Кіріспе
Аргентиналық боксшы Виктор Эмилио Галиндес (2 қараша 1948, Ведия – 25 қазан 1980, Веинтисинко-де-Майо, Буэнос-Айрес) – Пуэрто-Риколық Хосе Торрес пен Венесуэлалық Висенте Рондоннан кейін жеңіл ауыр салмақта әлем чемпионы атанған үшінші латынамерикандық боксшы. Галиндес 1948 жылы Аргентинаның Буэнос-Айрес провинциясының Леандро Н. Алем ауданындағы Ведия қаласында дүниеге келген. Ол ерте жасынан боксшы және автокөлік жүргізушісі болуға ниеттенген, бірақ боксқа көбірек қызығушылық танытқан. Әуесқой бокста жеңіске жетіп, 1968 жылғы Мексикадағы жазғы Олимпиада ойындарына қатысып, алғашқы раундта италиялық Альдо Бентиниге есе жіберген. Оған дейін, 1967 жылы өткен Панамерикан ойындарында күміс жүлдегер атанған. Содан кейін Галиндес кәсіпқой боксқа көшкен. 1969 жылдың 10 мамырында Буэнос-Айресте Рамон Руизді төртінші раундта нокаутқа түсіріп, төленген жекпе-жектердегі карьерасын бастаған. Тағы бір жеңіске жеткен соң, Аргентинаның Азуль қаласында Адольфо Сехаспен жұмыстың нәтижесінде он раундтық тең түс көрсеткен. 1970 жылы Галиндес 10 жекпе-жекке қатысып, 5 жеңіс, 3 жеңіліс және 1 тең түс көрсеткен, сондай-ақ 1 жекпе-жек тіркелмеген. Ол Хуан Агилардан он раундтық шешіммен алғашқы жеңілісін алған, ал Агилармен екінші және үшінші жекпе-жектерін өткізген, екіншісі бірінші раундта тіркелмеген, үшіншісі Агилардың тағы бір шешімімен аяқталған. Ол Хорхе Ахумадамен бес жекпе-жекке қатысып, бес раундта нокаутқа түсірген, бірақ Аргентинаның жеңіл ауыр салмақтағы титулын Авенамар Пералтаға он екі раундтық шешіммен жоғалтқан. 1971 жылы Пералтамен титулсыз реванш өткізіп, он раундтық шешіммен жеңіске жеткен. 1971 жыл Галиндес үшін реванш жылы болды, сол жылы ол кездескен жалғыз жаңа боксшы Педро Римовский болды, ол да жыл аяқтамас бұрын Галиндеспен реванш өткізген. Ол Ахумадаға екінші жекпе-жекте Аргентинаның Мендоса қаласында шешіммен жеңіліп, үшінші жекпе-жекте тоғызыншы раундта нокаутпен, ал төртінші жекпе-жекте алты раундта нокаутпен жеңген, үшінші және төртінші жекпе-жектер Буэнос-Айресте өткен. Ол және Римовский алғашқы жекпе-жекте бірінші раундта тіркелмеген, ал реванш матчта он раундтық тең түс көрсеткен, содан кейін Галиндес Пералтамен тағы екі жекпе-жек өткізген, тоғызыншы раундта нокаутпен жеңіліп, он раундта шешіммен жеңілген. 1973 жылы Галиндес сегіз жекпе-жекке қатысып, жеті жеңіс және бір тең түс көрсеткен. Соңғы жеңісімен ол Хуан Агиларды он екі раундтық шешіммен жеңіп, Аргентинаның жеңіл ауыр салмақтағы титулын иеленген. Ол Агиларды тағы бір рет алты раундта нокаутпен жеңген, сондай-ақ Эдди Оуэнсті, Эдди Дунканды және Рауль Лойоланы жеңген, соңғысы екі рет жеңіліске ұшыраған, бір рет Аргентина титулын қорғаған. 1974 жылы ол сыныпты көтеріп, бұрынғы әлем чемпионы Рей Андерсонмен кездесіп, оны екі раундта нокаутқа түсірген. Алты рет қатарынан жеңіске жеткеннен кейін, ол әлем чемпионы атағы үшін алғашқы мүмкіндігін алған, WBA-ның бос жеңіл ауыр салмақтағы әлем чемпионы үшін Лен Хатчинспен кездескен. Галиндес содан кейін Торрес пен Рондонға қосылып, тарихтағы жалғыз испаниялық жеңіл ауыр салмақтағы әлем чемпиондары болды, ал Карлос Монсон сол дәуірдегі жалғыз аргентиналық әлем чемпионы болды, Хатчинстің он үшінші раундта техникалық нокаутпен жеңіп, WBA-ның жеңіл ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды. Әлем чемпионы болмай тұрып Аргентинадан тыс жерде ешқашан жекпе-жек