Кіріспе
Ағылшын опера әншісі және актері Иэн Брайс Уоллес OBE (1919 жылғы 10 шілде - 2009 жылғы 12 қазан) - шотландтық шыққан ағылшын басс-баритон опера және концерт әншісі, актер және диктор. Отбасы оны заңгерлік мансапқа баулуды көздеген, бірақ ол сахнаға тартылды. Бастапқыда музыкалық емес қойылымдардағы актер болған ол операны сынап көруге көндірілді және бірден табысқа жетті. Ол Глиндеборн мен халықаралық операларда көптеген ертегілік рөлдерді ойнады. Уоллес ревю, тікелей театр және телерадио хабарларын таратуда бір мезгілде мансап жасады. Ол пантомимада және Корольдік санат қойылымында өнер көрсетті. Телерадио хабарларын таратушы ретінде ол ұзақ уақыт бойы BBC радиосының My Music атты панельдік ойынында болды. Ол 1960-шы жылдары операларға кіріспелер беретін телесериалдарды ұсынды, сондай-ақ балладалардан комедиялық нөмірлерге дейін әртүрлі әндерді әндей отырып, жеңіл ойын-сауық шоуларында көрінді. Ол көп жылдар бойы өзінің жеке концертін өткізді. Фландрс пен Сванн оған бірнеше ән жазды, олардың ең танымал жаңалық әндері "The Hippopotamus" онымен өшпес байланыста болды.
Ian Bryce Wallace OBE (10 July 191912 October 2009) was an English bass baritone opera and concert singer, actor and broadcaster of Scottish extraction. His family intended him for a career in the law, but he was attracted to the stage. Originally an actor in non musical plays, he was persuaded to try opera and made an immediate success. He played a range of buffo parts in operas, at Glyndebourne and internationally. Wallace maintained a simultaneous career in revue, straight theatre, and broadcasting. He appeared in pantomime and at the Royal Variety Performance. As a broadcaster, he was a long time panellist on the BBC radio panel game My Music, and he presented a television series of introductions to operas in the 1960s, as well as appearing in light entertainment shows singing a range of songs from ballads to comedy numbers. He performed his one man show for many years. Flanders and Swann wrote several songs for him, and their best known novelty song, "The Hippopotamus", became indelibly associated with him.
Алғашқы жылдар
Уоллес Лондонда туған, ол Либералды парламенттің мүшесі сэр Джон Уоллес пен оның әйелі Мэри Брайс Уоллес (туған есімі Темпл) -дің жалғыз ұлы. Ол Чартерхаус мектебінде және Кембридждегі Тринити Холлде білім алды, онда заң оқыды және Кембридж аяқ жарығына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыста Корольдік артиллерияда қызмет еткен кезінде ол әскер шоуларын ұйымдастырды және соларда ойнады. Уоллес 1944 жылы омыртқа түтігі туберкулезіне шалдыққаннан кейін армиядан шығарылды және оның мансабы заңға емес, ойын-сауыққа байланысты деп шешті. Ол алғаш рет кәсіби сахнада Глазго қаласында, Эшли Дьюкстың "Жұмысшыл адам" ролімен өнер көрсетті. Ол 1945 жылы Лондон сахнасында Садлер Веллсте Джеймс Бридидің "Форриган ролигі" пьесасында дебют жасады, режиссері - Алястер Сим. Компаниядағы оның басқа рөлдері - Сакристан (Тоска), Бартоло (Севилья шаштаразы), Сепрано (Риголетто) және Масетто (Дон Джованни). The Times сыншысы Уоллес сакристан мен Бартоло ретінде де буффо элементін асыра ойнады деп ойлады, бірақ оның әнін мақтады. 