Los Violadores

Кіріспе

Аргентиналық рок-тобы 1981 жылы шыққан испандық фильм Los Violadores Los Violadores - Аргентинаның рок-тобы, Латын Америкасындағы панк-рок жанрының ізашарлары.

Тарих

Los Violadores ("The Violators", "Заңды бұзу" дегенді білдіреді, олардың бір әнінде айтылғандай, "Violadores de la Ley") 1981 жылы Буэнос-Айресте гитарист Хари "Б" (туған Педро Браун) құрды. Топтың қалған мүшелері: Стука (бас), Пил Трафа (вокал) және Серхио Граматика (барабан). Алғашқы жылдары олар кейде Лос Воладорес ("Ұшқыш") атымен өнер көрсетуі керек болды, өйткені әскери үкіметтің цензурасы "Лос Виоладорес" деген бастапқы атауға рұқсат бермеді. Біраз уақыттан кейін Хари тобынан кетіп, оның орнын гитарада Стука, бассын Эль Полако бассада ойнады. Соңғысы, болжам бойынша, Хари Б-нің туысы немесе танысы болды. (Эль Полако - испан тілінде "полюс" дегенді білдіреді. Хари поляк тегіне жататын). Олардың алғашқы хиті - "Represión" ("Represio") әндері, ол кішкентай "Umbral" лейблі шығарған және Riff домбырашысы Мишель Пейронелдің продюсерлігімен шыққан Los Violadores (1983) атты алғашқы LP-ге кірді. 1985 жылы топ Y ahora qué pasa, eh? атты екінші альбомын шығарды, оның ішінде "Uno, dos, ultraviolento" деген ән бар, бұл жаңа хит оларға радиода едәуір эфир берді. 1985 жылы топ ішінде Pil Trafa мен Stuka арасындағы музыкалық стильге қатысты айырмашылықтардан туындаған шиеленістер көбейе бастады. Stuka кейбір пост-панк және готик-рок әсерлерін қосуды қалады, The Cure және U2 сияқты актілердің дыбыстарын ұнатады (олар ақыры 1986 жылғы Fuera de Sektor альбомында пайда болды). Әнші Пил Трафа, керісінше, қарапайым панк пен ауыр дыбыс қалаған (бұл 1987 жылғы Mercado indio альбомында дәлелденген). CBS / Sony шығарған Y que Dios nos perdone (1989) және Otro festival de la exageración (1991) сияқты тағы бірнеше альбомнан кейін олар Attaque 77 және 2 Minutos сияқты жас аргентиналық топтармен қоштасу гастроліне шықты. Сол жылдың маусым айында Estadio Obras Sanitarias-те британдық панк аңыздарымен концертте аяқталды. 1995 жылдың соңында топ өз қызметін қайта бастады, содан бері олар әртүрлі музыканттармен, әнші Пил Трафадан басқа, жалғыз тұрақты мүше болып қалды. Басист "Полако" Зелазек пен гитарист "Стука" орнына Анел Пазмен бірге олар 1995 жылдың желтоқсанында Cemento Discotheque-де топтың кейбір концерттерін орындап, Otra patada en los huevos альбомын жазды. 2000 жылы Стука қайтадан топқа қосылды, бірақ 2003 жылы тағы да қалды. Los Violadores өздерінің Bajo un sol feliz (2006) альбомымен танымалдыққа ие болды, содан кейін 2009 жылы Estadio Obras Sanitarias-те Cadena Perpetua және 2 Minutos сияқты топтармен 30 años de Punk фестиваліне қатысты. Сол жылы "Rey o reina" альбомы "Leader Music" компаниясы арқылы жарық көрді. Los Violadores 2011 жылдың мамыр айында тарады, ал бөлінуді фронтмен Пил Трафа жариялады. 2015 жылы Pil Trafa тобының қайтадан бірігуін жариялады, бұл жолы классикалық құраммен, соның ішінде Stuka, Gramatika және "Polaco" Zelazek, екі рет тірі CD жазды Luna Punk: Rompan todo.

Los Violadores ("The Violators", referring to 'breaking the law', as mentioned in one of their songs, "Violadores de la Ley") was founded in Buenos Aires in 1981 by guitarist Hari "B" (born Pedro Braun). The rest of the band included Stuka (bass), Pil Trafa (vocals) and Sergio Gramatika (drums). In their first years, sometimes they had to perform under the name of Los Voladores ("The Flying Ones") because the censorship of the military government did not allow the original name of "Los Violadores". After a while, Hari left the band and Stuka took his place at the guitar, with El Polaco taking on the bass; the latter was presumably a relative or an acquaintance of Hari B's. (El Polaco is Spanish for "the Pole". Hari was of Polish descent). Their first hit was the song Represión ("Repression"), included on their first LP Los Violadores (1983), issued by the small label Umbral, and produced by Riff drummer Michel Peyronel. In 1985 the band released a second album entitled Y ahora qué pasa, eh?, including the song "Uno, dos, ultraviolento", a new hit which granted them considerable radio airplay. By 1985 some tension began to grow within the band, caused by differences about the musical style between Pil Trafa and Stuka. Stuka wanted to incorporate some post punk and gothic rock influences, favouring the sounds of acts such as The Cure and U2 (which finally materialized in their 1986 album Fuera de sektor). Singer Pil Trafa, on the other hand, wanted a more straightforward punk and heavier sound (evidenced in the 1987 album Mercado indio). After some more albums released by CBS/Sony, such as Y que Dios nos perdone (1989) and Otro festival de la exageración (1991), they embarked on their farewell tour with young Argentine bands like Attaque 77 and 2 Minutos, ending in June of that year at the Estadio Obras Sanitarias in a gig with British punk legends U. K. Subs. In late 1995 the band resumed its activity, they have reunited many times ever since, with different musicians, except singer Pil Trafa, who remained the only permanent member. With bassist "Polaco" Zelazek and Anel Paz substituting guitarist "Stuka", they recorded the album Otra patada en los huevos, performing some comeback shows of the band at Cemento Discotheque, in December 1995. In 2000 Stuka rejoined the band but in 2003 left once again. Los Violadores have regained some popularity with their album Bajo un sol feliz (2006), and then participated in the festival 30 años de Punk, in 2009, with groups such as Cadena Perpetua and 2 Minutos, at Estadio Obras Sanitarias. That same year, the album Rey o reina was issued by means of Leader Music. Los Violadores disbanded in May 2011, with the split announced by frontman Pil Trafa. In 2015, Pil Trafa announced the reunion of the band once again, this time with the classic line up, including Stuka, Gramatika, and "Polaco" Zelazek, recording the double live CD Luna Punk: Rompan todo.