және ауытқу мен жиілік реакциясының автоматты түрде реттелуі. 30 секунд ішінде магнитофон қолданылған магниттік таспаның маркасы мен партиясына сәйкес ең төменгі THD және ең жақсы жиілік реакциясын қамтамасыз ету үшін ауытқуын реттеді. Тасымалдауды микропроцессорлық басқару таспаның кез келген нүктесіне жылдам өтуге мүмкіндік берді.

Since their first introduction, analog tape recorders have experienced a long series of progressive developments resulting in increased sound quality, convenience, and versatility. Two track and, later, multi track heads permitted discrete recording and playback of individual sound sources, such as two channels for stereophonic sound, or different microphones during live recording. The more versatile machines could be switched to record on some tracks while playing back others, permitting additional tracks to be recorded in synchronization with previously recorded material such as a rhythm track. Use of separate heads for recording and playback (three heads total, counting the erase head) enabled monitoring of the recorded signal a fraction of a second after recording. Mixing the playback signal back into the record input also created a primitive echo generator. The use of separate record and play heads allowed each head to be optimized for its purpose rather than the compromise design required for a combined record/play head. The result was an improved signal to noise plus an extended frequency response. Dynamic range compression during recording and expansion during playback expanded the available dynamic range and improved the signal to noise ratio. dbx and Dolby Laboratories introduced add on products in this area, originally for studio use, and later in versions for the consumer market. In particular, Dolby B noise reduction became very common in all but the least expensive cassette tape recorders. Computer controlled analog tape recorders were introduced by Oscar Bonello in Argentina. The mechanical transport used three DC motors and introduced two new advances: automated microprocessor transport control and automatic adjustment of bias and frequency response. In 30 seconds the recorder adjusted its bias for minimum THD and best frequency response to match the brand and batch of magnetic tape used. The microprocessor control of transport allowed fast location to any point on the tape.

Электрлік

Электромагнетизмге байланысты, таспа басындағы орамдарда ағатын электр тогы өзгермелі магнит өрісін тудырады. Бұл, басымен жанасып, қозғалатын таспадағы магниттік материалдың бастапқы сигналға пропорционалды түрде бағытталуына себеп болады. Сигналды таспаны таспа басы арқылы кері өткізу арқылы қайта жаңғыртуға болады, мұнда кері процесс жүзеге асады – таспадағы магниттік із бастапқы сигналға жуық шағын ток тудырады, содан кейін ойнату үшін күшейтіледі. Көптеген таспа магнитофондары жеке жазу және ойнату бастары арқылы бір уақытта жазуға және ойнатуға қабілетті.

Механикалық

Қазіргі заманғы кәсіби диктофондар көбінесе үш моторлы схеманы қолданады. Тұрақты айналу жылдамдығы бар бір мотор капистанды (capstan) қозғалтады. Бұл, әдетте резеңке қысқыш роликпен (pinch roller) біріктіріледі, лента жылдамдығының тұрақтылығын қамтамасыз етеді. Қалған екі мотор, айналу моторы (torque motor) деп аталады, жазу және ойнату кезінде беруші және қабылдаушы катушкаларға тең және қарама-қарсы күш түсіріп, лентаның тартылуын сақтайды. Жылдам орау кезінде қысқыш ролик ажыратылады және қабылдаушы катушканың моторы беруші катушканың моторына қарағанда күштірек айналу моментін (torque) тудырады. Ең арзан модельдерде барлық қажетті функцияларды орындау үшін бір мотор қолданылады; мотор капистанды тікелей қозғалтады, ал беруші және қабылдаушы катушкалар сырғанау белбеулері, тісті шестерлер немесе муфталар арқылы капистан моторына бос байланыстырылады. Сондай-ақ, екі моторлы нұсқалары да бар, онда бір мотор капистанды, екіншісі ойнату, кері орау және жылдам алға орау үшін қолданылады.

