Cal McLish

Кіріспе

Calvin Coolidge Julius Caesar Tuskahoma McLish (1 желтоқсан 1925 - 26 тамыз 2010), "Bus" лақап атымен танымал болған, американдық бейсболшы және жаттықтырушы, Бруклин Доджерс (, ), Питтсбург Пираттары (), Чикаго Кубс (, ), Кливленд Индиандары (), Цинциннати Редс , Чикаго Уайт Сокс және Филадельфия Филлис () үшін МЛБ-да ойнаған. Ол оң қолмен шайба соқты. 15 маусымдық карьерасында МакЛиш 9292 жеңістер мен жеңістерге ие болды, 713 соққы алды және 4.01 ұпай жинады (ЕРА), 1609 айналымда.

Өмірбаян

Маклиш 1925 жылы 1 желтоқсанда Оклахома штатының Анадарко қаласында дүниеге келген. Ол сегіз баланың жетіншісі еді. Ол Кальвин Кулидж, Юлий Цезарь және Оклахома штатының Тускахома қалаларының есімімен аталған. Ол Оклахома Ситиде өскен және оның Орталық орта мектебінде оқыған.

Ойын мансабы

Маклиш 1944 жылғы маусым алдында Бруклин Доджерс командасымен келісімшартқа отырды. Сол жылы ол баскетболдан бас тартты. 1948 жылы Питтсбург үшін атқарғаннан басқа, ол Class AAA American Association (AA) Indianapolis Indians үшін де атқарды. Маклишпен бірге Индиандар АА чемпионатын жеңіп алды. 1948 жылғы маусымнан кейін Пираттар МакЛиш пен Фрэнки Густинді Клифф Чемберс пен Клайд МакКаллоу үшін Чикаго Кабс командасына сатып жіберді. Ол 1949 жылы Class AAA Pacific Coast League (PCL) Лос-Анджелес Ангелдер үшін кіші лигада ойнады. 1959 жылғы маусымнан кейін Индианс МакЛишты Горди Коулманмен және Билли Мартинмен Синсинати Редлегске Джонни Темпл үшін алмастырды. Саудадан көңілі қалған Маклиш Индианның бас менеджері Франк Лейн "мен ешқашан ұнатпайтынмын" деді. Маклиш 1960 жылы Редлегс клубында ойнады. Маусымнан кейін олар МакЛиш пен Хуан Писарроны Джин Фриз үшін Чикагоның Уайт Сокс клубына сатып жіберді. 1962 жылғы маусым алдында Уайт Сокс Маклишты Филадельфия Филизге жіберді, өйткені Филадельфияға ауысқан Энди Кэри есеп беруден бас тартты. Керри оның орнына Доджерске, ал Маклиш Филлиске жіберілді. 1963 жылы Маклиш 211 ойынның ішінде 13-11 жеңіске/жоғалу есебіне ие болды, бұл командадағы ең көп. Келесі маусымда ол иығының жарақаттануынан зардап шекті, ал Филлиздер МакЛишты 1964 жылдың шілдесінде босатты. Маклиш сондай-ақ Венесуэланың кәсіби бейсбол лигасының Леонс дель Каракас командасында 1412 есебімен 2.69 ERA және 147 соққымен 19531956 жылдар аралығында екі маусымның бір бөлігінде өнер көрсетті. Ол сонымен қатар, өзін-өзі соққыға көмектесті. .358 (54 151) үш үйді ұрып, 14 ұпай ұтып, кейде шұңқыр соққышы ретінде пайдаланылды. Ол жерде ол жауынгерлік жаттықтырушы болып қызмет етті және жауынгерлерді Bill Stoneman, Carl Morton, Steve Renko және Ernie McAnally дамытты. Экспоздер 1975 жылғы маусымнан кейін Мауч пен Маклишті жұмыстан шығарды. Көп ұзамай ол "Милвоки Брюэрз" командасының жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 1976 жылдан 1982 жылға дейін "Брюэрс" командасының жаттықтырушысы болды. Маклиш пен оның әйелі Рут 60 жыл бойы некеде болды. Оның бір қызы, үш ұлы және он үш немересі бар. Маклиш Оклахома штатының Эдмонд қаласындағы үйінде лейкемиядан қайтыс болды.

McLish signed with the Brooklyn Dodgers before the 1944 season. He made his Major League Baseball debut with the Dodgers that year, the first time he played organized baseball. In addition to pitching for Pittsburgh in 1948, he also pitched for the Indianapolis Indians of the Class AAA American Association (AA). With McLish, the Indians won the AA pennant. After the 1948 season, the Pirates traded McLish and Frankie Gustine to the Chicago Cubs for Cliff Chambers and Clyde McCullough. He played in the minor leagues for the Los Angeles Angels of the Class AAA Pacific Coast League (PCL) in 1949. After the 1959 season, the Indians traded McLish with Gordy Coleman and Billy Martin to the Cincinnati Redlegs for Johnny Temple. Disappointed by the trade, McLish said that Indians' general manager Frank Lane "never did like me". McLish played for the Redlegs in 1960. After the season, they traded McLish and Juan Pizarro to the Chicago White Sox for Gene Freese. Before the 1962 season, the White Sox sent McLish to the Philadelphia Phillies when Andy Carey, who they had traded to Philadelphia, refused to report. Carey instead went to the Dodgers, and McLish was sent to the Phillies. In 1963, McLish had a 13–11 win–loss record in 211 innings pitched, the most on the team. He suffered from an injured shoulder the next season, and the Phillies released McLish in July 1964. McLish also pitched for the Leones del Caracas of the Venezuelan Professional Baseball League, posting a 14–12 record with a 2.69 ERA and 147 strikeouts in parts of two seasons spanning 1953–1956. He also helped himself with the bat, hitting .358 (54 for 151) with three home runs and 14 runs batted in, being used occasionally as a pinch hitter. where he served as pitching coach and developed pitchers Bill Stoneman, Carl Morton, Steve Renko, and Ernie McAnally. The Expos fired Mauch and McLish after the 1975 season. He was soon thereafter hired to coach the Milwaukee Brewers. He coached the Brewers from 1976 through 1982. McLish and his wife, Ruth, were married for 60 years. He had a daughter, three sons, and thirteen grandchildren. McLish died of leukemia at his home in Edmond, Oklahoma.