өткізбеген Галиндес одан кейін көп саяхаттайтын боксшыға айналды. Буэнос-Айресте Джонни Гриффинді жеңгеннен кейін алты жекпе-жекте нокаутпен жеңіп, Оңтүстік Африкаға өзінің алғашқы халықаралық жекпе-жегіне барды, бұл сонымен бірге оның бірінші әлем чемпионы атағын қорғауы болды. Ол Пьер Фурьеге шешіммен жеңіске жеткен. Содан кейін Лас-Вегаста АҚШ-тағы алғашқы жекпе-жегін өткізген. Ол Рей Элсонды сегіз раундта нокаутқа түсірген. Келесі аялдамасы Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарден болды, онда ол және өміріндегі жауы Ахумада бесінші рет кездесті, бұл жолы әлем чемпионы атағы салмағында. Ахумаданы 15 раундта шешіммен жеңгеннен кейін, Галиндес Оңтүстік Африкаға оралды, онда ол Фурьеді тағы да 15 раундта шешіммен жеңген. 1976 жылы Норвегияға сапар шеккен, онда ол Харольд Скогты үш раундта нокаутқа түсіріп, титулын сақтап қалған, ал Данияға, онда ол Джесси Бернетті он раундта жеңген, бірақ титулды сақтай алмаған. Содан кейін Оңтүстік Африкаға үшінші сапарға шыққан, онда ол 15-ші және соңғы раундта қарсыласы Ричи Кейтсті нокаутқа түсірген, және Буэнос-Айресте Билли Дугласпен жекпе-жек өткізген (он раундта шешіммен жеңіске жеткен), ол өзін тағы да Оңтүстік Африкада тапқан, онда ол Кози Смиттен 15 раундта шешіммен жеңіп, тағы да титулын сақтап қалған. 1977 жылдың басында Гильермо Акирресабаланы Мендосада төрт раундта нокаутқа түсіргеннен кейін, ол және Кейтс Римде, Италияда реванш өткізген, онда Галиндес Кейтсті тағы да 15 раундта шешіммен жеңген. Содан кейін Аргентина чемпионы және қарсыласы Яки Лопес 15 раундтық титул үшін Италияда кездескен, Галиндес тағы да Римде шешіммен жеңіске жеткен. Галиндестің 1977 жылғы соңғы жекпе-жегі оны үшінші рет Италияға алып келді, онда ол болашақ әлем чемпионы Эдди Мустафа Мухаммедті (бұрын Эдди Грегори) 15 раундта шешіммен жеңген. 1978 жылы Галиндес тағы да Италияға барды, Лопеспен реванш матчта 15 раундтық шешіммен жеңіске жетіп, титулын сақтап қалды, содан кейін Аргентинада титулсыз бірнеше жекпе-жектер өткізді, одан кейін тағы да саяхатқа шықты, осы жолы Майк Россманға 13-ші раундта нокаутпен титулын жоғалтты, бұл Луизиана Супердомедегі Жаңа Орлеандағы Леон Спинксті жеңіп, әлемнің ауыр салмақтағы титулын үшінші рет қайта жеңіп алған Мухаммед Алидің төменгі жекпе-жегінде болды. 1979 жылғы алғашқы жекпе-жегінде Роберто Агиларды Буэнос-Айресте алты раундта нокаутқа түсіргеннен кейін, Галиндес пен Россман сол жылы ақпан айында реванш өткізуге тиіс болды, бірақ Галиндес төрешілердің реваншқа таңдалғаны Россманды жақтасады деп мәлімдеп, жекпе-жекке қатысудан бас тартты. Алайда, реванш сол жылы өтті, Галиндес тағы да Жаңа Орлеандағы әлем чемпионатын жеңіп алды, Россманды 10 раундта нокаутқа түсірді. Алайда, ол жеңіл ауыр салмақтағы патша ретінде ұзаққа соқпады, алғашқы қорғау жекпе-жегінде Марвин Джонсонға 11-ші раундта нокаутпен жеңіліп, титулын жоғалтты, бұл боксшылардың арасында Мухаммед Али, Шугар Рэй Робинсон және Карлос Де Леон сияқты үш рет бір салмақ санатында әлем чемпионы болған санаулы боксшылардың бірі болды. Джонсонмен жекпе-жек те Жаңа Орлеанда өтті. Оның бокс рекорды 52 жеңіс, 9 жеңіліс және 4 тең түс, 2 тіркелмеген жекпе-жек және 34 нокаутпен жеңіс көрсеткен. WBA жеңіл ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағын жеті боксшыға қарсы 10 рет сәтті қорғаған. 2002 жылы Галиндес Халықаралық бокс құрмет залына енгізілді.
