Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Деметрий немесе Деметрий Монферраттық (; Δημήτριος Μομφερρατικός, Dēmētrios Momferratikos; 12051230) - 1207 жылдан 1224 жылға дейін Салониканың патшасы.
Demetrius or Demetrios of Montferrat (; Δημήτριος Μομφερρατικός, Dēmētrios Momferratikos; 1205–1230) was King of Thessalonica from 1207 to 1224.
Өмір
Димитрий Монферрат маркизі Бонифацийдің Византия императоры Исаак II Ангелостың жесірі Венгрияның Маргареттен туған ұлы болды. Төртінші крест жорығынан кейін Бонифаций олжаны бөліп, Салоника патшалығын өзіне иеленді. Ол Византияның бұрынғы императоршасына үйленгендіктен, Византияның аристократиясының мүшелерінің қолдауына ие болу оңай болды. 1205 жылы Салоникада Бонифацийдің ұлы дүниеге келгенде, оған Салониканың қамқоршысы - әулие Деметрийдің есімі берілді. 1207 жылы Бонифаций болгарлармен шайқаста қаза тапты, ал болгар патшасы Калоян дереу Салониканы қоршауға алды. Қамауға алу Калоянның өлтірілуімен аяқталды, бірақ Димитрийдің билігі қауіпсіз болмады. Патшалықтың ең ықпалды магнаттары оған қарсы сөз байласып, жас билеушіні оның туған ағасы, Монферрат маркизі Вильгельм VI-ге ауыстыруды жоспарлады. Латын императоры Генрих Фландрияның бұл қозғалысты тоқтатуға бел буып, 1208 жылдың желтоқсан айында Салоникаға қарай аттанады. Барондар граф Умберто II Биандраттың басшылығымен император алдында қаланың қақпаларын жауып, бірнеше ақылға сыймайтын талаптарды қойды. Император қалаға кіру үшін Биандраттың шарттарын (Маргарет оларды қабылдаса) қабылдады деп ойлады. Маргаретке шарттарды бұзғандықтары туралы нұсқау берілді, ал Генрих 6 қаңтар 1209 жылы жас Димитрийді король етіп тақты, Ломбард барондарынан құрметпен ант берді. Рим папасы Иннокентий III императордың іс-әрекетін растады. Жас патшаның құқықтары әлі де Серрес және Кавала сияқты маңызды қамалдардың Биандраттың ломбард гарнизондарынан қауіп төндірді. Генрих Серресті басып алды, бірақ Кавала берік болды. Келісуге үміттеніп, император Салоника патшалығының ақсүйектерін Равенникадағы парламентке шақырды, бірақ көптеген иелер мойынсұнбады. Бұдан әрі әскери іс-қимылдар жүргізілгеннен кейін Генрих Биандрат пен қалған Ломбард иелерінің бағындыруын алды. Ол 1210 жылы Салоникаға қарсы Эпироттардың шабуылын жеңіп, інісі Евстакияны патша Димитрийдің регенті етіп қалдырды. 1216 жылы Генрих қайтыс болғаннан кейін жағдай қайтадан өзгерді. Жаңа латын императоры Пётр Куртененскийді Ломбард иелері жеңіп, Италиядан кетер алдында Монфферрат Вильгельмге патшалық берді. Корольдік ана Маргарет Венгрияға қашып кетті, бірақ Димитрий өз орнында қалды, ал император Петр Епирда Теодор Комнен Докастың тұтқындауынан кейін ақырында өлтірілді. Дұқас Салоникадағы ақсүйектердің арасындағы келіспеушілікті пайдаланып, патшалықтың бекіністі қалаларын бірінен соң бірі басып алды. Монферраттық Вильгельм өзінің туған бауырын құлатуға дайын болмағанымен, ол 1222 жылы Салониканы жеңілдету үшін крест жорығын бастауға келісті және жолға шығуға дайындалды, ал алға Биандраттық Умбертоны жіберді. Бірақ, крест жорығының негізгі күштері Салоникаға жетпей тұрып, 1224 жылдың желтоқсан айында Теодор қала тұрғындарын берілуге мәжбүр етті. Патша Димитрий латын архиепискобымен бірге Италиядағы император Фридрих II сарайына қашып кетті. Ол Фредериктің Леванттағы крест жорығына қатысып, 1230 жылы Амальфиде Фредерик II-ге Салоникаға құқығын бергеннен кейін қайтыс болды.
Demetrius was the son of Marquis Boniface of Montferrat by Margaret of Hungary, the widow of Byzantine Emperor Isaac II Angelos. In the aftermath of the Fourth Crusade, Boniface had secured for himself the kingdom of Thessalonica in the division of the spoils. Marrying the former Byzantine empress, he found it easier to attract support from the members of the Byzantine aristocracy. When Boniface's son was born in Thessalonica in 1205, he was named after Saint Demetrius, the patron saint of Thessalonica. Boniface was killed in a battle against the Bulgarians in 1207, and Kaloyan of Bulgaria promptly besieged Thessalonica. The siege ended with Kaloyan's murder, but Demetrius' rule was not secure. The most influential magnates of the kingdom conspired against him, plotting to replace the infant ruler with his half brother, Marquis William VI of Montferrat. The Latin Emperor Henry of Flanders determined to stem this movement and advanced on Thessalonica in December 1208. The barons, led by Count Umberto II of Biandrate, shut the gates of the city before the emperor and issued several unreasonable demands. The emperor pretended to accept Biandrate's terms (provided that Margaret accepted them) long enough to gain entrance into the city. Margaret was then instructed to overrule the terms and Henry crowned young Demetrius king on January 6, 1209, extracting oaths of homage from the Lombard barons. The emperor's actions were confirmed by Pope Innocent III. The rights of the young king were still threatened by Biandrate's Lombard garrisons of important fortresses like Serres and Kavala. Henry took Serres but Kavala held out. Hoping to reach a reconciliation, the emperor summoned the nobility of the Kingdom of Thessalonica to a parliament at Ravennika, but many lords did not submit. After further military action, Henry obtained the submission of Biandrate and the remaining Lombard lords. He defeated the Epirote attack on Thessalonica in 1210 and left his younger brother Eustace as regent for King Demetrius. The situation changed again on Henry's death in 1216. The new Latin Emperor, Peter of Courtenay, was won over by the Lombard lords and invested William of Montferrat with the kingdom before leaving Italy. The Queen Mother Margaret fled to Hungary, but Demetrius apparently remained in place, while the Emperor Peter was captured and eventually executed by Theodore Komnenos Doukas in Epirus. Doukas exploited the dissension among the nobility in Thessalonica to gradually conquer the kingdom's fortified towns one after another. Although William of Montferrat proved unwilling to dispossess his half brother, he agreed to lead a crusade to the relief of Thessalonica in 1222, and prepared to set out, sending ahead Umberto of Biandrate. Before the main force of this crusade reached Thessalonica, however, Theodore forced the surrender of the city in December 1224. Together with the Latin archbishop, King Demetrius fled to the court of Emperor Frederick II in Italy. He participated in Frederick's crusade to the Levant, and died in 1230 at Amalfi, after ceding his rights to Thessalonica to Frederick II.