1948 жылдан 1961 жылға дейін Уоллес Глиндеборн фестиваль операсында үнемі өнер көрсетті. 1950 жылдардың басында оның комедиялық қабілеті шексіз мақтауларды тартты. Ол өзінің репертуарына "Қиямет күші" атты фильмдегі Мелитоне рөлін қосты, бірақ ол сондай-ақ Гундоның "Фауст" роліндағы Мефистофель сияқты күрделі рөлдерді де сомдады. 1950 жылы Пармадағы Масетто ролімен итальяндық опера театрында дебют жасады. Кейін ол 1955 жылы Римдегі "La Cenerentola" операсында "Дон Магнифико" және 1956 жылы Венецияда "Барбер" операсында "Бартоло" әндерін шырқады. Ол 1960 жылы Садлер Уэллс операсы үшін бұл жолы ағылшын тілінде Дон Магнифико әнін қайталады. 1961 жылы "Таймс" газетінде оның Бартолосы туралы "қазіргідей керемет кейіпкерлік зерттеу, керемет әнделген және ешқашан бір сәтке де ойналмаған" деп жазылған. 1964 және 1965 жылдары Брегенц фестивалдерінде өнер көрсетті. Бахтың "Кәупірек кантатасында" Шлендриан; және Джозеф Хоровицтің "Жетіл ерлер аралы" атты шығармасында Мистер Сомерс. Сондай-ақ 1960 жылдары ол Дон Паскуале (Уэльс ұлттық операсы, 1967) және Дулькамараның Л'элисир д'аморе (Глиндеборн гастрольдік операсы, 1968) негізгі Донизетті буффо рөлдерін орындады. Бейтаныс музыканы еркін оқымайтын болса да, Вагнер Бусонидің "Доктор Фауст" ролі, Вебердің "Питер Шмолл" ролі, Хайднның "Il mondo della luna" роліндағы "Буонафеде" және Глюктың "La rencontre imprévue" комедиясындағы "Календер".
Театрлық қойылымдар, ревю және басқа да сахналық қойылымдар
Глиндеборн карьерасының басында Уоллес фестиваль әкімшісі Моран Каплатпен басқа жерде опералық емес қойылымдарда ән айтуы мүмкін бе деген сұраққа кеңескен. Каплат оған дауысына зақым келтірмеген жағдайда батасын берді. 1962 жылы Лондонның Критерион театрында бір адамдық шоу ұсынуға шақырылған, ол шотты бөлісуді жөн көрді, ал оның "тамашадан кейінгі ойын-сауық" 4 Барда төрт адамнан тұратын актерлік құрам болды. 1960 жылдардың басында 1980 жылдарға дейін Уоллес опералық үзінділер, балладалар мен комикалық әндерді ұсынатын бір адамдық шоу өткізді. Ол әсіресе Фландрия мен Сванн музыкасын орындаумен танымал болды, ал "The Hippopotamus" оның қолтаңбалық әуені болды. Олармен қарым-қатынасы Хоффнгунг музыка фестивалдеріне қатысуға әкелді, онда ол "Бейіт тақырыбындағы вариациялар" сериясын орындады, Бах, Моцарт, Верди, Стравинский және Шенберг стиліне сай, жақсы танымал ұйықтап жатқан сусынның жарнамалары және Дармштадт шаштаразы, атондық композиторлардың бірі. Ол сондай-ақ Ledlanet Nights-қа өз үлесін қосты, ол сол кездегі алғашқы баспашысы Джон Кальдердің үйінде өтті, онда оның бір адамдық шоуында және музыкалық шығармаларда күлкілі рөлдерде пайда болды. Театрда Уоллестің рөлдері арасында "Жазғы түннің арманы" атты "Тыңқыр" ролі бар, ол туралы "Таймс" газеті былай деп жазды: "Ол сахнаға шабыттанған адамдай шығады, ал нәтиже сирек күлкілі болуы мүмкін". Басқа актерлік рөлдерінде Марсель Пагнолдың Фанни мюзиклінің Вест-Энд версиясында Роберт Морлимен бірге Сезар, Коул Портердің Аладиніндегі Қытай императоры, Тод Холлдың Тодтағы Тод және 1984 жылы "Бір сағат әлемінде" Ральф.
