Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эйнштейннің теңдеулері гравитациялық толқынға ұқсас шешімдерді қабылдайды. Масса сияқты қозғалатын нүкте жағдайында және әлсіз гравитациялық шамалаудың сызықтық шектеуі кезінде Эйнштейн теңдеулерінің бұл шешімдері Лиенард-Вихерт гравитациялық потенциалдары деп аталады. Гравитациялық өрістегі толқын тәрізді ерітінділер (вариациялар) t уақытының қандай да бір сәтінде кез-келген кеңістікте массаны және өрісті жалғайтын нөлдік конустың түбіне оның әлем сызығында s < t уақытының алдыңғы (немесе кідірілген) сәтінде алынған массамен құрылады. Өрісті пайда ететін массаның орны артта қалған орын деп аталады, ал Лиенард-Вихерт потенциалдары артта қалған потенциалдар деп аталады. Массаның жылдамдауынан пайда болған гравитациялық толқындар массаның жылдамдалған уақытындағы орны мен бағытынан (кедергіленген уақыт пен орны) пайда болған сияқты. Артқа созылған уақыт пен массаның орны тартылыс жылдамдығының шекті мәнінің тікелей салдары болып табылады, бұл гравитациялық толқындардың кеңістікте таралу жылдамдығы. Электромагниттік әсерлер мен толқындар үшін Лиенард-Вихерт потенциалдары жағдайындағыдай, қозғалатын гравитациялық массаның статикалық потенциалдары (яғни оның қарапайым гравитациялық өрісі, сондай-ақ гравитостатикалық өріс деп те аталады) "жаңартылады", сондықтан олар массаның нақты орнын тұрақты жылдамдықпен, кідірту әсерісіз көрсетеді. Бұл статикалық электрлік және магниттік әсерлер үшін де болады және Лоренц симметриясы талап етеді, өйткені кез келген масса немесе үлкен қашықтықта тұрақты жылдамдықпен қозғалатын зарядты сол қашықтықта қозғалатын бақылаушы алмастыра алады, ал объект қазір "мұнда". Бұл жағдайда бақылаушы көрген статикалық гравитациялық өріс сол позицияға, яғни объектінің (массаның) артта қалмаған позициясына бағытталуы керек. Тек массаның жылдамдауынан пайда болған және қашықтағы бақылаушының инерциялық шеңберінің өзгеруімен жойыла алмайтын гравитациялық толқындар ғана аберрацияға ұшырауы керек, сондықтан олардың көзінен қозғалу жылдамдығы шекті болғандықтан, олар кідірілген позиция мен бағыттан пайда болады. Мұндай толқындар жеделдетілген зарядтан сәулеленген электромагниттік толқындарға сәйкес келеді. Бір-бірінен тура сызықпен өтіп бара жатқан гравитациялық массалар үшін (немесе осыған байланысты электромагниттік зарядталған заттар үшін) олардың әсеріне баяулау әсері аз немесе мүлдем жоқ, ол өрістердің "статикалық" компоненттері арқылы араласқан. Радиация шығарылмаған кезде импульс сақталуы объектiлер арасындағы күштер (электромагниттік немесе гравитациялық күштер) объектiлердiң заматтық және күндiзгi орындарына бағытталуын талап етеді, ал олардың жарық жылдамдығынан кейінге қалдырылған (кедерген) орындарына емес. Алайда мұндай өзара әрекеттесуден ешқандай ақпарат берілмейтіндіктен, мұндай әсерлер (жарықтың әсерінен асып түсетін сияқты) салыстырмалылық принциптерін бұзу үшін қолданыла алмайды.
Einstein's equations admit gravity wave like solutions. In the case of a moving point like mass and in the linearized limit of a weak gravity approximation these solutions of the Einstein equations are known as the Liénard–Wiechert gravitational potentials. Wave like solutions (variations) in gravitational field at any point of space at some instant of time t are generated by the mass taken in the preceding (or retarded) instant of time s < t on its world line at a vertex of the null cone connecting the mass and the field point. The position of the mass that generates the field is called the retarded position and the Liénard–Wiechert potentials are called the retarded potentials. Gravitational waves caused by acceleration of a mass appear to come from the position and direction of the mass at the time it was accelerated (the retarded time and position). The retarded time and the retarded position of the mass are a direct consequence of the finite value of the speed of gravity, the speed with which gravitational waves propagate in space. As in the case of the Liénard–Wiechert potentials for electromagnetic effects and waves, the static potentials from a moving gravitational mass (i. e., its simple gravitational field, also known as gravitostatic field) are "updated," so that they point to the mass's actual position at constant velocity, with no retardation effects. This happens also for static electric and magnetic effects and is required by Lorentz symmetry, since any mass or charge moving with constant velocity at a great distance, could be replaced by a moving observer at the same distance, with the object now at "rest." In this latter case, the static gravitational field seen by the observer would be required to point to the same position, which is the non retarded position of the object (mass). Only gravitational waves, caused by acceleration of a mass, and which cannot be removed by a change in a distant observer's inertial frame, must be subject to aberration, and thus originate from a retarded position and direction, due to their finite velocity of travel from their source. Such waves correspond to electromagnetic waves radiated from an accelerated charge. Note that for gravitational masses moving past each other in straight lines (or for that matter for electromagnetically charged objects), there is little or no retardation effect on the effect from them, which is mediated by "static" components of the fields. So long as no radiation is emitted, conservation of momentum requires that forces between objects (either electromagnetic or gravitational forces) point at objects' instantaneous and up to date positions, and not in the direction of their speed of light delayed (retarded) positions. However, since no information can be transmitted from such an interaction, such influences (which seem to exceed that of the influence of light), cannot be used to violate principles of relativity.