Кіріспе
Американдық заңгер және белсенді Джозеф Минос Саймон, аға (27 ақпан 1922 - 11 наурыз 2004), американдық автор, оқытушы, авиатор, спортшы және адвокаты Лафайетте, Луизиана, ол әсіресе өзінің сот залында театрлық және мінез-құлқымен танымал болды.
Joseph Minos Simon, Sr. (February 27, 1922 – March 11, 2004), was an American author, a lecturer, an aviator, a sportsman, and an attorney from Lafayette, Louisiana, who was particularly known for his courtroom theatrics and demeanor.
Алғашқы жылдар және білім
J. Минос Саймон Амара Саймон мен бұрынғы Эльвина Булионның Луизиана штатының батыс Вермильон еншісіндегі Нуньес қауымдастығында дүниеге келді. Ол кедей отбасында өскен, бала кезінде тек французша сөйлеген, бірақ ол бастауыш сыныпта ағылшынша сөйлеуді үйренді. Ол ертедегі каджундар сияқты күріш пен мақта даладарында жұмыс істеп, атпен сүйрелетін арбамен жүретін. Саймон төртінші сыныпта оқығанда, оның ата-анасы Капланға көшіп келді. 1939 жылы Каплан орта мектебін бітірген. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол медициналық себептерге байланысты босатылғанға дейін бір жыл АҚШ-тың теңіз әскерінде қызмет етті. Ол Висконсин университеті мен Луизиана штатының Батон-Руж қаласында оқыған. Ол 1946 жылы Луизиана мемлекеттік университетінің заң орталығын бітіріп, сол жылы Луизиана мемлекеттік адвокатурасының мүшесі болып қабылданды. Ол 1949 жылы Нью-Орлеандағы АҚШ-тың бесінші апелляциялық сотында және 1960 жылы АҚШ Жоғарғы сотында заңгерлік қызметпен айналысты. Саймон өзінің фермасында таза қанды жылқы өсіретін. Ол қайтыс болғаннан кейін, Саймонның үйі әлі де "Бойиш Шарм" атты таза қанды мал өсіруде. Ол жүгіруді жақсы көретін, суға секіру, терең теңізде балық аулау және үлкенді-кішілі аңдарға, соның ішінде аллигаторларға аңшылыққа қатысқан. Ол 20 жылдан астам уақыт бойы ұшақ ұшқышы және кеме капитаны болды. Луизиана және оның құқықтық мұрасы туралы екі кітаптың авторы болды: Дэвид Леон Чандлермен бірлесіп, Каджун ұлтының заңы (1993) және Заңдағы шайтан: Сот моральдық құқықтық құлдырау (1999). Алғашқы кітаптың мұқабасында заңдық таразылар бар. Саймон абортқа қатты қарсы болды. Саймон Акадианаға жақын тақырыптар бойынша лекция оқыды. Өлім алдында "Жанды аңыздар" атқарушы комитеті Саймонды "Жанды аңыздар" орденімен марапаттады. "Тірі аңыздар" лекциялары тегін және жұртшылыққа ашық, каджун мәдениетін қалыптастыруға және айқындауға көмектескен адамдарды мойындайды және құрметтейді. Бағдарламаны Эраттың Акадиялық мұражайы қолдауда. Саймон көптеген заңгерлік семинарлар мен симпозиумдарда дәріс берді. Луизианадағы француз тілін дамыту жөніндегі кеңес (CODOFIL) деп аталатын мүдделік топтың президенті Уоррен А. Перрин Саймонның "көптеген жас адвокаттарға тәлімгер және шабыт болды" деп айтты. Ол өзінің тәжірибелерін өзгелермен бөлісуге әрдайым дайын болған" Саймон жергілікті фермер Джон Траханға 1937 жылы қарызы үшін қайтыс болған әйеліне меншігін беруге мүмкіндік берген өте даулы шешімге қатысты. Бұл мүлік Аделина Духонның сол кезде кәмелетке толмаған мұрагерлеріне берілген. Саймон Траханға әйелі мұрагерсіз қайтыс болғанын растайтын құжатты жасамауға рұқсат берді. Бұл 1967 жылы сотқа жіберілді және шектеулер туралы заңға байланысты бекітілді.
Simon was involved in a very controversial ruling that allowed a local farmer, John Trahan, to give away his deceased wife's property to settle debts in 1937. The property was titled to Adeline Duhon's heirs, whom were minors at the time. Simon allowed Trahan to forge a document stating that his wife died without heirs. This went to court in 1967 and was upheld due to the statute of limitations.