Víctor Emilio Galíndez (2 November 1948 in Vedia – 25 October 1980 in Veinticinco de Mayo, Buenos Aires) was an Argentine boxer who was the third Latin American to win the world Light Heavyweight championship, after Puerto Rico's José Torres and Venezuela's Vicente Rondon. Galíndez was born in Vedia in the Leandro N. Alem Partido of the Buenos Aires Province in Argentina in 1948. He aspired to become both a boxer and a stock car pilot since an early age, but he was more interested in boxing. As an amateur, he compiled a winning record and participated in the 1968 Summer Olympics in Mexico City, where he lost in a preliminary round bout to Aldo Bentini of Italy. A year earlier he claimed the silver medal at the 1967 Pan American Games. Galíndez then turned professional, and on 10 May 1969, he debuted as a paid fighter with a win over Ramon Ruiz by a knockout in four at Buenos Aires. After one more win, he faced Adolfo Cejas in Azul, Argentina, in a fight which resulted in a ten round draw. In 1970, Galíndez had 10 fights, a span during which he went 5 3 1, with one no contest. He suffered his first loss, at the hands of Juan Aguilar, by a decision in ten, and had a second and third fight with Aguilar, of which the second ended in a first round no contest, and the second in another Aguilar decision win. He began his five fight rivalry with Jorge Ahumada knocking Ahumada out in five rounds, and lost the Argentine Light Heavyweight title with a twelve round decision defeat against Avenamar Peralta. He and Peralta had an immediate, non title rematch in 1971, and Galíndez won by a ten round decision. 1971 was a year of rematches for Galíndez, the only new boxer he met that year being Pedro Rimovsky, and he too, had a rematch with Galíndez before that year was over. He lost to Ahumada in the second of the five fights between them, by a decision in Mendoza, Argentina, then beat him in fight three by a knockout in nine, and in fight four by a knockout in six, both the third and fourth fight being held in Buenos Aires. He and Rimovsky had a first round no contest in their first bout, and drew over the ten round distance in the rematch, and then Galíndez had two more fights with Peralta, losing by a knockout in nine and a decision in 10. In 1973, Galíndez had eight fights, winning seven and drawing one. He was finally able to obtain Argentina's Light Heavyweight title, by beating Aguilar by a decision in twelve. He beat Aguilar once again, by a knockout in six, and he also beat Eddie Owens, Eddie Duncan and Raul Loyola, the latter being beaten twice, one time defending his Argentine title. He began 1974 with a step up in class, meeting former world title challenger Ray Anderson, beating him by a knockout in two. After six more consecutive wins, he was given his first shot at a world title, facing Len Hutchins for the WBA's vacant world Light Heavyweight championship. Galíndez then joined Torres and Rondon as the only Hispanic Light Heavyweight world champions in history, and Carlos Monzón as the only Argentine world champions of that era, with a TKO of Hutchins in the thirteenth round to become the WBA's world Light Heavyweight champion. Galíndez, who never fought outside Argentina before becoming a world champion, became a traveling fighter after that. After he beat Johnny Griffin in Buenos Aires by knockout in six in a non title bout, it was off to South Africa, for his first international fight, which was, at the same time, his first world title defense. He beat Pierre Fourie there by a decision. Next was Las Vegas, for his first fight in the United States, another non title affair. He knocked out Ray Elson in eight there. Next stop was the Madison Square Garden in New York, where he and arch rival Ahumada met for a fifth time, this time with the world title on the line. After beating Ahumada by a decision in 15, Galíndez returned to South Africa, where he once again beat Fourie by decision in 15. 