Шектеулер

Аналогты сигналды таспаға сақтау жақсы жұмыс істейді, бірақ ол толыққанды емес. Атап айтқанда, магниттік материалдың ұсақ түйіршікті құрылымы сигналға жоғары жиілікті шуды қосады, ол әдетте таспаның сызылуы (tape hiss) деп аталады. Сонымен қатар, таспаның магниттік қасиеттері сызықты емес. Олар ерекше гистерезис қисығын (hysteresis curve) көрсетеді, бұл сигналдың қажетсіз бұрмалануына себеп болады. Бұл бұрмалаудың бір бөлігін жазба жасау кезінде естілмейтін жоғары жиілікті айнымалы токпен (AC bias) түзету арқылы жеңуге болады. Ең жақсы нәтиже алу үшін түзету мөлшерін сақтап тұру қажет, себебі әртүрлі таспа материалдарына әртүрлі түзету мөлшері қажет. Көптеген диктофондарда осыны таңдауға арналған ауыстырғыш бар. Сонымен қатар, Dolby шуды төмендету жүйелері сияқты жүйелер, кейбір шу мен бұрмалау мәселелерін азайту үшін ойлап табылды. Таспа жылдамдығының өзгеруі "уау" және "флаттер" эффектісін тудырады. Екі жетекші ролик (capstan) пайдалану арқылы флаттерді азайтуға болады. Флаттердің жоғарылауымен, көбірек шу естіледі, бұл жазба сапасының нашарлауына әкеледі.

Таспа жазу құрылғысының түрі

Таспа жазғыштардың алуан түрлері бар, шағын қолға ұсталатын құрылғылардан бастап үлкен көпжолғы машиналарға дейін. Ішкі динамиктері мен дыбыс күшейткіші бар машиналар әдетте таспа жазғыш немесе, егер жазу мүмкіндігі болмаса – таспа ойнатқыш деп аталады, ал ойнату үшін сыртқы күшейткіш қажет болса, онда ол таспа декі (жазу мүмкіндігіне қарамастан) деп аталады. Көпжолғы технология заманауи өнер музыкасының дамуына ықпал етті, ал осы саладағы суретшілердің бірі Брайан Ино таспа жазғышты "автоматты музыкалық коллаж құрылғысы" деп сипаттады.

Қолданылуы

Магниттік таспа радио және дыбыс жазу индустриясындағы жаңа өзгерістерге бастап келді. Дыбысты бір таспаға көп рет жазуға, өшіруге және қайта жазуға болады, дыбыстарды таспадан таспаға минимал сапа жоғалтумен көшіруге мүмкіндік болды, ал жазбаларды физикалық түрде таспаны кесіп, қайта біріктіру арқылы өте нақты өңдеуге болады. 1948 жылдың тамызында Лос-Анджелестегі Capitol Records бұл жаңа технологияны қолданған алғашқы жазба компаниясы болды. 1948 жылы шыққан Ampex 200 үлгісіндегі алғашқы коммерциялық магнитофоннан кейін бірнеше жыл өткен соң, көпжолғы магнитофонның ойлап табылуы жазба индустриясында тағы бір техникалық революцияға әкелді. Магниттік таспа дыбысты толығымен электрондық құралдармен жасалған алғашқы жазбаларды жасауға мүмкіндік берді, бұл Musique Concrète мектебінің және Карлхайнц Штокхаузен сияқты авангард композиторларының батыл дыбыстық тәжірибелеріне жол ашты, содан кейін Фрэнк Заппа, The Beatles және The Beach Boys сияқты артистердің жазбаларымен инновациялық поп-музыка студиясы пайда болды. Philips компаниясы өздерінің катушкалы магнитофондарын «аудио отбасылық альбом» деп жарнамалады және отбасыларды естеліктерін мәңгілікке сақтап, қайта басып шығару үшін осы магнитофондарды сатып алуға шақырып отырды. Бірақ музыканы жазу үшін қолданылуы магнитофонның басты функциясы ретінде бірте-бірте артты. Магниттік таспа радио индустриясына бұрын тікелей эфирде ұсынылуы тиіс жарнама сияқты бағдарлама мазмұнының көп бөлігін алдын ала жазуға мүмкіндік берді, сонымен қатар күрделі, жоғары сапалы және ұзақ бағдарламалардың жазбаларын жасауға және көшіруге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, радио хабарларын заңнамалық және коммерциялық мақсаттар үшін толыққанды тіркеуге мүмкіндік алған радиостанциялар, реттеуші органдар және басқа да мүдделі тараптар пайда болды, бұл қазіргі заманғы медиа мониторингі индустриясының дамуына әкелді. Көпжолғы жазу және таспа эхосы сияқты жаңалықтар радио бағдарламалары мен жарнамаларды бұрын қол жеткізе алмайтын деңгейде күрделі және жетілдірілген етіп алдын ала дайындауға мүмкіндік берді, ал шексіз таспа картриджінің енгізілуі бағдарлама мазмұнының қарқынына елеулі өзгерістер әкелді. Олар негізінен дыбыс жазу үшін қолданылса да, дискеталар мен CD-лер пайда болғанға дейін магнитофондар деректерді сақтау үшін де маңызды болды және бүгінгі күнге дейін қолданылып келеді, бірақ көбінесе резервтік көшірмелер жасау үшін.

