Форт Райли: АҚШ армиясының Канзас штатындағы базасы

Кіріспе

Армиялық гарнизон, АҚШ Канзас штатында

Форт Райли – АҚШ армиясының Канзас штатының солтүстік-орталық бөлігінде, Канзас өзенінің (Кав деп те аталады) бойында, Джункшн-Сити мен Манхэттен қалалары арасында орналасқан гарнизоны. Форт Райли әскери резерваты Гери және Райли округтерінде 101 733 акр (41 170 гектар) жерді алып жатыр. Гарнизонның тұрғын үйлерді қамтитын бөлігі Форт Райли халқы саналып есептелетін аймақтың құрамына кіреді, 2010 жылғы санақ бойынша тұрғындарының саны 7 761 адамды құрайды. Күндізгі уақытта гарнизонда шамамен 25 000 адам болады. Пошталық коды – 66442.

Есімдес

Форт Райли Санта-Фе жолымен алғашқы әскери сүйемелдеуді басқарған генерал-майор Беннет С. Райлидің құрметіне аталған. Форт 1853 жылы Орегон, Калифорния және Санта-Фе жолдары арқылы халықтың қозғалысын және сауданы қорғау мақсатында әскери бекет ретінде құрылған. Азамат соғысынан кейінгі жылдары Форт Райли АҚШ кавалериясының маңызды бекеті және кавалерия тактикасын оқыту мен жаттығулар өткізу орталығы болды. 1865 жылы Азамат соғысы аяқталғаннан кейін, бекет түпкілікті американдықтармен қақтығыстар үшін база ретінде қызмет етті, сол кезде Джордж А. Кастер осы фортта орналасқан еді.

АҚШ-тың ат әскері мектебі

1887 жылы Форт Райлиде Америка Құрама Штаттарының кавалерия мектебі ашылды. Атақты толық қара нәсілді 9-шы және 10-шы кавалерия полктері, олардың сарбаздары "Бәуфал сарбаздары" деп аталды, 19-шы және 20-шы ғасырдың басында Форт Райлиде әр түрлі уақытта орналасқан. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде фортта 50 000 сарбаз болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бері әртүрлі жаяу әскер дивизиялары тағайындалды. Ең бастысы, 1970 жылдан 1996 жылға дейін бұл пост атақты 1-ші жаяу әскер дивизиясының орналасқан жері болды, оны "Үлкен Қызыл Бір" деп те атайды. 1999-2006 жылдар аралығында бұл пост 24-ші жаяу әскер дивизиясының (механикаландырылған) бас штабы болды және "Американың соғыс жүргізу орталығы" деп танылды. 2006 жылдың тамызында "Үлкен Қызыл Бір" өзінің бас штабын Германияның Лейтон казармасынан Форт Райлиге көшірді. Камп Уитсайд 1871 және 1874 жылдар аралығында Форт Райлиде 6-шы кавалерия полкінің "B" компаниясының командирі болған бригадир генерал Сэмюэл М. Уитсайдтың құрметіне аталған.