1976 saw a trip to Norway, where he beat Harald Skog by a knockout in three to retain the title, and to Denmark, where he beat Jesse Burnett by a decision in ten in a non tite affair. Then came a third trip to South Africa, where he knocked out challenger Richie Kates in the 15th and last round, and, after a fight with Billy Douglas in Buenos Aires, (a win by decision in ten) he found himself in South Africa once again, where he beat Kosie Smith by a decision in fifteen to once again, retain the title. After beginning 1977 by beating Guillermo Aquirrezabala by a knockout in four in Mendoza, he and Kates had a rematch in Rome, Italy, where Galíndez once again beat Kates by decision over 15. Next, the Argentine champion and challenger Yaqui López faced off in a 15 round title bout, once again in Italy, and Galíndez retained the title by a decision in Rome. Galíndez' last fight of '77 took him to Italy for a third time, and he beat future world champion Eddie Mustafa Muhammad (then Eddie Gregory) by a decision in fifteen. In 1978, Galíndez went to Italy again, retaining the title with a fifteen round decision in a rematch with Lopez, and then he made a series of non title bouts in Argentina before he went on the road again, this time losing his title to Mike Rossman by a knockout in 13, in the same undercard where Muhammad Ali recovered the world Heavyweight title for the third time by beating Leon Spinks at the Louisiana Superdome in New Orleans. After his first fight in 1979, beating Roberto Aguilar by a knockout in six back home, he and Rossman were supposed to have a rematch in February of that year, but Galíndez refused to fight, arguing that the judges selected for the rematch would probably favor Rossman. However, the rematch did come off later that year, and Galíndez recovered the world championship, once again in New Orleans, knocking Rossman out in 10 rounds. This time, however, he wouldn't last long as king of the Light Heavyweights, and he lost the title in his first defense, by a knockout in 11 to Marvin Johnson, a boxer who would later join Muhammad Ali, Sugar Ray Robinson and Carlos De León among others as one of the few boxers to be world champions three times in the same category. The fight with Johnson also took place in New Orleans. He had a boxing record of 52 wins, 9 losses and 4 draws with 2 no contests, and 34 wins by knockout. He successfully defended the WBA world light heavyweight title ten times against seven boxers. In 2002, Galíndez was inducted into the International Boxing Hall of Fame.
Өлім
1980 жылы Калифорния штатының Анахайм қаласында Бернеттпен болған қайталама жекпе-жекте төрешілер шешімімен жеңілгеннен кейін Галиндез көз торы қанатын жөндеу үшін екі операция жасауға мәжбүр болды және осыдан кейін ол автокөлік жарысына қатысу арқылы өзге арманының қуып жетуге тырысты. Сол жылдың 25 қазанында ол өзінің алғашқы және соңғы Turismo Carretera жарысына көмекші жүргізуші ретінде қатысты. Жарыс басталғаннан кейін көп ұзамай техникалық бұзылу болғаннан кейін Галиндес және оның жүргізушісі Антонио Лизевиче жол жиегімен жүріп, пит-стопқа бет алды. Басқа бір бәсекелес көлігі басқаруын жоғалтып, Галиндез бен Лизевичке соқтығысып, олар оқиға орнында қаза тапты.