Телерадио хабарларын тарату, кино және теледидар
Уоллес 1960-шы жылдары классикалық музыканы теледидардан танымал еткен орындаушылардың бірі болды. Ол Оффенбахтың "Женевьева де Брабант" әніне "Жандармдар дуэті" атты орындаушылығымен танымал. Ол жандармның толық киімін киіп, оны 10 жыл бойы бірнеше тенорлар мен пианистермен бірге бірнеше рет қайталады. Ол Гилберт пен Салливан операларын Промс-те эфирге шығарды және коммерциялық теледидар үшін "Сенің кешкі ас үшін ән айтуды" ойлап тапты және ұсынды, оперлерге жарты сағатқа созылған үш серия, соның ішінде Севильский шаштараз және Дон Джованни. Кейде теледидарда және фильмдерде, мысалы 1958 жылы түсірілген Том Тэмбл фильмінде, Шоугер рөлін ойнады. Оның басқа фильмдеріндегі рөлдері Мерил Стриптің қатысуымен "Дентрист креслода" (1960) және "Байлық" (1985) фильмдерінде болды. Кейінгі теледрамадағы кейіпкер рөлі - Праэлектор, латын тілінде сөйлеп, Кэмбридж колледжінің жаңа басшысы ретінде Ян Ричардсонды таң қалдырды, 1987 жылы Том Шарптың Портерхаус Блю драмасының драмалық нұсқасында. Жалпы жұртшылық үшін Уоллес 1967 жылдан 1994 жылға дейін BBC радиосының My Music атты панельдік ойынының 27 жыл бойына панельдік мүшесі ретінде танымал болды, ол 520-нан астам эфирге шыққан бірде-бір эпизодты жіберіп алмады.
Кейінгі жылдар
Операдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, музыканттар қоғамының президенті ретінде Уоллес 1980 жылы Би-Би-Сидің оркестрлерін кескілендіруді тоқтату үшін күресте көрнекті болды. 1987-1999 жылдары ауруханалардағы музыка жөніндегі кеңестің президенті болды. Ол сондай-ақ екі томдық естеліктерді жариялады: Promise Me You'll Sing Mud (1975) және Nothing Quite Like It (1982) және үшінші кітап, Reflections on Scotland (1988). Уоллес 90 жасында Солтүстік Лондонның Хайгейт қаласында қайтыс болды. Оның артында әйелі Патрисия, қызы Розмари және ұлы Джон қалды. Оның басқа Глиндеборн жазбаларына Джон Притчардтың жетекшілігімен Бусонидің Арлекиносындағы Сер Маттео дель Сарто, Россинидің "Ла Ценерентола" операсындағы Дон Магнифико және Россинидің "Ле конте Ори" операсындағы Губернатор кіреді. Оның басқа опералық жазбаларына Генделдің "Сосарме" операсындағы Алтомаро және сэр Малкольм Саржент жүргізген "Кедей операсындағы Локит" кірді. Уоллес Гилберт пен Салливанның рөлдерін бірнеше рет жазды. Сардженттің EMI сериясы үшін ол "Микадода" (1957) "Пух Бахты" және "Иолантеде" (1959) "Мунтарарратты" жазды. Ол 1974 жылы "Гилберт пен Салливанның тамашасы" деп аталатын LP үшін HMS Pinafore, The Pirates of Penzance, The Mikado және The Gondoliers шығармаларынан үзінділер жазды. Ол Пух Бах рөлін 1966 жылы BBC радиосы мен 1973 жылы BBC теледидары үшін тағы екі рет жазды, бірақ бұл жазбалар коммерциялық түрде шығарылмаған. Ол Дональд Сваннмен бірге 1964 жылы Джон Бетджеман өлеңдерінің Сваннның орнатуларын жазды. Ол 1958 жылы "Алиса Әлемдегі ғажайыптар" атты екі клипке, ал 1966 жылы Дирк Богардтың баяндауымен "Кетерпіл" роліне қатысты. Оның әртүрлі музыка бағдарламаларының дисктеріне 1971 жылы Королева Елизавета залында тікелей эфирде жазылған Иан Уоллеспен бірге кешкі ойын-сауық және 1977 жылы "Бұлақтан Мандалайға дейін" кіреді.