56 жыл бойы сот адвокаты
1943 жылы Саймон жеке заңгерлік кеңсесін ашты. Саймон жарты ғасырдан астам уақыт бойы азаматтық және қылмыстық істер бойынша мемлекеттік және федералды соттарда сот адвокаты болып қызмет етті. Ол мыңдаған істі қарады. Ол бүкіл Луизианада азаматтық және қылмыстық істер бойынша жоғары деңгейдегі істермен танымал болды. Бірнеше жыл бұрын компьютерде жүргізілген іздестіру нәтижесінде оның жоғары соттарға 551 іс қаралғанын анықтадық, оның 459-ы Луизиананың апелляциялық және Жоғарғы соттарына, ал 105-і федералды соттарға, оның 29-ы АҚШ Жоғарғы сотына жіберілді. 1981 жылы Саймон АҚШ-тың Александрия округінің судьясы Науман Скотттың бөлінуін болдырмау туралы бұйрығына қарамастан, Рапидс приходындағы Букей орта мектебінде қалуға тырысқан үш орта мектептің қыздарының адвокаты болды. Баки мектебінде қалу үшін, БАҚ-та "Баки үшеуі" деп аталатын қыздардың қамқорлығы мемлекеттік судья Ричард "Дик" Лиге берілді. 1970-ші жылдардың ортасында Саймон 1973 жылдан 1977 жылға дейін және 1982 жылдан 1986 жылға дейін Александрияның мэрі болған Джон Кеннет Снайдердің ағасын әртүрлі мемлекеттік агенттіктерге немесе саяси қарсыластарына қатысты Снайдердің наразылықтарынан туындаған бірқатар қалалық және жеке құқықтық мәселелерде білдірді.
Хиропрактиктер мен балаларды қорғау
1965 жылы Саймон хирургтарға медицинадағы басқа дәрігерлер сияқты мәртебеге ие болу үшін жұмыс істеді. Ол Джерри Ингленд деген хиропрактик дәрігерді білдірді. Саймон сегіз жыл бойы Луизиана штатының заңын жоюға күш салды, ол медицина факультетінің докторын алғандарға ғана лицензияланған, заңды түрде хиропрактикамен айналысуға рұқсат берді. Саймон сәтті болмағанымен, Англия ісі ақырында мемлекеттік медициналық кеңестің пайдасына шешілді, бірақ Луизиананың Хиропрактика қауымдастығы Саймонға хиропрактиктердің болашақта нағыз медициналық мамандар ретінде танылуының негізін қалау үшін несие берді. Саймон сонымен қатар шіркеу қызметкерлері, әсіресе преподобный Гилберт Гоутх және басқа да шіркеу қызметкерлері жыныстық қатынасқа түскен балалардың атынан Рим-католик шіркеуіне қарсы көптеген азаматтық сот ісін қозғауға бастамашылық етті. Бірде Симон Рим папасы Иоанн Павел ІІ-ді сотқа берген өтініші бойынша айыпталушы ретінде атады. Симон бұл қылмыстың тек қана бір опасыз діни қызметкердің кінәсі емес екенін, сонымен қатар жоғары шіркеу басшыларының өз діни қызметкерлерінің қылмыстарына әдейі көңіл бөлмейтінін білген. Рим папасын сотқа беру техникалық мәселе болуы мүмкін еді; бірақ зардап шеккен тақырыптар мен сот процестері Ватиканға Луизианадағы шіркеу басшыларының проблеманың ауқымын елемейтіндігі туралы ескерту болды.
1971 жылы бас прокурорлыққа үміткер
1971 жылы Саймон Луизиананың бас прокуроры лауазымына демократиялық біріншілікке кірді, бұл Джек П. Ф. Гремиллионды мазалаған жанжалдың сәтті аяқталуына сәтсіз қол жеткізді. Саймон науқан кезінде штатта танымал емес еді, бірақ ол даулы Тимстерлер одағының бизнес-агенті Эдвард Грейди Партиннің Баттон-Руждың адвокаты болды. Саймон негізгі сайлаудың екінші кезеңіне қатыса алмады. Оның орнына, номинацияны Нью-Орлеандан сенатор Уильям Дж. Густ, Джуниор, сенаторлық әріптесі Джордж Т. Оубреді жеңіп, содан кейін жалпы сайлауда республикашылдардың кандидаты Том Стаггты жеңіп алды. 1974 жылы Стагг Луизиананың Батыс округінің АҚШ округінің сотының судьясы болды.
Саймонның өлім баяны
Саймон Лафайеттің маңындағы Арновильдегі өз үйінде, бірақ Сент-Лендри еншісінде қайтыс болды. Оның некрологында былай делінген: "Ол өмірінің көптеген салаларында белсенді қатысқан, елу алты жылдық сот адвокаты болды. Оның заңгерлік таланты өздігінен айқын көрінеді, бірақ ол спортқа құлшынысты адам еді, ол Луизиананың батпақтарында аллигаторларға аңшылық жасағанда ұлы философтардан сөз алғандай ыңғайлы еді. Ол аң аулауды, балық аулауды, суға секіруді және ат жарысын жақсы көретін. Ол - баспаға шыққан жазушы, тәжірибелі ұшқыш, өмірдің барлық деңгейлерін толық ұстанатын адам. Ол отбасын, достарын, клиенттерін және елін қатты жақсы көрген адам ретінде есте қалуды қалады". Саймонның артында әйелі Жанни Холмс Саймон Арнаульдікті; екі қызы, Батон-Руждан Мишель Саймон Эккерт және Лафайеттен Сюзет Саймон Тардо; үш ұлы, Батон-Руждан Джозеф Минос "Джей" Саймон, Джуниор, Лафайеттен Джозеф Клемил "Кле" Саймон және Лафайеттен Джозеф Квентин Саймон; екі өгей қызы, Батон-Руждан Джоди Фултон Бентон және Флорида штатының Пенсаколадан Дженифер Ривз Лаборд; он немере; он өгей немере; отыз екі өгей немере.