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (Номер)НәтижеТізімдегі қарсыласының түріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер70Жаңылды55–9–4 Jesse BurnettUD1214 маусым 198069Жаңылды55–8–4 Marvin JohnsonKO11 (15), 30 қараша 197968Жеңіс55–7–4 Mike RossmanRTD9 (15), 14 сәуір 197967Жеңіс54–7–4 Roberto AguilarRTD8 (10)9 наурыз 197966Жаңылды53–7–4 Mike RossmanTKO13 (15), 15 қыркүйек 197865Жеңіс53–6–4 Marcos Antonio TostoKO6 (10)19 тамыз 197864Жеңіс52–6–4 Waldemar de OliveiraKO9 (10)8 шілде 197863Жеңіс51–6–4 Juan Antonio MusladinoKO9 (10)16 маусым 197862Жеңіс50–6–4 Yaqui LópezUD156 мамыр 197861Жеңіс49–6–4 Ramon Reinaldo CerrezuelaPTS108 сәуір 197860Жеңіс48–6–4 Eddie Mustafa MuhammadUD1519 қараша 197759Жеңіс47–6–4 Yaqui LópezUD1517 қыркүйек 197758Жеңіс46–6–4 Ritchie KatesUD1518 маусым 197757Жеңіс45–6–4 Guillermo AguirrezabalaKO4 (10)6 сәуір 197756Жеңіс44–6–4 Kosie SmithUD155 қазан 197655Жеңіс43–6–4 Billy DouglasUD1021 тамыз 197654Жеңіс42–6–4 Richie KatesKO15 (15), 22 мамыр 197653Жеңіс41–6–4 Jesse BurnettMD108 сәуір 197652Жеңіс40–6–4 Harald SkogKO3 (15), 28 наурыз 197651Жеңіс39–6–4 Pierre FourieSD1513 қыркүйек 197550Жеңіс38–6–4 Jorge AhumadaUD1530 маусым 197549Жеңіс37–6–4 Ray ElsonTKO8 (10), 16 мамыр 197548Жеңіс36–6–4 Pierre FourieUD157 сәуір 197547Жеңіс35–6–4 Johnny GriffinKO6 (10)15 ақпан 197546Жеңіс34–6–4 Len HutchinsRTD12 (15), 7 желтоқсан 197445Жеңіс33–6–4 Domingo SilveiraKO4 (10)5 қазан 197444Жеңіс32–6–4 Angel OquendoPTS1014 қыркүйек 197443Жеңіс31–6–4 Domingo SilveiraKO5 (10)1 қыркүйек 197442Жеңіс30–6–4 Domingo SilveiraKO4 (10)12 шілде 197441Жеңіс29–6–4 Jose GonzalezUD108 маусым 197440Жеңіс28–6–4 Ruben Macario GonzalezKO3 (10)5 сәуір 197439Жеңіс27–6–4 Ray AndersonKO2 (10), 16 ақпан 197438Жеңіс26–6–4 Eddie DuncanKO2 (10)8 желтоқсан 197337Жеңіс25–6–4 Raul Arturo LoyolaTKO8 (10)10 қараша 197336Жеңіс24–6–4 Raul Arturo LoyolaPTS127 қыркүйек 197335Жеңіс23–6–4 Juan AguilarKO6 (10)10 тамыз 197334Жеңіс22–6–4 Karl ZurheideKO2 (10)14 шілде 197333Жеңіс21–6–4 Eddie OwensKO3 (10)12 мамыр 197332Жеңіс20–6–4 Juan AguilarPTS1214 сәуір 197331Жеңіс19–6–4 Ruben Macario GonzalezKO3 (10)29 қаңтар 197330Тең18–6–4 Juan AguilarPTS1015 желтоқсан 197229Жеңіс18–6–3 Oscar WondrykKO7 (10)10 қараша 197228Жеңіс17–6–3 Avenamar PeraltaPTS127 қазан 197227Жеңіс16–6–3 Avenamar PeraltaPTS122 қыркүйек 197226Жеңіс15–6–3 Adolfo Jorge CardozoRTD4 (10)19 тамыз 197225Жеңіс14–6–3 Juan AguilarPTS1222 шілде 197224Жеңіс13–6–3 Eddie JonesPTS106 мамыр 197223Жеңіс12–6–3 Carlos A. SantagadaRTD8 (10)22 қаңтар 197222Жаңылды11–6–3 Avenamar PeraltaPTS1018 желтоқсан 197121Жеңіс11–5–3 Juan AguilarPTS1020 қараша 197120Жеңіс10–5–3 Jorge AhumadaKO6 (10)30 қазан 197119Жаңылды9–5–3 Avenamar PeraltaTKO9 (10)11 қыркүйек 197118Жеңіс9–4–3 Jorge AhumadaKO9 (10)31 шілде 197117Тең8–4–3 Pedro RimovskyPTS1012 маусым 197116Жаңылды8–4–2 Jorge AhumadaPTS1024 мамыр 197115Жоқ7–3–2 Pedro RimovskyNC1 (10)7 сәуір 197114Жеңіс8–3–2 Avenamar PeraltaPTS109 қаңтар 197113Жаңылды7–3–2 Avenamar PeraltaPTS1228 қараша 197012Жаңылды7–2–2 Juan AguilarPTS1018 қыркүйек 197011Жоқ7–1–2 Juan AguilarNC1 (10)14 тамыз 197010Жеңіс7–1–2 Jorge AhumadaKO5 (10)22 шілде 19709Тең6–1–2 Juan AguilarPTS1024 маусым 19708Жеңіс6–1–1 Alfredo SeguraKO3 (10)20 мамыр 19707Жеңіс5–1–1 Ramon Reinaldo CerrezuelaTKO9 (10)9 мамыр 19706Жаңылды4–1–1 Juan AguilarPTS108 сәуір 19705Жеңіс4–0–1 Ramon RochaKO9 (10)13 наурыз 19704Жеңіс3–0–1 Adolfo Jorge CardozoKO5 (6)17 қаңтар 19703Тең2–0–1 Adolfo CejasPTS1016 тамыз 19692Жеңіс2–0 Ruperto RobledoKO3 (6)28 маусым 19691Жеңіс1–0 Ramon RuizKO4 (6)10 мамыр 1969