Кіріспе

Пенсильвания епископтық епархиясы - Пенсильвания штатындағы Филадельфия, Монтгомери, Бакс, Честер және Делавэр округтерін қамтитын Америка Құрама Штаттарының Епископтық шіркеуінің епархиясы. 2020 жылы епархияның 134 қауымда 36 641 мүшесі бар. 2016 жылдың наурыз айында Даниэль Г. П. Гутьеррес епархиялық епископ болып сайланды; ол 2016 жылдың 16 шілдесінде қызметке тағайындалды. 2016 жылы епископ болғаннан кейін Гутьеррес тәжірибе жүргізу және бейімделу стратегиясын іске асырды.

Тарих

Пенсильванияға квакерлер негізін қалады, бірақ ағылшындықтар басынан бері болды. Олар тоғыз қауым құрды, соның ішінде Филадельфиядағы Мәсіх шіркеуі (1695), Оксфордтағы Ескі Үштік шіркеуі (1698), Уайтмарштағы Сент-Томас шіркеуі (1698), Маркус Хуктағы Сент-Мартин шіркеуі (1699), Раднордағы Сент-Дэвид шіркеуі (1700), Честердегі Сент-Пол шіркеуі (1702) және Конкордтағы Сент-Джон шіркеуі (1702). Америка революциясынан кейін англикандар епископальдықтар деп аталды. Уильям Уайт бастаған олар 1784 жылы Пенсильвания епископтық епархиясын ұйымдастырды. Уайт үш жылдан кейін епархияның бірінші епископы болды, ал ол оның епископтық (1787-1836) кезінде тез өсті. Алғашында епархия Филадельфиядан Питтсбургке дейінгі кең аумақты алып жатыр. Бұл бүкіл Пенсильванияны қамтыды. 1865 жылы Питтсбургтің жаңа епископтық епархиясы Аллегей тауларынан батысқа қарай барлық приходтар үшін жауапкершілікті алды. 1910 жылы Пенсильванияда бес епископтық епархия болды, ал Пенсильвания епархиясы тек штаттың оңтүстік-шығыс бұрышын қамтыды. Епископ Уайт "орталық жолды" ұстанады - жеке құдайшылдық пен ортақ рәсімдер арасындағы теңгерімді, приходтық автономия мен орталықтандырылған басшылықтың арасындағы теңгерімді. Кейбір оның мұрагерлері (мысалы, Генри Устик Ондердонк, 1836-1844) "жоғары" және "төмен" шіркеу нанымдары мен практикаларына берілгендерді татуластыруға тырысты. XIX ғасырдың соңында "либералды" теологияның пайда болуы шиеленісті арттырды. Епархия 1858 жылы діни мектеп құрды. Спринг Гардендегі (Сент-Джуд, 1848) және Каштанат-Хиллдегі (Сент-Пол, 1856) олардың басшылары епископ шіркеуінде ғибадат ете алатын. Ол аурулар мен кедейлерді ескерумен, Епископ ауруханасы (1852) және Қалалық миссия (1870) сияқты ұйымдарды қолдап, бүгінгі Епископтың Қоғамдық қызметтерінің бастауышы болды. 1920-жылдардан бастап және одан екі онжылдықтан кейін көптеген епископальдықтар Филадельфиядан толықтай кетіп қалды. Жаңа қауымдар Ньютаун-сквер (Сент-Албанс, 1922), Гладуин (Сент-Кристофер, 1949), Левитаун (Сент-Полс, 1953) және Мейпл-Глен (Сент-Мэттьюс, 1967) сияқты қала маңындағы аудандарда бірден пайда болды. Басқалары 1950 жылдары бұрын-соңды болмаған өсімге ие болды (Redeemer, Bryn Mawr, 1851). Епископ Оливер Дж. Харт (1943-1963 жж.) қала маңындағы қалалардың дамуының салдарымен күресті. Қалалық қауымдар Филадельфиядан тыс жерлерде қауымдар мен миссионерлік қызметтер құруды қолдағанмен, қаладан тыс қауымдар өздерінің қалалық бауырластарының әлеуметтік және экономикалық проблемаларына әрдайым көңіл бөлмеген. Африкалық американдықтар Пенсильвания епархиясында оның құрылған кезінен бері ғибадат етіп келеді. Олар құл болғандықтан да, ерікті болғандықтан да, қауымның кейбір құрметке лайық қауымдарына барып ғибадат ететін. 1787 жылы Рихард Алленмен бірге "Еркін Африка қоғамының" негізін қалаушы Абессалом Джонс 1794 жылы Америкадағы алғашқы тәуелсіз қара шіркеу - Сент-Томасты ұйымдастырды. Джонс 1795 жылы епископтық диакон, 1804 жылы діни қызметкер болды. Филадельфияда тек қара нәсілді қауымдар XX ғасырдың бірінші жартысында афроамерикалықтардың саны көбейгенге дейін кеңінен таралған емес еді. 1980 жылы Джонс басқаратын енші (бүгінгі күні Африканың Сент-Томас епископтық шіркеуі деп аталады) епархиядағы ең үлкен (қара немесе ақ) болып кетті. Көптеген қара епископальдықтар бір кездері барлық ақ немесе интеграцияланған приходтарда өздері ғибадат етті (Адвокат шіркеуі, Филадельфия, 1886). Роберт Л. ДеУит (1964-1973) 1964 жылы он екінші епископ болғанға дейін Пенсильвания епархиясы азаматтық құқық қозғалысын елемеді. Деуит өзінің тоғыз жылдық басқаруы кезінде епархияның өз ортасындағы нәсілшілдік пен кемсітушілікке жауап беруіне және жауап беруге деген талапты қойды. Филадельфия мен Честердегі тәртіпсіздіктерден қапаланып, ол он тоғызыншы ғасырдағы игі ниетті адамның атын алған жетім балаларды оқытатын мектеп-интернатты - Жирард колледжін жіктемеуді жоюға бағытталған экуменикалық күш-жігерді қолдады. Ол тіпті құлдықты "өтемақы" арқылы өтеудің ең жақсы жолы деген идеяны қолдады. ДеУиттің мұрагері Лайман Л. Огилби (1974-1988), бір кездері болғаннан гөрі теңсіздік пен әлеуметтік әділдік мәселелеріне көбірек бейімделген епархияны мұра етті. Бұл жаңа сезімталдық 1974 жылы шілдеде Филадельфияда епископтық діни қызметкер болуға тағайындалған алғашқы әйелдер кезінде көрінді. Салтанатты рәсім Адвокат шіркеуінде өтті, оның ректоры Пол М. Вашингтон да азаматтық құқықтың маңызды көшбасшысы болды. Огилби қатыспады, бірақ ол да кедер�...