Magnetic tape brought about sweeping changes in both radio and the recording industry. Sound could be recorded, erased and re recorded on the same tape many times, sounds could be duplicated from tape to tape with only minor loss of quality, and recordings could now be very precisely edited by physically cutting the tape and rejoining it. In August 1948, Los Angeles based Capitol Records became the first recording company to use the new process. Within a few years of the introduction of the first commercial tape recorder, the Ampex 200 model, launched in 1948, the invention of the first multitrack tape recorder, brought about another technical revolution in the recording industry. Tape made possible the first sound recordings totally created by electronic means, opening the way for the bold sonic experiments of the Musique Concrète school and avant garde composers like Karlheinz Stockhausen, which in turn led to the innovative pop music studio as an instrument recordings of artists such as Frank Zappa, the Beatles and the Beach Boys. Philips advertised their reel to reel recorders as an audial family album and pushed families to purchase these recorders to capture and relive memories forever. But the use for recording music slowly but steadily rose as the main function for the tape recorder. Tape enabled the radio industry for the first time to pre record many sections of program content such as advertising, which formerly had to be presented live, and it also enabled the creation and duplication of complex, high fidelity, long duration recordings of entire programs. It also, for the first time, allowed broadcasters, regulators and other interested parties to undertake comprehensive logging of radio broadcasts for legislative and commercial purposes, leading to the growth of the modern media monitoring industry. Innovations, like multitrack recording and tape echo, enabled radio programs and advertisements to be pre produced to a level of complexity and sophistication that was previously unattainable and tape also led to significant changes to the pacing of program content, thanks to the introduction of the endless tape cartridge. While they are primarily used for sound recording, tape machines were also important for data storage before the advent of floppy disks and CDs, and are still used today, although primarily to provide backup.

Таспа жылдамдықтары

Кәсіби құрылғылар жоғарырақ таспа жылдамдықтарын қолданады, ең көп таралғаны – секундтына 15 және 30 дюйм, ал кішкентай диктофондар мен кассета ойнатқыштар үшін көбінесе төменгі жылдамдықтар қолданылады, себебі мұнда сапа кәсіби құрылғылар сияқты маңызды емес. Таспа жылдамдықтарының кең ауқымын ұсына отырып, пайдаланушылар жазу сапасын (жоғарырақ жиілік диапазонымен) жазу уақытына қатысты өзгерте алады. Барлық түрдегі таспа диктофондарда көптеген таспа жылдамдықтары қолданылады. Жылдамдық секундына сантиметр (см/с) немесе секундына дюйм (ин/с) арқылы беріледі. +Көне таспа жылдамдықтары см/с ин/с Қолданылуы 1.2 15/32 Кейбір микрокассеталық диктофондарда кездеседі 2.4 15/16 4.75 1 7/8 Кассеталық таспалар үшін стандарт. Портативті катушкалы диктофондарда жиі кездеседі 9.5 3 3/4 Төмен жылдамдық, толық көлемді катушкалы және кейбір портативті диктофондарда жиі кездеседі 19 7 1/2 Толық көлемді катушкалы диктофондарда кең таралған 38 15 Кәсіби емес, бірақ жоғары деңгейлі құрылғыларда, ал кәсіби құрылғылардың төменгі деңгейінде қолданылады 76 30 Кәсіби катушкалы диктофондардың ең жоғары деңгейінде қолданылады.