Кіріспе
Мельбурн және Хобсон шығанағы темір жолы компаниясы - Австралияның Виктория қаласында орналасқан темір жол компаниясы. Компания 1853 жылы 20 қаңтарда Мельбурннан Сандридж портына, қазіргі Мельбурн портына дейінгі желі салу үшін құрылған. Бұл ұсынысқа, порттан қалаға тауар тасымалдауға арналған ат арбалары мен бұқа арбаларын пайдаланудың жеткіліксіздігі мен жоғары шығындарына қарамастан, айтарлықтай қарсылық туды. Алайда, көлік жағдайларының бұзылуы мен алтынға деген құштарлықтан кейінгі молшылық қоғамдастықты түрлі бағыттардағы темір жол байланысына деген шұғыл қажеттілікті түсінуге итермеледі, оның ішінде бұл жол ерекше болды. Бұл кезде отардағы малшылар ұйқысы тоқтап, қайтадан қайталанбайтын болды. Желі 1600 "кең қашықтықта" жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі кейіннен тастап кеткен үш колония арасындағы келісімге сәйкес салынған. және Сандридждегі Хобсон шығанағындағы негізгі терең су айлағының қала мен айлақтың арасындағы темір жол желісін жобалау үшін жауапты болды. Темір жолды салу жұмыстары 1853 жылдың наурыз айында басталды. Пойыздар Ұлыбританияның Роберт Стивенсон мен Компаниясынан тапсырыс берілді, бірақ алғашқы пойызды жергілікті инженерлік жұмыстар Робертсон, Мартин және Смит жасаған 2 2 2 2WT локомотивтері сүйреді, себебі кеменің кешігуі. Австралияның алғашқы булы локомотивін он аптада салып, 2700 фунт стерлингке сатып алған. Желі 1854 жылдың қыркүйегінде (Балларатта алтын табылғаннан кейін үш жыл өткен соң) ашылды және Мельбурн (немесе Сити) Терминалынан (қазіргі Флиндерс-стрит станциясының орнында) басталып, Яра өзенінен бастапқы Сандридж көпірімен Сандриджке (қазіргі Порт-Мелбурн) дейін өтті.
The Melbourne and Hobson's Bay Railway Company was a railway company in Victoria, Australia. The company was incorporated on 20 January 1853 to build the line from Melbourne to the port of Sandridge, now Port Melbourne. The proposal met considerable opposition, despite the inadequacy and high costs of using horse drays and bullock wagons to carry merchandise from the port to the city. However, the combination of chaotic transport conditions and the extravagant financial prosperity that followed the gold rush led the community to realise the urgent need for railway communication on various routes, of which this one was prominent. The colony's pastoral somnolence was interrupted, never to recur, and a "railway boom" set in. The line was constructed to 1600 "broad gauge" in keeping with an agreement between the three then extant colonies to adopt that gauge – subsequently abandoned by the government of New South Wales. and was responsible for designing the railway line between the city and the pier main deep water pier on Hobson's Bay at Sandridge. Work began on laying the railway in March 1853. Trains were ordered from Robert Stephenson and Company of the United Kingdom, but the first train was hauled by a 2 2 2WT locomotive built by local engineering works Robertson, Martin & Smith, because of shipping delays. Australia's first steam locomotive was built in ten weeks and cost £2,700. The line was opened in September 1854 (three years after the discovery of gold at Ballarat) and ran for from the Melbourne (or City) Terminus (on the site of modern day Flinders Street station), crossing the Yarra River on the original Sandridge Bridge to Sandridge (now Port Melbourne).
Ашылу
Жолдың ашылуы Викторияның алтынға деген құштарлығы кезінде болды. Бұл кезде Мельбурн мен Викторияның әрқайсысы өзінің салтанатты ашылуымен бірге үлкен күрделі жұмыстар атқарды. Sandridge желісінің алғашқы сапары да ерекшелік емес. "Аргус" газетінің келесі күнгі хабарында: "Мелбурнның аялдамасында орналасқан вокзалды үлкен қалың топ жиналып, Флиндерс-стриттің барлық бөлігін қаптады". Вице-губернатор сэр Чарльз Хотэм мен леди Хотэм екі бірінші сыныптық вагоннан және бір екінші сыныпты вагондан тұратын пойызда болды және оларға темір жолдың кестесі мен ережелерінің атласты көшірмелері ұсынылды. Жол 10 минутқа созылды, өйткені желідегі кейінгі бекеттердің ешқайсысы салынбаған. Станциялық айлаққа жеткенде (желжол соған дейін созылып кеткен) оны әскери кемелер мен әскери әскерлер атқылап , салют жасады .
Кейінгі тарихы
1855 жылдың наурызына дейін Ұлыбританиядан тапсырыс берілген төрт қозғалтқыштың барлығы қызметте болды, пойыздар әр жарты сағатта бір рет жүреді. Олар Мельбурн, Сандридж, Виктория және Ярра деп аталды (желі арқылы өтетін Ярра өзенінің атымен). Құрылыс шығындары көп болғанымен, темір жол бірден табысты болды, ол алғашқы жылы 270 000 жолаушы мен 28 135 тонна жүкті тасымалдай алды. 1857 жылы Компания қазіргі Флиндерс-стрит станциясынан Сент-Килдаға дейін желі ашты. Жолды жобалаған бас инженер Уильям Элсдонның есімі Парк-стриттегі көпірдің парапетіне ойылып жазылған. Мельбурн және Хобсон шығанағының теміржол компаниясы 1865 жылы қалған екі қала маңы теміржол компаниясын: Сент-Килда және Брайтон теміржол компаниясы және Мельбурн және қала маңы теміржол компаниясын сіңіріп алды. Бірлескен компания Мельбурн және Хобсон шығанағының біріккен теміржол компаниясы ретінде құрылды. Ол өз кезегінде 1320 820 фунтқа сатылды. Екі желі де 20-шы ғасырда Мельбурнның қала маңындағы электрлендірілген желісінің бөлігі болды. Компанияның 13 жылдық өмірінде жұмыс істеп тұрған операциялардан 71/2 пайыздық орташа жылдық дивиденд пайда болды, бұл әр £ 50 акциясы үшін шамамен 49 фунт стерлингке тең. Екі желілердің көп бөлігі 1987 жылы 96 және 109 трамвай жолдары ретінде стандартты тетік жеңіл рельске ауыстырылды.