Собор

20-ғасырдың басында епархияның бай тұрғындары батысқа қарай "Негізгі желіге" қарай ауысқан кезде, Ридж даңғылында, Роксбороу бөлімінде Мәсіхтің кафедральді шіркеуін салу жобасы қолға алынды, бірақ собор жобасының құрылысы онжылдықтар бұрын қаржылық себептермен тоқтатылды. Қасиетті ғибадатхана да Вали Фордждегі Вашингтон Мемориалдық Чапел кешенінің бір бөлігі ретінде қарастырылды, бірақ бұрыштық тасты қоюдан басқа ештеңе жасалмады. Аллен Л. Бартлетт 1987 жылы Пенсильвания епархиясының епископы болғанда, оның мақсаттары тізімінде собор болды, ол Кентукки штатының Луисвилл қаласындағы собордың деканы ретінде көп жылдық тәжірибесімен байланысты. 1990 жылдың желтоқсан айында ол Кафедральдық бөлімнен бірнеше ықтимал сайттарды қарастыруды өтінді, бірақ Батыс Филадельфиядағы Құтқарушы шіркеуін таңдауға кеңес берді. Ол бірнеше себептерді келтірді: ғимараттың көлемі, оның көп мәдени және білім беру ортасында орналасуы және ол епархиялық іс-шараларға арналған танымал орын болғандығы. Капитул, сондай-ақ епархияның барлық басқа да шешім қабылдайтын органдары келісті. 1991 жылдың қазан айында шіркеудің діни қызметкерлері мен Капитул арасында келісімге қол жеткізілді, ал 1992 жылдың 1 қаңтарында шіркеу ресми түрде Құтқарушы кафедральді шіркеуі болды. 2002 жылы собордың ішкі жағын күрделі жөндеу жұмыстары аяқталды. Чарльз В. Бернс, кіші. алғашқы ғимараты, ішкі орналасуы болмаса да, базилика пішінде болды, және қайта жаңарту мұны жоюға тырысты. Базилика - Рим империясының қоғамдық жиналыс залынан алынған алғашқы христиандық құрылыс түрі. Кафедральдық ғимараттың ішкі бөлігі, қазір Батыс Филадельфиядағы 19th South 38th Street үйінде көрінеді, 5 ғасырдағы христиан ғибадат орнының құрылымын қайталайды. 2019 жылы Филадельфия қаласында 200 жыл болғаннан кейін епархия өзінің штаб-пәтерін Норристоунға көшіріп, бұрын жабық болған шіркеуді қайта жаңғыртты.