Шығу тегі

Форт Райлидің ерте тарихы Орегон және Санта-Фе жолдары бойындағы адамдардың қозғалысы мен саудамен тығыз байланысты. Бұл жолдар, 19-шы ғасырдың ортасындағы Америка Құрама Штаттарының танымал "ашық тағдыр" доктринасының нәтижесінде, осы көбінесе бейбітсіз аумақтағы американдық мүдделерді қорғау үшін американдық әскери күштердің күшеюіне әкелді. 1850 жылдары, осы көші-қон және сауда артерияларын қорғау үшін стратегиялық маңызды нүктелерде бірқатар әскери бекеттер құрылды. 1852 жылдың күзінде капитан Роберт Х. Чилтон басқаратын геодезиялық экспедициясы, 1-ші АҚШ драгундары, Республика және Смоки Хилл өзендерінің қосылған жерін осындай форттардың бірінің орны ретінде таңдады. Бұл орын 1853 жылдың қаңтарында Соғыс министрлігімен бекітілді және жер үстінен өтетін жолдарды қорғау үшін әскерлерді ұйымдастыру, оқыту және жабдықтауға қолайлы жағдай жасады. Жер зерттеушілер бұл жердің Америка Құрама Штаттарының ортасында орналасқанын есептеп, оған "Кэмп-Центр" деп ат қойды. Көктемнің соңында 6-шы жаяу әскердің үш ротасы лагерьге орналасып, уақытша жайлар салуға кірісті. 1853 жылдың 27 маусымында Кэмп-Центр Форт Райли болып өзгертілді – 1829 жылы Санта-Фе жолымен алғашқы әскери эскортты сүйемелдеген генерал-майор Беннет С. Райлидің құрметіне аталды. "Форт" Канзас өзені аңғарына көрініс беретін кең жазықтықтың айналасында қалыптасты. Форттың жоспары стандартты шекаралық бекеттердің конфигурациясын ұстанды: ғимараттар ең қолжетімді материалдан – осы жағдайда жергілікті әк тастан салынды. Көктемде әскерлер пошта пойызларын сүйемелдеуге және жазық далалардағы саяхат маршруттарын қорғауға жіберілді. Фортта капитан Эдмунд Огденнің басқаруымен қосымша ғимараттар салынды. Постың кеңейтілуін күтіп, Конгресс 1855 жылдың көктемінде драгундарға қосымша жатақханалар мен аңдар салу үшін қаражат бөлуге рұқсат берді. Огден қайтадан ресурстарды жинап, шілде айында Ливенворттан 50 қашыр командасымен, материалдармен, шеберлермен және жұмысшылармен келді. Жұмыс бірнеше аптадан бері жүріп жатқанда, жұмысшылар арасында холера індеті пайда болды. Эпидемия бірнеше күнге созылды, бірақ 70 адамның өмірін қиды, оның ішінде Огденнің өмірі де осы індеттен қоршалды. Жұмыс біртіндеп жаңартылды және ғимараттар қазан айында 2-ші драгунның келуіне дайындалды. Форт қалыптаса бастағанда, ұлттық сахнада маңызды мәселе, Паунидегі (қазіргі Уитсайд лагерінің орны) өткен аумақтық заң шығару сессиясында талқыланды, ол полковник Уоррен Уитсайдтың есімімен аталды. Алғашқы аумақтық заң шығару органы 1855 жылдың шілдесінде осы жерде жиналды. Құлдық – елдегідей гарнизон өмірінің де бір бөлігі болды. "Қанды Канзас" және соңынан Азамат соғысына әкелетін аймақтық келіспеушіліктердің тұқымы қалыптасты. Құлдыққа жақтас және қарсы тұратын қоныс аударушылар арасындағы шиеленіс пен қақтығыстардың күшеюі армияның қиын аумақты "бақылауда" ұстауына себеп болды. Олар сонымен қатар 1859 және 1860 жылдары үндістердің қауіп-қатерінің күшеюіне байланысты Санта-Фе жолын күзетуді және қарауылдауды жалғастырды. 1861 жылы Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы қақтығыс гарнизон өмірін бұзды. Әскери бөлімдер Азамат соғысына қатысу үшін шығысқа қайта оралды, ал Канзастан және басқа штаттардан келген ополчендер Райлиді Санта-Фе жолын пайдаланатын сауда керуендеріне белгілі бір деңгейде қорғаныс беру және ту көрсету мақсатымен науқандарды бастау үшін база ретінде пайдаланды. Соғыстың алғашқы кезеңдерінде форт Конфедерация тұтқындарын қамауға пайдаланылды.

The early history of Fort Riley is closely tied to the movement of people and trade along the Oregon and Santa Fe trails. These routes, a result of then popular United States doctrine of "manifest destiny" in the middle of the 19th century, prompted increased American military presence for the protection of American interests in this largely unsettled territory. During the 1850s, a number of military posts were established at strategic points to provide protection along these arteries of emigration and commerce. In the fall of 1852, a surveying party under the command of Captain Robert H. Chilton, 1st U. S. Dragoons, selected the junction of the Republican and Smoky Hill Rivers as a site for one of these forts. This location, approved by the War Department in January 1853, offered an advantageous location from which to organize, train and equip troops in protecting the overland trails. Surveyors believed the location near the center of the United States and named the site, Camp Center. During the late spring, three companies of the 6th Infantry occupied the camp and began construction of temporary quarters. On June 27, 1853, Camp Center became Fort Riley — named in honor of Maj. Gen. Bennet C. Riley, who had led the first military escort along the Santa Fe Trail in 1829. The "fort" took shape around a broad plain that overlooked the Kansas River valley. The fort's design followed the standard frontier post configuration: buildings were constructed of the most readily available material — in this case, native limestone. In the spring, troops were dispatched to escort mail trains and protect travel routes across the plains. At the fort, additional buildings were constructed under the supervision of Capt. Edmund Ogden. Anticipating greater utilization of the post, Congress authorized appropriations in the spring of 1855 to provide additional quarters and stables for the Dragoons. Ogden again marshaled resources and arrived from Leavenworth in July with 50 6 mule teams loaded with materials, craftsmen and laborers. Work had progressed for several weeks when cholera broke out among the workers. The epidemic lasted only a few days but claimed 70 lives, including Ogden's. Work gradually resumed and buildings were readied for the arrival in October of the 2nd Dragoons. As the fort began to take shape, an issue soon to dominate the national scene was debated during the brief territorial legislative session which met at Pawnee in the present area of Camp Whitside, named for Col. Warren Whitside. The first territorial legislature met there in July 1855. Slavery was a fact of life and an issue within the garrison just as it was in the rest of the country. The seeds of sectional discord were emerging that would lead to "Bleeding Kansas" and, eventually, Civil War. Increased tension and bloodshed between pro and anti slavery settlers resulted in the use of the Army to "police" the troubled territory. They also continued to guard and patrol the Santa Fe Trail in 1859 and 1860 due to increased Indian threats. The outbreak of hostilities between the North and South in 1861 disrupted garrison life. Regular units returned east to participate in the Civil War while militia units from Kansas and other states used Riley as a base from which to launch campaigns to show the flag and offer a degree of protection to trading caravans using the Santa Fe Trail. In the early stages of the war, the fort was used to confine Confederate prisoners.

