Кіріспе
Гриерпетон буркеморани ("Гриер, Батыс Вирджиниядан келген жұлқымандар") - Солтүстік Американың ерте көміртек кезеңінен (соңғы Визеан) шыққан, жойылған колостеидтік түбірлі тетраподтар туысы. Гриерпетонды алғаш рет атақты омыртқалы палеонтолог Альфред С. Ромер 1969 жылы Блюфилд формациясындағы бас сүйек пен ішінара қаңқа негізінде сипаттады. Бас сүйегін 1982 жылы Тимоти Р. Смитсон қайта сипаттады, ал бас сүйегінен кейінгі қалдықтарды 1989 жылы Стивен Дж. Годфри қайта сипаттады. Гриерпетон су жануарлары болған, олардың денесі жүзуге бейімделген. Ересектердің жалпы ұзындығы
Greererpeton burkemorani ("crawler from Greer, West Virginia") is an extinct genus of colosteid stem tetrapods from the Early Carboniferous period (late Viséan) of North America. Greererpeton was first described by famed vertebrate paleontologist Alfred S. Romer in 1969, based on a skull and partial skeleton from the Bluefield Formation. The skull was redescribed by Timothy R. Smithson in 1982, while postcranial remains were redescribed by Stephen J. Godfrey in 1989. Greererpeton were probably aquatic, with an elongated body adapted for swimming. Adults have overall length of
Палеобиология
Гриерпетон мен басқа да колостеидтердің су жануарлары болғанына айтарлықтай дәлел бар. Бас сүйегінің бүйіріндегі ойықтар Гриерерпетонның бүйірлік сызықтары бар екенін көрсетеді, бұл сезім мүшелері тек балықтарда және сулы тетраподтарда кездеседі. Бас сүйегінің артқы жағындағы тік сүйек - бұл үлкен сүйек, оны бас сүйегін ұстап тұру үшін қолданған болар. Бұл бақалар, сүтқоректілер мен кемірушілер сияқты құрлықтық жануарлардың тікенектерінен ерекшеленеді. Бұл топтарда сүйек жұқа және тербеліске сезімтал, сондықтан ол сезімтал есту үшін қолданылады. Гриерпетонның қалың шабақтары құрлықтағы жануарлар сияқты жақсы есту қабілеті жоқ екеніне нұсқайды. Годфри (1989) Гриерпетонды қазіргі Азияның ірі саламандраларына (Андриас) биологиялық жағынан ұқсас деп санайды. Гриерпетонның сақталған қаңқаларының денелері толық жазық, құйрықтары денесіне перпендикуляр жазық болып бұрылады. Бұл сақтау ерекшеліктері дененің арқалық-орталық жағынан (жоғарыдан төменге қарай) жалпақталғанын, ал құйрығы медиолатеральды (жағадан жағына қарай) жағаға ұқсас суға шомылғандығын білдіреді. Жас андриалар аз сулы жерлерде жиналады, ал үлкендері терең өзендерді ұнататын тұңғиық аңдар. Кішкентай Гриерпетонның қаңқалары топта табылғанын, ал үлкендері жалғыздықты білдіретінін ескерсек, Гриерпетонның мінез-құлқы ұқсас болған деп болжауға болады.