Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кенеттен пайда болатын ионосфералық бұзылу (SID) - ионосфераның D аймағындағы жоғары иондану / плазма тығыздығынан туындайтын және күн жарылысы мен / немесе күн бөлшектерінің оқиғасынан (SPE) туындайтын бірнеше ионосфералық бұзылулардың бірі. SID радио толқындардың сіңіруінің кенеттен өсуіне әкеледі, ол жоғарғы орта жиілік (MF) және төменгі жоғары жиілік (HF) диапазондарында ең ауыр болып табылады, нәтижесінде телекоммуникациялық жүйелерді үзіп немесе бұзады.
A sudden ionospheric disturbance (SID) is any one of several ionospheric perturbations, resulting from abnormally high ionization/plasma density in the D region of the ionosphere and caused by a solar flare and/or solar particle event (SPE). The SID results in a sudden increase in radio wave absorption that is most severe in the upper medium frequency (MF) and lower high frequency (HF) ranges, and as a result often interrupts or interferes with telecommunications systems.
Ашылу
Деллинджер эффектісі немесе кейде Мёгель-Деллинджер эффектісі - кенеттен пайда болатын ионосфералық бұзылудың тағы бір атауы. Эффектті 1935 жылы Джон Говард Деллинджер ашқан, 1930 жылы неміс физигі Ханс Могель (1900-1944) сипаттаған. Бұл аурулар кенеттен басталып, бірнеше минуттан бірнеше сағатқа дейін созылады.
The Dellinger effect, or sometimes Mögel–Dellinger effect, is another name for a sudden ionospheric disturbance. The effect was discovered by John Howard Dellinger around 1935 and also described by the German physicist Hans Mögel [de] (1900 1944) in 1930. The fadeouts are characterized by sudden onset and a recovery that takes minutes or hours.
Себеп
Күн сәулесінің жарылуы Күнде болған кезде, қарқынды ультрафиолет (УФ) және рентген сәулелері (кейде тіпті гамма сәулелері) сәулелері 8 минуттай таралу уақытынан кейін Жердің күндізгі жағына соқтығысады. Бұл жоғары энергиялы сәуле атмосфералық бөлшектермен сіңіріледі, оларды қозғайды және фотоионизациялау процесінде электрондарды босатпақ болады. Төменгі биіктіктегі ионосфералық қабаттар (D және E аймақтары) бүкіл күндізгі уақытта тығыздығы бірден артады. Ионосфералық бұзылулар VLF радио таралуын күшейтеді. Жердегі ғалымдар осы жақсартуды күн сәулесінің жарылуын анықтау үшін пайдалана алады; алыстағы VLF хабар таратушының сигналының күшін бақылау арқылы кенеттен ионосфералық бұзылулар (SID) тіркеледі және күн сәулесінің жарылуы қашан болғанын көрсетеді. Төменгі ионосферадағы шағын геомагниттік әсер магниттік жазбаларда кішкентай ілгек ретінде пайда болады, сондықтан оны "геомагниттік сақина әсері" немесе "кекесті өріс әсері" деп атайды.
When a solar flare occurs on the Sun a blast of intense ultraviolet (UV) and x ray (sometimes even gamma ray) radiation hits the dayside of the Earth after a propagation time of about 8 minutes. This high energy radiation is absorbed by atmospheric particles, raising them to excited states and knocking electrons free in the process of photoionization. The low altitude ionospheric layers (D region and E region) immediately increase in density over the entire dayside. The ionospheric disturbance enhances VLF radio propagation. Scientists on the ground can use this enhancement to detect solar flares; by monitoring the signal strength of a distant VLF transmitter, sudden ionospheric disturbances (SIDs) are recorded and indicate when solar flares have taken place. The small geomagnetic effect in the lower ionosphere appears as a small hook on magnetic records and is therefore called "geomagnetic crochet effect" or "sudden field effect".
Радио толқындарға әсер ету
Қысқа толқындық радио толқындар (HF диапазонында) ионосфераның төменгі биіктіктегі D аймағындағы көбейген бөлшектермен сіңіріледі, бұл радиобайланыстың толық бұзылуына әкеледі. Бұл қысқа толқынның жоғалуы (SWF) деп аталады. Бұл судың жоғалуы бірнеше минуттан бірнеше сағатқа дейін созылады және Күн ең көп тікелей көтерілген экваторлық аймақтарда өте қатты болады. Жоғары жиілікті сигналдар күшейтілген D қабатының әсерінен әлсіреп қалса да, кенеттен пайда болатын ионосфералық бұзылу ұзақ толқындық (VLF) радио таралуын күшейтеді. SID-тер алыстағы VLF-шығыстырғыштың сигнал қуатын бақылау арқылы байқалады және жазылады. SID-тің түрлі кластарының толық массиві бар, оларды әр түрлі толқын ұзындықтарында әртүрлі әдістермен анықтауға болады: қысқа толқынның жоғалуы (SWF), SPA (кекетті фазалық аномалия), SFD (кекетті жиілік ауытқу), SCNA (кекетті ғарыштық шуды сіңіру), SEA (атмосфераның кенеттен күшеюі) және т.б.
Short wave radio waves (in the HF range) are absorbed by the increased particles in the low altitude D region of the ionosphere, causing a complete blackout of radio communications. This is called a short wave fadeout (SWF). These fadeouts last for a few minutes to a few hours and are most severe in the equatorial regions where the Sun is most directly overhead. Although High Frequency signals suffer a fadeout because of the enhanced D layer, the Sudden Ionospheric Disturbance enhances long wave (VLF) radio propagation. SIDs are observed and recorded by monitoring the signal strength of a distant VLF transmitter. A whole array of sub classes of SIDs exist, detectable by different techniques at various wavelengths: the short wave fadeout (SWF), the SPA (Sudden Phase Anomaly), SFD (Sudden Frequency Deviation), SCNA (Sudden Cosmic Noise Absorption), SEA (Sudden Enhancement of Atmospherics), etc.