Джордж А. Кастер

1865 жылы Азамат соғысының аяқталуы Форт Райлидің Канзас штатында салынып жатқан темір жол желілерін қорғау мақсатында қайтадан маңызға ие болуына себеп болды. Бұған 1866 жылдың жазы мен күзінде 7-ші атты әскер полкінің Райлиде құрылуы және Юнион Пасифик темір жолының фортқа жеткені куә болды. Бритэт генерал-майор Джордж А. Кастер желтоқсан айында жаңа полкке жетекшілік ету үшін келді. Вестпорт шайқасында жараланған Канзас ерікті полкінің "Дженнисонның Джейхокс" жасағының сарбаздары емделу үшін Форт Райлиге жеткізілді. Келесі көктемде Кастер мен 7-ші полк Форт Райлиден Канзастың батысы мен Колорадоның шығысындағы жоғары жазықтардағы науқанға қатысу үшін аттанды. Науқан шешімсіз аяқталды, бірақ Кастердің әскери трибуналына және бір жылға әскерден шеттетілуіне әкелді – ішінара, рұқсатсыз әйелімен кездесу үшін Форт Райлиге оралғаны үшін. Қоныс аудару шебі әр көктемде батысқа қарай кеңейген сайын, форттың маңызы азайды. Ірі әскер тобы Форт Ларнед пен Форт Хейс қалаларында орналасты, жаз айларын патрульдеумен өткізіп, қыста гарнизонда тұрды. 1869-1871 жылдар аралығында 4-ші артиллериялық батарея Форт Райлиде жеңіл артиллерия мектебін өткізді. Оқудың сипаты толығымен тәжірибелік болды және тұрақты сабақтар жүргізілмеді. Жағдайлар бойынша сын-пікірлер айтылды. Бұл аз ғана мерзімді мектеп 1871 жылдың наурыз айында Соғыс министрлігі үнемдеу шараларын енгізген кезде, оның ішінде қатардың айлық жалақысын 12 доллардан 9 долларға дейін төмендеткен кезде жабылды. Келесі он жылдық ішінде жаяу әскер мен атты әскердің әртүрлі полктері Райлиде гарнизондық қызметте болды. Көктемгі және жазғы айларда фортта көбінесе минималды әскер тобы болды, ал қалған әскер Батыс Канзастағы Форт Хейс, Уоллес және Додж қалаларына жіберілді. Қыс жақындағанда бұл әскерлер Райлиге қайта оралды. Осы кезеңде 5-ші, 6-шы және 9-шы атты әскер полктері мен 16-шы жаяу әскер полкі фортта қызмет етті. Үлкен жазықтың үнді тайпаларымен қақтығыстардың азаюы көптеген шекаралық бекіністердің жабылуына әкелді. Бірақ генерал-лейтенант Филип Шеридан 1884 жылғы жылдық есебінде Конгреске фортты "Армияның атты әскер бас штабы" етуді ұсынғандықтан, Райли осы тағдырдан құтылды. Форт Райлиді штаттық милиция бөлімшелері лагерь құру және оқу-жаттығулар үшін де пайдаланды. Мұндай алғашқы маневр 1902 жылдың күзінде өтті, ал келесілері 1903, 1904, 1906–1908 және 1911 жылдары өткізілді. Бұл жаттығулар форттың оқу орталығы ретіндегі маңыздылығын арттырды және резервтік бөлімшелерге тактикалық дағдыларын жетілдіруге құнды мүмкіндік берді.

