Bouncing ball (music)

Кіріспе

Әннің ырғағын бейнелеуге арналған құрал. Иілгіш доптың динамикасы. Әннің мәтіні экранның төменгі үштен бір бөлігінде бейнеленген немесе таңбалар арқылы жасалған мәтінде көрсетіліп, сөздердің үстіне жанды шарлар секіріп, әр иілгіске ән айтылған кезде түседі. Шапшаң шақ негізінен ағылшын тіліндегі әндер үшін бейнежазбаларда қолданылады, алайда Жапонияда мәтіннің түсі өзгеріп, ән айтылған кезде, караокедегідей, ұқсас құрылғы қолданылады.

Тарих

Шапшаң шар техникасын Макс Флейшер алғаш рет "Ко Ко" Car Tunes (19241927) әндері үшін ойлап тапты және 1929 жылы Paramount үшін Screen Songs (19291938) ретінде қайта қаралды. Ол 1924 жылы наурыз айында "Кел, менің әуе кемесімен саяхат жаса" атты фильммен таныстырылды. Ертедегі "Марджи" және Ирвинг Берлиндегі "Когда полуночная Чу Чу Ливас для Алабама" сияқты әндердегі "Песня автомашина" күйлерінде доп анимацияланған, ол сөздерді дәл уақытсыз ұрып жатқан жағажай допқа ұқсайды. Бұл қиындықты баспа сөздерінің үстінен тікелей түсіру арқылы жоюға болады, ал шар ақ дискімен мәтіннің үстіне "қайта соққан" қара таяққа бекітіледі. Бұл қозғалысты жоғары контрастты фильмге түсіріп, таяқты көрінбейтін етіп қойды. Топ әдетте ақ пен қара түсте пайда болады, кейде топ пен ән мәтіні (қараңғы) суреттерге немесе фотосуреттерге немесе тіпті тікелей эфирлік бейнелерге салынады. Screen Song сериясы "The Yankee Doodle Boy", "My Pony Boy" және "Yes! Бізде банан жоқ" сериясы көп ұзамай Бродвейдің, радионың және жазбалардың танымал тұлғаларының тікелей эфирлік бейнелерін біріктірді. Бұл әндердің көбі тікелей эфирдегі театрлық қойылымдарға арналған. Бұл Paramount компаниясының 1930-1931 жылдар маусымына арналған жаңа маркетингтік жоспарының бір бөлігі болды. Руди Валли экрандағы алғашқы танымал тұлға болды, ол Бети Ко Эдте (1931), ал "Кензас-Ситиден келген Киттиде" (1931) қайта оралды. Ол сондай-ақ "Руди Валли Мелодиялары" (1932) фильмінде камео ролімен де көрінді. Басқа танымал әншілер арасында Босвелл бауырлары "When it's Sleepy Time Down South" (1932), Артур Трейси "Russian Lullaby" (1931) және "Romantic Melodies" (1932), Этель Мерман "Let Me Call you Sweetheart" (1932), "You Try Somebody Else" (1932), "Time on my Hands" (1932), және "Song Shopping" (1933) әндері бар. Миллс ағайындылары үш экрандағы әндерде: "I Ain't Got Nobody" (1932), "Dinah" (1933) және "When Yuba Plays the Rumba on the Tuba" (1933) -де пайда болды. Лилиан Рот "Шәкәр құмырасының арасында" (1932) және "Ол тәтті емес пе?" (1933) фильмдерінде пайда болды. Роза Мари (кейін теледидардағы Дик Ван Дайк Шоудан танымал болды) 1920-ші жылдардың аяғында қалыптасқан бала әншісі болды және "Бейби Роза Мари" деп аталатын Warner Brothers үшін бірқатар Vitaphone қысқа фильмдерін жасады. Ол "Sing Babies, Sing" (1933) фильмінде ойнаған. Радиодағы комедианттар Стопнагл мен Бадд 12 жасар Гарольд Николас танымал Николас бауырлары би тобының бала Кэб Каллоуэй рөлінде болған "Стопнократия" сериалда пайда болды. 1935 жылы "Экран әндері" сериясы жаңа Свинг дәуірін пайдаланып, көптеген Биг-Бенд оркестрлерінің өнерін көрсетті. Бұл фильмдер сериясы коммерциялық бағыттағы фильмдер әр оркестрдің тікелей эфирлерінен бір апта бұрын тапсырылады. 1935 жылдан 1938 жылға дейін "Экран әндері" Әбе Лайман, Ричард Хьюбер, Хал Кемп, Винсент Лопес, Джо Райхман, Дик Стейбл, Нат Брэндвинн, Хал Кинг, Шеп Филдс, Гас Арнхайм, Джей Фримен, Джерри Балин, Берт Блок, Франк Дейли және Джимми Дорси оркестрлерін қамтыды. Көпшілікке танымал болғанмен, "Экран әндері" сериясы тоғыз жылдан кейін тоқтатылды. Экран әндері 1945 жылы "When G. I. Johnny Comes Home" әнінен бастап қайта жаңғырды және 1950 жылдардың басында Пан клеткалары жасушалары анимациясында берілген секіру циклы бар анимацияланған доппен жалғасты. Кейбір қазіргі заманғы бейне өңдеу бағдарламалары "қайта шапқан шар" функциясын ұсынады. Карокедегідей, басқалары әрбір көрсетілген ырғақты әндегенде ерекшелендіру арқылы бірдей әсерге ие болады. 1963 жылы "Hobo's Holiday" сериясын жаңғыртуға тырысты, ол көбірек заманауи халық музыкасын қолданды. Бұл арада АҚШ-та жас ұрпақ балаларының теледидардағы қайта хабарландырулар мен үйдегі бейне жинақтарының мультфильмдерімен танысуы жалғасты. Қазір олар YouTube және Dailymotion сияқты сайттарда Интернетте бар.

