Кіріспе
Эсау де Буондельмонти - Иоаннинаның және оның айналасындағы аймақтың (орталық Эпир) 1385 жылдан 1411 жылы өлгенге дейін билеушісі, Византиялық деспот атағымен.
Өмір
Есау Флоренция дворяны Мананте мен Коринфтегі Николо Ацциолидің әпкесі Лапа Ацциолидің ұлы. Есау Грекияға өзінің Acciaiuoli туыстары сияқты табысқа жету үшін келген, бірақ 1379 жылы ол Эпирдің Томас Прелюбовичке қарсы шайқаста тұтқынға алынды. Бірнеше жыл тұтқында болғаннан кейін, Есау 1385 жылы ақпанда оның жесірі Мария Ангелина Дукаина Палеологинаға үйленіп, өзінің тұтқынына ие болды. Исау, әмірші Томастың танымал емес саясатын өзгертіп, жер аударылған ақсүйектерді қайта шақырды және Иоанина епискобы Матфейді қайтадан қызметке қайтарып алды. Жаңа билеуші бейбітшілік саясатын жүргізіп, албан кландарымен де, Византия империясымен де келісімге келді. 1386 жылы Иоанинаға Византия елшілігі келіп, Есауға деспоттық мәртебе берді. Есау Константинополдан толық тәуелсіз болғанымен, бұл мойындау оның орнын нығайтуға және заңдылыққа ие болуға көмектесті. Алайда Есауға албандармен келісімге келу қиын болды. 1385 жылы Артаның деспоты Гжин Буа Шпата Иоанинаға қарай алға жылды, бірақ Есау қорғанысты өте тиімді дайындауға қол жеткізді, сондықтан албан көшбасшысы кері шегінді. Есау 1386 жылы солтан Мұрад I сарайына барып, оған құрмет көрсету үшін, албандарға қарсы Осман империясының қолдауына ие болу саясатын ұстануға мәжбүр болды. Бұл одақ Эпирдегі шайқастарға тыныштық әкелді, бірақ 1389 жылы Косово шайқасы мен Мурадтың өлімінен кейін қақтығыс қайта жанды. Иоанина тағы да қауіпке ұшырады, ал Исау тағы да Осман империясының қолдауына ие болып, дауылды жеңе алды. 14 айдан кейін (1399-1400) Баязид I-нің Османдық сотында Иоаннинаға оралған Есауға Османдық қолбасшы Евреньс қолдау көрсетті және албандарды тез жеңді. Бұл оған төрт жылдық тыныштық сыйлады, бірақ сонда да Венециямен даулы порт туралы қақтығыс болды. Марияның 1394 жылдың желтоқсанында қайтыс болуынан кейін Гжин Буа Шпатамен дипломатиялық жолмен шешілген жаңа қақтығыс болды. 1396 жылдың қаңтарында Исау Шпатаның қызы Иренді бейбіт келісімге сәйкес үйленді. Бірақ бейбітшілік әлі де жоқ. Түріктердің қолдауына мұқтаж болмағандықтан, Есау түрікпен соғысып, оларды жеңіп, өз күшіне барған сайын сенімді болды. 1399 жылы Есау кейбір албан тайпаларының қолдауымен әйелі Гжирокастердің күйеуінің інісі Гжон Зенебишіге қарсы аттанды. Сонда Есау жеңіп, тұтқынға алынды. Көрші магнаттар тұтқынға алынған деспоттарды қайтаруға бел буды және оның пайдасына Венецияның аралас болуын қамтамасыз етті. Есау 1400 жылы Иоаннинаға оралып, 1411 жылы 6 ақпанда қайтыс болғанға дейін салыстырмалы түрде бейбіт өмір сүрді.
Отбасы
Есаудың алғашқы әйелі Мария Анжелина Дукаина Палеологиямен немесе екінші әйелі Ирен Шпатамен балалары болған жоқ. Оның үшінші әйелі Жевдокия Балшичтен үш баласы болды, оның ішінде: Джорджо де Буондельмонти, жергілікті дворяндар оны биліктен құлатқанға дейін, Иоаннинаның билеушісі ретінде қысқа уақытқа билік жүргізді, ол өз қаласын Карло I Токкоға тапсырды.
Giorgio de' Buondelmonti, who succeeded as briefly as ruler of Ioannina, before he was deposed by the local nobility, who surrendered their city to Carlo I Tocco.