The conclusion of the Civil War in 1865 witnessed Fort Riley again assuming an importance in providing protection to railroad lines being built across Kansas. Evidence of this occurred in the summer and fall of 1866 when the 7th Cavalry Regiment was mustered in at Riley and the Union Pacific Railroad reached the fort. Brevet Major General George A. Custer arrived in December to take charge of the new regiment. Soldiers from the Kansas Volunteer regiments, "Jenison's Jayhawks," that were wounded in the Battle of Westport were brought to Fort Riley for recovery. The following spring, Custer and the 7th left Fort Riley to participate in a campaign on the high plains of western Kansas and eastern Colorado. The campaign proved inconclusive but resulted in Custer's court martial and suspension from the Army for one year—in part—for returning to Fort Riley to see his wife without permission. As the line of settlement extended westward each spring, the fort lost some of its importance. Larger concentrations of troops were stationed at Fort Larned and Fort Hays, where they spent the summer months on patrol and wintered in garrison. Between 1869 and 1871, a school of light artillery was conducted at Fort Riley by the 4th Artillery Battery. Instruction was of a purely practical nature, and regular classes were not conducted. Critiques were delivered during or following the exercise. This short lived school closed in March 1871 as the War Department imposed economy measures, which included cutting a private's monthly pay from $12 to $9. During the next decade, various regiments of the infantry and cavalry were garrisoned at Riley. The spring and summer months usually witnessed a skeletal complement at the fort while the remainder of the troops were sent to Forts Hays, Wallace, and Dodge in western Kansas. With the approach of winter, these troops returned to Riley. Regiments serving here during this time included the 5th, 6th, and 9th Cavalry and the 16th Infantry Regiment. The lessening of hostilities with the Indian tribes of the Great Plains resulted in the closing of many frontier forts. Riley escaped this fate when Lt. Gen. Philip Sheridan recommended in his 1884 annual report to Congress to make the fort "Cavalry Headquarters of the Army." Fort Riley was also used by state militia units for encampments and training exercises. The first such maneuver occurred in the fall of 1902 with subsequent ones held in 1903, 1904, 1906–1908 and 1911. These exercises gave added importance to the fort as a training facility and provided reserve units a valuable opportunity for sharpening their tactical skills.

Буфло жауынгерлері

9-шы және 10-шы кавалериялық полктер – атақты «Бұйвол сарбаздары», жергілікті халық оларды жазықта қысқа, иректелген түктері бар бұйволдарға ұқсас болғандықтан осылай атаған – тарихында бірнеше рет Форт Райлиде орналасқан. 1866 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай 9-шы кавалериялық полк оңтүстік-батысқа тұрақты бекетке бара жатқанда осы жерден өтті. Олар 1880-ші жылдардың басында және 20-шы ғасырдың басында, 1920-1930 жылдары кавалерия мектебінің әскерлік құрамы ретінде бекітілгенге дейін қайта оралды. 10-шы кавалериялық полк 1868 және 1913 жылдары осы жерде орналасты. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін 9-шы және 10-шы кавалериялық полктер 2-ші кавалериялық дивизияның құрамына кірді, ол қысқа мерзімге Форт Райлиде орналасты. Келесі екі онжылдық ат әскерінің алтын ғасыры деп сипатталды. Әрине, ат пен мінгеннің арақатынасын жетілдіру тұрғысынан бұл солай болды. Армия атшылары және олар АҚШ Армиясының кавалерия мектебінде алған дайындық оларды әлемдегі ең жақсы атты әскерлердің қатарына қосты, ал мектептің беделі француз және итальян кавалерия мектептерімен теңесті. Ат көрмелері, аң ауы және поло матчтары – әскерлік бекеттерде ұзақ жылдар бойы танымал болған шаралар – кавалерия дайындығының табиғи нәтижесі болды. 1921 жылы Кавалерия мектебінің аң ауы ресми түрде ұйымдастырылды және жексенбі күндері таңертең көрікті шара ұйымдастырылды. Осы іс-шаралар Форт Райлидегі өмірдің ерекше сапасы туралы түсінік тудырды, ол «Райли өмірі» деп аталды. Еуропа мен Бірінші дүниежүзілік соғыстың майдандарында көрсетілген технологиялық жетістіктер – ең бастысы танк пен пулемет – соғыс аралық жылдары кавалерияның болашағы туралы сұрақтар тудырды. 1920 жылдардың соңында Соғыс министрлігі Армияның танк күштерін дамытуға бағыт берді. Бұл 1936 жылдың күзінде Кентукки штатындағы Форт-Нокста 7-ші кавалериялық бригадасының (механикаландырылған) құрылуымен осы бригаданың 2-ші полкі құрылды. 1938 жылдың қазанында 7-ші кавалериялық бригадасы (мех.) Форт-Нокстан Форт-Райлиге аттанды және атты және механикаландырылған бөлімшелердің ірі масштабтағы маневрлеріне қатысты. Бұл жаттығулар механикалық доктринаның тиімділігін дәлелдеуге көмектесті.

