Кіріспе

Оклендтің бірінші епископы Жан Батист Франсуа Помпалье (1801 жылы 11 желтоқсан - 1871 жылы 21 желтоқсан) Жаңа Зеландиядағы алғашқы Рим католик епископы болды. Ол Марист орденінің діни қызметкерлері мен бауырларымен бірге бүкіл елде Рим католик шіркеуін ұйымдастырды. Ол Францияның Лион қаласында дүниеге келген. Ол Жаңа Зеландияға 1838 жылы Батыс Океанияның Апостольдық Викарі ретінде келді, бірақ Жаңа Зеландияны өзінің католиктік миссиясының штаб-пәтері етті. 1848 жылы ол Оклендтің алғашқы Рим-католик епискобы болды. Ол 1868 жылы Францияға оралып, 1871 жылы 21 желтоқсанда 70 жасында Парижге жақын Путео қаласында қайтыс болды. Оның эксгумацияланған сүйектері 2001 жылы Жаңа Зеландияға қайтарылды және олар 2002 жылы Мотутидегі Сент-Мари шіркеуінің құрбандық үстелінің астына қайта жерленді. Адамдар оның сүйегін көріп, таныса алады.

Ерте өмір

Жан Батист Франсуа Помпальье 1801 жылы 11 желтоқсанда Францияның Лион қаласында Пьер мен Франсуаза Помпалььедің ұлы болып дүниеге келді. Пьер Помпальье бір жылдан соң қайтыс болды. Содан кейін анасы Лионның жібек өндірушісі Жан-Мари Солихонға үйленді. Франсуа мырзаларша тәрбие алған. Бір кездері драгун әскерінің офицері болып қызмет етті. 1825 жылы Лион семинариясына оқуға түсіп, 1829 жылы діни қызметке тағайындалды. Ол жеті жыл бойы Лион архиепископтығында қызмет етіп, Жан-Клод Колин құрған Мария қоғамымен жақын танысты.

Тағайындау және сапар

1835 жылы Троица жексенбісінде Рим папасы Григорий XVI Батыс Океанияның Апостолдық Викариатты құрды, оны Иса мен Марияның қасиетті жүректері қауымына (Пикпус аталары) сеніп тапсырылған аумақтан бөліп, аймақ тым үлкен болып шықты. 1836 жылы 29 сәуірде ол "Мария қоғамының діни қызметкерлерін" немесе маристерді діни институт ретінде ресми түрде мақұлдады және оған Батыс Океания миссиясын тағайындады. Маристермен тығыз байланыста болған Помпалье Апостольдық викарий болып тағайындалды және 1836 жылы 30 маусымда Маронеяның титулярлық епискобы болып тағайындалды. Помпальье Ротумаға сапар шекті, бірақ ешкімді сол жерде қалдыра алмады. Жаңа Оңтүстік Уэльске келгеннен кейін ол Нью-Зеландия миссиясы туралы епископ Джон Полдингтен көп нәрсе біледі.

Жаңа Зеландия

30 желтоқсанда Помпальье, Льюис Кэтрин Сервант СМ және Мишель (Антуан) Коломбон Хокиангаға жүзіп, 10 қаңтарда Томас пен Мэри Пойнтонның үйіне келді. Бұл оның штаб-пәтері және келесі 30 жыл бойы оның еңбегінің басты сахнасы болды. Помпальье 1838 жылы 13 қаңтарда Тотара Пойнт қаласында Жаңа Зеландияда алғашқы дәстүрлі латын массасын өткізді. Ол бірден католик миссионерлік станцияларын құруға кірісті. Ол ағылшын және маори тілдерін тез үйренді. Епископ Помпальье Солтүстік және Оңтүстік аралдар бойынша кеңінен шхунамен саяхаттап, миссионерлік станциялар құрды. 1839 жылы 18 маусымда Рейн де Пейкке маристердің күшейтулері келді (аталар Бати, фр және Петит және ағалар Эли Регис, Августин және Флорентин). 8 желтоқсанда тағы төрт марист келді. Олар - Филипп Виард, Петти Жан, Конте, Шеврон және Аттале бауырлары. Помпальье Уайтхангиде Уайтханги келісімінің қол қою күніне және таңертеңгі күні болған, ол 6 ақпан 1840 жылы Корорарекадан шығанақтың арғы жағында өткізілген. Помпальье дінге еркіндікті қамтамасыз етуді талап етті. Елу жылдан кейін, 1890 жылы Шарт туралы жарияланымда Уильям Коленсо Помпелье толық "каноникалық" (қасиетті киімдер) киіп келгенін және ыңғайсыз болып көрінгені туралы жазды. Дегенмен, негізінен Помпелье діни толеранттылық мәселесін баса назарға алғандықтан, Генри Уильямс жиналғандарға: "Е mea ana te Kawana, ko nga whakapono katoa, o Ingarani, o nga Weteriana, o Roma, me te ritenga Maori hoki, e tiakina ngatahitia e ia" деді. ("Губернатор Англияның, Веслиандардың, Римнің әртүрлі діндері мен маори әдет-ғұрыптары да оның қорғауында болады дейді"). Помпальье келісім оның миссиясына кедергі келтіреді деп уайымдаған, ал Коленсо кейбір католик маори басшыларына келісімге қол қоймауды кеңес бергенін естіді. 1842 жылы Жаңа Зеландияның бөлек Апостольдық викариаттары құрылды. Содан кейін Помпальье Жаңа Зеландияның Апостольдық викарі болды. 1846 жылы Виарды өзінің көмекші епископы етіп тағайындағаннан кейін, Помпальье Римге Ad limina сапарына жолға шықты.

