Кіріспе

Чессер аралы (кейде Чессерс аралы деп аталады) - Окефеноки батпағында орналасқан арал. Ол Окефеноки ұлттық жануарлар қорығының қорғалған бөлігі болып табылады.

Тарих

1850-ші жылдардың соңында У. Т. Чессер және оның отбасы Окефеноки батпағының шығыс шетіндегі кішкентай аралда қоныстанды. Чессерлер - бұл аймақтың жиі қатал жағдайларында өмір сүретін қатал отбасы. Олардың тарихы көптеген қоныс аударушыларға тән; олар атып, тұтқындап, ұстап, құмды топырақта өсіретін нәрсені жеді. Ал, ең бастысы, қант шалағы, темекі және терпентин өсірілді. Олар қарапайым өмір сүріп, мүмкіндігінше көп жұмыс істеп, көп ойнады. В. Т. Чессер Грузияның Таттналл және Либерти округтерінен Окефеноки батпағының шетінде қоныстанды. Ол қазіргі уақытта Чесер аралы деп аталатын аймақты қоныстанды, бұл арал төменгі жерлерде ұзын жапырақты қарағай, кесу қарағай және көлдік қарағай ормандарымен және кейде емен гамактарымен толтырылған. Алғашқы үй қазіргі ғимараттардың оңтүстігінде болды. У. Т. Чессердің алты ұлы болды. Роберт Аллен Чессер Лиззи Алтманға үйленді және 13 балаға ие болды. Сэм Чессер Сара Алтманға үйленді және тоғыз балаға ие болды. Сэм мен Сараның кіші ұлы Том Чессер әйелі Ивамен бірге қазіргі үйді 1927 жылы салған. Үй сары қарағайдан салынған, оның құны 200 доллар болған. Бастапқыда ғимараттың төрт бөлмесі және ішкі ас үйі болды. Киіз үйдің сыртқы ауласында ванна бар еді. Отбасы жеті балаға дейін өскен сайын, оған екі бөлме қосылды. Қосалқы ғимараттарға темекі тартқыштар, сироп салатын үй, тауық қорасы, жүгері қорасы және шошқа қорасы кіреді. Аула өзінің бастапқы сипатын сақтап қалды, ол барлық өсімдіктерден бос, өйткені өрт қаупін азайту және жыландардың көрінуін арттыру үшін сол кездегі әдет-ғұрып. Олар аздап ақша табу үшін жүгері, темекі, қант шайырын өсіріп, қарағайдан терпентин өндірді. Жұмыс пен ойын жиі бірге жүрді. Шошқа сойып, сироп ұнтақтау отбасылар бірге келіп, жұмыс істеп, ойнаған кездер еді. Сол кездегі отбасыларға тән, олар әңгіме айтып, жексенбі күні күні бойы шіркеуге барып, үйде жасалған ойыншықтармен ойнайтын. Чессерлер төрт ноталы музыканың ерекше түрін немесе киелі арфа әнін жақсы көретін. Чессер ұрпақтары осы ертедегі а капелла күйлерін әлі күнге дейін әндейді.

Қазіргі Чесер аралы

Окефеноки батпағының көп бөлігі 1937 жылы Окефеноки ұлттық жануарлар қорығына айналды. Бара-бара Чесерлер басқа аймақтарға көшіп барады. 1958 жылы аралдан кетіп қалған соңғы отбасы Том мен Ива Чессерлер болды. Чессерлер отбасының көптеген мүшелері Фолькстон, Джорджия, Уэйкросс, Джорджия және Холлистер, Флорида қалаларында қалады. Олар Чесер аралындағы үйдің ағымдағы күтімі мен түсіндіруіне қатысады; кейбіреулері АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметіне түрлі қызметте жұмыс істейді.