The 9th and 10th Cavalry Regiments — the famed "Buffalo Soldiers," so called by the indigenous peoples for the similarity to the short curly haired buffalo that roamed the plains — have been stationed at Fort Riley several times during their history. Shortly after their formation in 1866, the 9th Cavalry passed through here en route to permanent stations in the southwest. They returned during the early 1880s and the early part of the 20th century before being permanently assigned as troop cadre for the Cavalry School during the 1920s and 1930s. The 10th Cavalry was stationed here in 1868 and 1913. On the eve of World War II, the 9th and 10th Cavalry became part of the 2nd Cavalry Division, which was briefly stationed at Fort Riley. The following two decades have been described as the golden age of the cavalry. Certainly it was, in terms of refining the relationship between horse and rider. Army horsemen and the training they received at the United States Army Cavalry School made them among the finest mounted soldiers in the world and the School's reputation ranked with the French and Italian Cavalry Schools. Horse shows, hunts and polo matches – long popular events on Army post – were a natural outgrowth of cavalry training. The Cavalry School Hunt was officially organized in 1921 and provided a colorful spectacle on Sunday mornings. These activities gave rise to the perception of a special quality of life at Fort Riley that came to be known as the "Life of Riley." The technological advances demonstrated on the battlefields of Europe and World War I – most notable the tank and machine gun – raised questions in the inter war years over the future of cavalry. By the late 1920s, the War Department directed development of a tank force by the Army. This was followed by activation of the 7th Cavalry Brigade (Mechanized) at Fort Knox, Kentucky, in the fall of 1936 to make up the 2nd Regiment of this brigade. In October 1938, the 7th Cavalry Brigade (Mech.) marched from Fort Knox to Fort Riley and took part in large scale combine maneuvers of horse and mechanized units. These exercises helped prove the effectiveness of mechanical doctrine.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Американың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы Форт Райлиде көптеген өзгерістерге әкелді. Құрылыстар күрт кеңейтілді, ал 1917 жылдың жазы мен күзінде тұрақты бекеттен шығысқа қарай 8 шақырым жерде Фанстон лагері салынды. Бұл оқу орны ел бойынша болған 16 оқу орнының бірі болды және 30 000-нан 50 000-ға дейін әскер қабылдай алатын. Фанстон лагерінде алғашқы жаттығудан өткен 89-шы дивизия 1918 жылдың көктемінде Францияға жол тартты. 10-шы дивизия да Фанстонда оқытылды, бірақ соғыс аяқталуына дейін бөлім теңіз арқылы жіберілген жоқ. Лагерьге генерал-майор Леонард Вуд басшылық етті. Докторлар мен басқа да медициналық қызметкерлерді даярлау үшін Камп Уитсайд ауданында әскери офицерлерді даярлау лагері құрылды. Соғыстан кейін Соғыс министрлігі барлық әскер түрі үшін әскери мектептер құруды бұйырды. Осының нәтижесінде 1919 жылы 1907 жылдан бері танымал болған және соғыс кезінде тоқтатылған Атты әскер мектебі АҚШ Армиясының атты әскер мектебі болып қайта аталды. Бұл өзгеріс күрт болды. Жаңа мектеп ауқымы кең және мазмұны толық курстарға деген қажеттілікті қанағаттандырды. Фанстон лагеріндегі атты әскер бөлімі – 2-атты әскер полкі, ол жаңа атты әскер офицерлеріне оқу және атты әскер тактикасын ұсынды. Қазіргі штаб 1920 жылдардағы аурухана ғимаратында орналасқан.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1930 жылдардың аяғында Еуропа мен Азияда соғыс қаупі күшейіп, кейбір әскери жоспарлаушылар АҚШ-тың қақтығысқа араласу мүмкіндігіне дайындалды. Бұл Форт Райлиде бірнеше маңызды өзгерістерге әкелді. Біріншісі – Фанстон лагерін қайта жарақтандыру және 1940 жылдың желтоқсан айында 2-ші кавалерия дивизиясын орналастыру. «Республикалық алаңдар» деп аталатын аумақта казармалар салынды және олар Форсайт лагері деп аталды. Сонымен қатар, оқу мақсатында 32 000 акр (13 000 гектар) жер қосылды. Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуымен бұл күш-жігер назарға ілікті. Келесі төрт жыл ішінде осы базаларда шамамен 125 000 сарбаз даярланды. Атақты оқушылардың арасында ауыр салмақтағы бокс чемпионы Джо Луис, «Инди» автокөлігінің жүргізушісі Уолт Фолкнер және Микки Руни сияқты киножұлдыздар болды. 1943 жылғы Пасха күні президент Франклин Рузвельттің келуі де болды. 1942 жылдың шілдесінде 9-шы бронетанкті дивизия құрылды, ал оның орналасқаннан кейін Фанстон лагері неміс әскери тұтқындарының лагері ретінде пайдаланылды. Форт Райлиде әскери тұтқындар лагерлері, Салинадағы ірі филиалдық лагерь Филипс, сондай-ақ Канзас және Миссури штаттарындағы 12 кіші филиалдық лагерьлер болды: Каунсил Гроув, Эль-Дорадо, Эскридж, Хатчинсон, Лоуренс, Неодеша, Оттава, Пибоди, Уодсворт, Гранд Пасс, Лексингтон, Либерти. 1945 жылдың көктемі мен жазында Еуропа мен Жапонияда жеңіс тууы қуанышпен қарсы алынды, бірақ ол армия мен Форт Райли үшін жаңа жағдайлар мен бағыттарды да анықтады.