Дау-жанжал және оны шешу

Помпальемен бірге қызмет еткен миссионерлер маристер еді. Лиондағы Марист жоғарғы Жан Клод Колин мен епископ Помпальье арасында юрисдикция мен қаржы мәселесі бойынша қиындықтар туындады. Бұл проблемаларды алыс қашықтықтан байланыс жасаудың қиындығы күшейтті. Колин маристердің миссионерлік ісі туралы баяндамаларын алғысы келді. Помпальье Лионның үнемі араласып отыратынын айтты. Бұл мәселе 1848 жылы, Помпальье әлі де Римде болған кезде шешілді. Викариат Окленд (Солтүстік аралдың солтүстік жартысын қамтитын) және Веллингтон (Жаңа Зеландияның қалған бөлігі) епархияларына бөлінді. Помпальье Окленд епископы болып тағайындалды, ал ол жерде дін қызметкерлері жұмыс істемек. Филип Виард Веллингтонның апостолдық әкімшісі болды, оған маристер қызмет етті. 1850 жылы 8 сәуірде Помпалье Еуропадан 2 діни қызметкер, 10 семинарист және 8 Ирландиялық мейірімділік сеңлілерімен оралды. Ол діни қызметкерлерді даярлау үшін Сент-Мэри семинариясын құрды. Ол 1851 жылы Британия азаматы болды. Еуропада болған кезінде Помпальье өзінің епархиясы үшін қаражат пен персонал жинау үшін көп саяхат жасады. Ол 1860 жылы 30 желтоқсанда 8 францискандық, 8 семинарист және 4 француз әйелін алып, жаңа тәртіпті, қасиетті отбасы сестерін бастауды көздеді. Топтың ішінде Сюзанн Обер де бар еді. Ол болмаған кезде Окленд ауданы төрт Фенсибл қонысының құрылуымен едәуір өсті. Помпальье қиындықтарға қарамастан, тағы бір жұбаныш тапты. 1852 жылы 9 наурызда Джеймс пен Уолтер Макдональдтар Ирландиядан Оклендке келді. Джеймс Дублинде, Помпальье Уолтерді Оклендте діни қызметке тағайындады. Ағалар Помпальеге үлкен қызмет көрсетті. Олар оның адал лейтенанттары мен жақсы достары болды және әсіресе Помпальеге епархиялық әкімшілер ретінде және маори миссиясына қатысуға көмектесті.

Өлім

1850 жылдары Помпальье Оклендте орналасқан. Понсонби маңындағы көшеге (Помпальер террасасы) оның есімі берілген. Помпальье артриттен зардап шекті. 1868 жылы қартайған және ауырып қалған ол Францияға оралды. 1869 жылы 23 наурызда ол отставкаға кетіп, Амазияның құрметті архиепископы болды. Помпальье 1871 жылы 21 желтоқсанда 70 жасқа толғаннан кейін он күн өткенде Париждегі Путео қаласында қайтыс болды. 2001 жылы 9 қаңтарда оның сүйектері эксгумацияланды. Жаңа Зеландиялықтардың бір тобы оның сүйегін Жаңа Зеландияға қайтару үшін хикой стилімен қажылық сапар ұйымдастырды. Отагодан Хокиангаға сапар шеккенде, Помпальье сүйектері 24 сағат бойы сүйектермен бірге жүрді, олар 2002 жылы Хокианга портындағы Мотутидегі Сент-Маридің құрбандық үстелінің астына жерленді.

Жады

Оның құрметіне аталған білім беру мекемелеріне Помпальье католик колледжі, Вангарей (1969) кіреді. Оуклендтегі Sacred Heart колледжінде (1903), Розарий мектебінің біздің ханым, Вайухету (1932), Сент-Бернард колледжі, Лоуэр-Хатт (1947), Кармель колледжі, Оукленд (1957), Сент-Джон колледжі, Гамильтон (1961), Сент-Питер колледжі, Гор (1969), Листон колледжі, Оукленд (1974), Сент-Мэри Роторуа, Гарин колледжі, Нельсон (2002) және басқа да Жаңа Зеландияның орта және бастауыш мектептері, мысалы, Pomallier бастауыш, Киатия. Sancta Maria College, Окленд (2004) Помпалье мен оның еңбегін оның шхунасы Sancta Maria арқылы еске алады.