The bouncing ball technique was invented by Max Fleischer originally for the "Ko Ko" Song Car Tunes (1924–1927) and revised in 1929 as Screen Songs (1929–1938) for Paramount. It was introduced in March 1924 with the film Come Take a Trip in my Airship. In early Song Car Tunes such as "Margie" and Irving Berlin's "When the Midnight Choo Choo Leaves for Alabam the ball is animated, looking like a beach ball clumsily hitting the words without precise timing. This awkwardness was eliminated by filming the ball live over printed lyrics, and the ball attached to a black baton that "bounced" a white disc over the tops of the lyrics. The movement was captured on high contrast film that rendered the stick invisible. The ball would usually appear as white on black, though sometimes the ball and lyrics would be superimposed over (darkened) still drawings or photographs or even live action footage. While the Screen Song series started out employing standard songs such as "The Yankee Doodle Boy", "My Pony Boy", and "Yes! We Have No Bananas", the series soon integrated live action appearances of celebrities of Broadway, radio, and recordings. Many of these Screen Songs were planned as promotions for live theatrical appearances. This was part of a new marketing plan launched by Paramount for the 1930–1931 season. Rudy Vallee was the first on screen celebrity, appearing in Betty Co Ed (1931), and returned in "Kitty From Kansas City" (1931). He also appeared in a cameo in "Rudy Vallee Melodies" (1932). Other celebrities included The Boswell Sisters singing "When it's Sleepy Time Down South" (1932), Arthur Tracy in "Russian Lullaby" (1931) and "Romantic Melodies" (1932), Ethel Merman in "Let Me Call you Sweetheart" (1932), "You Try Somebody Else" (1932), "Time on my Hands" (1932), and "Song Shopping" (1933). The Mills Brothers appeared in three Screen Songs: "I Ain't Got Nobody" (1932), "Dinah" (1933), and "When Yuba Plays the Rumba on the Tuba" (1933). Lillian Roth appeared in "Down Among the Sugar Cane" (1932) and "Ain't She Sweet" (1933). Rose Marie (later famous from television's The Dick Van Dyke Show) was an established child singer in the late 1920s and made a number of early Vitaphone shorts for Warner Brothers billed as "Baby Rose Marie". She appeared in "Sing Babies, Sing" (1933). Radio comedians Stoopnagle and Budd appeared in the zany Stoopnocracy that also featured 12 year old Harold Nicholas of the famous Nicholas Brothers Dance Team as a baby Cab Calloway. By 1935, the Screen Songs series capitalized on the new Swing Era and featured appearances by a number of the Big Band Orchestras. This series of films was more commercially oriented with the films being booked a week in advance of live appearances of each orchestra. From 1935 to 1938, the "Screen Songs" featured the orchestras of Abe Lyman, Richard Huber, Hal Kemp, Vincent Lopez, Joe Reichman, Dick Stable, Nat Brandwynne, Hal King, Shep Fields, Gus Arnheim, Jay Freeman, Jerry Baline, Bert Block, Frank Dailey, and Jimmy Dorsey. Although a popular attraction, the Screen Songs series was retired after nine years. The Screen Songs were revived in 1945 starting with "When G. I. Johnny Comes Home" and continued into the early 1950s using an animated ball with a bounce cycle rendered on Pan cells cel animation. Some modern video editing programs offer a "bouncing ball" feature. Others as in the Karaoke achieve the same effect by highlighting each displayed syllable as it is sung. An attempt was made to revive the series in 1963 with "Hobo's Holiday", using a more modern Folk music style. Meanwhile, in the United States, younger generations of children continued to be familiar with the cartoons from television rebroadcasts into the 1970s and home video collections. They are now present on the Internet at sites such as YouTube and Dailymotion.