Корей соғысы

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін форт өзгеру кезеңін бастан кешірді. Кавалерия мектебі 1946 жылдың қараша айында жұмысын тоқтатты, ал соңғы тактикалық ат бөлімшесі келесі наурыз айында таратылды. Кавалерия мектебінің орнына, жаңадан офицерлік шен алғандарды негізгі әскери пәндер бойынша даярлайтын Жердегі жалпы әскери мектеп ашылды. Офицерлік дайындық курстары офицерлер мен қатардағы әскери қызметшілерге барлау техникасы мен әдістерін үйретумен қатар жүргізілді. 1948 жылдың 1 шілдесінде Канзас штатындағы Форт Райлиде 10-шы таулы дивизия құрылды. Бұл дивизия өткізген 16 апталық негізгі әскери бағдарлама жауынгерлерді жаяу әскерге және басқа жаяу әскер бөлімдерінде қызмет етуге дайындады. 1950 жылдың маусымында Солтүстік Корея күштерінің Оңтүстік Кореяға шабуыл жасауы Форт Райлиді қайтадан маңызды оқу орталығы ретінде көзге түсірді. Келесі жылдары АҚШ-тың барлық аймақтарынан келген жаңа сарбаздар Форт Райлиге келіп, негізгі әскери дайындықтан өтті. Соғыс кезінде Огайо Ұлттық гвардиясының бөлімшелерінен құралған 37-ші жаяу әскер дивизиясы да осы жерге орналасты. Олар шетелге жіберілмесе де, олардың болуы форттың оқу орталығы ретіндегі маңыздылығын нығайта түсті.

Вьетнам

1960 жылдардың ортасында Оңтүстік Вьетнамдағы партизандық көтерілістің күшеюі 1-ші жаяу әскер дивизиясының Оңтүстік-Шығыс Азияға жөнелтілуіне әкеп соқты. Дивизияның алдыңғы құрамы, 1-ші батальон, 18-ші жаяу әскер, 1965 жылдың шілдесінде, ал дивизия штабы қыркүйек айында Оңтүстік Вьетнамға жетті. Осы жылы Форт Райлиде уақытша жауынгерлік дайындық бригадасы құрылды және 1966 жылдың ақпанында 9-шы жаяу әскер дивизиясы қайта жандандырылып, 1-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге ұрысқа кірді. Форт Райли дивизиялық бекініс ретінде сақталды, 24-ші жаяу әскер дивизиясы келгеннен кейін. Дивизия 1968 жылдың қыркүйегіне дейін Германияда болды, содан кейін REFORGER (Германияға күштерді қайтару) бағдарламасы аясында екі бригадасы Форт Райлиге қайта орналастырылды. Бір бригада Германияда қалды. Вьетнамдағы бес жылға жуық шайқасқа қатысқаннан кейін 1-ші жаяу әскер дивизиясы 1970 жылдың сәуірінде Форт Райлиге оралып, НАТО-ға қарасты міндеттемелерді қабылдады. Дивизияның 3-ші бригадасы Батыс Германияда дислокацияланды. 1970-ші және 1980-ші жылдары 1-ші жаяу әскер дивизиясының әскерлері REFORGER жаттығуларына мерзімді түрде жіберілді. Фортта резервтік офицерлер дайындық корпусының жазғы лагерлері де ұйымдастырылды, бұл әскерлерге өз біліктіліктерін көрсетуге және болашақ екінші лейтенанттарға оқытуға мүмкіндік берді. Форт сондай-ақ Фанстон лагерінде орналасқан АҚШ армиясының түзеу бригадасына және 1992 жылы таратылғанға дейін 3-ші РОТК аймақтық штабына да қонақтандырды.

Перс шығанағындағы соғыс

1990 жылдың тамызында Ирак көршілес Кувейтке басып кірді. Осының салдарынан туған халықаралық наразылық Вьетнам соғысынан бері АҚШ-тың шетелге жөнелткен әскерлерінің ең көп санына және жинақталуына әкелді. Сол жылдың күзінде Форт Райлиге Персия шығанағына әскерлер мен жабдықтарды жұмылдыруды бастау туралы бұйрық берілді. 1990 жылдың қарашасынан 1991 жылдың қаңтарына дейін әскерилер мен жабдықтар шетелге жөнелтілді. 1-ші жаяу әскер дивизиясынан басқа, 27 дивизиялық емес бөлімдер жөнелтілді және жиырма төрт резервтік құрам жұмылдырылды. Бұл 115 ұшақпен шетелге 15 180 сарбазды жөнелтуге тең болды. 2000-нан астам теміржол вагоны 3000 тонна жабдықты тасымалдады, содан кейін ол 18 кемемен соғыс майданына жеткізілді. Соғыс майданына жеткен соң, сарбаздар мен жабдықтар жауынгерлік қимылдарға дайындыққа келтірілді. Бұл 1991 жылдың ақпан айының соңында басталды, ал "Шөл даулы" операциясының "жүз сағаттық" ұрысы барысында осы сарбаздар өздерінің бұйрықтарын орындады және Саддам Хусейннің Республикалық гвардиясын жеңіске жеткізген міндеттерін атқарды. Сол көктемде сарбаздар Форт Райлиге оралды.

1990 жылдар мен одан кейінгі жылдар

Operation Desert Storm операциясынан кейін 1-ші жаяу әскер дивизиясы Форт Райлиге қайта оралды. Бірақ, өзгерістердің желдері тағы да армияны шарпып, гарнизонға әсер етті. Соңғы 40 жылғы суық соғыс Шығыс Еуропадағы жаңа жағдайлармен алмастырылды, Темір Қоршау құлап жатқанда. Бюджеттің қысқартылуы және стратегиялық ойлаудың жаңаруы әскер санын азайтуға әкелді. 1995 жылдың көктемінде 1-ші жаяу әскер дивизиясының штабы Форт Райлиден Германияға көшірілді. «Қызыл Бірінші» дивизиясының 1-ші бригадасы, 1-ші бронетандық дивизияның 3-ші бригадасы және 937-ші инженерлік топ гарнизонда қалды. 1999 жылдың 5 маусымында Форт Райли 24-ші жаяу әскер дивизиясының (механикаландырылған) қайта құрылуымен қайтадан дивизия штабына айналды. 24-ші жаяу әскер дивизиясы (мех.) Ұлттық гвардияның үш күшейтілген жеке бригадасының (eSB) штабы болып табылады. Біріктірілген белсенді құрам/резервтік құрам тұжырымы бойынша 24-ші жаяу әскер дивизиясы (мех.) Форт Райлидегі белсенді құрам штабынан және үш күшейтілген жеке бригададан тұрады: Клинтон, Солтүстік Каролинадағы 30-шы ауыр жеке бригада, Колумбия, Оңтүстік Каролинадағы 218-ші ауыр жеке бригада және Джорджиядағы 48-ші жеке жаяу әскер бригадасы. Бұл бөлімшелер сегіз жылдық оқу циклінде болды, олардың шыңы Ұлттық оқу орталығындағы ротацияда аяқталады. Олар сондай-ақ, ірі театрлық соғыс жағдайлары үшін белсенді қызметтегі бөлімшелерді толықтырады және Босниядағы тұрақтандыру күштерінің ротацияларына бөлімдер ұсынады. 2003 жылдың 21 сәуірінде 1-ші бронетандық дивизияның 3-ші бригадасы Ирак азатдығы операциясын қолдау үшін жөнелтілді. 3-ші бригада Бағдад қаласын қорғау және тұрақтандыру жөніндегі 1-ші бронетандық дивизияның міндетін орындау үшін Бағдадта және оның айналасында жауынгерлік операциялар жүргізді. Келесі 9 жыл ішінде Форт Райли бөлімдері Ирак пен Ауғанстандағы жауынгерлік операцияларды қолдады. 2006 жылдың 1 маусымында Форт Райли әскери көшу командаларын, яки MiTT-терді даярлауды бастады. Армия, Әскери-теңіз күштері мен Әуе күштерінен құралған бұл 10-15 адамдық командалар Форт Райлидің Фанстон лагерінде 60 күн бойы оқудан өтеді. Көшу командасының дайындығы – бұл командаларды Ирак және Ауғанстан қауіпсіздік күштерін оқытуға, кеңес беруге және баптауға дайындауға бағытталған мақсатты оқу. Оқу негізгі біліктерге негізделген: жауынгерлік дағдылар, күшті қорғау, команданы қолдау процестері, техникалық және тактикалық оқыту, кеңесші дағдылары, бүлікшілдерге қарсы операциялар және мәдениетті түсіну. Форт Райлидің сарбаздары әлемнің түкпір-түкпіріне жөнелтіліп тұрады. Оңтүстік-Батыс Азиядан Кариб теңізі мен Балқанға дейін Форт Райли сарбаздары көптеген бейбітшілік пен ел құру миссияларына қатысты. Олар Форт-Ирвиндегі (Калифорния) Ұлттық оқу орталығына және Форт-Польктегі (Луизиана) Бірлескен дайындық оқу орталығына мерзімік жөнелту арқылы өз біліктерін жетілдіріп отырады.

Following Operation Desert Storm, the 1st Infantry Division returned to Fort Riley. But the winds of change were once again blowing across the Army and affected the post. The Cold War of the past four decades was being replaced by new realities in Eastern Europe with the crumbling of the Iron Curtain. Budget cuts and revised strategic thinking resulted in troop cutbacks. In the spring of 1995, the headquarters of the 1st Infantry Division was transferred from Fort Riley to Germany. The 1st Brigade of the Big Red One remained at the post, along with 3rd Brigade, 1st Armored Division and the 937th Engineer Group. On June 5, 1999, Fort Riley once again became a Division Headquarters with the reactivation of the 24th Infantry Division (Mechanized). The 24th Infantry Division (Mech.) is the Headquarters for three enhanced Separate Brigades (eSBs) of the Army National Guard. Under the integrated Active Component/Reserve Component concept, the 24th Infantry Division (Mech.) consists of an active component headquarters at Fort Riley and three enhanced Separate Brigades: 30th Heavy Separate Brigade at Clinton, North Carolina, 218th Heavy Separate Brigade at Columbia, South Carolina, and the 48th Separate Infantry Brigade in Macon, Georgia. These units were on eight year training cycles that culminate in a National Training Center rotation. They also back fill active duty units for Major Theater War contingencies and provide units for Stabilization Force rotations in Bosnia. On April 21, 2003, the 3rd Brigade 1st Armored Division deployed in support of Operation Iraqi Freedom. The 3rd Brigade conducted combat operation in and around Baghdad, Iraq in support of the 1st Armored Divisions mission to secure and stabilize the city of Baghdad. Over the next 9 years, Fort Riley units supported combat operations both Iraq and Afghanistan. On June 1, 2006, Fort Riley began training Military Transition Teams, or MiTTs. These 10 15 man teams from across the Army, Navy and Air Force train at Fort Riley's Camp Funston for 60 days. Transition Team training is focused training preparing teams to train, mentor and advise Iraqi and Afghan security forces. Training is based on core competencies—combat skills, force protection, team support processes, technical and tactical training, adviser skills, counter insurgency operations and understanding the culture. Soldiers from Fort Riley continue to be deployed to areas in all corners of the world. From Southwest Asia to the Caribbean and the Balkans, Fort Riley soldiers have been engaged in numerous peacekeeping and nation building missions. They continue to hone their skills by periodic deployments to the National Training Center located at Fort Irwin, California and the Joint Readiness Training Center at Fort Polk, Louisiana.

1-ші жаяу әскер дивизиясының оралуы

2006 жылдың 1 тамызында 1-ші жаяу әскер дивизиясы Форт Райлиге оралды және базаның негізгі дивизиясы ретінде 24-ші жаяу әскер дивизиясын алмастырды. 2006 жылдың қазан айында 1-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші бригадасы әскери кезеңсіз өту тобын даярлау миссиясын басқаруды өз мойнына алды. Бүкіл дивизия осы миссияны әскери мақсатта жетекшілік етті. 2009 жылдың жазында миссия Форт Райлиден Луизиана штатындағы Форт Полкке көшірілді.

Қоршаған ортаның ластануы

Форт Райли аумағындағы жер асты сулары жылдар бойы тиісінше қалдықтарды кездейсоқ төгу салдарынан ластанған. Аумақтағы қалдықтарға пестицидтер, винилхлорид, еріткіштер, перхлорэтилен (ПЭЭ) және басқа да ұшқыш органикалық қосылыстар кіреді. АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі 1990 жылы Форт Райлиді «Суперфонд» тізіміне енгізді. Аумақтағы негізгі тазалау жұмыстары 1990 жылдары жүргізілді, ал 2017 жылға дейін экологиялық мониторинг жалғасуда.

Ирвин әскери ауруханасы

1853 жылы пост құрылғаннан кейін бір жыл өткен соң, қазіргі Пост / Кавалерия мұражайы мен негізгі посттағы Паттон залының жанында уақытша аурухана салынды. 1855 жылы қазіргі Пост/Кавалерия мұражайы болып табылатын тұрақты аурухана салынды, ал 1890 жылы оған сағат мұнарасы қосылды. 1888 жылы 1855 жылғы аурухананың орнына екінші аурухана салынды, ол қазір Пост штаб-пәтері болып табылады. 1941 жылы Уитсайд лагерінде үшінші аурухана салынды және ол Кантонмент ауруханасы, кейін Станция ауруханасы деп аталды. Екінші аурухана 1957 жылға дейін қосымша ғимарат ретінде сақталды. Төртінші аурухана (қазір "Мұрагерлік ауруханасы" деп белгілі) 1958 жылы пайдалануға берілді, ал бұрынғы Станция ауруханасының орнында жаңа нысан 2016 жылы ашылды. "Мұрагерлік" және қазіргі ауруханалар 1861 жылғы ақпанда Аризона территориясындағы Апачи асуы маңында Чирикауа индейлерімен болған шайқаста көрсеткен батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталған Бригадир генерал Бернард Джон Даулинг Ирвин, "Жауынгерлік дәрігер" есімімен аталады. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, ауруханада 47 төсек бар және 45 дәрігер жұмыс істейді.